Η Amita πάντα εδώ: Από τα όνειρα της αλάνας μέχρι την κορυφή

Υπάρχουν αναμνήσεις που δεν σβήνουν όσα χρόνια κι αν περάσουν. Είναι εκείνα τα ατελείωτα καλοκαίρια της παιδικής μας ηλικίας, όταν μόλις έκλειναν τα σχολεία, το ρολόι σταματούσε και το μόνο που μας ένοιαζε ήταν το ραντεβού με την παρέα στην αλάνα ή στο ανοιχτό γήπεδο της γειτονιάς.

Όλοι θυμόμαστε τις ώρες που τρέχαμε πίσω από μία μπάλα μέχρι να πέσει ο ήλιος. Κάτι παρόμοιο θα έκανε και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, όπως πολλά παιδιά στα Σεπόλια. Κατά τη διάρκεια αυτών των απογευμάτων, ερχόταν η απαραίτητη στάση. Το mini market της γειτονιάς ήταν το κοινό σημείο συνάντησης, είτε για τον Γιάννη στα Σεπόλια, είτε για τον καθένα από εμάς στη δική μας γωνιά της πόλης. Πηγαίναμε εκεί με το χαρτζιλίκι που μαζεύαμε για να πάρουμε “προμήθειες”.

Η Amita ήταν πάντα η πρώτη επιλογή για να δροσιστούμε. Αυτό το mini market, όμως, δεν ήταν απλά ένα κατάστημα, ήταν η ζωντανή καρδιά της κοινότητας. Στην ιστορία που αφηγείται η καμπάνια, ο Γιάννης συνδέεται με την κ. Νότα, έναν συμβολικό χαρακτήρα που εκπροσωπεί όλους εκείνους τους ανθρώπους της γειτονιάς που βρίσκονται διακριτικά αλλά σταθερά δίπλα μας. Έτσι κι εμείς είχαμε τον δικό μας άνθρωπο εκεί. Ήταν οι άνθρωποι που μας γνώριζαν με το μικρό μας όνομα, φώναζαν “πρόσεχε μην πέσεις” και έβγαιναν έξω με αγωνία αν χτυπούσαμε.

Αυτός ο δεσμός φροντίδας παραμένει ζωντανός. Φάνηκε καθαρά στην επιστροφή του Γιάννη Αντετοκούνμπο σπίτι του για τα γυρίσματα της καμπάνιας της Amita. Τότε, δεν δίστασε να διακόψει τα γυρίσματα της καμπάνιας για να χαιρετήσει τους κατοίκους, να υπογράψει αυτόγραφα, να φωτογραφηθεί, να αγκαλιάσει τους παλιούς γείτονες και να να μοιραστεί μαζί τους έναν χυμό. Όσο ψηλά κι αν φτάσεις, τους ανθρώπους που ήταν εκεί όταν μεγάλωνες δεν τους ξεχνάς. Αυτό είναι ένα μάθημα ήθους που ο Γιάννης μάς υπενθυμίζει συχνά.

Όταν τελείωνε το παιχνίδι, ο Γιάννης καθόταν στα σκαλιά με τα αδέρφια και τους κολλητούς του. Σχολίαζαν τον αγώνα και ονειρεύονταν να πετύχουν σπουδαία πράγματα σε γεμάτα γήπεδα. Το ίδιο κάναμε κι εμείς. Καθισμένοι στα πεζοδρόμια γελούσαμε, μαλώναμε και κάναμε τα πιο τολμηρά σχέδια.

Τα χρόνια πέρασαν, μεγαλώσαμε και οι δρόμοι μας χωρίστηκαν. Ο Γιάννης εκτοξεύτηκε στην κορυφή του παγκόσμιου αθλητισμού, έγινε ένας από τους κορυφαίους παίκτες στο NBA και σύμβολο δύναμης. Κι όμως, η συναισθηματική του σύνδεση με τη γειτονιά παραμένει αναλλοίωτη.

Μπορεί η καθημερινότητα να άλλαξε, όμως η Amita παραμένει εκεί να μας θυμίζει το παρελθόν κάθε φορά που ανοίγουμε το ψυγείο. Είναι ο δικός μας τρόπος να συνδεθούμε ξανά με το παιδί που κρύβουμε μέσα μας, γιατί αυτές οι αναμνήσεις καθορίζουν το ποιοι πραγματικά είμαστε.