Ένα ματς που κανείς δεν θυμάται, μια νίκη σκέτο χρυσάφι για τον Ολυμπιακό

Τα χέρια βαριά, τα πόδια κουρασμένα, τα νεύρα τσατάλια. Το άγχος των εφτά αγώνων σε δυο εβδομάδες, η πίεση, η κούραση όλα αυτά μαζί και ταυτοχρόνως, έκαναν εξ ορισμού το ματς με την Μπασκόνια πιο δύσκολο απ’ όσο, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα ήταν. Πάλι καλά που αντίπαλος του ήταν η ομάδα των Βάσκων, ανίσχυρη εκτός έδρας (μόλις μια νίκη σε 17 αγώνες) και χωρίς βασικά της στελέχη όπως ο Κούρουκς, ο Χάουαρντ και ο Ντιοπ.

Ακόμα κι έτσι, ο Ολυμπιακός δυσκολεύτηκε, χρειάστηκε να τιθασεύσει την κούραση που ξεχείλιζε από τα μπατζάκια του και να βρει τις σταθερές του για να φτάσει στο 22-11, ρεκόρ που ο Μπαρτζώκας το χαρακτήρισε φανταστικό και προφανώς επιτρέπει σε όλους να αισιοδοξούν.

Υπάρχουν κάποιες νίκες που δεν γεμίζουν το μάτι, αλλά έχουν τεράστια σημασία, λόγω ιδιαιτέρων συνθηκών. Μπορεί, λοιπόν, στο τέλος της σεζόν αυτό το ματς να μη το θυμάται κανείς, το W, ωστόσο, που γράφτηκε στο τέλος του για τον Ολυμπιακό έχει ίσως την ίδια αξία με τις πολύ μεγάλες νίκες μέσα στη χρονιά.

Ο προπονητής των “ερυθρολεύκων” ήταν ο πρώτος που ανησυχούσε, ξέροντας ότι η ομάδα του είχε φτάσει στα κόκκινα μετά το ματς με τη Φενέρ και … έπρεπε να κερδίσει άλλο ένα για να μη μπλέξει σε περιπέτειες, πατώντας μια μπανανόφλουδα όπως στο Μονακό. Είχε και ο ίδιος άγχος, ήταν εκνευρισμένος, φώναζε σε παίκτες και συνεργάτες, γενικά υπήρχε -κυρίως στο πρώτο ημίχρονο- μια αναστάτωση.

Αργότερα δήλωνε ότι πρώτα απ’ όλα καταλαβαίνει τους παίκτες του, που πριν καλά-καλά περάσουν 48 ώρες από τη μεγάλη ένταση του ματς με τη Φενέρ, ήταν ξανά στο γήπεδο. Για αυτό και μοίρασε το χρόνο, ώστε να μπορέσει να βρει κάθε φορά τους πιο φρέσκους, τους πιο έτοιμους να ρίξουν τη Μπασκόνια στο καναβάτσο.

Λαμπάδα στον Μιλουτίνοβ…

Οι Πειραιώτες έμειναν όρθιοι στο πρώτο ημίχρονο γιατί ο Νίκολα Μιλουτίνοβ κράτησε τα μπόσικα. Αυτός έβαλε μαζεμένους 12 πόντους, κέρδισε σχεδόν όλες τις μάχες στον αέρα και έγινε το πιο δισεπίλυτο πρόβλημα για τον Πάολο Γκαλμπιάτι. Έπαιξε, μάλιστα, περισσότερο απ’ όσο υπολόγιζε ο Μπαρτζώκας, γιατί ο Τάιρικ Τζόουνς με το που μπήκε έκανε δυο φάουλ και πέρασε γρήγορα στον πάγκο.

Ο Σέρβος ήταν ο πιο σταθερός παίκτης της “ερυθρόλευκης” ομάδας σε μια σεζόν, που οι επιδόσεις συνιστούν μια σεζόν καριέρας. Ο “Μιλου” είναι ο κορυφαίος ριμπάουντερ της διοργάνωσης (7.2 ρ, κατά μέσο όρο), σκοράρει 10.9π και έχει σπουδαία ποσοστά: 70.4%δ και 79.7% βολές. Σχεδόν ό,τι σουτάρει, βρίσκει τον στόχο.

Κάτι ανάλογο έκανε και με την έτσι κι αλλιώς αδύναμη μέσα στο ζωγραφιστό, Μπασκόνια. Έχοντας 6/8 δίπ και 3/3 βολές στο πρώτο μέρος, ήταν ο κύριος εκφραστής των επιθέσεων του Ολυμπιακού, που μετέφερε πολύ σωστά την μπάλα μέσα στο καλάθι. Ο Σάσα Βεζένκοβ είχε επίσης σπουδαία ευστοχία από κοντά, όχι όμως και από τη γραμμή του τρίποντου (συνολικά 0/5τρ).

Η κυκλοφορία της μπάλας

Αν και τελείωσε το ματς με σχεδόν τραγικό ποσοστό από τα 6.75μ (4/22 τρ), ο Ολυμπιακός τελείωσε το ματς με 26 ασίστ (και έκανε 12 λάθη). Η κυκλοφορία της μπάλας ήταν σπουδαία για ένα ακόμη ματς, ο Γουόκαπ είχε 7 ασίστ ενώ άλλες 9 μοίρασαν Γουόρντ και Φουρνιέ.

Ο Γάλλος ήταν επόμενο μετά το οργιαστικό ματς με τη Φενέρ και τους 36π, όπου του έβγαινε ό,τι σκεφτόταν πάνω στο παρκέ, να μην έχει αντίστοιχη απόδοση και ευστοχία.

