Χιώτης: “Δεν αναπολώ την ΑΕΚ”

Ο γκολκίπερ των πρωταθλητών της κυπριακής ομάδας φαίνεται να περνάει πάρα πολύ καλά στην Λευκωσία και όπως τονίζει ο ίδιος μπορεί να του έχει λείψει η Ελλάδα, ωστόσο ποδοσφαιρικά περνάει καλύτερα εκεί…

Επιπρόσθετα ο 33άχρονος πορτιέρο μίλησε και για την πρώην ομάδα του την ΑΕΚ, λέγοντας πως δεν την σκέφτεται διότι στην Κύπρο περνάει καλύτερες στιγμές, απ’ ο,τι είχε περάσει στην ΑΕΚ:

Αναλυτικά τα όσα δήλωσε στην κυπριακή ιστοσελίδα “www.forumCY.com”

Από ποια ηλικία ξεκίνησες το ποδόσφαιρο και σε ποια ακαδημία;

Ξεκίνησα από 12 ετών και αγωνιζόμουν σε μια ομάδα σε τοπικό πρωτάθλημα, στη περιοχή που μεγάλωσα, Δάφνη Δαφνίου ονομάζεται.

Η θέση που αγωνίζεσαι ήταν αυτή που αγωνιζόσουν πάντα;

Ναι, από την αρχή επέλεξα αυτή τη θέση και μου βγήκε σε καλό.

Σε ποια ηλικία έκανες ντεμπούτο σε πρώτη ομάδα, τι θυμάσαι από αυτό;

Το ντεμπούτο μου σε πρώτη ομάδα το έκανα στην ΑΕΚ. Ήταν το 1998 και είναι πολύ χαρακτηριστικό, θα το θυμάμαι για πάντα το συγκεκριμένο παιχνίδι. Ήταν ΑΕΚ – ΞΑΝΘΗ, στη προθέρμανση πριν από τον αγώνα ο Ηλίας Ατματζίδης τραυματίστηκε και μπήκα εγώ στη θέση του. Μου μένει χαραγμένο γιατί ήταν το τελευταίο παιχνίδι του Στέλιου Μανωλά με την ΑΕΚ, μετά κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.

Αφού δόθηκες δανεικός σε Εθνικό Πειραιώς και Προοδευτική επέστρεψες στην ΑΕΚ. Πόσο σε βοήθησε εκείνος ο δανεισμός;

Να σου πω την αλήθεια, ενώ στην αρχή δεν ήμουνα θετικός σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο γιατί αλλιώς σκεφτόμουνα τότε, μετά κατάλαβα ότι ήταν το Α και το Ω αυτός ο δανεισμός, με βοήθησε πάρα πολύ και χρωστάω πολλά σε αυτή την επιλογή που έκανα.

Πως αναπολείς τα χρόνια που πέρασες στην ΑΕΚ;

Με την ΑΕΚ είχα και καλές και κακές εμπειρίες, δεν έχω να αναπολήσω τίποτα γιατί περνάω το ίδιο καλά, μπορώ να σου πω και καλύτερα εδώ.

Κορυφαία στιγμή σου στην ΑΕΚ το κύπελλο Ελλάδος (MVP) ή η πορεία στους ομίλους με το αήττητο σε 6 παιχνίδια με την Ρεάλ Μαδρίτης, Ρόμα και την Γκένκ;

Μπορώ να πω ότι είναι και τα δύο, το Κύπελλο ήταν το τελευταίο που πήρε η ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια. Είναι πολύ σημαντικό για μένα ότι αγωνιζόμουνα και ότι βγήκα και MVP της αναμέτρησης. Σίγουρα το να αγωνίζεσαι στο Champions League, σε ένα τέτοιο όμιλο με τέτοιες ομάδες είναι εξίσου αν όχι και περισσότερο σημαντικό.

