Crash test αξιοπιστίας, εν’ όψει εξελίξεων στον Άρη

Στο τέλος κάθε αγωνιστικής χρονιάς, κάνουμε ανασκόπηση γεγονότων και αναδεικνύουμε πρωταγωνιστές ή αποδιοπομπαίους τράγους. Σπάνια, όμως, μπαίνουμε σε διαδικασία αξιολόγησης των δικών μας πεπραγμένων. Ασχολούμαστε με όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό μας, βγάζοντας διακριτικά την ουρά μας απ’ έξω.

Η μόνιμη δικαιολογία για τους αρθρογράφους είναι ότι «τα γραπτά μένουν”. Σου λένε: όποιος θέλει, ας τα μελετήσει κι ας μας κρίνει…Ποιος έχει, όμως, χρόνο και διάθεση να τα ξαναδιαβάσει ώστε να βγάλει συμπεράσματα σχετικά με την εγκυρότητα των κειμένων; Ελάχιστοι. Γι’ αυτό τα κείμενα “θάβοντα” και οι φελλοί συνεχίζουν να επιπλέουν.

Εξαίρεση στον κανόνα

Κόντρα στον “άγραφο νόμο”, θα σας υπενθυμίσω τη δική μου “θέση” σε θέματα του Άρη κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Επειδή γνωρίζω πως οι κακοπροαίρετοι περιμένουν στη γωνία, υπογραμμίζω εκ των προτέρων τα εξής:

• δε μπορούσα, για πρακτικούς λόγους, να κάνω αναφορά σε όλα τα άρθρα. Το κείμενο θα ήταν κουραστικό και χαοτικό. Επέλεξα, επομένως, τα πιο ενδεικτικά και ουσιαστικά.

• δε με ενδιαφέρει να το παίξω ξερόλας και να σας πω… “εγώ σας τα ‘λεγα”. Θέλω, όμως, να αντιληφθείτε πως σε αυτή τη στήλη τίποτα δε γράφεται …”κατά λάθος”. Να το θυμάστε αυτό, εν’ όψει των κρίσιμων εξελίξεων στην ΠΑΕ.

• σημασία δεν έχει, μόνο, “τι γράφεις» αλλά και “πότε το γράφεις”. Όπως θα διαπιστώσετε, κριτική γίνεται συνήθως μετά από επιτυχίες (όταν οι πρωταγωνιστές είναι στα…high τους). Επίσης, οι εκτιμήσεις για το ρόλο συγκεκριμένων προσώπων γίνονται εξ΄ αρχής και χωρίς υπεκφυγές. Δεν περιμένουμε να ολοκληρωθεί το έγκλημα για να πάρουμε θέση.

Για να αποκτήσετε ακόμα πιο ολοκληρωμένη άποψη περί…αξιοπιστίας, θα παρακαλούσα να αντιπαραβάλλετε το χρόνο δημοσίευσης και το περιεχόμενο των άρθρων με τα αντίστοιχα των opinion makers σε έντυπα ή ηλεκτρονικά μέσα. Να τους διαβάζετε όλους, για να κρίνετε ποιους θα εμπιστεύεστε για σημαντικά θέματα.

06 Νοεμβρίου 2012: Για τον Άρη δεν υπάρχουν ‘χειρότεροι’

Μετά τη νίκη επί της Βέροιας, αρκετοί θεωρούσαν πως ο Άρης θα σώσει εύκολα τη χρονιά. Σε αντίθεση με τα αισιόδοξα μηνύματα εκείνης της εποχής, είχαμε τονίσει τη σημασία της “αυτογνωσίας”: ” κανένας δε μπορεί να αντιμετωπίζεται ως “χειρότερος”, διότι οι δυνατότητες της ομάδας είναι περιορισμένες“. Η νίκη επί της Βέροιας χαρακτηρίσθηκε ” ερασιτεχνική” και διαπιστώθηκε πως ο φετινός Άρης αποδίδει καλύτερα απέναντι σε «ισχυρούς» παρά σε “θεωρητικά αδύνατους”.

18 Νοεμβρίου 2012: Ο Αμπράμοβιτς στο Βικελίδης!

