Έτσι θα διοικήσετε τον Άρη;

Η πορεία των ομάδων βασίζεται στη λειτουργία των θεσμών. Οι θεσμοί αποτελούνται από πρόσωπα. Τα πρόσωπα είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας. Μάταια, λοιπόν, προσπαθώ να εντοπίσω μία στάλα ωριμότητας στις τρέχουσες διοικητικές εξελίξεις του Άρη.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες…

οι υποψήφιοι πρόεδροι θα έπρεπε να συντάξουν ρεαλιστικά business plans, για να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του συλλόγου. Μπαίνοντας στην «τελική ευθεία», το λογικό θα ήταν να αναζητήσουν τεχνοκράτες με εξειδίκευση στο crisis management στοχεύοντας στην τελειοποίηση των προτάσεων ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη διαχείριση του διαθέσιμου budget.

Σε πρώτη φάση, το πλάνο θα έπρεπε να παρουσιαστεί σε «εύρωστους επιχειρηματίες» ώστε να πειστούν για την αρτιότητά και να στηρίξουν οικονομικά την προσπάθεια. Σε δεύτερη φάση, θα έπρεπε να κοινοποιηθεί στο ακροατήριο της Λέσχης μία «ολοκληρωμένη διοικητική λύση» παρουσία των «επιφανών αντρών» που εμπιστεύτηκαν το όραμα για ένα καλύτερο αύριο.

Κι όμως…

όλες οι παρατάξεις υποβαθμίζουν τη σημασία της επαγγελματικής οργάνωσης, αδυνατούν να αντλήσουν κεφάλαια από «τρίτους» και ρίχνουν το βάρος στις δημόσιες σχέσεις με οποιονδήποτε θεωρούν ότι επηρεάζει (έμμεσα ή άμεσα) την κοινή γνώμη.

Προσπαθούν, δηλαδή, να κατακτήσουν τον προεδρικό θώκο βασιζόμενοι στις εφήμερες συμμαχίες και όχι στο σχέδιό για τη σωτηρία του Άρη. Μάλιστα, δεν επικοινωνούν τις ιδέες τους με επίσημο και διαφανή τρόπο αλλά:

• κανονίζουν τρυφερά τετ-α-τετ σε ερημικά ταβερνάκια με μέλη του ΑΣ, ώστε να κερδίσουν τη συμπάθειά τους

• χαϊδεύουν τα αυτάκια μελών του νέου ΔΣ της Λέσχης, προκειμένου να έχουν πρόσβαση στο βασικό ελεγκτικό όργανο της ΠΑΕ

• πιάνουν αγκαζέ τους «γνωστούς άγνωστους» opinion makers για να κερδίσουν την αβάντα των ΜΜΕ

• επιζητούν το…χρίσμα από τους οργανωμένους, με κεκτημένη ταχύτητα από τις προσφιλείς συνήθειες του αμαρτωλού παρελθόντος (που ευτυχώς έχει εκλείψει οριστικά).

Το χειρότερο…

δεν είναι η τυχοδιωκτική συμπεριφορά, αλλά η ανήθικη τακτική του «διαίρει και βασίλευε». Οι «εκπρόσωποι των προέδρων» χωρίζουν τα μέλη του ΑΣ / της Λέσχης / των οργανωμένων σε «καλούς και κακούς» (ανάλογα με τις προσβάσεις τους) επιδιώκοντας να τους «κολακεύσουν» ώστε να προπαγανδίσουν υπέρ τους στα υπόλοιπα μέλη.

Μιλάμε για το απόλυτο καθεστώς σήψης, που συνοδεύει την κενοδοξία όσων φιλοδοξούν να διοικήσουν τον Άρη. Όχι μόνο δεν έχουν τα εχέγγυα να οργανώσουν μία ΠΑΕ, αλλά προσπαθούν να «τρυπήσουν» τους θεσμούς για να κερδίσουν την κούρσα της προεδρίας.

Το γαϊτανάκι της αοριστολογίας…

είναι το σήμα κατατεθέν των αντιμαχόμενων παρατάξεων. Αυτό που ενώνει τα τρία στρατόπεδα είναι η επιρρέπεια στο «θα», η υπερβολή και η λατρεία για εξουσία.

Ένα ακόμα κοινό χαρακτηριστικό είναι η προχειρότητα (πχ. θα ονομάσουμε τη Θύρα 2 «Λάμπρος Γράντας» μπας και πάρουμε καμία χορηγία από τον Γράντα) και η περιορισμένη αναγνωρισιμότητα στο επιχειρηματικό γίγνεσθαι της χώρας. Ξέχασα την επικίνδυνη τάση μυθομανίας, που προπαγανδίζει Δονκιχώτες επενδυτές χωρίς να προσδιορίζει «ποιος», «που», «πότε» και «γιατί».

Με τέτοιους υποψήφιους, μήπως πρέπει να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να μουντζώσουμε τον εαυτό μας;

Είστε το τέλειο άλλοθι…

για όσους απαξιώνουν τη Λέσχη, ώστε να εξυπηρετήσουν ιδιοτελή συμφέροντα. Είστε η απόλυτη δικαιολογία για αυτούς που έχουν αγανακτήσει με τον Άρη και απέχουν συνειδητά από τα τεκταινόμενα. Σμπαραλιάζετε και το τελευταίο ψήγμα αξιοπιστίας του συλλόγου, ανοίγοντας την κερκόπορτα για την είσοδο του κάθε λαμόγιου.

Αν δε σοβαρευτείτε, θα είστε υπεύθυνοι για την εισβολή των βαρβάρων που κάνουν πάρτι παραπληροφόρησης «κιτρινίζοντας» το μυαλό μας από ανυπόγραφα blogs…

Ο Γιάννης Ιωαννίδης συνεργάζεται με το Sport24.gr και αρθρογραφεί στο overlap.gr