Από τον Ολυμπιακό στον Παναθηναϊκό και από τον Ο’ Νιλ στον Βαλαντσιούνας και τον Σπανούλη: Μού ‘φαγες όλα τα δαχτυλίδια

H ιστορία θυμίζει εκείνο το παλιό αστειάκι εν είδει κουΐζ στο οποίο ετίθετο το ερώτημα “πόσοι ελέφαντες χωράνε σε ένα αυτοκίνητο Volkswagen”…

Επί τη βάσει αυτής της λογικής, λοιπόν, κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί πόσοι τίτλοι του ΝΒΑ μπορούν να χωρέσουν σε δυο ματς της Ευρωλίγκας!

Βρίσκεται κιόλας στο προσκήνιο -με σημείο αναφοράς στον ορίζοντα την επερχόμενη συνάντηση στο Κόμο- η υπόθεση του NBA Europe με όλα τα συμπαρομαρτούντα, οπότε το θέμα γίνεται ακόμη πιο ιντριγκαδόρικο και ελκυστικό…

Για να μην τα πολυλογώ, λοιπόν, σε έναν συνδυασμό γεγονότων και συγκυριών, η Zalgirio Arena στον χθεσινό αγώνα Ζαλγκίρις-Ολυμπιακός και το Telekom Center Athens στο αποψινό ματς Παναθηναϊκός Βιλερμπάν συνθέτουν ένα πραγματικό Fort Knox του μπάσκετ!

Δυο ματς, 11 τίτλοι του ΝΒΑ!

Ένα θησαυροφυλάκιο στο οποίο εναποτέθηκαν 11 (η έστω 10+1) δαχτυλίδια πρωταθλητών του ΝΒΑ!!!

Τέτοια σούμα δεν τη βρίσκει κάποιος εύκολα ούτε καν σε αγώνα του ΝΒΑ, πολλώ δε μάλλον σε άλλη ήπειρο!

Συνέβαλε αποφασιστικά σε αυτό το εντυπωσιακό άθροισμα η συγκυριακή παρουσία του Σακίλ Ο’ Νιλ, ο οποίος παρακολούθησε τον αγώνα Ζαλγκίρις-Ολυμπιακός, κομίζοντας τα τέσσερα Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει με τους Λέικερς (2000, 2001, 2002) και τους Χιτ (2006).

Τυγχάνει κιόλας απόψε ο Παναθηναϊκός να υποδέχεται απόψε τη Βιλερμπάν στον πάγκο της οποίας βρίσκεται ο τετράκις εστεμμένος με τους Σπερς (2003, 2005, 2007, 2014) Τόνι Πάρκερ, οπότε έδεσε για τα καλά το γλυκό…

Η σαντιγί και το χαμένο δαχτυλίδι

Όσο για τη… σαντιγί, αυτή τη βάζουν δυο συμπαίκτες του Πάρκερ οι οποίοι πανηγύρισαν μαζί του τον τελευταίο τίτλο των Σπερς: ο Αυστραλός Πάτι Μιλς, που τον έχει τώρα στη δούλεψη του στην ομάδα της Λυών και ο Καναδός γκαρντ του Ολυμπιακού Κόρι Τζόσεφ!

Ο ένας προπονητής, οι δυο παίκτες και ο ένας μουσαφίρης μοστράρουν 10 χρυσά δαχτυλίδια, που είναι λοιπόν το 11ο;

Εδώ υπάρχει ΄να… μυστήριο που παραπέμπει σε ένα παλιό παιδικό τραγουδάκι…

“Πού ‘ν το, πού ν’ το, το δαχτυλίδι, ψάξε, ψάξε δεν θα το βρεις”!

Όντως δεν θα το βρούμε, καθόσον θα έπρεπε συμβολικά, τιμής ένεκεν, αλλά και για λόγους ουσίας να το κοσμεί τη συλλογή του Γιόνας Βαλανσιούνας, σε μια υπόθεση η οποία εδώ και επτά χρόνια αποτελεί αντικείμενο debate.

