Αμπντί Ιπεκτσί η… γη της επαγγελίας

Συνήθως το παρελθόν δίνει το στίγμα, προσδιορίζει το παρόν και δείχνει το μέλλον. Κι όταν μιλάμε για ομάδες με μεγάλη μπασκετική παράδοση δύσκολα μπορούν να ξεφύγουν από αυτόν τον κανόνα.

Η Παρτίζαν χθες (12/10) σε ένα παιχνίδι που δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερο να επιδείξει αντιμετώπισε την Μπεσίκτας στο Αμπντί Ιπεκτσί της Κωνσταντινούπολης (ήττα με 81-65).

Οι πρωταθλητές Τουρκίας παίζουν για πρώτη φορά στην ιστορία τους στην Ευρωλίγκα και τα εντός έδρας ματς τα δίνουν στο ιστορικότερο γήπεδο της Πόλης. Ίσως για εκείνους το Αμπντί Ιπεκτσί πέρα από την φετινή τους έδρα να μη σημαίνει τίποτα περισσότερο.

Για τους αντιπάλους τους, πάντως αποτελεί το σημείο αναφοράς στην τεράστια και σίγουρα γεμάτη επιτυχίες ιστορία τους. Οι Σέρβοι πάτησαν μετά από αρκετά χρόνια – καθώς τα σύγχρονα κλειστά “Σινάν Ερντέν” και “Φενέρμπαχτσε Sports Arena” μονοπωλούν πλέον το ενδιαφέρον στη γειτονική χώρα – το παρκέ ενός γηπέδου, όπου πριν από μια εικοσαετία ο Σάσα Τζόρτζεβιτς με ένα απίστευτο τρίποντο στην εκπνοή απέδειξε ότι δεν χρειάζεται να περιμένεις να μεγαλώσεις για να κάνεις τα όνειρα σου πραγματικότητα.

Το τελικό 71-70 για την ομάδα του 32χρονου τότε τεχνικού Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος είχε στα χέρια του παίκτες με μέσο όρο ηλικίας τα 21,7(!) έτη είναι ίσως ακόμα και σήμερα η μεγαλύτερη έκπληξη που έχει γίνει ποτέ από πλευράς φάιναλ-φορ στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.

Μία επιτυχία που ακόμα και οι Κροάτες για τους οποίους κατά κύριο λόγο όλα αρχίζουν και τελειώνουν στην θρυλική Γιουγκοπλάστικα παραδέχτηκαν.

Από εκείνο το βράδυ στις 14 Απριλίου του 1992, όταν η Παρτίζαν έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή της στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ πολλά πράγματα άλλαξαν τόσο στη φιλοσοφία, όσο και στον τρόπο παιχνιδιού στη Γηραιά Ήπειρο, με την Παρτίζαν να καταφέρνει από τότε να φτάσει ακόμα δύο φορές σε φάιναλ-φορ.

Η πρώτη το 1998 με παίκτες όπως οι Τομάσενιτς, Ντρόμπνιακ, Βάρντα και Ραντόσεβιτς και η δεύτερη το 2010 με τους Κέτσμαν, Μάριτς, Βράνιες, Ράσιτς, Βέσελι, Μπόζιτς, ΜακΚάλεμπ και Ρόμπερτς. Τα πράγματα φέτος είναι εντελώς διαφορετικά για τους πιστούς στις αρχές τους Σέρβους. Ο Ντούσκο Βουγιόσεβιτς επέστρεψε στον πάγκο της ομάδας μετά από ουσιαστικά ένα διάλειμμα ενός έτους για να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της ΤΣΣΚΑ Μόσχας με στόχο να κάνει εκείνο που ξέρει πολύ καλά.

Η νέα Παρτίζαν…

Να στήσει τη Παρτίζαν με νέους και ταλαντούχους αθλητές. Τσεκόφσκι, Λούσιτς, Μπογκντάνοβιτς, Γκάγκιτς, Τσακάρεβιτς, Άντουσιτς, Μπέρτανς, Τζέκιτς είναι μερικοί από τους παίκτες που ίσως τα επόμενα χρόνια τα μεγάλα κλαμπ της Ευρώπης κάνουν ουρές για να τους εντάξουν στο ρόστερ τους. Μέσος όρος ηλικίας τα 21,4 έτη, ενώ πέντε παίκτες της ομάδας δεν είχαν καν γεννηθεί όταν ο Τζόρτζεβιτς έστειλε στην κορυφή της Ευρώπης την Παρτίζαν το 1992!

Ο Βουγιόσεβιτς ήξερε στο χθεσινό (12/10) παιχνίδι ότι αυτά τα αυτά τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να βρεθούν σε ένα γήπεδο, όπου πολλοί συνομήλικοι τους έχουν ακούσει για αυτό, λίγοι όμως κατάφεραν να το πατήσουν. Και τους άφησε να το απολαύσουν. Το τελευταίο ίσως που ενδιέφερε τους ιθύνοντες της ομάδας, αλλά ήταν η νίκη απέναντι στην πρωταθλήτρια Τουρκίας, Μπεσίκτας.

Σκοπός πλέον του συλλόγου είναι η ανασυγκρότηση και η επιστροφή στις μπασκετικές του ρίζες. Γίνονται προσπάθειες να αλλάξει η νοοτροπία που έχει καλλιεργηθεί με τη φυγή παικτών στο εξωτερικό σε υπερβολικά μικρή ηλικία με δέλεαρ τα χρήματα, ακόμα και αν πολλές φορές οι ίδιοι οι παράγοντες των συλλόγων είναι εκείνοι που προωθούν κάτι τέτοιο.

Στόχος εκτός από την απόλυτη και βαθιά κατανόηση των βασικών του μπάσκετ και την ανάδειξη του εκτελεστικού ενστίκτου είναι και τα μαθήματα ζωής για τους ίδιους τους παίκτες. Και τι καλύτερο από το χθεσινοβραδινό μάθημα του Βουγιόσεβιτς. Ένα παιχνίδι χωρίς άγχος στο γήπεδο που αποτελεί τη δική τους γη της επαγγελίας…