Ένας, δύο, τρεις, όλοι Κοντονής

Και γιατί ο Κοντονής και όχι ο Μπαλτάς που σαν Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων είναι μάλιστα προϊστάμενος του; Και γιατί ο εκδημοκρατισμός να αφορά μόνο το ποδόσφαιρο κι όχι και άλλους τομείς όπως την εκκλησία; Και γιατί να ασχολείται το κράτος και η Βουλή με τον διάδοχο του Γκιρτζίκη κι όχι και με τον διάδοχο του Ιερώνυμου; Ή μήπως δηλαδή η Αρχιεπισκοπή και η εκκλησία έχουν μικρότερο ειδικό βάρος από το ποδόσφαιρο. Η μπάλα έτσι ή αλλιώς έχει καταντήσει να είναι συνώνυμο της διαφθοράς και της ανομίας. Η εκκλησία είναι ο πλέον ισχυρός πυλώνας που κρατάει όρθια την Ελλάδα.

Να τα κάνουμε πενηνταράκια: το υπό συζήτηση αθλητικό Νομοσχέδιο είναι το “μικρό”. Που λύνει κάποια επείγοντα θέματα όπως αυτό της βίας. Στη συνέχεια ακολουθεί το μεγάλο. Που θα λύσει μια και καλή το μέγα θέμα των εκλογών της ΕΠΟ. Αντί να ψηφίζουν δηλαδή οι πενήντα τόσοι βλαχοδήμαρχοι στη λογική του “εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν” να ψηφίζουν όλα τα ποδοσφαιρικά σωματεία της χώρας.

Τι πιο δημοκρατικό; Και πιο τίμιο; Κι όταν ψηφίζουν βέβαια τρεις χιλιάδες νοματαίοι τέρμα οι παράγκες. Ουδείς θα μπορέσει να ελέγξει και να χειραγωγήσει το εκλογικό σώμα. Ιδού λοιπόν το μέγα ερώτημα που προκύπτει: δεύτερο τη τάξει με το “to be or not to be” του συγγραφέα Σακεσπήρου. Και γιατί ο εκδημοκρατισμός να αφορά το ποδόσφαιρο και όχι και την εκκλησία; Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης για τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων Α. Μπαλτά.

Οι εκλογές για τον αρχιεπίσκοπο είναι τάλε κουάλε σαν τις εκλογές στην ΕΠΟ: ψηφίζουν οι 82 Μητροπολίτες. Κι όχι κάθε τετραετία όπως στο ποδόσφαιρο. Άπαξ. Ο Αρχιεπίσκοπος αλλάζει αν “κοιμηθεί”, αν παραιτηθεί ή αν διαπιστωθεί αδυναμία εκτέλεσης των καθηκόντων του. Αυτή η διαδικασία προβλέπεται από τον καταστατικό χάρτη της εκκλησίας που έχει κατοχυρωθεί νομοθετικά από το 1977. Η ζωή όμως εξελίσσεται. Αλλάζει. Έτσι πρέπει να αλλάζουν κι οι Νόμοι. Αντί λοιπόν να ψηφίζουν 82 νοματαίοι, να γίνει διεύρυνση του εκλογικού σώματος.. Να ψηφίζουν όλοι: και οι διάκοι και οι παπάδες και οι επίσκοποι. Αν όχι και οι καντηλανάφτες. Ποιος έχει να φοβηθεί τη Δημοκρατία; Είναι σίγουρο βέβαια ότι μια τέτοια πρωτοβουλία θα ταράξει τα νερά. Θα δημιουργήσει αντιδράσεις Θα προκαλέσει έντονες συγκρούσεις. Οι Μητροπολίτες θα ξεσηκωθούν.

Κι αν στο ποδόσφαιρο υπάρχουν ο Μπλάτερ κι ο Πλατινί στην ορθόδοξη εκκλησία υπάρχει το οικουμενικό Πατριαρχείο. Το ανώτατο όργανο. Κάτι σαν ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ μαζί. Με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο να είναι Μπλάτερ-Πλατινί στη συσκευασία του ενός. Κι εκεί είναι που θα έχουμε μια από τα ίδια: ο Βαρθολομαίος να συγκαλεί πανορθόδοξη διάσκεψη με θέμα την παρέμβαση στο αυτοδιοίκητο της εκκλησίας. Να μαζευτούν όλοι μαζί: ο Πατριάρχης της Μόσχας, των Ιεροσολύμων, της Αλεξάνδρειας και πάει λέγοντας. Και να επιβάλουν κυρώσεις. Κάτι ανάλογο δηλαδή με την ΦΙΦΑ που θέλει να κάνει Γκρέξιτ στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Να εκδώσουν καταδικαστικές αποφάσεις και να τιμωρήσουν με ποινή αφορισμού τον Μπαλτά κι όποιους βουλευτές ψηφίσουν τον Νόμο.