Η ανταλλαγή με τον Γκασόλ

Ο Λιθουανός σέντερ υπήρξε μέλος των Ράπτορς επί επτά σεζόν, αλλά έπεσε στην περίπτωση: η ομάδα του Τορόντο τον παραχώρησε στους Γκρίζλις στις 7 Φεβρουαρίου του 2019 σε μια ανταλλαγή μέσω της οποίας απέκτησε τον Μαρκ Γκασόλ.

Τέσσερις μήνες αργότερα οι Ράπτορς στέφθηκαν πρωταθλητές του ΝΒΑ, δικαιώνοντας την απόφαση του Μασάι Ουζίρι και του Μπόμπι Γουέμπστερ και όλα τα υπόλοιπα είναι Ιστορία…

Στο περιθώριο αυτής της Ιστορίας, διατυπώνεται εδώ και επτά χρόνια η απορία για ποιο λόγο οι Ράπτορς δεν έδειξαν -όπως συνέβη σε παρόμοιες περιπτώσεις άλλων ομάδων- τη στοιχειώδη γενναιοδωρία για να προσφέρουν το δαχτυλίδι στον Βαλανσιούνας, ο οποίος είχε παίξει ρόλο όχι μόνο στην πρόοδο τους, αλλά και στην κανονική περίοδο της συγκεκριμένης σεζόν, στην οποία προτού μετακομίσει κατά Μέμφις μεριά, είχε αγωνισθεί σε 30 ματς με μέσο όρο 12.8 πόντους, 7.2 ριμπάουντ και μία ασίστ.

Η απάντηση δεν δόθηκε ποτέ, το… μυστήριο εξακολουθεί να υφίσταται…

Ο ένας βιάστηκε, ο άλλος άργησε!

Παρεμπιπτόντως υπάρχουν άλλοι δυο παίκτες σε αυτό το ελληνικό μέτωπο της δεύτερης αγωνιστικής της Ευρωλίγκας που θα μπορούσαν επίσης να κραδαίνουν τίτλους του ΝΒΑ, αλλά ο ένας βιάστηκε και ο άλλος άργησε!

Ο Κάρσεν Έντουαρντς (Ζαλγκίρις) αγωνίσθηκε από το 2019 έως το 2021 στους Σέλτικς οι οποίοι ανέβηκαν στο θρόνο του ΝΒΑ το 2024 και ο Τζέι Κράουντερ (Βιλερμπάν) φόρεσε για μια σεζόν (2023-2024) τη φανέλα των Μπακς που κατέκτησαν τον τίτλο το 2021 και άφησαν τον νυν παίκτη της γαλλικής ομάδας αμανάτι.

Αμανάτι, διότι τότε ο Κράουντερ αγωνιζόταν στους φιναλίστ Σανς οι οποίοι μάλιστα προηγήθηκαν στη σειρά με 2-0, αλλά στη συνέχεια είδαν τα… ραδίκια ανάποδα από τη συμμορία του Γιάννη Αντετοκούνμπο.

Η “Evan Attack” και το… Γκοσάκι!

Χθες λοιπόν ο Σακίλ Ο’ Νιλ καθόταν πρώτο τραπέζι πίστα στη Zalgirio Arena, δίπλα στον Αρβιντας Σαμπόνις (του οποίου, όπως δήλωσε, υπήρξε θαυμαστής), αλλά η παρουσία του δεν έφερε γούρι στους οικοδεσπότες…

Φρόντισε γι’ αυτό πρωτίστως ο Εβάν Φουρνιέ τον οποίο ο παλαίμαχος σούπερ σταρ του ΝΒΑ αγκάλιασε με μεγάλη εγκαρδιότητα και προϊούσης της εσπέρας, τον είδε να εξαπολύσει τη δική του επίθεση…

Mια (όχι Shaq, αλλά) “Evan Attack”!

Οι του Ολυμπιακού χάρηκαν για τη νίκη, οι της Ζαλγκίρις στενοχωρήθηκαν για την ήττα και ίσως στη μέση βρίσκεται ένα παιδί που βρισκόταν στο γήπεδο…

Το Γκοσάκι ντε!

