Μπέκι Χάμον: Η γυναίκα που άλλαξε το παιχνίδι στο ΝΒΑ

Δεν χρειάζεται να ‘χεις παρακολουθήσει πολύ ΝΒΑ, για να ξέρεις πως οι Spurs δεν είναι απλά ένας οργανισμός. Είναι αυτός στον οποίον στρέφονται όλοι όσοι θέλουν να αποκτήσουν έναν ικανό διοικητικό παράγοντα (το 80% των ομάδων, έχουν άνθρωπο που έμαθε τη δουλειά στο Τέξας). Έναν προπονητή (o Mike Budenholzer, ο τύπος που αναδείχθηκε “προπονητής της χρονιάς”, με τους Hawks, ήταν μέχρι προ διετίας assistant του Gregg Popovich, o oποίος δεν έχει αλλάξει… ΔΟΥ από το 1996). Και βέβαια, πάντα πρόχειρα υπάρχουν τα όσα κάνουν τα “Σπιρούνια” στο παρκέ, που έρχονται ως συνέχεια τις υποδειγματικής λειτουργίας που απολαμβάνουν εκεί στο San Antonio. Εξυπακούεται δε, πως δεν αποφεύγουν τις τολμηρές πρωτοβουλίες.

Σε αυτό το πλαίσιο, τον Αύγουστο του 2014, έγιναν οι πρώτοι του “άλλου πλανήτη”, που παρείχαν full time δουλειά βοηθού προπονητή σε μια γυναίκα. Όχι μια… όποια κι όποια γυναίκα (φευ), αλλά εκείνη που είχε ξεχωρίσει για το μυαλό της, ως παίκτρια των New York Liberty (1999-2006) και San Antonio Stars (2007-2014), όπως και κατά την παρουσία της στην Ευρώπη (στα κενά του WNBA και την εθνική Ρωσίας, με την οποία εμφανιζόταν από το 2008). Την κυρία που ήταν ευρύτερα γνωστή ως Βecky Hammon και πλέον είναι η μόνη γυναίκα κόουτς που έχει εμφανιστεί ποτέ σε πάγκο, σε All Star Game. Δεν χρειάζεται να σου πω ότι ο Popovich όχι μόνο ήταν ενήμερος, αλλά και την εκτιμούσε. Διαφορετικά, δεν υπήρχε ελπίδα. Γιατί ξέρεις πως δεν μιλάμε για τον πιο εύκολο άνθρωπο στον πλανήτη. Αν δεν καταλαβαίνεις, δες και θα καταλάβεις.

Στο πνεύμα… αγάπης (not) που τον χαρακτηρίζει, απάντησε και στην ερώτηση για τον πανικό που είχε δημιουργηθεί πέρυσι, όταν το San Antonio ανακοίνωσε την πρόσληψη της Hammon. Ο “Pop” ξεκίνησε με το γλυκό ” δεν είχα καταλάβει πως θα γίνει τέτοιος ντόρος. Ο κόσμος τρελάθηκε, σαν να είχαμε σώσει τον κόσμο από το φασισμό. Το πιο σημαντικό ήταν να την επιβραβεύσω για αυτό που μπορεί να κάνει. Όχι να ανησυχώ για το τι θα πει ο κόσμος“. Στις δυο δεκαετίες που ζει στο Σαν Αντόνιο, έχει δώσει ευκαιρίες σε 12 προπονητές. Από διαφορετικά backrounds, με διαφορετικές προσωπικότητες. ” Όταν είσαι καιρό στη δουλειά, ξέρεις ποιος μπορεί να κοουτσάρει και ποιος όχι“, είχε εξηγήσει. Βασική προϋπόθεση για να… γυρίσει -έστω- να κοιτάξει κάποιον, είναι ” να πρόκειται για εργάτες και να ‘χουν όλο και μεγαλύτερη διάθεση να γίνουν καλύτεροι, να εξελιχθούν. Να μην έχουν ταβάνι και να ‘χουν… ξεπεράσει τον εαυτό τους“. Δηλαδή, να ‘χουν ξεπεράσει το “εγώ”. Να γνωρίζουν τη σημασία του “εμείς”. Και όλα αυτά, τα είχε η Hammon. Πώς το ήξερε;

