Απόστολος Χρήστου: Το βαρύ χρυσό που μόνο οι τεράστιοι ξέρουν να κατακτούν

Αν κάποιος Έλληνας αθλητής δικαιούται να χρησιμοποιεί ξανά και ξανά την πιο διάσημη φράση του Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ στον κινηματογράφο, αυτός είναι ξεκάθαρα ο Απόστολος Χρήστου. Θα έχει για πάντα το Παρίσι! Η γαλλική πρωτεύουσα είναι η πόλη της αθλητικής αθανασίας του 30χρονου κορυφαίου Έλληνα κολυμβητή και ενός εκ των κορυφαίων Ελλήνων αθλητών όλων των εποχών.

Εκεί, έφτιαξε μια από τις πιο αξιομνημόνευτες Ολυμπιακές ιστορίες το 2024, όταν έχασε στη χεριά το χάλκινο Ολυμπιακό μετάλλιο στα 100μ. ύπτιο κι έπειτα κατέκτησε το αργυρό στα 200 του ίδιου στυλ. Στην ίδια πόλη έκανε το back to back στη θέση του πρωταθλητή Ευρώπης στο 100άρι. Είναι ένας σπουδαίος αθλητής που καμία δυσκολία και καμία αναποδιά δεν τον έριξε στα σχοινιά και υπήρξαν ουκ ολίγες. Ξεπερνούσε τα πάντα αγόγγυστα και αξιοπρεπώς. Ο Χρήστου ξέρει πώς θα αναγεννηθεί από τις στάχτες του αθόρυβα και θα λάμψει ξανά, όπως κάνει σταθερά επί μία δεκαετία.

Τόσα χρόνια συμπληρώθηκαν από το πρώτο του ευρωπαϊκό μετάλλιο. Από το 2016 και μετά δεν έχει λείψει από το βάθρο των κορυφαίων της Ευρώπης. Η διατήρησή του εκεί ήταν το μεγαλύτερό κίνητρό του. Άλλο, όμως να το συζητάμε και άλλο να γίνεται πράξη. Η διάκριση στο κολύμπι, μια τέτοια διάκριση έχει τεράστιο βαθμό δυσκολίας, ίσως τον μεγαλύτερο απ’ όλα τα αθλήματα. Συν το γεγονός ότι ο υγρός στίβος έχει υποδεχθεί από νωρίς τους πολύ δυνατούς σε όλα τα σπορ, Ρώσους αθλητές και ο ανταγωνισμός είναι πολύ σκληρός σε όλες τις διοργανώσεις.

Η ανταγωνιστικότητα και τα φυσικά κριτήρια, για να φτάσει κάποιος έστω και μία φορά στο βάθρο μια κολυμβητικής διοργάνωσης είναι εξαιρετικά αμείλικτα. Οι διαφορές μεταξύ του χρυσού μεταλλίου και της 4ης θέσης (ή ακόμα και της 8ης) κρίνονται συχνά σε εκατοστά του δευτερολέπτου. Γι’ αυτό τα λάθη σε έναν τέτοιο αγώνα, ακόμα και το ένα μικρό λάθος -ειδικά στα σπριντ- μπορεί να κατεβάσει από το βάθρο ακόμα και τα φαβορί. Ο κολυμβητής δεν μπορεί να διορθώσει το λάθος του. Δεν έχει αυτό το χρονικό περιθώριο.

Οι συμμετοχές αθλητών υψηλού επιπέδου είναι εξωπραγματικά πολλές, ιδιαίτερα στα 50άρια και τα 100άρια και ο ανταγωνισμός διαρκώς μεγαλώνει. Νέα πρόσωπα εμφανίζονται συνεχώς, δεδομένου ότι η κολύμβηση είναι το πρώτο άθλημα στα παιδιά σχεδόν σε όλες τις δυτικές χώρες, την Ωκεανία, αλλά και αρκετές ασιατικές.

Οι χρόνοι κατεβαίνουν συνεχώς, τα περιθώρια στενεύουν και η παραμονή στην κορυφή απαιτεί κάτι πολύ περισσότερο από ταλέντο. Χρειάζεται συνέπεια, αντοχή, πνευματική δύναμη και την ικανότητα να επανέρχεσαι κάθε φορά που όλα μοιάζουν να πηγαίνουν στραβά. Ο Απόστολος Χρήστου έχει αποδείξει ότι διαθέτει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά. Δεν βρίσκεται τόσα χρόνια στην κορυφή επειδή του χαρίστηκε κάτι, αλλά επειδή ο ίδιος δεν χαρίζεται. Βρίσκεται εκεί επειδή κάθε φορά που χρειάστηκε να ξανασηκωθεί, το έκανε και κάθε φορά που είχε μια ευκαιρία να διεκδικήσει ξανά τη θέση του, φώναξε “παρών”.

Αυτό το χρυσό είναι η επιβεβαίωση ότι ο Χρήστου βρίσκεται σε μια άλλη κατηγορία αθλητών. Στους λίγους που αφήνουν εποχή τα κατορθώματά τους.