Με…χιουμοριστικό τόνο, υπογραμμίστηκε η καθολική ανωτερότητα του ΠΑΣ στο Χαριλάου. Όταν όλοι χαρακτήριζαν την ήττα “μεμονωμένο γεγονός” και “άτυχη στιγμή”, τολμήσαμε να γράψουμε ότι δεν είναι “ντροπή” να παίζει ο Άρης αμυντικά απέναντι σε “μικρούς”:… ” η αγωνιστική εικόνα Κέρκυρας, Ιωαννίνων, Πλατανιά, Λεβαδειακού, ΟΦΗ, Πανθρακικού, ΑΕΚ επιβάλλει αμυντικογενή προσέγγιση τόσο στα εντός όσο και στα εκτός έδρας παιχνίδια“.

13 Δεκεμβρίου 2012: Για τον Άρη υπάρχει μόνο κόκκινο και μπλε

Κόντρα στη στερεότυπη άποψη ότι ο Άρης είναι “μεγάλη ομάδα” και πρέπει να κυνηγήσει την πρόκριση στο κύπελλο, η στήλη πήρε σαφή θέση: ” στην περιβόητη χρονιά Χατζάρα, ο Άρης έφτασε στον τελικό κυπέλλου, κέρδισε το πολυπόθητο εισιτήριο για την Ευρώπη αλλά υποβιβάστηκε. Είναι, επομένως, ανώφελο να επαναλάβουμε τα μοιραία λάθη του παρελθόντος. Κακά τα ψέματα: δε χωράνε δύο καρπούζια στη φετινή μασχάλη“. Τότε, δεχτήκαμε έντονη κριτική. Λίγους μήνες αργότερα, η ομάδα σώθηκε με τα «χίλια ζόρια». Θα ήταν, επομένως, καταστροφικό να κυνηγάει δύο στόχους τη στιγμή που μετά βίας πέτυχε τον ένα.

07 Ιανουαρίου 2013: Αλκαράθ, πέναλτι ήταν η πρόσληψή σου

Το άρθρο δημοσιεύτηκε μετά από νίκη. Όταν, δηλαδή, ο προπονητής ήταν… “καβάλα στο άλογο” και οι opinion makers τον χαρακτήριζαν “στρατηγό” θεωρώντας βέβαιη την παραμονή του μέχρι το τέλος της χρονιάς.

Ο Ισπανός δε γνώριζε τις ιδιαιτερότητες του ελληνικού πρωταθλήματος και ήθελε να αλλάξει την φιλοσοφία της ομάδας στη μέση της σεζόν. Εισηγήθηκε αποδεσμεύσεις χρήσιμων ποδοσφαιριστών, έβαλε στο “ψυγείο” τον Παπαζαχαρία και είχε εμμονή σε ένα σύστημα (4-4-2) που δεν ταιριάζει στα χαρακτηριστικά του roster. Μοιραία, λοιπόν, η εικόνα της ομάδας δε βελτιώθηκε και οι ήττες οδήγησαν σε απόλυση. Από την πλευρά μας, επισημάναμε το πρόβλημα νωρίς.

15 Ιανουαρίου 2013: Ιδού το πλάνο υποβιβασμού του Άρη!

Παραθέτω αυτολεξεί: «… στον Άρη συμβαίνουν πολλά επαναλαμβανόμενα σφάλματα που αγγίζουν τα όρια της φαιδρότητας. Δυστυχώς, η έλλειψη τεχνογνωσίας σε διοικητικό επίπεδο έχει καταστήσει την έννοια του λάθους σε συνώνυμο της καθημερινότητας και οι φίλαθλοι έχουν πάθει ανοσία στην ανυπαρξία του συλλόγου».

Μετά από δύο μήνες, ο κόσμος κατάλαβε πως η διοίκηση οδηγεί την ομάδα στον υποβιβασμό με…χειρουργική ακρίβεια. Τον Ιανουάριο άπαντες χλεύαζαν το άρθρο και μας κατηγορούσαν για «αναίτιο πόλεμο».

21 Ιανουαρίου 2013: Ο χυδαίος star και το παράρτημα του Ολυμπιακού

Σε μία περίοδο που κυριαρχούσε η άποψη ότι ο Άρης θα «σπρωχτεί» λόγω απόκτησης δανεικών από τον Ολυμπιακό, η στήλη έδωσε τέλος στις καφενειακές συζητήσεις. Εξέθεσε όσους προπαγάνδιζαν αερολογώντας και τόνισε ότι η ομάδα πρέπει να σταματήσει να ασχολείται με τις θεωρίες συνομωσίας. Πράγματι, αποδείχτηκε πως κανένας διαιτητής δεν “έκλεισε το μάτι” στους κιτρινόμαυρους. Μονόδρομος για τη σωτηρία ήταν η βελτίωση της αγωνιστικής εικόνας, όπως είχαμε αναφέρει σ’ εκείνο το άρθρο.

