Ο αθλητισμός δεν γνωρίζει σύνορα
Η 24MEDIA δίνει για μια μέρα το τιμόνι στο AD&PR Lab του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Το κείμενο που θα διαβάσεις παρακάτω αποτελεί μέρος μίας ενέργειας κατά την οποία 40 φοιτητές του AD&PR Lab πρότειναν, έγραψαν και δημοσιεύουν το δικό τους κείμενοστα sites του Ομίλου (Huffington Post Greece, News247, Oneman, Ladylike, Sport24 & Contra). Κάθε φοιτητής του AD&PR Lab στο πλαίσιο του μαθήματος “Δημόσιες Σχέσεις: The art of storytelling” πρότεινε κάποια θέματα και έγραψε ένα από αυτά εν είδη εργασίας εξαμήνου. Μπορείς να διαβάσεις όλα τα κείμενα των φοιτητών στο microsite που δημιουργήσαμεγιατην ενέργεια.
Της Άρτα Κάζα
Απόδειξη οι περιπτώσεις αθλητών, ξένων σε καταγωγή, που έχουν εκπροσωπήσει την Ελλάδα με πάθος σε αθλητικούς αγώνες και την έχουν αναδείξει παγκοσμίως.
Η Ελλάδα υποδέχεται εδώ και τριάντα χρόνια μετανάστες από διάφορες χώρες κυρίως βαλκανικές αλλά και χώρες από την πρώην σοβιετική ένωση και την τελευταία δεκαετία χώρες της Αφρικής. Οι άνθρωποι αυτοί έρχονται για να ζήσουν μια αξιοπρεπή ζωή που δυστυχώς στην χώρα τους για διάφορους λόγους δεν ήταν δυνατό.
Η ελληνική κοινωνία, παρά τις δυσκολίες, έχει καταφέρει να τους ενσωματώσει στην καθημερινή ζωή και έχει δώσει την δυνατότητα σε πολλούς από αυτούς να κάνουν τα όνειρά τους, μικρά ή μεγάλα, πραγματικότητα. Ένα μεγάλο όνειρο είναι να καταφέρεις να παίξεις στο NBA , το οποίο πέτυχε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο παιδί μεταναστών, γεννημένος στην Ελλάδα και έχοντας λάβει την ελληνική παιδεία. Το όνειρο του Γιάννη Αντετοκούμπο μοιάζει με τα όνειρα όλων των παιδιών του κόσμου αρκεί να τους δοθεί η ευκαιρία να προσπαθήσουν γι’αυτό, και η ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι έχουν δώσει την ευκαιρία σε πολλά παιδιά ξένης καταγωγής να αναδειχθούν.
Συναντήσαμε στο ιστορικό γήπεδο του Πανελληνίου τον Χριστόφορο Ντούμπερετ πρώην κεντρικό αμυντικό της ΑΕΚ αλλά και του Περαμαϊκού και νυν παίχτη ποδοσφαιρικής ομάδας στην Γερμανία, για να συζητήσουμε πώς ο ελληνικός αθλητισμός βοηθάει τα παιδιά μεταναστών να αναδειχθούν. Συγκεκριμένα, ο Χριστόφορος έχει καταγωγή από την Κεντοαφρικανική Δημοκρατία ωστόσο γεννήθηκε και μεγάλωσε την Ελλάδα.
-Πώς προέκυψε να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο;
” Από πολύ μικρός αγαπούσα το ποδόσφαιρο και ήταν όνειρό μου κάποια στιγμή να παίξω επαγγελματικά σε κάποια μεγάλη ομάδα”
-Οι γονείς σου σε στήριξαν σε αυτη σου την απόφαση;
” Η μητέρα μου με ενθάρρυνε πάρα πολύ γιατί έβλεπε πόσο ενθουσιασμένος ήμουν όταν είχαμε ποδοσφαιρικούς αγώνες στο σχολείο. Αφότου έχασα την μητέρα μου ο πατέρας μου συνέχισε να με στηρίζει και με βοήθησε να ακολουθήσω αυτό τον δρόμο. Παρά τις οικονομικές δυσκολίες με ενθάρρυνε να πηγαίνω σε όλες μου τις προπονήσεις.”
