Για ένα πουκάμισο αδειανό

Τι σχέση μπορεί να έχει ο Γιώργος Σεφέρης με τα πλέι-οφς: ο Κώστας Καίσαρης διαβάζει τα ονόματα των πιθανών αντιπάλων της ομάδας που θα τερματίζει πρώτη: Λιόν, ΑΪντχόφεν, Ζενίτ, Μέταλιστ, Φενέρ και διαπιστώνει το μάταιον του πράγματος.
Καλά είναι τα όνειρα, αλλά κάποια στιγμή ξυπνάς και έρχεσαι στην πραγματικότητα. Καλές είναι οι φιλοδοξίες, αλλά να ξέρουμε και που βρισκόμαστε. Συνεχίζεται, λοιπόν, η μάχη των πλέι-οφς. Κι όλα ύστερα από τις τρεις πρώτες αγωνιστικές να είναι ανοιχτή. Πράγματι, μιλάμε για ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον τουρνουά.
Το καλύτερο θα λέγαμε από τότε που καθιερώθηκε ο θεσμός. Μέχρι εκεί, όμως κι ούτε ένα βήμα παραπέρα. Ποιες μπορεί να είναι δηλαδή οι ευρωπαϊκές προοπτικές των τεσσάρων ομάδων; Επειδή το παρελθόν διδάσκει σχετικά με το μέλλον, ας δούμε τι έγινε πέρσι: ο ΠΑΟΚ έμεινε έξω από τους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ από μια Ραπίντ Βιέννης. Ο Παναθηναϊκός δεν θα μπορούσε να είχε καλύτερη τύχη στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στη Μάλαγα.
Ο άπειρος Αστέρας Τρίπολης έμεινε σχετικά νωρίς έξω από τη Μαρίτιμο. Και βέβαια δεν ήταν δυνατόν να κοντράρει ο Ατρόμητος τη Νιουκάστλ. Για την προσεχή περίοδο η κατάσταση θα είναι ακόμη χειρότερη. Με το πρόβλημα να είναι διπλό. Από τη μια η κρίση που αποδυναμώνει τις ελληνικές ομάδες. Κι από την άλλη η κακή βαθμολογική τους θέση στην κατάταξη της ΟΥΕΦΑ.
Δύσκολα τα πράγματα
Και καλές ομάδες δεν έχουμε δηλαδή και πέφτουν απάνω σε ισχυρούς αντιπάλους. Σε ότι έχει να κάνει, λοιπόν, με τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ η εικόνα είναι σχεδόν ξεκάθαρη.
Η ομάδα που θα βγει πρώτη στα πλέι-οφς θα κληθεί να αντιμετωπίσει στον πρώτο προκριματικό γύρο μια από τις Λιόν, Ζενίτ, Αϊντχόφεν, Μέταλιστ και Φενέρμπαχτσε (Όταν πέρυσι στο αντίστοιχο παιχνίδι ο Παναθηναϊκός είχε βρει μπροστά του την ανύπαρκτη Μάδεργουελ)
Κι αν εκεί γίνει κάποιο “θαύμα”, επειδή στο ποδόσφαιρο και ειδικά το καλοκαίρι όλα γίνονται, υπάρχουν στη συνέχεια ακόμη πιο δύσκολες ομάδες για τα πλέι-οφς πριν τους ομίλους. Υπάρχει, όμως, ελληνική ομάδα που να μπορεί να κάνει αυτή την υπέρβαση; Σοβαροί να είμαστε.
Ο ΠΑΟΚ που έχει το ειδικό βάρος, έχει τον κόσμο, έχει τη φανέλα και το όνομα έχει πέσει απάνω στα νεύρα του Σαββίδη. Τη μια διώχνει τον Δώνη και την άλλη με εντολή του αφεντικού να τρώγεται από την ενδεκάδα ο Ιτάνζ, επειδή ο Σαββίδη θεώρησε εύκολα τα δύο γκολ που δέχτηκε στο Περιστέρι από την προηγούμενη ομάδα του!
Όποιος πιστεύει ότι μέσα στο καλοκαίρι ο ΠΑΟΚ, με καινούργιο προπονητή, μπορεί να φτιάξει “καινούργια” ομάδα, που τον Αύγουστο θα είναι έτοιμη για ευρωπαϊκή διάκριση, είναι μακριά νυχτωμένος. Ο Αστέρας Τρίπολης είναι η πλέον αξιόλογη και συγκροτημένη ομάδα από τις τέσσερις. Είναι δουλεμένη ομάδα, έχει φιλοσοφία στο παιχνίδι της, ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο και πως θα το πάρει. Οι δυνατότητες του, όμως, είναι συγκεκριμένες. Και δεν επιτρέπουν ιδιαίτερες ευρωπαϊκές φιλοδοξίες.
Στο ψάξιμο και ο Ατρόμητος
Στο ψάξιμο είναι ο Ατρόμητος, ενώ η τεράστια προσπάθεια και επιτυχία του ΠΑΣ Γιάννινα κινδυνεύει να μείνει στη μέση, αφού όπως φαίνεται δεν πρόκειται να πάρει την πολυπόθητη άδεια. Πολύ περισσότερο η άδεια δεν είναι εξασφαλισμένη από τον πρώτο επιλαχόντα Παναθηναϊκό και έτσι το πλέον πιθανό είναι να δούμε τη Σκόντα να παίζει τελικά στην Ευρώπη από την μπαλκονόπορτα.
Όλα, λοιπόν, λένε ότι γίνεται ένα τουρνουά για το ονόρε και μόνο. Ποιος θα πάρει την πρώτη τιμητική θέση για να διεκδικήσει τις θεωρητικές και μόνο πιθανότητες για να κουνήσει το σεντόνι.
Και ποιος θα αποφύγει την κατάρα της τελευταίας θέσης που θα τον υποχρεώσει να αρχίσει προετοιμασία μέσα στον Ιούνιο και να κινδυνεύσει να πάρει στράφι ολόκληρη η επόμενη χρονιά.
Ο ΠΑΟΚ μετά τη νίκη στην Τρίπολη την Τετάρτη, προβάλλει σαν το νούμερο ένα φαβορί για την πρώτη θέση. Ποιος όμως μπορεί να πιστέψει ότι τον Σεπτέμβριο, αυτή η ομάδα θα είναι σε θέση να κουνήσει το σεντόνι. Επί της ουσίας για μια μάχη χωρίς νικητή. Χωρίς αντίκρυσμα. Για “ένα πουκάμισο αδειανό”, όπως θα έλεγε και ο ποιητής.