“Χρυσή” επέτειος

Το “Ντα Λουζ” πήγε να “πέσει” μετά το γκολ του Χαριστέα, ενώ το ύστατο σύνθημα δόθηκε τη στιγμή που ο Θοδωρής Ζαγοράκης σήκωσε στα χέρια του το “τιμημένο”. Η Ελλάδα στο… πόδι. Η Λισαβώνα έγινε “μπλε”. Η Ευρώπη εκείνη τη βραδιά ήταν δική μας…

Ήταν η μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Η “Ελλαδίτσα” του Όττο Ρεχάγκελ όχι απλά κοίταξε στα μάτια τα μεγαθήρια του αθλήματος (Ισπανία, Τσεχία, Γαλλία, Πορτογαλία), αλλά νίκησε δύο φορές τους “οικοδεσπότες” για να επιστρέψει στην Ελλάδα θριαμβεύτρια.



Οι Νικοπολίδης, Χαλκιάς, Σεϊταρίδης, Δέλλας, Καψής, Βενετίδης, Γκούμας, Φύσσας, Ζαγοράκης, Μπασινάς, Καραγκούνης, Γιαννακόπουλος, Κατσουράνης, Νταμπίζας, Γεωργιάδης, Τσιάρτας, Νικολαΐδης, Βρύζας, Χαριστέας, Καφές, Παπαδόπουλος δεν “κατάλαβαν” από ονόματα και φανέλες. “Αγνόησαν” την ιστορία κι αποφάσισαν να γράψουν τη δική τους!



Η αρχή έγινε με το 2-1 επί της Πορτογαλίας για να συνοδευτεί με την πρόκριση στους “8” -μετά την ισοπαλία (1-1) με την Ισπανία και την ήττα από τη Ρωσία (2-1)- και μάλιστα χάρις στη διαφορά των γκολ. Εκείνο το γκολ του Βρύζα απέναντι στους Ρώσους αποδείχτηκε… χρυσάφι.



Στα νοκ-άουτ η Ελλάδα κατάφερε να μη δεχτεί ούτε ένα γκολ. Νίκησε με 1-0 τη Γαλλία στα προημιτελικά, την Τσεχία (στο τελευταίο λεπτό της παράτασης) στον ημιτελικό και την Πορτογαλία στον τελικό.




“Η Ελλάδα πρωταθλήτρια Ευρώπης”. Τρία χρόνια μετά και μοιάζει με… ψέμμα. Μάλλον όχι. Μοιάζει με όνειρο. Μακρινό, αλλά τόσο γλυκό…








Ο δρόμος της φωτιάς

















Τα ελληνικά γκολ

















Στον ουρανό της Λισαβόνας

















Καρέ-καρέ