Είχε τύχει να καθίσουν κοντά, στην υπερατλαντική πτήση της επιστροφής από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Ενόσω ήταν στον αέρα, άρχισαν να συζητούν, με τον Popovich να αντιλαμβάνεται ότι… υπάρχει η πρώτη ύλη και τη Hammon να καταλαβαίνει πως μόλις είχε βρει το μέντορα της. Αργότερα, ο “Pop” θα έλεγε ότι ” την προσέλαβα, γιατί ήταν στις συσκέψεις που είχα με τους προπονητές, για έναν ολόκληρο χρόνο, επειδή ήταν τραυματίας -είχε ακόμα συμβόλαιο με τις Stars. Σε αυτές εξέφραζε την άποψη της, ενώ έδειξε ότι διαθέτει μεγάλες γνώσεις επί του αθλήματος. Προφανώς και ήταν εξαιρετική παίκτρια. Ως point guard, ήταν ηγέτιδα. Έχει θράσος, ευφυΐα και το σεβασμό όλων των παιδιών. Για αυτό και της δώσαμε τη θέση, για αυτό και δοκιμάζαμε αυτά που είχε να προτείνει. Ξέρει πότε να μιλήσει και πότε να σκάσει, κάτι που πολλοί δεν ξέρουν να κάνουν. Είναι στη μέση και ξέρει πώς γίνεται η δουλειά και πώς να την κάνει. Οι παίκτες μας έχουν ανταποκριθεί στο μέγιστο. Είναι φυσικό ταλέντο. Ξέρει το σπορ, έχει μεταδοτικότητα. Έχει ό,τι έχουν και οι Avery Johnson, Steve Kerr και Budenholzer. Επίσης, έχει χιούμορ. Αν δεν είχε, δεν θα είχε και τη δουλειά”.

Για αυτό φέτος την έκαναν την πρώτη γυναίκα κόουτς που ανέλαβε ομάδα σε Summer League -πιο συγκεκριμένα, αυτό του Las Vegas. Και… μάντεψε. Ναι, οι Spurs πήραν τον τίτλο! “Ουδόλως με ενδιαφέρει που είναι γυναίκα. Είναι προπονήτρια και μάλιστα, είναι και πολύ καλή. Μην ανησυχείτε. Ξέρω πως πολλοί είδαν την περυσινή μας κίνηση σαν τρικ ή μια ακόμη προσπάθεια να δείξουμε cool. Δεν με νοιάζει. Αυτό που ξέρω είναι πως σέβομαι την άποψη της, απολαμβάνω τις συζητήσεις που έχουμε και όταν πήγε στο Summer League ασχολήθηκε και με τον τομέα της εξέλιξης. Ξέρετε κάτι; Στο Summer League δίνεις σε έναν κόουτς την ευκαιρία να κοουτσάρει, αλλά ο πραγματικός λόγος που βρίσκεσαι εκεί είναι για να δεις τα pick σου ή τους free agents που ενδεχομένως σε ενδιαφέρουν, που βλέπεις ότι μπορούν να γίνουν καλύτεροι και καλώς εχόντων των πραγμάτων να προστεθούν στο ρόστερ σου. Αυτός ήταν ο λόγος που τη στείλαμε στο Las Vegas, για να τη δούμε να κάνει εξαιρετική δουλειά, σε ό,τι αφορά τον τρόπο που θέλαμε να παίξουν οι παίκτες μας“.

Δεν είναι πυρηνική φυσική. Μπάσκετ είναι

Η κυρία της ιστορίας, ευχαρίστησε και ανταπέδωσε. ” Κάποιος έπρεπε να είναι αρκετά θαρραλέος, ώστε να κάνει το σωστό και να μην ασχολείται με το φύλλο του προπονητή. Ελπίζω πως φτάσαμε στο σημείο που η κοινωνία δεν θεωρεί είδηση την πρόσληψη μιας γυναίκας, αλλά καταλαβαίνει ότι κερδίζει τη δουλειά, ο καλύτερος. Ο τραυματισμός μου, τελικά, ήταν μια κεκαλυμμένη ευλογία, γιατί όσο διήρκεσε η αποθεραπεία είχα τη δυνατότητα να παρακολουθώ τις προπονήσεις του Popovich, το πώς λειτουργεί, το πώς κινείται. Δεν θα μπορούσα να ζητήσω για κάτι πιο ενδιαφέρον“. Για να μη δημιουργηθούν τυχόν παρεξηγήσεις, διευκρίνισε ότι ” ο Pop δεν ανακάλυψε εκ νέου τον τροχό. Με το μπάσκετ ασχολείται. Παρ’ όλα αυτά, στις προπονήσεις συμβαίνουν πράγματα που είναι πολύ ενδιαφέροντα και δεν έχουν οι πάντες την ευκαιρία να τα δουν. Οι παίκτες του είναι εξόχως προετοιμασμένοι για όλα, ξέρουν τι πρόκειται να συμβεί. Ξέρουν τα συστήματα, το ρόλο τους σε αυτά και τι πρέπει να γίνει. Η δουλειά του κόουτς είναι να τους κάνει να τα κάνουν όλα τέλεια. Δεν είναι πυρηνική φυσική μεν, αλλά όλα θέλουν τον τρόπο τους. Και όλοι ξέρουν πόσο έξυπνος είναι ο Pop“.