Το κόκκινο 10-1 και το πράσινο 10-0

Εκτός από τα δαχτυλίδια του ΝΒΑ, τα δυο ματς των ελληνικών ομάδων στην τρέχουσα αγωνιστική που αποτελεί κιόλας το πρώτο σκέλος της παρθενικής διαβολοβδομάδας της νέας σεζόν, τα συνδέει και το νούμερο 10…

Χθες οι Κόκκινοι πέτυχαν τη 10η νίκη τους στα τελευταία 11 ματς με τη Ζαλγκίρις η οποία υπήρξε στο παρελθόν ο κακός δαίμονας τους, ενώ απόψε οι Πράσινοι σημαδεύουν το 10-0 απέναντι στη Βιλερμπάν, από την οποία είχαν ηττηθεί για τελευταία φορά στις 29 Οκτωβρίου του 2021 στο ΟΑΚΑ με 84-70.

Τότε στον πάγκο της ομάδας της Λυών, απέναντι στον Δημήτρη Πρίφτη, στεκόταν ο Τι Τζέι Πέρκερ, ενώ απόψε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα βρει απέναντι του τον διάσημο αδελφό του, τον Τόνι…

Ο “Τε Πε” είναι σπουδαίος από κάθε άποψη. Παίκτης ολκής, που όσο μπόι του έλειπε, τόσο πολύ ταλέντο διέθετε και φρόντιζε να αναπληρώνει τα μούσκουλα με την ευστροφία, την πανουργία και την ανδρεία του.

Βεβαίως ο Πάρκερ δεν ήταν υπεράνθρωπος για να τα βάζει κάθε στιγμή με όλους και για να έχουν οι άλλοι απ’ αυτόν, αλλά κι ίδιος από τον εαυτό του, την απαίτηση να τους κατατροπώνει…

Το χρίσμα στον Μπατούμ

Το γράφω αυτό διότι υπάρχει ένα περιστατικό που μού είχε διηγηθεί ο Νικολά Μπατούμ τον Σεπτέμβριο του 2013, μεσούντος του EuroBasket που διεξήχθη στη Σλοβενία και απέβη διθυραμβικό για την Εθνική ομάδα της Γαλλίας.

Αυτό το περιστατικό εξηγεί σε έναν μεγάλο βαθμό όχι τόσο την επιτυχία, όσο αφενός την πειθώ και την επίδραση που ασκεί ο Πάρκερ στην camaraderie του και αφετέρου το πόσο πειθήνιοι και αφοσιωμένοι (του) υπήρξαν οι σύντροφοι του…

Την παραμονή του τελικού με τη Λιθουανία στη Λιουμπλιάνα, λοιπόν, μετά την προπόνηση και το φαγητό, ο Πάρκερ τηλεφώνησε στον Μπατούμ και τού ζήτησε να πάει μια βόλτα στο δωμάτιο του.

Προτού αποσώσει την κουβέντα του ο Τόνι, ο Νικολά του κτυπούσε ήδη την πόρτα και αφού κάθισε άκουσε από τον σούπερ σταρ της ομάδας να του δίνει το χρίσμα!

“Είμαι εξουθενωμένος από τον ημιτελικό με την Ισπανία και δεν αντέχω να παίξω στον ίδιο ρυθμό. Σε φώναξα λοιπόν για να σου πω ότι αύριο πρέπει να πάρεις εσύ την ομάδα στις πλάτες του. Εγώ θα κάνω τη δουλειά μου όσο αντέξω κι όσο καλύτερα μπορώ, αλλά το κουμάντο θα ανήκει σε σένα”!

Ο Μπατούμ δεν χρειάστηκε ν’ ακούσει τίποτε άλλο. Ευχαρίστησε τον Πάρκερ για την εμπιστοσύνη και την “εντολή”, τον καληνύχτισε, γύρισε στο δωμάτιο του και δεν ξέρω εάν και τι όνειρο είδε, αλλά όλα βγήκαν αληθινά.