Να προχωρήσει ο κλάδος σε απεργία. Όχι σε κώλυμα μιας αγωνιστικής που πήγαν να κάνουν οι διαιτητές για συμπαράσταση σε Σπάθα και λοιπούς συναδέλφους. Επ αόριστον. Ούτε γάμοι, ούτε βαφτίσια, ούτε κηδείες, ούτε μνημόσυνα. Αδιάβαστους θα θάβουν τους πεθαμένους. Με τις πνευματικές ποινές να περιλαμβάνουν και την ακοινωνησία. Κι όχι μόνο στους παραβάτες βουλευτές κλπ Αλλά και στους ενδεχόμενα απεργοσπάστες του κλάδου. Αν κάποιος Μητροπολίτης δηλαδή ενδώσει στις κυβερνητικές πιέσεις, να μην έχει δικαίωμα ούτε ο ίδιος της θείας μετάληψης, αλλά ούτε να κοινωνεί το ποίμνιον του. Αυτή ακριβώς την ποινή που είχε επιβάλει ο Βαρθολομαίος, το 2004 στον Χριστόδουλο.

Όπως λέει, λοιπόν κι ο Κοντονής πάνω από όλα υπάρχουν το Σύνταγμα και η Βουλή των Ελλήνων και η εντολή του ελληνικού λαού για εκδημοκρατισμό και κάθαρση. Λίγα είναι δηλαδή τα προβλήματα της εκκλησίας; Κάθε τόσο όλο και κάποιον κάνουνε τσακωτό να χαϊδεύει κάποιο παιδάκι. Κατά καιρούς βρίσκουν και κάποιον σφαγμένο από τίποτα Αλβανούς ή Πολωνούς που εγεύετο τη συναναστροφή τους. Συν βέβαια και τα οικονομικά σκάνδαλα. Εγκληματικές οργανώσεις δεν έχουν εξευρεθεί ακόμα στην εκκλησία. Αλλά τραβηχτηκές από τα παγκάρια κατά καιρούς έχουν διαπιστωθεί. Και να σας πω και το άλλο; Υπάρχει πολύ καλύτερο σύστημα: στην Κύπρο. Το κληρολαϊκό. Όχι μόνο οι παπάδες ψηφίζουν αλλά και οι λαϊκοί. Για την εκλογή του Αρχιεπισκόπου ψηφίζει κι ο κόσμος. Εκπρόσωποι του λαού σε κάθε Ενορία.

Ιδού λοιπόν η μεγάλη ευκαιρία του Α. Μπαλτά να γράψει ιστορία. Ποιος είναι δηλαδή ο Κοντονής που πρωί μεσημέρι βράδυ βγαίνει σε κανάλια και ραδιόφωνα; Έχει δε μέχρι τώρα κανείς τον Μπαλτά; Έχει ακούσει τη φωνή του; Ξέρει πως είναι η φάτσα του; Τίποτα. Παγκοσμίως άγνωστος. Ο Κοντονής αντίθετα έχει φτάσει μέχρι τη Γενεύη και τη Σιόν. Δίνει συνεντεύξεις σε εφημερίδες και τηλεοπτικά κανάλια της Ευρώπης. Ασχολείται μαζί του το CNN. Ο Μπαλτάς αντίθετα στο περιθώριο. Στη ξέρα και στην άπνοια. Ο Κοντονής έχει το πλέον διάσημο μούσι στην Ελλάδα, μετά από αυτό του Φώτη Μεταξόπουλου.

Οι αναρχικοί όπως και κάποιες συνιστώσες του Σύριζα φωνάζουν το σύνθημα “ένα δύο τρία, πολλά Πολυτεχνεία”. Με την Αριστερά πλέον στην εξουσία το Κίνημα αλλάζει τις μορφές του αγώνα. Όπως και τα συνθήματα: “Ένα δύο τρεις, όλοι Κοντονής”. Όλοι οι Υπουργοί, δηλαδή, στο δρόμο που χάραξε ο Κοντονής.: κόντρα στη διαφθορά, τη διαπλοκή και την ανομία. Και δεν λέμε ότι η εκκλησία είναι μπιτ σκάρτη, όπως το ποδόσφαιρο. Μπορεί να γίνει όμως καλύτερη. Ένας, δύο, τρεις, όλοι Κοντονής.

(Μάντι Ουότερς, Τζον Λι Χούκερ και Τζόνι Ουίντερ – i just wanna make love to you)