Γιάννης Αντετοκούνμπο: Η στιγμή του “όχι” από τους Μπακς και η απαίτηση που οδήγησε σε σύγκρουση

Το βράδυ της περασμένης Κυριακής (15/3), ο Γιάννης Αντετοκούνμπο ήταν οδοστρωτήρας.

Σε μόλις 23 λεπτά απέναντι στους Ιντιάνα Πέισερς έγραψε 31 πόντους, 14 ριμπάουντ και 8 ασίστ, έγραψε το ταχύτερο 30-10-5 στην ιστορία του NBA (!) και μπορούσε να πετύχει κάτι πολύ πιο σπουδαίο αν είχε αποφύγει την κακή στιγμή.

Μετά από μία spin-move απέναντι στον Τζέι Χαφ κάρφωσε εκπληκτικά με το δεξί χέρι, όμως στην προσγείωση τραυμάτισε το αριστερό του γόνατο.

Αν και δεν ήθελε να βγει από το ματς, ο Αντετοκούνμπο έγινε αλλαγή 3:10 πριν από το τέλος της τρίτης περιόδου και αμέσως προσπάθησε να εξηγήσει στους ανθρώπους των Μπακς ότι μπορούσε να συνεχίσει.Εκείνοι τον έπεισαν να πάει στις αρχές της τέταρτης στα αποδυτήρια για να τον ελέγξουν, όμως ο Greek Freak επέμενε ότι έπρεπε να γυρίσει στο ματς.

Στον διάδρομο του Fiserv Forum που οδηγεί τον πάγκο, είδε τον γιατρό και τον προσωπικό του γυμναστή, τον Τόμι Μπράις που τον είχε ακολουθήσει και το περασμένο καλοκαίρι σε όλο το ταξίδι με την Εθνική, να μπαίνουν εμπόδιο στην επιθυμία του.

Ο διάλογος ήταν ξεκάθαρος. Η γλώσσα του σώματος των ανθρώπων των Μπακς ήταν χαρακτηριστική. Ο τρόπος με τον οποίο ο Γιάννης κουνούσε τα χέρια του, τα έλεγε όλα. Ήθελε να παίξει, του εξηγούσαν ότι δεν υπήρχε λόγος να πιεστεί, όμως εκείνος δεν ήθελε να ακούσει.

Ο Αντετοκούνμπο είναι ένα παιδί που τρέφεται με μπάσκετ. Το κορμί του έχει καταπονηθεί πολύ, η υπερέκταση στο αριστερό γόνατο χρειαζόταν προσοχή, όμως εκείνος ήθελε να βγει και να παλέψει. Κι ας έχει τελειώσει η σεζόν της ομάδας του.

Τελικά, γύρισε στον πάγκο 9:57 πριν από το φινάλε, γνωρίζοντας ότι δεν θα επιστρέψει στον αγώνα. Έκατσε με την στενοχώρια και με τον πόνο ζωγραφισμένα στο πρόσωπό του, οι γκριμάτσες του έδειχναν ότι είχε όντως πρόβλημα.

Στις post-game δηλώσεις του, ο Γιάννης εξήγησε ότι ήταν καλά. Ότι δεν θα πήγαινε στο νοσοκομείο για μαγνητική κι ότι θα αποφάσιζε την επόμενη ημέρα, ανάλογα με τα επίπεδα του πόνου, πώς θα διαχειριζόταν την κατάσταση.

Οι Μπακς τον χαρακτήριζαν αμφίβολο (50-50) για τον αγώνα με τους Καβαλίερς, εξαιτίας διαστρέμματος. Τελικά, τον έβαλαν στους απόντες εξαιτίας της υπερέκτασης στο αριστερό γόνατο και εξήγησαν ότι η κατάστασή του θα επανεκτιμηθεί σε μία εβδομάδα.

Γιατί η κατάσταση έγινε τόσο περίπλοκη; Η εξήγηση είναι απλή.

Ο μεν Αντετοκούνμπο έχει ταλαιπωρηθεί πολύ από τραυματισμούς στην γάμπα, έχει χάσει πολλά ματς από ένα συγκεκριμένο πρόβλημα που συνεχώς τον φρενάρει, έχει κουραστεί να κάνει θεραπείες και να περιορίζεται σε ρόλο θεατή. Θέλει να παίζει. Θέλει ανταγωνισμό. Θέλει δράση.

Οι δε Μπακς αποφάσισαν να τον προφυλάξουν από τη στιγμή που δεν προλαβαίνουν το Play-In Tournament (είναι 11οι, με επτά νίκες λιγότερες από τους 10ους Χόρνετς), ξέρουν ότι δεν υπάρχει λόγος να ρισκάρουν οτιδήποτε. Τον θέλουν υγιή την επόμενη σεζόν, τον θέλουν υγιή στο ενδεχόμενο που αποφασίσουν να τον ανταλλάξουν. Γενικώς, τον θέλουν υγιή.