Με τον Πάρκερ να παίζει υποτονικά σε σχέση με το κρεσέντο του κόντρα στην Ισπανία, ο Μπατούμ δάγκωνε καρωτίδες στην άμυνα, όπλιζε και πυροβολούσε ακατάπαυστα στην επίθεση και μ’ αυτά και μ’ αυτά αποδείχτηκε άξιος της εμπιστοσύνης του Τόνι και των προσδοκιών ενός ολόκληρου έθνους.

Η σχέση Πάρκερ – Σπανούλη

Αν υπάρχει κάποιος άνθρωπος που θα ήθελε να βρίσκεται απόψε στο Telekom Center Athens, αυτός είναι ο Βασίλης Σπανούλης!

Ο προπονητής του Άρη (τον οποίο οδήγησε χθες στη νίκη επί γαλλικού εδάφους επί της Λε Μαν) και της Εθνικής έχει μια ξεχωριστή φιλική σχέση με τον ομόλογο του στον πάγκο της Βιλερμπάν…

O Σπανούλης είχε επιλεγεί στο Νο 5ο του ντραφτ του 2004 από τους Μάβερικς, που τον παραχώρησαν στους Ρόκετς, ενώ μετά τη λήξη της σεζόν 2006-07, εμφανίσθηκαν στο κάδρο και οι Σπερς (στους οποίους πρωταγωνιστούσε και διέπρεπε ο Πάρκερ) ώστε να τού τριτώσει όλο το Τέξας!

Για κάποιο λόγο, η μοίρα δεν θέλησε, εκτός από αντίπαλοι και φίλοι, ο Σπανούλης και ο Πάρκερ να γίνουν και συμπαίκτες στους Σπερς, όπου ο Τόνι κατοικοέδρευε επί 17 συναπτά έτη…

Η δήλωση του Ντέρικ Γουίλιαμς

Όχι τίποτε άλλο, αλλά θα είχε κι ένα παραπάνω επιχείρημα ο νυν παίκτης τη; ΑΕΚ και πρώην του Παναθηναϊκού Ντέρικ Γουίλιαμς, ο οποίος στις 3 Ιανουαρίου του 2020, στο περιθώριο του αγώνα Ολυμπιακός-Φενέρμπαχτσε, σε μια συνέντευξη του εδώ είχε βάλει τους δυο παίκτες σε μια κατά το μάλλον ή ήττον διαδικασία προσομοίωσης και πάντως αντιπαραβολής λέγοντας ότι “ο Σπανούλης μού θυμίζει τον Πάρκερ”!

“Λατρεύω τον Σπανούλη”

Και ο ίδιος ο Πάρκερ όμως δεν εφείσθη αναμνήσεων και κομπλιμέντων για τον συνομήλικο και ομόλογο του Σπανούλη…

Στις 4 Οκτωβρίου του 2019, επί τη ευκαιρία της αναμέτρησης της Βιλερμπάν με τον Ολυμπιακό, στην πρεμιέρα της Ευρωλίγκας δεν είχε διστάσει να του είχε βγάλει το καπέλο…

Ιδού τι είχε πει τότε σε μια συνέντευξη του στη NOVA και στον Χρήστο Καούρη:

“Είχαμε μερικές σπουδαίες μάχες στο παρελθόν με τον Σπανούλη, τον λατρεύω αυτόν τον τύπο… Αποτελεί κάτι το εκπληκτικό για το μπάσκετ. Είμαι πολύ χαρούμενος που ο πρώτος αγώνας μας, επιστρέφοντας στην Ευρωλίγκα, θα είναι εναντίον του”.

Συνομήλικοι, καθότι αμφότεροι ανήκουν στην κλάση του ’82, ο Λαρισαίος και ο γεννημένος στη Μπριζ του Βελγίου Γάλλος μεγάλωσαν μαζί και βρέθηκαν ενώπιος ενωπίω πλείστες όσες φορές σε όλα τα επίπεδα…

Η γνωριμία τους στο Ζαντάρ

Αντάμωσαν για πρώτη φορά σε επίσημο αγώνα στις 16 Ιουλίου του 2000 στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Εφήβων στο Ζαντάρ, όπου η Γαλλία επιβλήθηκε της Ελλάδας με 68-39. Σε αυτό το πρώτο συναπάντημα τους ο Σπανούλης σκόραρε 8 πόντους και ο Πάρκερ έξι.