11 Μαρτίου 2013: Επειδή ο Άρης ξέρει από χαστούκια…

Μετά την άνετη επικράτηση απέναντι στο Λεβαδειακό, οι opinion makers άφηναν να εννοηθεί πως ο Άρης «θα βρει την άκρη» και η αισιοδοξία επανήλθε στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Κόντρα στους παπαγάλους, η στήλη επεσήμανε πως όταν οι νίκες προκαλούν πανηγυρισμούς ακολουθούν…«χαστούκια». Στοιχειοθέτησε, μάλιστα, τη συγκεκριμένη άποψη παρουσιάζοντας παραδείγματα από το πρόσφατο παρελθόν.

Προειδοποίησε, επίσης, ότι η πρόσληψη Πολατιάν δε θα βοηθήσει την ομάδα. Παραθέτω αυτολεξεί: « υποτίθεται ότι στόχος τους (σ.σ. της διοίκησης) είναι η προστασία του Άρη. Στην πραγματικότητα, σκοπός τους είναι να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου ώστε να καλυφθεί η ανεπάρκειά τους». Τότε, δεχτήκαμε πολλά…τηλεφωνήματα που μας διαβεβαίωναν ότι κάνουμε λάθος. Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι μάσκες έπεσαν…

17 Μαρτίου 2013: Η διοίκηση μπλοφάρει στις πλάτες του Άρη…

Η ήττα στα Γιάννενα ήταν το «χαστούκι» στο οποίο αναφερόταν το προηγούμενο άρθρο. Οι φόβοι της στήλης επιβεβαιώθηκαν και αναρτήθηκε νέο άρθρο για τους επικίνδυνους, ακατάλληλους και ερασιτέχνες διοικούντες. Παραθέτω αυτολεξεί: « η παρέα των συνταξιούχων διαχειριστών δείχνει άδεια για να πιάσει γεμάτα…..αυτή είναι η μεγαλύτερη απόδειξη γελοιότητας που διακρίνει τον κιτρινόμαυρο θίασο….το ψάρι βρωμάει πάντα από το κεφάλι. Ένα κεφάλι που έχει δώσει ρεσιτάλ ανευθυνότητας και αποτυχημένης διαχείρισης».

Τέλος, μιλήσαμε για « αποπροσανατολισμένη οργή» του κόσμου: « είναι ανούσιο να φτύνουμε αυτούς από τους οποίους ζητάμε να μας λυτρώσουν. Δε φταίνε οι ποδοσφαιριστές που βρίσκονται στον Άρη. Ο Άρης φταίει που έχει αυτούς τους ποδοσφαιριστές». Εν τέλει, αυτοί οι παίκτες έσωσαν την ομάδα και δικαίωσαν την εκτίμηση της στήλης που καταδείκνυε τη διοίκηση ως μοναδικό υπαίτιο για την κατάντια.

30 Μαρτίου 2013: Καταστροφικές κινήσεις και «Δούρειοι Ίπποι»

Μετά την ισοπαλία με τον Πανθρακικό, άπαντες θεωρούσαν τον Άρη πεσμένο. Η στήλη, όμως, έγραφε «όσο υπάρχουν μαθηματικές ελπίδες, κανένας δε μπορεί να θεωρεί ξεγραμμένο τον Άρη. Ωστόσο, οι μνημιώδεις αποτυχημένες κινήσεις της διοίκησης και η ανυπαρξία της στον ελληνικό ποδοσφαιρικό χάρτη ελαχιστοποιούν τις ελπίδες σωτηρίας». Όπως αποδείχτηκε, η απομάκρυνση των διαχειριστών άλλαξε τα αγωνιστικά δεδομένα και η ομάδα σώθηκε.