Το σεξιστικό σχόλιο, που δεν μπορούσε να λείψει

Οι γυναίκες είναι εκείνες που φημίζονται… για το ένστικτο της κατινιάς, αλλά όπως αποδείχθηκε και από την περίπτωση της Hammon και οι άνδρες ασκούν μετά μανίας το χόμπι της κοινωνικής κριτικής. Και όπου υπάρχει η δυνατότητα (;), δίνουν μια δόση σεξισμού, πολλώ δε, όταν μια γυναίκα μπαίνει σε ανδροκρατούμενο χώρο. Φυσικά και η πρωταγωνίστρια μας δεν αποτέλεσε την εξαίρεση. Λίγες ημέρες μετά την είδηση για την πρόσληψη της, οι χρήστες του Twitter έκαναν πάρτι “τιτιβίσματων” για τη φημολογούμενη σχέση της με τον Tony Parker. Σημείωση: ο Γάλλος είχε παντρευτεί την Αxelle Francine, το ίδιο καλοκαίρι (είναι ζευγάρι από το 2011 και έχουν έναν γιο που τότε ήταν τεσσάρων μηνών), αλλά οι κακεντρεχείς δεν πτοήθηκαν. Άλλωστε -όπως έγραφαν- ο TP ήταν γνωστός ως άπιστος -από το γάμο του με την Eva Longoria. Εκείνη δεν σχολίασε, γιατί δεν ήταν κάτι που την ενδιέφερε να σχολιάσει. Αυτό που κάνει, είναι να κρατά την προσωπική της ζωή, για τον εαυτό της. Και να γελά με όσους προσπαθούν να τη “χτυπήσουν” με τους πλέον προβλέψιμους τρόπους.

Junkie της αδρεναλίνης

Τώρα που αγκαλιάστηκαν, φιλήθηκαν, ας μηδενίσουμε το κοντέρ. Ας ξεκινήσουμε από το ποια είναι η Rebecca Lynn Hammon. Ήλθε στον κόσμο, στις 11/3 του 1977, ως το τρίτο και μικρότερο παιδί των Marty και Bev Hammon, στη Rapid City -τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της South Dakota, με πληθυσμό 70.000 κατοίκων. Όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Το σπίτι της οικογενείας εκτεινόταν σε 14.164 τετραγωνικά μέτρα, στο εθνικό δάσος Βlack Hills, 12 μίλια μακριά από το κέντρο της πόλης. Εκεί έπαιζε με τον Matt και την Gina. Μεγάλωσαν στη φύση, ανάμεσα στα ζώα. Σε κάθε είδος ζώου. Απ’ όταν ήταν βρέφος, είχε στα χέρια της μια μπάλα μπάσκετ. Αυτή ήταν η πρώτη της παρέα και από ό,τι φαίνεται, η παντοτινή. ” Δεν ήθελα τίποτα άλλο, δεν χρειαζόμουν κάποιον άλλο. Αν είχα μια μπάλα, ήμουν καλά. Δεν χρειαζόμουν καν κάποιον να με βοηθά. Μεγάλωσα στο δάσος. Έμαθα να αυτοεξυπηρετούμε“.

Έμαθε να ντριμπλάρει, την εποχή που έμαθε να περπατά (” έχω φωτογραφίες, απ’ όταν ήμουν 3 χρόνων, με κανονικού μεγέθους μπάλες στα χέρια μου“). Τα αδέλφια της ήταν αυτά που της έμαθαν τα βασικά. Ο πατέρας τους, τους είχε φτιάξει μια μπασκέτα, στην προεξοχή του ξύλινου μπαλκονιού. Που ήταν στην κορυφή λόφου. Πράγμα που σήμαινε πως όποιος αστοχούσε, έπρεπε να κυνηγήσει την μπάλα, πριν προλάβει να μπει σε τροχιά για το δάσος ( “δεν είχαμε γείτονες και όταν χάναμε το σουτ, βρίσκαμε την μπάλα 30 μέτρα μακριά“). Οπότε, όλοι έμαθαν… να μην αστοχούν.