Φρόντισε πάντως να κάνει αισθητή την παρουσία με τη δημιουργία, την άμυνα και όταν χρειάστηκε στο τέλος, έβαλε και έξι σερί πόντους, βάζοντας την υπογραφή του στο τελευταίο τρίλεπτο.

Οι 24 πόντοι από Ντόρσεϊ και Τζόουνς

Αυτό που χρειαζόταν ο Ολυμπιακός ήταν το σκορ. Ο Μιλουτίνοβ μετά το καλάθι που τον πήγε στους 17π, έδειξε ότι είχε φτάσει στα όρια του. Ο Μπαρτζώκας έπρεπε να εμπιστευτεί ξανά τον Τζόουνς. Αυτή τη φορά ο Αμερικανός δεν τον απογοήτευσε. Τελειώνοντας πολλά από τα πικ εν ρολ της ομάδας του, βάζοντας τα χέρια σε όλες σχεδόν τις άμυνες, ήταν από τους καλύτερους στο δεύτερο ημίχρονο, προσφέροντας και θέαμα με δυο-τρία εντυπωσιακά καρφώματα.

Η Μπασκόνια που έβρισκε λύσεις από τον συνήθη ύποπτο Καμπαρό, τους Φόρεστ-Ντιακιτέ και κυρίως τον Ομορούγι (ένα λαχείο που προέκυψε για την βάσκικη ομάδα, αφού πήγε στη Βιτόρια με συμβόλαιο δυο μηνών για να αντικαταστήσει τον τραυματία Σεντεκέρσκις, αλλά θα μείνει και του χρόνου) άντεχε στη διαδρομή του ματς.

Έπρεπε να προστεθεί στην εξίσωση και ένας περιφερειακός. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ έβαλε τους 11 από τους 15 πόντους στο δεύτερο ημίχρονο και ήταν από τους πρωταγωνιστές για να έρθει η νίκη, που τόσο πολύ επιζητούσε η ομάδα του. Τα δικά του σουτ, ήρθαν να προστεθούν και να γείρουν την πλάστιγγα, τελικά, υπέρ του Ολυμπιακού.

Ο Ολυμπιακός είχε 15/20 δίποντα στο δεύτερο μέρος και η Μπασκόνια, αν και έμεινε ζωντανή μέχρι το τέλος, δεν μπορούσε να τον απειλήσει περισσότερο. Η νίκη ερχόταν σαν βάλσαμο και τα χαμόγελα αντικαθστούσαν τις … γκριμάτσες και τις φωνές.

Και τώρα, λίγη ξεκούραση

Ο Ολυμπιακός έβγαλε ένα δύσκολο πρόγραμμα με συνεχόμενα ματς. Έπαιξε… δυο διπλές εβδομάδες, ενώ οι αντίπαλοι του είχαν ένα ματς. Με εξαίρεση την γκέλα στο Μονακό, οι “ερυθρόλευκοι” μπορούν να ισχυριστούν ότι άντεξαν και μετρώντας 22 νίκες σε 33 ματς, να αισιοδοξούν, αλλά και να ξεκουραστούν από τους διαδοχικούς αγώνες.

Έχοντας ρεπό από το ελληνικό πρωτάθλημα, η επόμενη υποχρέωση είναι ένα ματς κλειδί στην Ρόγικ Αρένα της Βαλένθια. Αν ο Ολυμπιακός περάσει νικηφόρα από την έδρα των πορτοκαλί την ερχόμενη Τρίτη, θα έχει κάνει ένα ακόμη βήμα για να μπει στα πλέι-οφ με πλεονέκτημα έδρας.

Η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνεθ παραμένει σε υψηλές πτήσεις, αλλά σιγά-σιγά δείχνει κι αυτή σημάδια κόπωσης. Την περασμένη εβδομάδα ηττήθηκε από την Τενερίφη των 40άρηδων Χούερτας και Ντόρνεκαπ (απόντος μάλιστα του Σερμαντίνι) για την ACB, ενώ στο ματς της Πέμπτης για την Ευρωλίγκα, ηττήθηκε από την Μπαρτσελόνα σε ματς που κρίθηκε κάτω από τους 70 πόντους. Τελείως έξω από τα νερά της.

Οι “ερυθρόλευκοι” θα πάνε ακμαίοι στη Βαλένθια, έχοντας όπως είπε και ο Σάσα Βεζένκοβ μια ευκαιρία για ρεβάνς για την ήττα τους στο ΣΕΦ

Έχοντας ήδη παίξει με την Παρί (ματς που θα γινόταν στις 26 ή 27 του μηνός) ο Ολυμπιακός αποφεύγει τη ζάλη μιας επιπλέον διπλής εβδομάδας, ενώ χωρίς (βαθμολογικό) ενδιαφέρον θα είναι και το ντέρμπι του ελληνικού πρωταθλήματος στο τέλος του μήνα, στην έδρα του Παναθηναϊκού.

Αυτό του επιτρέπει να είναι λίγο πιο ήσυχος, πιο ήρεμος και περισσότερο συγκεντρωμένος. Μετά το ΟΑΚΑ και τους “πράσινους” ταξιδεύει στη Γαλλία για να παίξει με τη Βιλερμπάν. Αν έχει νικήσει στη Βαλένθια, με ένα διπλό κόντρα στην ASVEL θα έχει σχεδόν σφιχταγκαλιάσει το αβαντάζ εν όψει πλέι-οφ.

Να πάει δηλαδή μέσω της δύναμης του ΣΕΦ (14-3 μέχρι στιγμής το ρεκόρ του, φέτος μόνο η Ρεάλ έχει περισσότερες νίκες εντός έδρας) στο φάιναλ-φορ του T-Center στο ΟΑΚΑ…