3 Days Break Vol.5: Είδαμε το μεγάλο ντέρμπι ΑΕΚ-Ολυμπιακός τρώγοντας Goody’s Burger House στα Ζαγοροχώρια

Κυριακή στο SPORT24 σημαίνει ντέρμπι. Ντέρμπι σημαίνει φαγητό. Είναι ένας άγραφος κανόνας, σχεδόν τελετουργικός. Απλά το ΑΕΚ – Ολυμπιακός αυτή τη φορά ξέφυγε για τα καλά, διότι αφενός το παρακολουθήσαμε στην πανέμορφη Αρίστη που ομορφαίνει τα Ζαγοροχώρια και αφετέρου (και κυρίως) φάγαμε εκπληκτικά από τα Goody’s Burger House. Γιατί, κακά τα ψέματα, όσο κι αν αγαπάς το ποδόσφαιρο, αν δεν συνοδεύεται από καλό φαγητό, κάτι λείπει.

Η αλήθεια είναι πως όταν έμαθα για το μενού το βράδυ εκείνης της Κυριακής ενθουσιάστηκα. Το παιχνίδι ξεκίνησε, η ένταση ήταν εκεί, οι φάσεις διαδέχονταν η μία την άλλη, όμως όταν έφτασε το φαγητό, άλλαξαν οι ισορροπίες. ΑΕΚ και Ολυμπιακός ήρθαν ισόπαλοι με 1-1, αλλά την παράσταση δεν την έκλεψε ούτε η κεφαλιά του Βάργκα ούτε το εύστοχο πέναλτι του Ταρέμι. Αυτό που έμεινε στο μυαλό ήταν η λαχτάρα με την οποία έφαγα τα ζουμερά burgers και τα απίθανα buttermilk chicken fingers.

Κάθε μπουκιά ήταν ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι σε ένα ντέρμπι: χορταστική, comfort και απόλυτα απολαυστική. Εννοείται πως είχα και τις αγαπημένες μου sauces δίπλα, για να απογειώνω κάθε γεύση.

Δεν ξέρω πότε θα πάω ξανά στα Ζαγοροχώρια — τέτοιες αποδράσεις θέλουν τον χρόνο τους. Ξέρω όμως με απόλυτη σιγουριά πότε θα φάω ξανά από τα Goody’s Burger House. Όποτε το θελήσω. Γιατί, όπου κι αν βρίσκομαι στην Ελλάδα, κάπου κοντά θα υπάρχει πάντα το επόμενο burger που θα συνοδεύσει το επόμενο μεγάλο παιχνίδι.

Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε φάσεις, σχόλια για τη διαιτησία και κλασικά πειράγματα υπέρ και κατά των δύο «αιωνίων», συνειδητοποιείς κάτι απλό: τέτοιες Κυριακές δεν τις θυμάσαι μόνο για το σκορ.

Τις θυμάσαι για το πού ήσουν, με ποιους ήσουν και –κυρίως– τι έτρωγες. Η Αρίστη πρόσφερε το ιδανικό σκηνικό, με τη φύση γύρω να λειτουργεί σαν φυσικό φίλτρο αποσυμπίεσης μετά από μια γεμάτη εβδομάδα. Και μέσα σε αυτό το ήρεμο τοπίο, το ντέρμπι απέκτησε άλλη διάσταση, πιο ανθρώπινη, πιο παρεΐστικη.

Το φαγητό από τα Goody’s Burger House λειτούργησε σαν τον συνδετικό κρίκο της βραδιάς. Ένωσε την παρέα γύρω από το τραπέζι, έκανε τις παύσεις του αγώνα πιο απολαυστικές και έδωσε αφορμή για συζητήσεις που δεν είχαν να κάνουν μόνο με το ποδόσφαιρο. «Δοκίμασες αυτό;», «πάρε μια μπουκιά από εδώ», «αυτή η sauce είναι ό,τι πρέπει» – μικρές φράσεις που ακούγονται σε κάθε ωραία βραδιά.

Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, το ντέρμπι τελείωσε, τα πιάτα άδειασαν και το μόνο που έμεινε ήταν αυτή η αίσθηση πληρότητας. Όχι μόνο γιατί χορτάσαμε, αλλά γιατί όλα λειτούργησαν όπως έπρεπε. Το ποδόσφαιρο, το μέρος, η παρέα και το φαγητό μπήκαν στη σωστή σειρά και έφτιαξαν μια Κυριακή που άξιζε.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν έχει σημασία αν το ματς έληξε ισόπαλο. Σημασία έχει να κλείνει η βραδιά με χαμόγελα, γεμάτα στομάχια και την υπόσχεση ότι στο επόμενο μεγάλο παιχνίδι, ξέρεις ήδη τι θα παραγγείλεις.