Στα παιδιά της χρόνια, έμαθε να ψαρεύει, να κυνηγά και να ασχολείται με θαλάσσια σπορ. Στα 14 της ο παππούς της της έκανε δώρο το πρώτο της τουφέκι. Ένα χρόνο μετά, χτύπησε ένα ελάφι. Ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που το έκανε αυτό. ” Ένιωσε ένοχη. Έκλαψε και είπε πως δεν θέλει να κυνηγήσει ποτέ ξανά” λέει ο πατέρας της, πριν προσθέσει “σ το έδαφος. Γιατί στο νερό δεν έχει σταματήσει να κυνηγά“. Στις ετήσιες διακοπές, στα Florida Keys έψαχνε καρχαρίες. Το όνειρο της ήταν να μπει σε κλουβί και να περάσει λίγη ώρα με λευκούς καρχαρίες. Το έκανε πραγματικότητα πέρυσι, οπότε ενημέρωσε πως “ό ταν υπάρχει φαγητό στο νερό, αλλάζει η προσωπικότητα του καρχαρία. Μπαίνει σε φάση κυνηγιού“. Αυτό που δεν είπε είναι πως είναι junkie της αδρεναλίνης. Μια φορά την είχε κυνηγήσει μπαρακούντα, ενώ επόμενος στόχος είναι το skydiving. Ομολογεί ότι είναι κάτι που τη φοβίζει ” αλλά είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που θέλουν να νικούν τους φόβους τους“.

Ανεξάρτητα εποχής, έπαιζε φυσικά μπάσκετ, με την ομάδα του Stevens High School να τη βοηθά να περάσει στο πιο οργανωμένο του σπορ. Στη δευτέρα λυκείου, αναδείχθηκε South Dakota Miss Basketball, βραβείο που πήρε σπίτι και ως τελειόφοιτος (είχε προηγηθεί η σεζόν, στην οποία έδινε 26π., 4 ριμπ. και 5 ασίστ ανά αγώνα, ως point guard). Τα καλοκαίρια, όταν ήταν μαθήτρια, τα περνούσε σε μπασκετικά καμπ. ” Από τις 9 το πρωί έως τις 10 το βράδυ, παίζαμε μπάσκετ. Πολλοί ένιωθαν να βαριούνται. Εγώ ήθελα και άλλο. Ήθελα να μάθω και άλλα. Ήθελα να βάλω τον εαυτό μου, σε κατάσταση που θα με έκανε καλύτερη”. Όταν έφυγε από το σχολείο (1995), άφησε πίσω της νέα ρεκόρ σε πόντους, ασίστ και κλεψίματα. ” Ήταν αλτρουίστρια. Όταν έβρισκε ελεύθερη παίκτρια, της έδινε την μπάλα. Διαφορετικά, αναλάμβανε εκείνη δουλειά“, εξήγησε η Amber Zimiga, συμπαίκτρια τότε της Becky και νυν… κουνιάδα της.

Θα πεις “σ ιγά τον ανταγωνισμό που είχε“. Γιατί πόσα να ήταν τα κορίτσια που έπαιζαν μπάσκετ, στη μικρή της πόλη; Αυτός ήταν ο λόγος που κυρίως έπαιζε με τα αγόρια. Και με τον πατέρα της, που λάτρευε το μπάσκετ, όσο λάτρευε και την οικογένεια του. Έπαιρνε τα παιδιά του, στα ματς της τοπικής λίγκας, στην οποία είχε ενεργό ρόλο και τα άφηνε να… γεμίζουν τα κενά -έμπαιναν στον αγωνιστικό χώρο και έκαναν σουτ. Εκεί είδε τη Hammon ο πρώτος της προπονητής, ο Ron Riherd (στο Stevens High School). ” Απ’ όταν ήταν στο δημοτικό, έδειχνε πως είναι αποφασισμένη να γίνει καλύτερη από τον τρόπο που χειριζόταν την μπάλα, από αυτόν που σούταρε. Θα έλεγα πως είναι η καλύτερη παίκτρια που είχα ποτέ -και κοουτσάρω από το 1975“. Στα οκτώ, μπήκε σε ομάδα. Ήταν τόσο καλή που σύντομα οι γονείς της ζήτησαν να προβιβαστεί στην ομάδα των 10χρονων. Κάποιοι είχαν ενστάσεις. Εκείνη ζήτησε να παίξει ένα ματς με τα μεγαλύτερα παιδιά. ” Είδαν πως είμαι καλύτερη από αγόρια που ήταν πολύ πιο ψηλά από εμένα και τότε έδωσαν το ΟΚ. Όχι μόνο να παίξω, αλλά να κατεβάζω και την μπάλα“. Αυτό το “κατεβάζω την μπάλα” θα γινόταν η σπεσιαλιτέ της. Στο σχολείο και μετά στο Colorado State. Ήταν κάτι που δεν της έμαθε κανείς. Ήταν κάτι με το οποίο είχε γεννηθεί.

