ΑΕΚ: Οι χώροι της Ευρώπης που περιμένουν την Ένωση και η εγχώρια παγίδα

Η ΑΕΚ εισέρχεται πλέον σε μια περίοδο που δεν θα συγχωρεί ούτε τα ατομικά λάθη, ούτε τέτοια στη διαχείριση. Το πρόγραμμα ανοίγει, τα παιχνίδια γίνονται περισσότερα και οι απαιτήσεις αυξάνονται.

Για πρώτη φορά μετά από περίπου δύο μήνες, το σύνολο του Μάρκο Νίκολιτς επιστρέφει σε κανονικούς ευρωπαϊκούς ρυθμούς, με αγώνες κάθε τρεις και τέσσερις ημέρες. Οι αναμετρήσεις με Τσέλιε για το Conference League έρχονται σε ένα σημείο που η ΑΕΚ θέλει και μπορεί να κοιτάξει ψηλά στη διοργάνωση. Όμως για να συμβεί αυτό υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: να ανοίξει περισσότερο το rotation.

Εδώ και καιρό, η ΑΕΚ είχε την πολυτέλεια -αν μπορεί να χαρακτηριστεί ως τέτοιο από τη στιγμή περιορίζει ή και εξαφανίζει χρόνο συμμετοχής για κάμποσους παίκτες- να δουλεύει σχεδόν πάντα με τον ίδιο κορμό. Το πρόγραμμα το επέτρεπε και ο Νίκολιτς μπορούσε να διατηρεί σταθερές πολλές επιλογές του. Από εδώ και πέρα όμως τα πράγματα αλλάζουν. Οι αγώνες θα είναι συνεχόμενοι, η ένταση θα μεγαλώσει και η ανάγκη για φρεσκάδα θα γίνει πολύ πιο έντονη.

Εκεί θα χρειαστούν περισσότεροι παίκτες. Ο Κουτέσα, ο Ελίασον, ο Ζίνι, αλλά ακόμα και λύσεις όπως ο Περέιρα, όλοι τους ποδοσφαιριστές που μπορούν να δώσουν ενέργεια και διαφορετικά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι της ομάδας. Προφανώς και ο Κοϊτά που μάλλον αδικήθηκε από την τελευταία ”εκπαραθύρωση” από το βασικό σχήμα.

Σε μια γενικότερη βάση, δεν είναι απλώς θέμα ξεκούρασης, είναι και θέμα αγωνιστικής προσέγγισης, γιατί τα παιχνίδια που έρχονται -ειδικά στην Ευρώπη- δεν θα μοιάζουν με αρκετά από αυτά που βλέπουμε στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Οι χώροι που θα αλλάξουν το παιχνίδι

Οι ευρωπαϊκές ομάδες δεν μπαίνουν στο γήπεδο με τη λογική να κλείσουν το παιχνίδι και να πάρουν έναν βαθμό. Σε αυτό το στάδιο, όλες παίζουν για πρόκριση. Αυτό σημαίνει ότι τα ματς ανοίγουν περισσότερο, το τέμπο ανεβαίνει και οι χώροι γίνονται περισσότεροι.

Δεν θα δούμε δηλαδή εύκολα εικόνες με δέκα παίκτες πίσω από τη μπάλα και με μια ομάδα να προσπαθεί απλώς να καταστρέψει το παιχνίδι του αντιπάλου. Και όταν υπάρχουν χώροι, παίκτες με ταχύτητα και ένστικτο στην επίθεση αποκτούν μεγαλύτερη χρησιμότητα.

Ο Ελίασον, ο Ζίνι και ο Κουτέσα είναι ακριβώς τέτοιου τύπου ποδοσφαιριστές. Σε ανοιχτό γήπεδο μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα σε οποιαδήποτε άμυνα και είναι πολύ πιθανό να τους δούμε να έχουν πιο ενεργό ρόλο στο διάστημα που έρχεται. Ο Νίκολιτς έχει δείξει μέχρι τώρα πως έχει καταλήξει σε ένα βασικό αγωνιστικό μοντέλο. Με δύο επιθετικούς μπροστά και με παίκτες στα άκρα που λειτουργούν συχνά περισσότερο ως χαφ παρά ως καθαρόαιμα εξτρέμ. Είναι μια επιλογή που δίνει μεγαλύτερο έλεγχο στον άξονα και βοηθά την ομάδα να κρατά τη μπάλα και να επιβάλλει τον ρυθμό της.

Όμως το ποδόσφαιρο δεν είναι ποτέ μονοδιάστατο. Και ο ίδιος ο Σέρβος τεχνικός το έχει αποδείξει. Στον Βόλο, όταν ο αντίπαλος προσπάθησε να κλείσει την ανάπτυξη της ΑΕΚ από τον άξονα, η απάντηση ήρθε από τα άκρα. Με καθαρόαιμους εξτρέμ στο γήπεδο, το παιχνίδι άλλαξε κατεύθυνση και η πίεση προς την αντίπαλη άμυνα αυξήθηκε σημαντικά. Δεν είναι το βασικό πλάνο του Νίκολιτς, αλλά είναι ένα όπλο που υπάρχει και μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν οι συνθήκες το απαιτούν. Εδώ μάλλον οδηγούμαστε στην περίοδο που το απαιτούν!

Η παγίδα του ελληνικού περιβάλλοντος

Υπάρχει όμως και μια άλλη πραγματικότητα που συνοδεύει την ΑΕΚ στο ελληνικό πρωτάθλημα και δεν μπορεί να αγνοηθεί: το περιβάλλον. Η ισοπαλία στον Βόλο άφησε δύο χαμένους βαθμούς σε ένα κομβικό σημείο της σεζόν. Δεν είναι καταστροφή, αλλά είναι ζημιά. Και είναι από αυτές που δύσκολα διορθώνονται στην πορεία ενός πρωταθλήματος.

Ακόμη περισσότερο όταν γύρω από την ομάδα δημιουργείται συχνά ένα εχθρικό κλίμα, με διαιτησίες που σηκώνουν συζητήσεις, την αδικούν απροκάλυπτα ευνοώντας τους ανταγωνιστές σε ίδιες φάσεις και παγιώνοντας την άποψη σε πολλούς φίλους της ότι ”ακόμα κι αν φτάσουμε έως το τέλος, δεν θα μας αφήσουν”.

Η ΑΕΚ όμως δεν έχει την πολυτέλεια να εγκλωβιστεί σε αυτή τη συζήτηση. Γιατί υπάρχει μια πολύ επικίνδυνη λογική που στο παρελθόν έκανε τεράστια ζημιά στο ελληνικό ποδόσφαιρο: η θεωρία ότι πρέπει να φτιάξεις ομάδα για να κερδίζεις και τους διαιτητές. Αυτή η φιλοσοφία δεν οδηγεί πουθενά και δεν μπορεί να αποτελέσει δρόμο για καμία σοβαρή ομάδα. Από την άλλη πλευρά όμως, η ΑΕΚ δεν πρέπει να επιτρέψει σε κανέναν να παίζει με το μυαλό της.

Το μόνο που έχει να κάνει είναι να μείνει συγκεντρωμένη στο γήπεδο, να αξιοποιήσει το βάθος του ρόστερ της και να περάσει αυτή την απαιτητική περίοδο με καθαρό μυαλό και φρεσκάδα. Γιατί οι εβδομάδες που έρχονται θα κρίνουν πολλά και στην Ευρώπη και στο πρωτάθλημα. Και σε τέτοια σημεία της σεζόν, συνήθως δεν ξεχωρίζει μόνο η καλύτερη ομάδα αλλά εκείνη που αντέχει περισσότερο.