Ένας ωραίος τρελός

” Προκειμένου να αναλώνεται κοντά στη γραμμή του άουτ, για να περάσει δύο τρεις αντιπάλους και να κάνει σέντρα, ας παίξει φάτσα στην περιοχή, που με δύο αδειάσματα θα φτάνει απέναντι στον τερματοφύλακα και θα βάζει γκολ“.

Έτσι σκέφτηκε ο Ζεζουάλδο Φερέιρα και ο Σεμπαστιάν Λέτο ξεκίνησε να εφαρμόσει το… δόγμα του ειδώλου των εφηβικών του χρόνων, του Ντιέγκο Μαραντόνα: “Μόνος μου και όλοι σας”.

Και του βγήκε στο πρώτο μισό της περασμένης σεζόν, είναι η αλήθεια. Πήρε τον Παναθηναϊκό από το χέρι και τον πήγαινε φουλ για πρωτάθλημα. Θα μπορούσε ίσως να τελειώσει την δουλειά, αν δεν του εμφανιζόταν ξανά, αυτή η ύπουλη πάθηση της χονδροπάθειας.

Όποιος πήγε στο γήπεδο και είδε παιχνίδι με τον Λέτο αγωνιζόμενο και δεν είχε κάτι να συζητεί μετά για τον Αργεντινό, μάλλον κοίταζε τον ουρανό και όχι το χορτάρι.

Ο παίκτης που πάντα διάλεγε τον δύσκολο δρόμο, προσπαθώντας να “τρυπήσει” δύο, τρεις ή και τέσσερις αντιπάλους, γινόταν αντικείμενο παρατήρησης, επειδή ακριβώς πολλές φορές μπορούσε να το καταφέρει.

Με κορμί ακραίου επιθετικού που παραπέμπει σε σωματότυπο Βόρειας Ευρώπης, δυνατός, ταχυδυναμικός, αλλά με λατίνικη τεχνική από αυτή που την έχουν παιδιά της Νότιας Αμερικής από την κοιλιά της μάνας τους, ο Λέτο από το 2008 έως τώρα προκάλεσε έντονα συναισθήματα στο μεγαλύτερο ποσοστό των φιλάθλων της Ελλάδας.

Τον γούσταραν οι φίλοι του Ολυμπιακού όταν ήταν στην ομάδα τους και του είχαν… άχτι εκείνοι του Παναθηναϊκού.

Ένα χρόνο μετά προέκυψε αντιστροφή. Πήγε στην Παιανία με μεταγραφή. Λατρεία από τους φίλους του “Τριφυλλιού” και… ανάθεμα από τους “ερυθρόλευκους”.

Οι κόντρες με Βαλβέρδε και η σκιά του Τζόλε

Δεν περνούσε άσχημα στο Ρέντη. Κάτι όμως οι κόντρες του με τον Ερνέστο Βαλβέρδε, κάτι η “σκιά” του Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, κάτι που του κόλλησαν την ετικέτα του “απείθαρχου”, του έκαναν πιο εύκολο το “ναι” στον Παναθηναϊκό.

Μετά από κείνο το επεισοδιακό ντέρμπι στο “Γ. Καραϊσκάκης” πρόπερσι, με τον ίδιο κεντρικό πρόσωπο στο τερέν και στ’ αποδυτήρια, ο “Σέμπα”, βαφτίστηκε από τους συμπαίκτες του “Λόκο”. Προφανώς του άρεσε. Παλαβός όντως, αλλά με την καλή έννοια. Ωραίος τρελός.

Την Πέμπτη αποχαιρέτησε τους φίλους του Παναθηναϊκού με ένα απλό αλλά μεστό “τιτίβισμα”, αφού προηγουμένως δέχτηκε με συγκίνηση ένα βίντεο που του έφτιαξε ένας θαυμαστής του, με τα κατορθώματά του με τη φανέλα με το “τριφύλλι”.

Ο γιός του “σεκιουριτά” από την Αργεντινή

Ο γιός του “σεκιουριτά” από την Αργεντινή, που βίωσε την “κρισάρα” στη χώρα του μικρός, τότε που έκανε σκοπό της κάθε μέρας που ξημέρωνε, τον τρόπο που θα έφτανε μέχρι το γήπεδο για να προπονηθεί, ξέρει καλά και τις δύο όψεις του νομίσματος της ζωής.

Τώρα φαίνεται να διαλέγει τη “βουτιά στο κενό”. Ο παίκτης για τον οποίο τα καλοκαίρια του 10 και του 11, “σφύριζαν” γύρω του εκατομμύρια για τον ίδιο και την ομάδα του, δύσκολα θα δεχόταν να μείνει μισή σεζόν “άγραφος”, δηλαδή να δεχτεί διακοπή συμβολαίου και επανεκκίνηση το καλοκαίρι. Στα 26 του θα είχε “τρύπα” στο βιογραφικό του. Άλλο ελεύθερος, άλλο μισοπεταμένος και μισοβολεμένος, σε ομάδα που του συμπαραστάθηκε μεν ένα χρόνο στην περιπέτειά του, αλλά αργότερα μπορεί να αισθάνονταν βάρος.

Δείχνει να επιλέγει το ρίσκο να μείνει ελεύθερος, παρότι ξέρει πως έχει 6 μήνες δουλειά μπροστά του για να ξαναμπεί κανονικά στο γήπεδο.

Έχει ο Θεός της μπάλας

Διάλεξε τον τρόπο που έπαιζε. Μόνος απέναντι σε όλους και για τη συνέχεια της καριέρας του. Δεν φαίνεται να καταφεύγει στους κανονισμούς της ΦΙΦΑ, που θα τον προστάτευαν μεν, αλλά μπορεί να τον οδηγούσαν σε ρήξη με τον Παναθηναϊκό. Προτιμά τον διακανονισμό και… έχει ο Θεός της μπάλας. Είπαμε… Ξέρει από κρίσεις. Όπως ξέρει πως η ομάδα του, στην κατάσταση που είναι δεν μπορούσε να αντέξει το συμβόλαιό του.

Η ατυχία του ήταν που δεν ολοκλήρωσε τη χρονιά πέρσι. Θα έφευγε με μεταγραφή.

Η λάσπη στον ανεμιστήρα, δεν ενοχλεί μόνον εκείνους που την “τρώνε”

Η τύχη μέσα στην ατυχία του, είναι πως δεν έπαιξε τούτη τη σεζόν. Δεν βίωσε άμεσα καταστάσεις που πέρασαν όσοι είναι στην ομάδα και κυρίως εκείνοι που έφυγαν, (Κατσουράνης, Φερέιρα), αλλά κι’ αυτοί που είναι να φύγουν (Μπουμσόνγκ, Λάζαρος, Βύντρα).

Η λάσπη στον ανεμιστήρα, δεν ενοχλεί μόνον εκείνους που την “τρώνε”, αλλά και τους γύρω, που φαντάζονται κάποια στιγμή τον εαυτό τους στη θέση τους, με όποια αιτία και αφορμή.

Ο τρόπος πάντα μετράει. Ένθεν κακείθεν.

Ακόμα κι αν επιστρέψει στον Παναθηναϊκό ο τεράστιος Σισέ – και σε ρόλο… υαλοκαθαριστήρα, μεταξύ των άλλων-ο Λέτο θα ξέρει γιατί επέλεξε να μην ιδρώσει ξανά στην Παιανία, μαζί με τον “αδερφό του”, όπως τον αποκαλούσε ο Γάλλος.