” Ήμουν η μικρότερη και η πιο κοντή, οπότε έπρεπε να βρω έναν τρόπο να περνώ, να κερδίζω τον προσωπικό μου αντίπαλο. Ο μόνος τρόπος ήταν να φτάσω μέχρι κάτω από το καλάθι και να σουτάρω… κάτω από τους ψηλότερους αμυντικούς. Έμαθα τις προσποιήσεις, έμαθα τις λόμπες. Όλα αυτά, τα έμαθα παίζοντας με αγόρια“. Ο πατέρας της επιβεβαιώνει πως ” πάντα έβρισκε τον τρόπο να σουτάρει, υπό τις όποιες συνθήκες“. Ο κύριος ανταγωνιστής της, ήταν ο αδελφός της Matt και οι φίλοι του. Πήγαιναν στο τσιμεντένιο γήπεδο της πόλης και έπαιζαν 2on2. Φυσικά και ήταν η πιο μικρόσωμη. Φυσικά και της έκαναν τη ζωή δύσκολη. ” Έκαναν ό,τι μπορούσαν, για να μην την αφήσουν να σουτάρει” θυμάται η μητέρα της, Bev. Σιγά μην τα κατάφερναν. Γιατί εκεί βγήκε στην επιφάνεια το ανταγωνιστικό πνεύμα της οικογενείας -όλοι ομολογούν πως γινόταν ο κακός χαμός ακόμα και όταν έπαιζαν επιτραπέζια. ” Στην οικογένεια μας, όλα ήταν διαγωνισμός. Από το ποιος θα φάει πρώτος τα λαχανικά του έως το ποιος θα σκοράρει τα περισσότερα γκολ στο ποδόσφαιρο“, εξηγεί ο Matt. Στα 10 της ήταν που κάρφωσε για πρώτη φορά, μπροστά στον πατέρα της -που έπαιζε στα γόνατα. Τον ρώτησε αν πίστευε πως μια μέρα θα καταφέρει να καρφώσει σε κανονική μπασκέτα. Της απάντησε ” ποτέ δεν θα τα καταφέρεις“. Βλέπετε, ήταν λιλιπούτεια. ” Τόσο που δεν πιστεύαμε πως θα φτάσει το 1.50″, λέει η μητέρα της. Παρεμπιπτόντως, το έφτασε.

Και ο Keith Van Horn είδε την πλάτη της

Πριν μπει στα γήπεδα, χόρευε σε ξέφρενους ρυθμούς, στα πάρκινγκ. Όταν ήταν σπίτι με φίλους, τους διασκέδαζε με karaoke. Γενικά, δεν θα την έλεγες μονόχνοτη. Αυτό που θα έλεγες ήταν ότι λόγω του μεγέθους της Rapid City, οι “κατάσκοποι” δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με την περίπτωση της. Εξ ου και δεν προέκυψε ποτέ πρόταση από κολέγιο της Division I. Αλλά και όσοι την είχαν δει, έλεγαν τα ίδια. Πως είναι πολύ κοντή. Πολύ αργή. Η Kari Gallegos-Doering, ασίσταντ τότε στο Colorado State διαφώνησε. “Είχε mojo! Κάτι το ιδιαίτερο που δεν βλέπεις συχνά. Δεν είχα δει πολλές λευκές γκαρντ να παίζουν σαν και αυτή” ενημέρωσε και της έκανε πρόταση. Ειρήσθω εν παρόδω, αργότερα θα αποκτούσε το “White Chocolate” για παρατσούκλι. Στο μεσοδιάστημα, έβαλε το κολέγιο της στον μπασκετικό χάρτη, δείχνοντας το δρόμο για το 33-3 της σεζόν 1998-99 και την πρόκριση στο Sweet 16. Όταν πήρε πτυχίο, ήταν η πρώτη σκόρερ στην ιστορία του πανεπιστημίου, ενώ είχε καθίσει στην πρώτη θέση της λίστας με τις ασίστ και των τριπόντων. Είχε περάσει και τον Keith Van Horn, στον πίνακα των σκόρερ, στην ιστορία της Western Athletic Conference. Προ λοιπόν, του WNBA draft το 1999 θα περίμενε κανείς πως τα φώτα θα ήταν πάνω της. Θα περίμενε λάθος. Γιατί παρέμενε ως “η κοντή”. Ήταν 1.68.

Με την ύψους 2.18 Margo Dydek (ναι, προσπαθεί να κάνει block out)

Από παιδί ήθελε να κάνει ό,τι και ο Magic Johnson. Ο Michael Jordan. Ήθελε να πάει στο NBA. Ο πατέρας της, γκρέμιζε και αυτό το όνειρο (της έλεγε “όσο καλή και αν γίνεις, όσο σκληρά και αν δουλέψεις, ποτέ δεν θα παίξεις στο NBA” -πριν διορθώσεις, να σου πω ότι τότε δεν υπήρχε το WNBA). Έφτασε λοιπόν, στο draft του 1999. Δεν τη διάλεξε κανείς, αλλά στις 12/5 του 1999 οι New York Liberty της έδωσαν συμβόλαιο. Εκείνη τους ευχαρίστησε με 20.6π. ανά αγώνα, ως ιδανικό συμπλήρωμα της Teresa Weatherspoon. Έγινε η αγαπημένη του κοινού, έγινε και starting poing guard, όπως έγινε και αρχηγός (το 2004). Έφτασε με την παρέα της τρεις φορές σε τελικούς, έγινε η δεύτερη στην ιστορία σε αριθμό παιχνιδιών (227) και στα εύστοχα τρίποντα (331), ενώ έγινε και η τρίτη σκόρερ της ιστορίας (2.367). Όταν φέτος λοιπόν, την κάλεσαν στο Madison Square Garden, για να της απονείμουν την ύψιστη τιμή που έχει ο οργανισμός (την είσοδο στο Ring of Honor), θα φρόντιζε να ενημερώσει πως ακόμα ένιωθε ευγνώμων για την ευκαιρία που της είχαν δώσει στη Νέα Υόρκη. ” Την ημέρα που ήλθα ήξερα πως αυτή η πόλη ή θα με φτιάξει ή θα με καταστρέψει. Και με φτιάξατε! Εσείς ήσασταν εκείνοι που με αγαπήσατε πρώτοι“. Και αυτό δεν θα το ξεχάσει ποτέ. Όπως και κανείς δεν θα ξεχάσει πως το WNBA ήταν αυτό που έκανε τη Hammon αυτό που είναι σήμερα.

Στις 4 Απριλίου του 2007, το βράδυ του WNBA draft η Νέα Υόρκη την έδωσε στο Σαν Αντόνιο, για τη δεύτερη επιλογή της ίδιας χρονιάς (τη σέντερ Jessica Davenport). Τι έκανε; Ρεκόρ καριέρας (18.8π. ανά αγώνα, συν 5 ασίστ κατά μ.ο. που ήταν η καλύτερη επίδοση). Στο Τέξας θα την ονόμαζαν “Big Shot Becky”, για τη δυνατότητα της να βρίσκει στόχο την κρισιμότερη στιγμή. Με 17.6π. και 4.9 ασίστ οδήγησε τις Silver Stars στο 24-10 και τα playoffs, για δεύτερη διαδοχική χρονιά και στους τελικούς της Δύσης. Με 35 πόντους στο τρίτο παιχνίδι, έδειξε το δρόμο για τη διεκδίκηση του δαχτυλιδιού. Δεν το φόρεσαν (το πήραν οι Detroit Shock), αλλά δεν ήταν και αποτυχημένη η σεζόν. Την αγωνιστική περίοδο 2008-09, ανανέωσε τα ρεκόρ καριέρας (19.5π., 5 ασίστ), έγινε για έκτη φορά All Star και τον Αύγουστο του 2011 έγινε η 7η παίκτρια στην ιστορία που έφτασε τους 5000 πόντους… και συνέχιζε. Όχι για πολύ. Στις 13/7 του 2013 έπαθε ρήξη πρόσθιου χιαστού, σε ματς με τις Sparks. Η αποθεραπεία της πήρε ένα χρόνο. Σε αυτόν τον χρόνο ήταν που παρακολουθούσε τις προπονήσεις των Spurs και θα ερχόταν η πρόταση του Popovich. Με δάκρυα στα μάτια, θα έλεγε στη μητέρα της ” με διάλεξαν. Επιτέλους κάποιος με διάλεξε. Ουδείς με είχε διαλέξει ποτέ άλλοτε”. Ήταν ήδη στις 15 κορυφαίες WNBAers, στην ιστορία της λίγκας.

Έγινε Ρωσίδα, για να παίξει σε Ολυμπιακούς Αγώνες

Όπως κάθε WNBAer που σέβεται τον εαυτό της, τα καλοκαίρι δούλευε στις ΗΠΑ και τις άλλες εποχές στην Ευρώπη. Ήταν παίκτρια της Trentino (Ιταλία, 2001-02), της Rivas Ecopolis (Iσπανία, 2006-07), της ΤΣΣΚΑ (2007-09), της Βαλένθια (2009-10), της Όρενμπουργκ (2010-11) και της Σπαρτάκ (2011-112). Το 2008, αφότου έμαθε πως δεν θα τη χρειαστούν για την εθνική των ΗΠΑ (δεν ήταν στις 23 παίκτριες που είχαν κληθεί, για τους Ολυμπιακούς Αγώνες) ενημέρωσε ότι θα κινηθεί για την απόκτηση μιας θέσης στο ρόστερ της Ρωσίας, εν όψει του Πεκίνου. Πήρε το διαβατήριο, πήρε και τη θέση, πήρε και τριετή επέκταση με την ΤΣΣΚΑ. Πήρε και κάτι ακόμα: αρνητικά σχόλια από τους Αμερικανούς. Κάποιοι τη χαρακτήρισαν “προδότρια”, με την τότε εθνικό κόουτς της Αμερικής, Anne Donovan να διερωτάται “αν παίζεις σε αυτή τη χώρα, ζεις σε αυτή τη χώρα, μεγαλώνεις σε αυτή τη χώρα και φοράς τη φανέλα της Ρωσίας, δεν είσαι πατριώτης”. Η Hammon φυσικά και απάντησε. ” Δεν με ξέρεις και δεν ξέρεις τι σημαίνει η σημαία των ΗΠΑ για εμένα. Δεν ξέρεις πώς μεγάλωσα και προφανώς αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά τη λέξη “πατριώτης”. Αγαπώ τη χώρα μου, τον εθνικό ύμνο, είναι τιμή μου να είμαι Αμερικανίδα, αλλά ήθελα να παίξω σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Δεν το έκανα μόνο για τα λεφτά“. Ναι, δεν σου είπα πως ο μισθός της από την ΤΣΣΚΑ τριπλασιάστηκε, ενώ αν έπαιρνε μετάλλιο στο Πεκίνο, για το χρυσό θα κέρδιζε 250.000 δολ. και για το αργυρό ή το χάλκινο 150.000 δολ. Πήρε 150.000 δολ. -μετά τη νίκη επί της Κίνας, στο μικρό τελικό, που ακολούθησε την ήττα από τις ΗΠΑ, στα ημιτελικά, ματς που ήταν το χειρότερο της.

Ξεχώριζε σε όλες τις έρευνες

Κάθε χρόνο οι GMs του WNBA απαντούν σε μια σειρά από ερωτήσεις. Η Hammon είχε την τιμητική της, πάντα και δη στις κατηγορίες “ποια είναι η ιδανική ηγέτης”, “ποια έχει το μεγαλύτερο μπασκετικό IQ”, “ποια κάνει τις συμπαίκτριες της καλύτερες”, “ποια είναι η πιο πεινασμένη για να πάρει τον τίτλο”, “ποια είναι η πιθανότερη να πάρει το σουτ που θα κρίνει το αποτέλεσμα”. Μεταξύ των φαν της ήταν ο LeBron James και ο Kobe Bryant, ενώ ο Manu Ginobilli δήλωσε πως ” με είχε εντυπωσιάσει, ένεκα του ύψους της. Δεν ήταν η πιο γρήγορη, αλλά πάντα έβρισκε τρόπο να είναι σημαντική. Πάντα ήταν ένα βήμα πιο μπροστά από τις άλλες. Ο τύπος των παικτών που συνήθως γίνονται προπονητές“. Δεν υπάρχει οργανισμός που να είναι πιο σταθερός ή να απολαμβάνει μεγαλύτερου σεβασμού, από τους Spurs και υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι.

Σε ερώτηση για το αν η Hammon θα καταφέρει να επιβιώσει και αν βρει μια θέση, σε ένα ανδροκρατούμενο χώρο, ο Ginobilli διαβεβαίωσε ότι “δεν υπάρχει θέμα. Αν αξίζει, θα πάρει την ευκαιρία εδώ. Δεν μπορώ να σου πω για άλλους οργανισμούς, αλλά εδώ δεν θα υπάρξει θέμα”. Γιατί αν υπήρχε, ο Pop δεν θα έμπαινε καν στη διαδικασία να “σπάσει” το κατεστημένο. Βέβαια, αν δεν το “έσπαγε” και πάλι, δεν θα ήταν ο “Pop”, ο προοδευτικός τύπος που άλλαξε το ρου των Spurs, με το μεγαλείο του να εκτείνεται έως το γεγονός ότι πια η Hammon προβάλει ως η πιθανότερη να τον αντικαταστήσει, όταν θα αποσυρθεί. Ποιος άλλος θα το έκανε αυτό; Ε; Ποιος;

Οι άλλες γυναίκες -οι πρώην και οι επόμενες

Κατά τα φαινόμενα, ο παγκόσμιος αθλητισμός έχει αποκτήσει μια μεγαλύτερη άνεση, σε ό,τι αφορά την παρουσία των γυναικών, ειδικά εκείνων που δουλεύουν σε ανδρικές λίγκες. Και αν έχει αποδειχθεί κάτι, είναι πως η άνοδος των γυναικών δεν γίνεται εις βάρος των ανδρών. ” Δεν ζητάμε από τους άνδρες, να σηκωθούν από τις θέσεις τους για να καθίσουμε εμείς. Απλά… τους λέμε να κάνουν λίγο πιο πέρα, για να μείνει λίγος χώρος και για εμάς τις γυναίκες“, εξηγεί η Hammon, που ευνοήθηκε από τον νόμο Title IX που ψηφίστηκε στις 23/6 του 1972. Τι είναι τούτο; Όπως είχαν γράψει οι Times ” μόνο μια μικρή μειοψηφία κοριτσιών φαίνεται να θέλει να ασχοληθεί με σπορ που έχουν επαφές, εναντίον αγοριών. Αλλά δεν υπάρχουν αμφιβολία πως τα κορίτσια ενδιαφέρονται πραγματικά να ‘χουν μια δίκαιη ευκαιρία, να εξελίξουν τις αθλητικές τους ικανότητες. Ο σκοπός τους θα βοηθηθεί, από αυτό που πέρασε το Κογκρέσο και απαγορεύει τη διάκριση φύλων, σε προγράμματα εκπαίδευσης που χρηματοδοτεί το κράτος, συμπεριλαμβανομένων αυτών στα σπορ”.

Κάπου εδώ, θα ήταν χρήσιμο να διευκρινίσουμε πως η πρώτη γυναίκα που κάθισε σε πάγκο του ΝΒΑ, ως assistant δεν ήταν η Hammon, αλλά η Lisa Boyer, η οποία τη σεζόν 2001-02 είχε υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με τους Cavaliers. Αλλά ήταν part time και δεν την πλήρωνε ο οργανισμός (έκανε εθελοντισμό). Νωρίτερα, το 1990 η Bernadette Mattox είχε γίνει η πρώτη γυναίκα assistant coach, σε ανδρικό πρόγραμμα της Division Ι, όταν την προσέλαβε ο Rick Pitino στο τιμ του. Επτά χρόνια αργότερα, το ΝΒΑ προσέλαβε τις δυο πρώτες γυναίκες ρέφερι: τις Dee Kantner και Violet Palmer. Η πρώτη απολύθηκε το 2002, με την Lauren Holtkamp να καλύπτει χρόνια μετά το κενό της -μετά την προαγωγή της από τη D-League. Η Palmer έχει συμπληρώσει 18 χρόνια στο ΝΒΑ και 20 ως σύντροφος της Tanya Stine, με την οποία εισήλθε εις γάμου κοινωνία το 2014. Όχι. Δεν άνοιξε… μύτη. Γιατί η εν λόγω κυρία ήταν ειλικρινής με τον εαυτό της -απ’ όταν πήγαινε σχολείο-, αλλά και με τους εργοδότες της από την πρώτη στιγμή. Και εφ όσον κάνει σωστά τη δουλειά της, προφανώς και δεν παίζουν κανένα ρόλο το φύλο της ή οι σεξουαλικές της προτιμήσεις. Τουλάχιστον, αυτό θα έπρεπε να ισχύει παντού και πάντα.