Για τον Άρη υπάρχει μόνο κόκκινο και μπλε

Το χαστούκι στο Ελ Πάσο ήταν ακόμα ένας αναμενόμενος κεραυνός σε μία σκοτεινή χρονιά. Δεν πρέπει, όμως, να απασχολήσει κανέναν. Το κύπελλο είναι ένας “θεσμός πολυτέλειας” και δεν ενδείκνυται για συλλόγους που δίνουν καθημερινή μάχη για την επιβίωσή τους.

Μην ξεχνάμε ότι στην περιβόητη “χρονιά Χατζάρα” ο Άρης έφτασε στον τελικό κυπέλλου, κέρδισε το πολυπόθητο εισιτήριο για την Ευρώπη αλλά υποβιβάστηκε. Είναι, επομένως, ανώφελο να επαναλάβουμε τα μοιραία λάθη του παρελθόντος. Κακά τα ψέματα: δε χωράνε δύο καρπούζια στη φετινή μασχάλη.

“Μισή χρονιά” σε δύο παιχνίδια

Το στοίχημα του Αλκαράθ είναι να “καθαρίσει” την Ξάνθη και τον Πανιώνιο στο Χαριλάου. Πρόκειται για δύο ομάδες που δεν αποτελούν φόβητρο και μπορούν να αντιμετωπιστούν με έξυπνα τακτικά τεχνάσματα και συντηρητική αγωνιστική προσέγγιση. Με έξι βαθμούς, η ομάδα θα αναρριχηθεί στον βαθμολογικό πίνακα, θα ανακτήσει τη χαμένη ψυχολογία και θα “κερδίσει χρόνο”. Σε διαφορετική περίπτωση, θα πυκνώσει το πέπλο της αμφισβήτησης και θα βαρύνει επικίνδυνα η φανέλα στην πλάτη των άπειρων ποδοσφαιριστών.

Επομένως, για τον Άρη δεν υπάρχει καμία Καλλιθέα. Στο μυαλό όλων πρέπει να είναι “οι κόκκινοι και οι μπλε”, δηλαδή οι ομάδες των Ουζουνίδη – Ελευθερόπουλου. Ο στόχος του “2 στα 2” καθίσταται επιτακτικός επειδή είναι ρεαλιστικός. Τέρμα οι δικαιολογίες, ήρθε η ώρα για “αγωνιστικό πόλεμο”.

Μην απαξιώνετε τους ποδοσφαιριστές

Ως γνωστό, ο Άρης δεν έχει την πολυτέλεια ουσιώδους μεταγραφικής ενίσχυσης τον Δεκέμβριο. Είναι, επομένως, ανούσιο να “σκίζουμε” τους παίκτες και να μειώνουμε την (ούτως ή άλλως μειωμένη) αγωνιστική τους αξία. Τα ατομικά λάθη είναι απόρροια ελλείμματος ποιότητας και οι περιορισμένες σωματικές δυνάμεις φυσικό επακόλουθο της κακής προετοιμασίας. Τα πράγματα είναι απλά: τόσο μπορεί η ομάδα, τόσο παίζει. Κανένας δεν έχει εσκεμμένα μειωμένη απόδοση, συνεπώς δε μπορεί να κατηγορηθεί για αδιαφορία.

Τα φαντάσματα του παρελθόντος μας αναγκάζουν να συνεχίσουμε αγκαλιά με τους παίκτες τον δύσβατο δρόμο του δεύτερου γύρου. Όποιος αισθάνεται προδομένος και αγανακτισμένος, πρέπει να απευθυνθεί στους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς του εγκλήματος. Οι ποδοσφαιριστές δε φταίνε σε τίποτα. Απλώς, βρέθηκαν τη λάθος στιγμή στο λάθος μέρος.

Συμπέρασμα

Η ήττα στην Καλλιθέα είναι σταγόνα στον ωκεανό. Δυστυχώς, η ομάδα βρίσκεται σε τόσο τραγική κατάσταση που η “σφαλιάρα” από μία μέτρια ομάδα ‘Β εθνικής είναι “εντός προγράμματος”. Το πρόβλημα όμως δεν είναι το κύπελλο, αλλά το πρωτάθλημα.

Η Super League είναι, πράγματι, μαραθώνιος αλλά αν σπάσεις το πόδι σου στα 20 χιλιόμετρα είναι αδύνατο να τερματίσεις. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι παίκτες του Άρη οφείλουν να “ματώσουν” και να κερδίσουν τους δύο προσεχείς πολέμους. Γιατί αν σπάσει το πόδι της ομάδας τον Δεκέμβριο, κανένας γιατρός δε μπορεί να υπογράψει για τη σωτηρία.

O Γιάννης Ιωαννίδης συνεργάζεται με το Sport24.gr και αρθρογραφεί στο overlap.gr