Έξι βράδια αργότερα στον ημιτελικό της διοργάνωσης οι «Τρικολόρ» νίκησαν ξανά με 71-57, με τον Σπανούλη να σημειώνει 4 πόντους και τον Πάρκερ να παράγει 22 πόντους και 4 ασίστ.

Έπειτα από δυο χρόνια αργότερα στον ημιτελικό του θριαμβευτικού για την Ελλάδα Εurobasket Νέων στο Βίλνιους, η Εθνική πήρε το αίμα της πίσω με 79-70, παρόντος του Σπανούλη (17π., 4ρ., 6ασ.), αλλά ερήμην του Πάρκερ.

“Βάλ’ το αγόρι μου”!

Τα επόμενα δυο ραντεβού τους έλαβαν χώρα το 2005 στο Βελιγράδι όπου η Εθνική διάνυσε όλο τον δρόμο μέχρι τον θρόνο: στην πρεμιέρα, στις 16 Σεπτεμβρίου η Ελλάδα στραγγάλισε τη Γαλλία με 64-50 (Σπανούλης 5π.-Πάρκερ 10), ενώ στον ημιτελικό έριξε τη Γαλλία στο κανναβάτσο με το… «Βάλ’ το αγόρι μου» τρίποντο του Δημήτρη Διαμαντίδη (Σπανούλης 0, Πάρκερ 20)

Στις 30 Αυγούστου του 2006 στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στη Σαϊτάμα η Ελλάδα νίκησε τη Γαλλία με 73-56 (Σπανούλης 11π.), απόντος του Πάρκερ.

Το αντάμωμα στο ΝΒΑ

Την επόμενη σεζόν (2006-07) συναντήθηκαν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στους τέσσερις αγώνες ανάμεσα στους Σπερς και στους Ρόκετς, αλλά δυστυχώς για τη σχέση τους, ο Βασίλης ήταν παραγκωνισμένος και ως επί το πλείστον θεατής των δρωμένων…

Στις 14 Νοεμβρίου 2006 (Ρόκετς-Σπερς 84-92) ο Πάρκερ είχε 8 πόντους, 4 ριμπάουντ, 5 ασίστ, ενώ ο Σπανούλης δεν αγωνίσθηκε καθόλου.

Στις 22 Δεκεμβρίου 2006 (Σπερς-Ρόκετς 78-97) ο Πάρκερ «έγραψε» 21-3-3, ενώ ο Σπανούλης αγωνίσθηκε 77 δευτερόλεπτα χωρίς να παραγάγει κάτι.

Στις 24 Ιανουαρίου 2007 (Σπερς-Ρόκετς 85-90) ο Σπανούλης έμεινε στον πάγκο και ο Πάρκερ είχε 10 πόντους, 2 ριμπάουντ, 6 ασίστ.

Στις 3 Μαρτίου 2007 (Ρόκετς-Σπέρς 74-97), ο μεν Πάρκερ δεν αγωνίσθηκε, ο δε Σπανούλης σε 12 λεπτά είχε έναν πόντο (0/1δφ., 1/2β.) και δυο ριμπάουντ, με συμπαίκτη τότε και τον Ιάκωβο Τσακαλίδη.

Στον καιρό που ακολούθησε θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωποι και σε ένα τρίτο επίπεδο, σε αγώνες μεταξύ ομάδων του ΝΒΑ και της Ευρώπης, αλλά δεν τους έκατσε: στις 13 Οκτωβρίου του 2007 (Σπερς-Παναθηναϊκός 113-91) ήταν απόντες και οι δυο, ενώ στις 9 Οκτωβρίου 2009 (Σπερς-Ολυμπιακός 107-89) ο Σπανούλης φορούσε ακόμη την πράσινη φανέλα.

