ΑΕΚ: Ο Γιόβιτς χρειάζεται τον Βάργκα και το αντίστροφο, όμως αμφότεροι έχουν ανάγκη από κάτι επιπλέον

Όταν με το καλό έρθουν τα ελληνικά playoffs για την ΑΕΚ τότε θα συναντήσει ένα περιβάλλον αγώνων πιο κοντινό σε αυτό που είδαμε στο παιχνίδι με την Τσέλιε παρά με όσα αντιμετωπίζει συνήθως μέσα στη σεζόν του πρωταθλήματος, για έναν πολύ απλό λόγο: οι αντίπαλοι θα χρειάζονται επίσης τη νίκη.

Κι όταν και οι δύο πλευρές παίζουν για το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, έρχονται και οι στιγμές που οι γραμμές ανεβαίνουν λίγο πιο ψηλά, τα ρίσκα μεγαλώνουν και το γήπεδο παύει να είναι τόσο ασφυκτικά κλειστό όσο συμβαίνει συχνά στην κανονική διάρκεια της Super League απέναντι σε μικρούς και μεσαίους.

Το ζητούμενο για τον Γιόβιτς

Εκεί ακριβώς βρίσκεται και το βασικό ζητούμενο της συνύπαρξης του Γιόβιτς με τον Βάργκα. Ο Σέρβος επιθετικός δεν είναι ένας φορ που θα λειτουργήσει μόνο ως τελικός αποδέκτης. Για να αξιοποιηθεί σωστά, χρειάζεται να πάρει τη μπάλα σε σημείο όπου θα μπορεί να γυρίσει προς το τέρμα. Να δει γήπεδο μπροστά του.

Από εκεί και πέρα οι επιλογές του είναι αυτές που μπορούν να δημιουργήσουν την επόμενη φάση: είτε μια κάθετη πάσα είτε μια μεταφορά της μπάλας ανάμεσα στις γραμμές, είτε ατομική ενέργεια τρέχοντας τη μπάλα.

Στην ελληνική πραγματικότητα αυτό συχνά αποδεικνύεται δύσκολο. Οι περισσότερες ομάδες επιλέγουν χαμηλό μπλοκ, μικρές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών και αρκετούς παίκτες πίσω από τη μπάλα. Σε τέτοιες συνθήκες, ο Γιόβιτς καταλήγει συχνά να δέχεται τη μπάλα με πλάτη και χωρίς τον χώρο που χρειάζεται για να γυρίσει. Έτσι περιορίζεται ένα μεγάλο μέρος της δημιουργικής ικανότητάς του.

Το παιχνίδι που έκανε ο Βάργκα

Στο ματς με την Τσέλιε οι συνθήκες ήταν διαφορετικές και αυτό φάνηκε αμέσως στο πώς λειτούργησε το δίδυμο. Ο αντίπαλος πήρε πρωτοβουλίες, άφησε χώρους και η ΑΕΚ μπόρεσε να επιτεθεί με πιο καθαρές προϋποθέσεις. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Βάργκα έκανε ένα παιχνίδι που ίσως να μην αποτυπώνεται πλήρως στο γεγονός ότι σκόραρε μόνο μία φορά.

Η παρουσία του ήταν καθοριστική σε πολλά μικρά και μεγάλα πράγματα. Οι κινήσεις του μέσα στην περιοχή κράτησαν συνεχώς απασχολημένους τους στόπερ, οι τοποθετήσεις του έδιναν σημείο αναφοράς στην επίθεση και κυρίως λειτούργησε με τρόπο που βοηθούσε τον Γιόβιτς να πάρει τη μπάλα σε πιο καθαρές συνθήκες. Δεν έπαιξε απλώς ως φορ περιοχής. Έπαιξε ως επιθετικός που καταλαβαίνει πότε πρέπει να κινηθεί για να δημιουργήσει χώρο για τον συμπαίκτη του.