Όσων αφορά τα παιδικά σου χρόνια θεωρείς ότι ο αθλητισμός ήταν ένα μέσο κοινωνικοποίησης;
“Αυτό έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του καθενός. Εγώ προσωπικά έπαιζα από μικρός ποδόσφαιρο γιατι άπλα μου άρεσε πολύ. Δεν σκεφτόμουν τότε οτι χάρη στο ποδόσφαιρο γνωρίζω διαφορετικούς ανθρώπους που έχουν όμως τον ίδιο σκοπό,να βάλουν πολλά γκολ”
Ήταν ο αθλητισμός μια ασπίδα προστασίας κατά του ρατσισμού;
“Υπάρχει παντού ρατσισμός και αυτό δεν έχει να κάνει με την χώρα που κατάγεται κάποιος έχει να κάνει με την ανταγωνιστικότητα που υπάρχει στον αθλητισμό και με τους ανθρώπους. Έχω γνωρίσει άτομα τα οποία με ενθάρρυναν να συνεχίσω και άλλα τα οποία έκαναν το αντίθετο. Όταν όμως ο στόχος σου είναι ξεκάθαρος τότε κρατάς μόνο τα καλά.”
Ποιές δυσκολίες αντιμετώπισες στις ποδοσφαιρικές ομάδες που συμμετείχες;
“Αρκετές , κυρίως όμως το θέμα της ελληνικής υπηκοότητας με περιόριζε πάντα, κάλυπτα πάντα την θέση ξένου, σε κάποιους αγώνες δεν μπορούσα να αγωνιστώ επειδή δεν γινόταν να βγάλω δελτίο επειδή ήμουν ξένος. Και εάν δεν καταφέρω να βγάλω την ελληνική υπηκοότητα ώστε να παίζω σαν ευρωπαίος πολίτης το μέλλον μου στο ποδόσφαιρο θα είναι ακόμα πιο δύσκολο.”
Θεωρείς ότι οι ξένοι αθλητές αντιμετωπίζονται δίκαια όσων αφορά τις ευκαιρίες που τους προσφέρονται;
“Είναι ακόμα δύσκολο για έναν ξένο να ανταμειφθούν οι κόποι του, πρέπει κάθε φορά να κάνει διπλάσια προσπάθεια. Όμως επίσης ξέρω ότι όταν κάποιος είναι πολύ καλός,έχει πολύ επιμονή και δουλεύει σκληρά σίγουρα στο τέλος τα καταφέρνει.”
Πολλά νέα παιδιά βρίσκονται στην ίδια θέση με τον Χριστόφορο, έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα έχουν λάβει την ελληνική παιδεία ωστόσο λόγω γραφειοκρατικών προβλημάτων περιορίζονται όσων αφορά τα δικαιώματά τους και αντιμετωπίζονται ως ξένοι. Βλέπουμε πως ο αθλητισμός όχι μόνο λειτουργεί ως γέφυρα ενώνοντας τις διαφορές που προκύπτουν λόγω αυτών τον προβλημάτων αλλά και σέβεται την πολυπολιτισμικότητα που χαρακτηρίζει τα τελευταία χρόνια την ελληνική κοινωνία.
Ο αθλητισμός δεν γνωρίζει σύνορα αντιθέτως ενώνει τους ανθρώπους, τους μαθαίνει να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων και είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για κοινωνικοποίηση. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά αιτιολογούν την ανάγκη και επιθυμία πολλών μεταναστών αλλά και κυρίως παιδιών μεταναστών να ασχοληθούν με τον αθλητισμό.