Δεν υπάρχει χρόνος

Δικαιολογίες και παρηγοριές υπάρχουν πολλές:

-Ε, χρειάζεται χρόνος για να αφομοιωθούν στην ομάδα οι παίκτες που αποκτήθηκαν τώρα.

-Ε, δεν μπορεί ο Μαντούρο απλώς να περπατάει στον αγωνιστικό χώρο. Όταν “ανοίξει”, κάτι παραπάνω θα δούμε από αυτόν.

-Ε, δεν μπορεί να είναι τόσο “λίγος” ο Μάρτενς. Κάποια στιγμή θα μπει στο πνεύμα και θα αρχίσει να δείχνει τα προσόντα του.

-Ε, δεν μπορεί να μη βρει την άκρη ο Στέφενς. Τώρα που πήρε και κάμποσους καλούς παίκτες, αργά ή γρήγορα θα κάνει καλύτερη ομάδα.

Ε, δεν μπορεί να παίζει συνεχώς ο ΠΑΟΚ χωρίς κεντρικούς αμυντικούς. Θα γίνει καλά ο Βιτόρ, θα παίξει και ο Ινσαουράλδε και όλα θα είναι μια χαρά.

Ε, δεν μπορεί να μην υπάρχει ο Σπυρόπουλος. Κάποια στιγμή θα συνέλθει κι αυτός. Κι αν δεν συνέλθει, υπάρχει ο Λίνο. Υπάρχει και ο Τζαβέλλας.

Ε, δεν μπορεί να μην αποκτήσει επιτέλους μεσαία γραμμή ο ΠΑΟΚ. Κοτζαμάν Νάτχο πήρε. Μόλις πάρει ο Ισραηλινός την ομάδα πάνω του, όλα τα προβλήματα θα λυθούν και η ομάδα θα “πετάει”…

Υπάρχει όμως και η αλήθεια. Η αλήθεια που ΣΗΜΕΡΑ ισχύει:

Ο Στέφενς είναι υποχρεωμένος να μοντάρει μια εντελώς νέα ομάδα. ” Χρειάζεται χρόνος για τους νέους παίκτες, αλλά χρόνος δεν υπάρχει ποτέ στο ποδόσφαιρο“, είπε ο ίδιος μετά το νέο πατατρτάκ στα Χανιά από τον Πλατανιά. Ετσι είναι. Ουσιαστικά, δεν υπάρχει χρόνος γιατί οι υποχρεώσεις “τρέχουν” και ο ΠΑΟΚ έχει μπροστά του τρεις προκλήσεις;

Πρόκριση επί της Μπενφίκα, κατάκτηση του Κυπέλλου, πρωτιά στα πλέι οφ του Πρωταθλήματος. Και πώς είναι δυνατόν να υπάρχει χρόνος για μοντάρισμα ομάδας τον Φεβρουάριο, όταν για να μονταριστεί νορμάλ μια ομάδα χρειάζεται προετοιμασία δύο μηνών;

Δύσκολο το έργο του Ολλανδού, χωρίς αμφιβολία, αλλά από τη στιγμή που δέχτηκε να γίνουν τόσες μεταγραφές (και καλώς δέχτηκε) είναι υποχρεωμένος να αντεπεξέλθει. Και όσο το δυνατόν συντομότερα βέβαια…

Στα επιμέρους:

Μπορεί σε κανέναν να μη λείπουν ο Τζιόλης και ο Λάζαρ, αλλά, κακά τα ψέματα. Μεσαία γραμμή χειρότερη από αυτή που είχε ο ΠΑΟΚ στα Χανιά, με Κάτσε, Μαντούρο και Μάρτενς, δεν παρουσίασε ποτέ άλλοτε φέτος.

Με έναν Κάτσε να τρέχει σαν διάβολος, αλλά να μην μπορεί να δώσει ούτε μία πάσα, με έναν Μαντούρο πιο αργό και στάσιμο από… το replay και το paush, που κι αυτός δεν μπορεί να πετάξει την μπάλα σωστά πέρα από τα τρία-τέσσερα μέτρα και έναν Μάρτενς να… μην έχει έρθει ακόμη από την Ολλανδία, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει μεσαία γραμμή και δεν είναι δυνατόν να υπάρχει ομάδα. Χρειάζεται υπομονή; Ίσως.

Αλλά φοβάμαι ότι ο ΠΑΟΚ ειδικά με την περίπτωση του Μαντούρο έχει κάνει μια άσκοπη και ανούσια μεταγραφή. Αυτό δείχνει η κοψιά του παίκτη και ο τρόπος που (δεν) κινείται στον αγωνιστικό χώρο. Όσο για τον Μάρτενς, λέω ότι δεν μπορεί να ξέχασε την μπάλα που ήξερε και περιμένω.

Ο Σπυρόπουλος “παίρνει” αγώνες, αλλά αντί μπροστά πάει πίθσω. Το ίδιο και ο Στοχ. Πολύ τρέξιμο και πολλή φασαρία για το τίποτε. Προσφορά μηδέν.

Ο Κατσουράνης διδάσκει τι θα πει παίκτης με προσωπικότητα και προσόντα, αλλά είναι απελπιστικά μόνος. Ο μόνος που βλέπει γήπεδο, ο μόνος που μπορεί να κάνει την έξυπνη μεταβίβαση, ο μόνος που στέλνει την μπάλα όπου θέλει και όχι όπου νά’ ναι.

Επίλογος: Αν δεν “δέσει” η άμυνα του ΠΑΟΚ, αν δεν αποδειχθεί ηγέτης ο μεγάλος μπαλαδόρος που λέγεται Νάτχο, αν δεν αντέξουν να παίξουν 90λεπτα ο εξαιρετικός γέρο Βούκιτς και ο αξιοθαύμαστος γερο Λίνο, αν δεν “ανεβεί” ο Μάρτενς κι αν δεν αποδειχθεί σκόρερ ο Χούσεν, ο ΠΑΟΚ δεν θα γίνει πιο ποιοτικός και δεν θα παίξει καλύτερο ποδόσφαιρο.

Και κάτι ακόμη, στο υστερόγραφο: Όταν μπαίνουν για ένα ημίωρο Νάτχο, στο ντεμπούτο του, Βούκιτς και Λίνο και είναι μακράν οι καλύτεροι παίκτες του ΠΑΟΚ, οι υπόλοιποι πρέπει να ντρέπονται…