Οι καλές εμφανίσεις σου έφεραν και κλήση στην Εθνική που όμως δεν συνέχισες, τι νομίζεις φταίει γι αυτό;

Κατά τη γνώμη μου ήταν επιλογή του προπονητή γιατί εγώ συνέχισα να είμαι το ίδιο, εκείνος όμως δεν με καλούσε. Πιστεύω ο συγκεκριμένος προπονητής σίγουρα είναι ο πιο πετυχημένος που έχει περάσει από την Εθνική ομάδα βάση αποτελεσμάτων. Από την άλλη πιστεύω ότι εκείνη κλήση που μου είχε κάνει, ήταν λόγο πίεσης του κόσμου γιατί δεν με καλούσε παρόλη την καλή μου πορεία.

Μετά το σύντομο πέρασμα σου στη Κέρκυρα βρήκες μπορούμε να πούμε το νέο σου ποδοσφαιρικό σπίτι εδώ στη Κύπρο και τον ΑΠΟΕΛ;

Προσπαθώ να το ξεχάσω αυτό το πέρασμα στη Κέρκυρα, ήταν καταστροφικό. Σίγουρα δεν ήθελε και πολύ να καταστραφεί η καριέρα μου. Ευτυχώς η επόμενη ήταν η πιο σωστή επιλογή που μπορούσα να κάνω και βρήκα στο ΑΠΟΕΛ αυτό που ζηλεύει και θέλει ο κάθε ποδοσφαιριστής.

Τι αναπολείς αυτά τα 3 χρόνια στον ΑΠΟΕΛ? Ποιες οι καλύτερες σου στιγμές;

Οι πιο ωραίες στιγμές που πέρασα στο ΑΠΟΕΛ είναι τα 2 πρωταθλήματα και σίγουρα η συμμετοχή στους ομίλους του Champions League. Ήταν κάτι σπάνιο για μια ομάδα από την Κύπρο να περάσει στους ομίλους. Είμαι χαρούμενος που συμμετείχα και βοήθησα σε αυτό.

Πως περνά ο Διονύσης Χιώτης τον ελεύθερο του χρόνο και πως βλέπει πλέον τη ζωή Κύπρο μετά από 3 χρόνια στο νησί;

Τον ελεύθερο χρόνο βασικά σπίτι μαζί με τα παιδιά, ίντερνετ και τηλεόραση. Η ζωή στη Κύπρο είναι πάρα πολύ καλή, ίσως κάθε χρόνος που περνάει εδώ βλέπω ότι είναι όλο και καλύτερα, συγκρίνοντας πάντα με τις καταστάσεις που επικρατούν στην Ελλάδα.

Ο Χρήστος Πατσατζόγλου δήλωσε πρόσφατα σε Ελληνικό ΜΜΕ ότι “Έχουν προβλήματα εκεί οι Έλληνες με τους Κύπριους. Ισχύει σε πολύ μεγάλο βαθμό αυτό. Είναι οι μεγαλύτεροι ρατσιστές οι Κύπριοι. Είναι ρατσιστές με τους Έλληνες.”

Πώς σχολιάζεις αυτά που είπε και εσύ από τη προσωπική σου διαμονή στη Κύπρο έχεις καθόλου παρατηρήσει κάτι τέτοιο;

Αυτό που είπε ο Χρήστος είναι πάρα πολύ λάθος, με βρίσκει κάθετα αντίθετο. Το ότι ίσως αυτός να είχε κάποιες εμπειρίες στην ομάδα που αγωνιζόταν ή οτιδήποτε άλλο δεν μπορείς να βάζεις όλο το κόσμο στο ίδιο καζάνι. Το ότι βρεθήκανε 5-10-100-200-1000 άτομα δεν σημαίνει ότι όλος ο κόσμος, ο λαός της Κύπρου είναι ρατσιστές με τους Έλληνες. Εγώ έχω δει ακριβώς το αντίθετο. Στην Ελλάδα δεν βλέπεις τόσες ελληνικές σημαίες στα γήπεδα, στη Κύπρο βλέπεις σχεδόν σε όλα.