Η συζήτηση περί tanking δεν έχει βάση, καθώς βρίσκονται στο 28-40 μαζί με τους Σικάγο Μπουλς και πίσω τους οι Νετς (17-51), οι Γουίζαρντς (16-52) και οι Πέισερς (15-54) είναι σε μεγάλη απόσταση που δεν καλύπτεται ούτε με θαύμα.

Ο Αντετοκούνμπο δεν θέλει η σεζόν του να τελειώσει στα μέσα Μαρτίου. Οι Μπακς ξέρουν ότι δεν υπάρχει λόγος να ρισκάρουν. Και εδώ έρχεται η σύγκρουση, λίγο πριν από το φινάλε μίας χρονιάς που για την ομάδα του Μιλγουόκι χαρακτηρίζεται καταστροφική.

Το ρόστερ που χτίστηκε ήταν αδύναμο. Έχει χτυπητές (και πολύ συγκεκριμένες) αδυναμίες, δεν έχει παιδιά με υψηλό μπασκετικό IQ, δεν έχει παίκτες που ταιριάζουν ο ένας με τον άλλο, ενώ ο προπονητής δεν μπορεί να εμπνεύσει, δεν έχει φρέσκες ιδέες, εκπέμπει εκνευρισμό κάθε φορά που αλληλεπιδρά με τα media.

Ο GM Τζον Χορστ δεν τάραξε τα νερά πριν από την Trade Deadline, όπως όλοι περίμεναν.

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχε στο τραπέζι κάποιος παίκτης που θα ανέβαζε επίπεδο τους Μπακς. Ο Τζα Μοράντ σίγουρα δεν ήταν μια περίπτωση για την οποία έπρεπε να ρισκάρει ο οργανισμός, ο οποίος λέγεται πως έχει στοχεύσει σε κάτι μεγάλο στην offseason.

Το σίγουρο είναι ότι αυτή τη στιγμή το κλίμα ανάμεσα στους Μπακς και τον Αντετοκούνμπο δεν είναι ιδανικό.

Το ερώτημα είναι αν σε αυτή τη σχέση μπορεί να επιστρέψει η κανονικότητα, η ισορροπία, η εμπιστοσύνη. Η αλήθεια είναι ότι οι Μπακς έκαναν για πολλά χρόνια ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να έχουν τον Γιάννη ευχαριστημένο, για να του προσφέρουν ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον, για να “εκμεταλλευθούν” τα πιο ποιοτικά χρόνια της καριέρας του.

Τώρα, πέντε χρόνια μετά από την κατάκτηση του πρωταθλήματος, οι Μπακς μετρούν έναν αποκλεισμό στον δεύτερο γύρο, τρεις σερί αποκλεισμούς στον πρώτο γύρο και μία χρονιά στην οποία δεν θα μπουν στα playoffs.

Ο Αντετοκούνμπο θέλει να βρίσκεται σε ένα περιβάλλον που θα περνάει καλά. Σε μια ομάδα στην οποία θα έχει κίνητρο για την επόμενη προπόνηση, για τον επόμενο αγώνα. Σε ένα γκρουπ στο οποίο θα παίζεται μπάσκετ με τακτική και όχι μπάσκετ αλάνας. Σε έναν οργανισμό που θα υπάρχει μια winning culture, πίεση για το αποτέλεσμα, ανάγκη για διακρίσεις.

Στους Μπακς, αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει τίποτα απ’ όλα αυτά.

Ο προπονητής είναι ξεπερασμένος, ελάχιστοι παίκτες στο ρόστερ μπορούν να θεωρηθούν μέλη ομάδας που θα κάνει πρωταθλητισμό (ο Ράιαν Ρόλινς ίσως είναι ο μοναδικός πραγματικά αξιόλογος μπασκετμπολίστας αυτών των Μπακς), το salary cap έχει τεντωθεί χωρίς περιθώρια κι ο Γιάννης δείχνει εγκλωβισμένος σε μία αλλόκοτη κατάσταση.

Ο ίδιος λέει ότι δεν θα ζητήσει ποτέ ανταλλαγή κι ότι θα φύγει όταν η ομάδα αποφασίσει να τον ανταλλάξει.

Οι Μπακς ξέρουν ότι χωρίς τον Αντετοκούνμπο θα έρθουν “πέτρινα χρόνια”, τόσο για τον οργανισμό, όσο και για την πόλη.

Μια πόλη που άνθισε χάρη στον Γιάννη, μια πόλη που είδε μια υπερσύγχρονη αρένα να παίρνει τη σκυτάλη από το απαρχαιωμένο Harris Bradley Center επειδή το καλοκαίρι του 2013 ο Τζον Χάμοντ επένδυσε στο νούμερο 13 του Draft ένα 18χρονο ψηλόλιγνο παιδί από τη δεύτερη κατηγορία του ελληνικό μπάσκετ.

Σε αυτό το μπρα-ντε-φερ που βρίσκεται σε εξέλιξη, θα υπάρξει νικητής. Δεν θα είναι και οι δύο χαρούμενοι, δεν θα είναι και οι δύο ηττημένοι. Το σημαντικό είναι να είναι βγουν και οι δύο κερδισμένοι, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο.