Τσικνοπέμπτη με 3 στάσεις και μία σταθερή επιλογή στο ποτήρι

Όχι γιατί το φαγητό είναι καλύτερο, άλλωστε έχουμε κι άλλες ευκαιρίες για ψητά μέσα στη χρονιά. Ούτε γιατί θα έπρεπε να είναι επίσημη αργία. Είναι γιατί μπλέκεσαι χωρίς πρόγραμμα. Ξεκινάς για ένα σουβλάκι στο γραφείο και ξαφνικά βρίσκεσαι να ψήνεις στην ταράτσα φίλου που δεν ήξερες ότι έχει καν ταράτσα. Αυτή είναι η μαγεία της Τσικνοπέμπτης: μια αυθόρμητη εορταστική ροή, που μέσα στην τσίκνα σε πάει ακριβώς εκεί που θες να είσαι, αρκεί να έχεις την κατάλληλη παρέα, τη σωστή διάθεση και το ποτήρι σου γεμάτο με το σωστό τσίπουρο.

12:30 – Σουβλάκι στο γραφείο

Η αρχή γίνεται πάντα δειλά. Κάποιος ρίχνει την ιδέα για ομαδική παραγγελία και μέσα σε πέντε λεπτά έχεις κατεβάσει εφαρμογές και η παραγγελία έχει σταλθεί. Το τραπέζι του meeting room γεμίζει ψωμάκια, αλουμινόχαρτα και ατάκες τύπου “εγώ πήρα αλάδωτες” με τα κεφάλια όλων να γυρίζουν ακαριαία.

Εδώ είναι που ανοίγεται το πρώτο μπουκάλι. Η Μαλαγουζιά από την οικογένεια μονοποικιλιακών αποσταγμάτων του Δεκαράκι είναι η ιδανική αρχή: ανάλαφρη, με ντελικάτο ανθικό άρωμα, αυτό που χρειάζεσαι για να «μπλεχτεί» όμορφα με ό,τι ψήνεται.

17:00 – Στάση στη γειτονιά

Τελείωσε η δουλειά και κάποιος ρίχνει την ατάκα-κλειδί: «Στη γειτονιά ψήνουν. Πάμε;». Και φυσικά πας. Εκεί, στο πεζοδρόμιο ή στο τοπικό σου ταβερνάκι, μπλέκονται όλοι ανάμεσα στην τσίκνα. Οι φίλοι εμφανίζονται σταδιακά, κάποιοι με laptop ακόμα στο backpack, άλλοι με τα χέρια λερωμένα από τα μπριζολάκια. Το τραπέζι γεμίζει χωρίς να το περιμένεις.

Εδώ, το Δεκαράκι Ροδίτης Αλεπού από τον Τύρναβο έχει τον πρώτο λόγο. Ένα μονοποικιλιακό απόσταγμα με λεμονάτα, φρέσκα αρώματα, που στέκεται δίπλα σε κάθε είδος μεζέ, από αρνίσια μέχρι λουκάνικο. Η γεύση του, καθαρή και ισορροπημένη, σε αντίθεση με την παραγγελία στο τραπέζι που τα έχει μπλέξει όλα.

Tip: Μην πας νηστικός, να είσαι προετοιμασμένος

Ξεκίνα τη μέρα σου κανονικά, αλλά όχι τελείως νηστικός. Δεν είναι αγώνας ταχύτητας, είναι μαραθώνιος.

Το τραπέζι μπορεί να έχει κάθε είδους κρέας αλλά στο ποτήρι σου κράτα κάτι με ταυτότητα. Ένα μονοποικιλιακό απόσταγμα που στέκεται σε όλα χωρίς να χάνει τον χαρακτήρα του. Στο κάτω-κάτω, σε μια μέρα που όλα αλλάζουν και μπλέκουν, κάπου πρέπει να κρατήσεις σταθερότητα.

21:00 – Ταράτσα και κάρβουνα

Η ώρα που αρχίζει το πραγματικό γλέντι. Τα παϊδάκια τσιτσιρίζουν, το κάρβουνο δίνει την δική του μοναδική γεύση και ο ψήστης έχει φορέσει το μπλουζάκι που χρησιμοποιεί μόνο για δουλειές και BBQ. Κάπου ανάμεσα σε πιάτα και καπνούς, γεμίζει ξανά το ποτήρι.

Εδώ πρωταγωνιστεί το Δεκαράκι Μοσχάτο, με εκρηκτικά αρώματα σταφυλιού, ένταση και μακρά επίγευση. Δεν είναι ένα τυχαίο απόσταγμα. Είναι αποτέλεσμα παραδοσιακής, αργής απόσταξης από μία και μόνο ποικιλία. Δεν μπλέκει τίποτα άλλο μέσα του και αυτό είναι που το κάνει ακριβώς τόσο δυνατό μέσα στο χάος της Τσικνοπέμπτης.

Tip: Μην το παίζεις “μάστορας” αν δεν ξέρεις από κάρβουνο

Η Τσικνοπέμπτη γεννά πολλούς αυτοανακηρυγμένους ψήστες. Αν δεν ξέρεις, καλύτερα να γεμίσεις ποτήρια παρά να αναλάβεις τη σχάρα. Θα σε αγαπήσουν περισσότερο κι εσύ θα φας ζεστά.

Η Τσικνοπέμπτη δεν είναι μία στιγμή, είναι μια εναλλαγή ρυθμού, ανθρώπων, τόπων, γεύσεων. Και ενώ όλα γύρω αλλάζουν, το μόνο που παραμένει σταθερό είναι η επιλογή που αξίζει: ένα ποτήρι με Δεκαράκι μονοποικιλιακό, γεμάτο καθαρότητα, ένταση και χαρακτήρα. Γιατί μέσα στην αλλαγή της μέρας, την ποικιλία του φαγητού και των διαθέσεων, η γεύση πρέπει να έχει σταθερότητα.

Μπλέκουμε delivery, μπλέκουμε ταβερνάκια, μπλέκουμε γέλια και χορό.

Αλλά στο τέλος της μέρας, ξέρουμε τι κρατάμε στο ποτήρι μας. Δεκαράκι μόνο.