Είστε προτεινόμενοι για αποχώρηση!
"Νάνο, Μέντες, Μπαϊράμι, λυπάμαι, αλλά είστε προτεινόμενοι για αποχώρηση..." μονολογεί σε ένα παροιμιώδες "πράσινο" ξέσπασμα ο Κώστας Βαϊμάκης, που τα έβαλε κάτω και σαν άλλος Γκόρντον Ράμσεϊ στο master chef στέλνει από εκεί που ήρθαν τρεις, τουλάχιστον, ποδοσφαιριστές του ΠΑΟ που μπορούν να χαρακτηριστούν και epic fails μεταγραφές. Επικές φόλες, αν δεν το πιάσατε...
Σε καμία ομάδα του κόσμου δεν βγαίνουν όοοολες οι μεταγραφές που κάνει και όλα τα πλάνα που καταστρώνει το τεχνικό τιμ πριν την έναρξη της σεζόν, όσα λεφτά κι αν ρίξουν στην αγορά. Epic Fails (ή Επικές Φόλες στα ελληνικά…) έχουν πάθει η Ρεάλ, η Μπάρτσα, η Μίλαν, η Γιουνάιτεντ, η Σίτι, η Τσέλσι, η Μπάγερν, φυσικά η πολύπαθη Ίντερ – με άλλα λόγια τα πιο βαρβάτα brand names του ποδοσφαίρου. Ακόμα και ομάδες με scouting επιστημονικού επιπέδου, σαν την Άρσεναλ και τη Ντόρτμουντ την έχουν πατήσει – ναι, ακόμα κι ο Βενγκέρ με τον Κλοπ έχουν αστοχήσει.
Αν λοιπόν μπορεί να την πατήσουν όλοι αυτοί, με το τεράστιο σύστημα scouting, με τις παρακολουθήσεις παικτών για ένα και δυο χρόνια, με τα παχιά πορτοφόλια και το καταρτισμένο και έμπειρο τεχνικό τιμ, δεν θα είχε μερικές αστοχίες ο σεμνός και ταπεινός Παναθηναϊκός, με το περιορισμένο μπάτζετ και τους ρούκις Αναστασίου και Νταμπίζα, για προπονητή και τεχνικό διευθυντή;
Λογικό ακούγεται να έχει συμβεί και καθόλου βιαστικό να το πει κανείς, μια που έχουμε πλέον ένα δείγμα πάνω από 10 αγώνων μαζί με τα σοβαρά φιλικά του καλοκαιριού, για να βγάλουμε μερικά πρώτα συμπεράσματα. Τα οποία στην περίπτωση που συμφωνούν με τα συμπεράσματα του Αναστασίου και του Νταμπίζα και τα οικονομικά της ΠΑΕ το επιτρέπουν, ίσως οδηγήσουν σε μερικά μερεμέτια τον Δεκέμβρη.
Νάνο, δεν θα γίνεις γίγαντας ποτέ: δεν μας πείραξε το ότι ήρθες από την Πονφερνατίνα, που ποδοσφαιρομάνα δεν τη λες. Μας συγκίνησε η τιμιότητά σου και η επιμονή σου να ντυθείς στα πράσινα ακόμα κι όταν φαινόταν να χαλάει η μεταγραφή σου – θα ορκιζόμουν ότι μεγάλωσες με μια αφίσα του Τάκη Φύσσα πάνω από το κρεβάτι σου.
Μας συγκίνησες όταν πέτυχες το πρώτο γκολ του Παναθηναϊκού στη σεζόν, με πέναλτι κόντρα στον Παναιτωλικό. Κάναμε υπομονή όταν είδαμε ότι οι πρώτες σέντρες σου αντί να θυμίζουν κάτι από Μινχ, θύμιζαν κάτι από Δάρλα. Ξανακάναμε υπομονή, ξαναματακάναμε, αλλά πλέον μετά τις 15-20 γιόμες κόντρα στον Πάνθρακα, το πόρισμα βγήκε: πιο πολλές ελπίδες υπάρχουν να ρίξει μπόι ο Τίριον ο Λάνιστερ, παρά να βγάλεις εσύ καλή σέντρα. Κοινώς, είτε ήρθε η ώρα του Χουχούμη, είτε τον Γενάρη καλό θα ήταν να δούμε ένα κανονικό αριστερό μπακ να καταφθάνει.