Αναφορικά με τους δανεικούς, αναφέραμε αυτολεξεί: « ο Διαμαντάκος βαφτίστηκε αριστερό εξτρέμ, ο Τάτος μετονομάστηκε σε Μέσι και ο Ζαραδούκας σε Ρομπέρτο Κάρλος….για κάποιο ανεξήγητο λόγο τα παιδιά του Πειραιά πρέπει να παίζουν ανεξαρτήτως απόδοσης». Η νέα διοίκηση προσγείωσε τα…μυαλά του κόσμου και «ανάγκασε» τους ποδοσφαιριστές να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Ο Διαμαντάκος έφερε πίσω την φανέλα βασικού που του είχαν δώσει στο…σπίτι του, ο Τάτος συνήλθε αγωνιστικά και ο Ζαραδούκας σταθεροποίησε την απόδοσή του. Έστω και καθυστερημένα, απέδειξαν την πραγματική τους αξία.

02 Απριλίου 2013: Ποιοι θέλουν να υποβιβαστεί ο Άρης μέσα από την…οικογένεια;

Παρατηρώντας την καθυστέρηση παραίτησης των συνταξιούχων διαχειριστών και αντιλαμβανόμενοι ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος, δημοσιεύσαμε ένα άρθρο-παρέμβαση. Αφενός σκιαγραφήθηκε το υπόγειο σχέδιο ορισμένων αφετέρου επιταχύνθηκαν οι διαδικασίες απομάκρυνσης της διοίκησης.

Στο άρθρο, ξεκαθαρίσαμε ότι «πτώση σημαίνει πτώχευση» και εξηγήσαμε το λόγο για τον οποίο οι οργανωμένοι αναγκάστηκαν να «ρίξουν τα μούτρα τους» για το καλό του Άρη. Τονίσαμε πως ο Σκόρδας είναι «αναγκαίο κακό», υπογραμμίζοντας ότι τα λάθη του δεν πρόκειται να ξεχαστούν. Τα πράγματα πήραν το…δρόμο τους και η ομάδα σώθηκε, προς θλίψη εκείνων που έκαναν τα πάντα για να μην ολοκληρωθεί η αλλαγή διαχειριστή.

07 Απριλίου 2013: Αγκάνθο τέλος για πάντα από τον Άρη

Μετά την πολύτιμη νίκη στον Ατρόμητο, στηλιτεύτηκε η ανώριμη συμπεριφορά του Αγκάνθο ο οποίος άφησε αβοήθητη την ομάδα στο πιο κρίσιμο παιχνίδι της ιστορίας της. Οι αντιδράσεις ήταν πολλές. Αν, όμως, η ομάδα δεν κέρδιζε τότε όλοι θα στεκόταν στην αποβολή και θα τον «σταύρωναν». Η στήλη δεν κρίνει εκ του αποτελέσματος και δεν έμαθε να «χαϊδεύει αυτιά». Το μέλλον θα επιβεβαιώσει και τον τίτλο.

11 Απριλίου 2013: Η Τρίπολη θέλει να ρίξει τον Άρη για τα λεφτά

Αναφέρθηκαν τα οικονομικά κίνητρα που θα απέφερε το διπλό στον Αστέρα, διότι όλο το υπόλοιπο επικοινωνιακό σύστημα άφηνε περίεργες…υπόνοιες. Δόθηκε, δηλαδή, μία εμπεριστατωμένη απάντηση στις καφενειακές παραφιλολογίες. Τελικά, αποδείχτηκε πως ο Τσιώλης έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στη δόξα (κύπελλο) παρά στο χρήμα (νίκη).

15 Απριλίου 2013: Αυτός ετοιμάζεται να αγοράσει τον Άρη

Εξιστορώντας μία φανταστική ιστορία, δόθηκε τροφή για σκέψη σε όσους κληθούν να αποφασίσουν για την επόμενη μέρα της ΠΑΕ. Η «αόρατη ομάδα επενδυτών», οι «μπροστινοί γλάστρες», οι «κουτρατζήδες θαμώνες» και οι αδρά αμειβόμενοι νταλαβερτζήδες είχαν την τιμητική τους. Μία εβδομάδα αργότερα, τα είδατε μπροστά σας…

Συμπέρασμα

Με άλλους συμφωνούμε. Με άλλους διαφωνούμε. Δε φοβόμαστε, όμως, να πάρουμε θέση και να «εκτεθούμε». Σε αντίθεση με κάποιους άλλους, που ολόκληρη τη χρονιά έδωσαν ρεσιτάλ ουδετερότητας και τώρα προπαγανδίζουν παρέα με τα φαντάσματα του παρελθόντος. Να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά, γιατί η εποχή είναι ύποπτη.

O Γιάννης Ιωαννίδης συνεργάζεται με το Sport24.grκαι αρθρογραφεί στο overlap.gr