Ένα βράδυ στη Λιουμπλιάνα

Οι δυο τους βρέθηκαν ενώπιος ενωπίω για τελευταία φορά στις 15 Σεπτεμβρίου 2009 στη δεύτερη φάση του Eurobasket, στο Μπίντγκος, όπου οι «Μπλε» γράπωσαν τη νίκη στην εκπνοή με 71-69, δια χειρός Νάντο ντε Κολό σε έναν αγώνα στον οποίο ο μεν Σπανούλης σκόραρε 16 πόντους, ο δε Πάρκερ 12.

Το καλοκαίρι του 2013 οι δυο Εθνικές ομάδες δεν βρέθηκαν αντιμέτωπες στο Eurobasket, αλλά οι δυο τους δεν έχασαν την ευκαιρία να συναντηθούν εκτός γηπέδου και να δειπνήσουν μαζί σε μια ταβέρνα της Λιουμπλιάνα.

Τετράκις εστεμμένος του ΝΒΑ (2003, 2005, 2007, 2014) ο Πάρκερ, πρωταθλητής Ευρώπης με τη Γαλλία (2013) και με ένα ασημένιο και δυο χάλκινα μετάλλια σε Eurobasket ο γεννημένος στις 15 Μαΐου του 1982, Τόνι Πάρκερ…

Τρεις φορές βασιλιάς της Ευρωλίγκας (2009, 2012, 2013) και πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική (2005), με ένα ασημένιο μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και ένα χάλκινο σε Εurobasket ο γεννημένος στις

7 Aυγούστου 1982, Βασίλης Σπανούλης.

Γεννημένοι το ’82, γεννημένοι νικητές και πρωταθλητές, το δίχως άλλο!

Στην περίπτωση τους, τα ομώνυμα έλκονται, περί τούτου δεν χωρεί αμφιβολία…

“Ο εγωισμός, η αυτοπεποίθηση και οι υπερβάσεις του Πάρκερ”
“Από τότε που ήμασταν μικρά παιδιά και αναμετρηθήκαμε για πρώτη φορά, είχαμε σεβασμό ο ένας για τον άλλον και όσο περνούσαν τα χρόνια αυτή η αλληλοεκτίμηση εξελίχθηκε σε δυνατή φιλία” μού εξήγησε στις 14 Ιανουαρίου του 2021 ο Σπανούλης.

“Βρισκόμασταν αντιμέτωποι στο γήπεδο και επειδή είμαστε πολύ ανταγωνιστικοί και οι δυο, αναπτύξαμε μια άμιλλα. Όλα αυτά τα χρόνια είτε συναντιόμαστε, είτε επικοινωνούμε με μηνύματα και είμαστε σε επαφή”.

Με την ευκαιρία εκείνου του αγώνα Ολυμπιακός-Βιλερμπάν ο Βασίλης ανέτρεξε στα διατρέξαντα το 2007. “Τότε που υπήρχε το ενδεχόμενο να μετακομίσω από το Χιούστον στο Σαν Αντόνιο, προσπαθούσε να με ψήσει και ο ίδιος για να παίξουμε μαζί, αλλά τελικά επέστρεψα στην Ελλάδα”.

Στα μάτια και για τα μέτρα και τα σταθμά του Σπανούλη, ο Πάρκερ αποτελεί κάτι σαν super hero!

“Δεν μένω στο ταλέντο, στην ταχύτητα και στην οξυδέρκεια που είχε στο παιχνίδι του, ούτε στους τίτλους και στις επιτυχίες του. Εγώ ξεχωρίζω δυο άλλα χαρίσματα του που τον έκαναν ξεχωριστό, ίσως και μοναδικό: στον εγωισμό και στην αυτοπεποίθηση του. Πάντοτε, από μικρός επιζητούσε μεγαλεπήβολους στόχους και αποδείκνυε ότι μπορούσε να τους φέρει εις πέρας. Δεν αρκούνταν σε εύκολα πράγματα, αλλά κυνηγούσε υπερβάσεις και ήξερε, ήταν σίγουρος ότι θα τις πετύχαινε”.