Η επιμονή του Νίκολιτς

Από την αρχή της παρουσίας του, ο Μάρκο Νίκολιτς είχε στο μυαλό του αυτή τη λογική με δύο επιθετικούς. Ήθελε ένα δίδυμο που να μην αποτελεί απλώς δύο παίκτες στην ίδια γραμμή, αλλά μια συνεργασία με ξεκάθαρη αλληλεπίδραση. Για να λειτουργήσει όμως αυτό, έλειπε ένα βασικό κομμάτι: ένας επιθετικός που να δίνει ταυτόχρονα γκολ και ποιότητα συνεργασίας.

Η έλευση του Βάργκα ήταν αυτή που συμπλήρωσε την εικόνα. Όχι επειδή θα σκοράρει σε κάθε παιχνίδι, αλλά επειδή δίνει στο δίδυμο ισορροπία. Επιτρέπει στον έναν να βγει εκτός περιοχής χωρίς να χάνεται η απειλή μέσα σε αυτήν και ταυτόχρονα δημιουργεί καλύτερες προϋποθέσεις για να πάρει ο Γιόβιτς τη μπάλα στο σημείο που μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Και αν τα playoffs όντως φέρουν παιχνίδια με περισσότερους χώρους και μεγαλύτερο ρίσκο από τους αντιπάλους, τότε αυτή η συνεργασία έχει σοβαρές πιθανότητες να φανεί ακόμη πιο ουσιαστική. Όχι απαραίτητα μέσα από μεγάλα νούμερα, αλλά μέσα από τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επηρεάσει συνολικά την επιθετική λειτουργία της ΑΕΚ.

Ας μείνουμε όμως στην Ευρώπη

Αφήνοντας στην άκρη το ελληνικό πλαίσιο και παραμένοντας στην ευρωπαϊκή προοπτική, εκεί όπου τα παιχνίδια έχουν συνήθως υψηλότερο ρυθμό και περισσότερους χώρους, η ΑΕΚ έχει μπροστά της μια πρόκληση που ταυτόχρονα μοιάζει και με ευκαιρία.

Το όνειρο να πάει όσο πιο μακριά γίνεται στη διοργάνωση περνά μέσα από μια σειρά αγώνων που απαιτούν καθαρό μυαλό, ένταση και επιθετική αποτελεσματικότηταμ

Το επόμενο εμπόδιο φαίνεται ότι θα είναι η Ράγιο Βαγιεκάνο, μια ομάδα με πολύ διακριτή δομή στο παιχνίδι της, ποιότητα μεσοεπιθετικά και ικανότητα να κρατά υψηλό τέμπο για α μεγάλα διαστήματα.

Το πρώτο ραντεβού, μάλιστα, είναι προγραμματισμένο για τη Μεγάλη Πέμπτη, σε ένα γήπεδο όπου η πίεση προς την ΑΕΚ θα είναι από πρώτο λεπτό πολύ πιο έντονη από τη φτωχή σε οπαδική υποστήριξη Τσέλιε.

Σε τέτοιου τύπου ματς, όπου η ένταση είναι μεγάλη αλλά το γήπεδο σπάνια μένει τόσο κλειστό όσο συμβαίνει συχνά στην Ελλάδα, συνεργασίες όπως αυτή του Γιόβιτς με τον Βάργκα μπορούν να αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Η δυνατότητα του πρώτου να πάρει τη μπάλα με πρόσωπο και να δημιουργήσει την επόμενη φάση, σε συνδυασμό με την κίνηση και την παρουσία του δεύτερου μέσα στην περιοχή, είναι στοιχεία που μπορούν να δώσουν την επιθετική ισορροπία απέναντι και σε πιο απαιτητικούς αντιπάλους. Κι αν η ΑΕΚ θέλει πραγματικά να κρατήσει ζωντανό το ευρωπαϊκό όνειρό της, τέτοιες συνεργασίες είναι από εκείνες που μπορούν και πρέπει να κάνουν τη διαφορά στις λεπτομέρειες.