Μέντες, άλλα τα μάτια του Λαγού κι άλλα τ’ αυγά τα μάτια: η ρημάδα η απραξία, σε συνδυασμό με τους τραυματισμούς και τα 31 χρόνια, δυστυχώς φτιάχνουν ένα πολύ βαρύ κοκτέιλ… Ήρθε για κολόνα της μεσαίας γραμμής, ως κόφτης περιοπής και δυνατότητα να προσφέρει και ως κεντρικός αμυντικός, αλλά μας βγήκε κολόνα. Σκέτο.
Δεν στρίβει, δεν τρέχει, δεν προλαβαίνει τους αντιπάλους, δεν μπορεί να απλώσει το παιχνίδι, δεν πατάει ούτε 10 μέτρα έξω από την αντίπαλη περιοχή. Αλλά έχει ένα μεγάλο καλό: μας έκανε να ανακαλύψουμε και να εκτιμήσουμε τον Τάσο Λαγό, που μπροστά του μοιάζει κάτι ανάμεσα σε Τσάμπι Αλόνσο και Μαστσεράνο.
Εμίρ – Εμίρ, παίζεις σαν Κακομοίρ’: Όταν είσαι ο Εμίρ ο Μπαϊράμι, ο «θέλω να κάνω restart στην καριέρα μου», ο «θέλω να επιστρέψω στην Εθνική», η πρώτη μεταγραφή της ομάδας που πάνω του βασίζουν πολλά και χάνεις τη θέση σου στην 11άδα από τον Ντίνα και τον Κλωναρίδη, δηλαδή από κάποιον που πέρυσι τέτοιο καιρό έπαιζε στην Παναχαϊκή κι από ένα πιτσιρίκι που πέρυσι τέτοιο καιρό δεν έπαιζε καθόλου, τότε υπάρχει πρόβλημα…
Και δεν μας ξεγελάς με τον τραυματισμό και την εγχείρηση: σε είδαμε και στα φιλικά και στα πρώτα ματς που δεν πόναγες και πονάγαμε εμείς μ’ αυτά που βλέπαμε. Έχεις πάντως μια ευκαιρία σε 1,5 – 2 μήνες που θα επιοτρέψεις να μας αποστομώσεις και να τα ρίξεις όλα στη ρημάδα την κήλη. Μπορείς;
Φυσικά και υπάρχουν κι άλλοι που δεν μας έχουν ξετρελάνει, όπως υπάρχουν κι άλλοι που βγήκαν καλύτεροι απ’ ό,τι περιμέναμε και πιτσιρίκια που κανείς δεν υπολόγιζε και έχουν κερδίσει πολλά χειροκροτήματα. Φυσικά και περιμένουμε περισσότερα από τον Καπίνο, αλλά γι’ αυτόν ξέρουμε ότι «τό’ χει», διότι μας το έχει δείξει, οπότε περιμένουμε να πιάσει ρυθμό.
Φυσικά περιμένουμε μεγαλύτερη ποιότητα από τον Σίλντελφελντ, αλλά κάτι ότι παίζει συνήθως με ενοχλήσεις και κάτι ότι έχει άλλον παρτενέρ δίπλα του σχεδόν σε κάθε ματς, του δίνουν ελαφρυντικά. Κι από τον Ζέκα περιμένουμε να ανεβάσει την απόδοσή του κι από τον Ατζαγκούν να δώσει κάτι παραπάνω από εκλάμψεις κι από τον Ντίνα που στα φιλικά πέταγε και στα επίσημα δεν είναι το ίδιο καλός κι από τον Πράνιτς που θέλουμε να μας δείξει μερικά απ’ αυτά που τον έφεραν πριν λίγα χρόνια στη Μπάγερν, αλλά τουλάχιστον όλοι αυτοί δεν μας έχουν απογοητεύσει όπως οι τρεις παραπάνω κύριοι.