Βαβέλ ο Ολυμπιακός

Τα χρόνια περνούν, ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να είναι ο αυτοκράτορας στην Ελλάδα, όμως έχουν αλλάξει τόσα πολλά από το πρώτο πρωτάθλημα που κατέκτησαν οι Πειραιώτες την εποχή του Σωκράτη Κόκκαλη.

Αναφερόμαστε φυσικά στο ελληνικό στοιχείο που είχε τότε το “ερυθρόλευκο” ρόστερ και λείπει από τη τωρινή ομάδα. Αυτό δεν είναι απαραίτητα μεγάλο κακό και φυσικά δεν σημαίνει πως η σημερινή ομάδα του Ολυμπιακού δεν είναι καλύτερη. Υποκειμενικά είναι όλα…

Το αρνητικό είναι πως οι ξένοι ποδοσφαιριστές δεν γνωρίζουν τι θα πει Ολυμπιακός, δεν ξέρουν πολλά πράγματα για την ιστορία και πόσο μεγάλο ρόλο παίζει στην καθημερινότητα εκατομμυρίων φιλάθλων, ακόμα και τώρα που τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα κάθε οικογένειας στην Ελλάδα αυξάνονται.

Ο λόγος που δεν υπάρχουν πολλοί Έλληνες ποδοσφαιριστές στις περισσότερες ομάδες της Superleague είναι πως τα ταλέντα σπανίζουν σε σύγκριση με τα παλιότερα χρόνια (υπάρχουν φυσικά οι εξαιρέσεις όπως οι Μήτρογλου, Φετφατζίδης κτλ), ενώ και οι μικρές ομάδες ζητούν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να παραχωρήσουν καλούς ποδοσφαιριστές από την χώρα μας.

Η ουσία όμως δεν είναι να υπάρχουν Έλληνες στον Ολυμπιακό, αλλά αυτοί που βρίσκονται ήδη στο ρόστερ να παίρνουν τις ανάλογες ευκαιρίες. Σίγουρα ο Βαλβέρδε γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους μας και πρέπει να κάνει τη δουλειά του όπως ακριβώς θέλει, δίχως να υπάρχει ανούσια κριτική. Υπάρχουν όμως ποδοσφαιριστές που περιμένουν να αποδείξουν πως αξίζουν.

Φετφατζίδης, Παπάζογλου και Ζαραδούκας είναι τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα. Με τον “Φέτφα” είδατε τι συνέβη πέρσι, ενώ για την άλλη περίπτωση, ο Μαρκάνο ήταν στην ευχάριστη θέση να δει τον εαυτό του στην βασική ενδεκάδα, δεν συνέβη όμως το ίδιο και με τον Παπάζογλου. Ο Ζαραδούκας είναι νέος ακόμα και ίσως περιμένει λίγο ακόμη την ευκαιρία. Ποτουρίδης και Βαλεριάνος βρίσκονται επίσης στην ίδια κατηγορία.

Ας αφήσουμε όμως τη γνωστή μουρμούρα και καραμέλα περί ελληνοποίησης και ας κοιτάξουμε τη θετική πλευρά. Δεν είναι άσχημο άλλωστε, ούτε και αλλόκοτο να υπάρχουν σε μια ομάδα παίκτες από διάφορες χώρες του κόσμου. Το ποδόσφαιρο είναι όπως η κοινωνία και η καθημερινότητά μας και η πολυπολιτισμικότητα είναι ένα αρκετά ενδιαφέρον κομμάτι της ζωής μας.

Στον Ολυμπιακό λοιπόν, υπάρχει ποδοσφαιριστές από 10 διαφορετικές χώρες. Αν προσθέσουμε και την Ελλάδα μέσα στις χώρες, τότε ο αριθμός ανεβαίνει στο 11. Την ίδια στιγμή, που οι ποδοσφαιριστές από την πατρίδα μας είναι συνολικά 11, ενώ οι ξένοι είναι επτά παραπάνω (18).

Και μιας που αναφέραμε παραπάνω την ομάδα που πήρε το πρωτάθλημα το 1996-97, ας θυμηθούμε πόσοι Έλληνες και ξένοι υπήρχαν στο ρόστερ. Ιδού λοιπόν η διαφορά: 22 Έλληνες και 6 μονάχα ξένοι. Από τους έξι ξένους μάλιστα οι 5 μιλούσαν Σλάβικα (4 Σέρβοι, 1 Βόσνιος) και ένας Αλβανικά.

Από την άλλη, αυτή τη στιγμή στου Ρέντη μιλούν 7 διαφορετικές γλώσσες μαζί με τα ελληνικά. Οχτώ παίκτες μιλούν ισπανικά (ο αριθμός μεγαλώνει αν υπολογίσουμε και το τεχνικό τιμ του Βαλβέρδε), 5 μιλούν Γαλλικά, υπάρχουν 2 Σλαβόφωνοι, ενώ ένας μιλά Γερμανικά, ένας Ούγγρικα και ένας Σουηδικά. Φυσικά, πολλοί απ’ αυτούς γνωρίζουν αγγλικά για καλύτερη συνεννόηση, απλά αναφερόμαστε στην μητρική τους γλώσσσα. Συγκεκριμένα, ο Βαλβέρδε μιλάει Ισπανικά και όσοι δεν γνωρίζουν έχουν τη βοήθεια του μεταφραστή.

Όπως καταλαβαίνετε, τα αποδυτήρια των Πρωταθλητών Ελλάδας έχουν γεμίσει με ανθρώπους από αρκετά μέρη του κόσμου, με διαφορετική κουλτούρα και πολιτισμό, κάτι που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Σε άλλους πάλι δεν πολυαρέσει, αφού ίσως να φοβούνται το διαφορετικό.

Ξένες γλώσσες, ο Ολυμπιακός

8 Ισπανόφωνοι

5 Γαλλόφωνοι

2 Σλαβόφωνοι

1 Γερμανόφωνος

1 Ούγγρικα

1 Σουηδικά

Οι ξένοι του Ολυμπιακού

5 Ισπανοί (Μαρκάνο, Ορμπάιθ, Χαβίτο, Φουστέρ, Γέστε)

3 Αργεντίνοι (Κοστάνσο, Ιμπαγάσα, Μόνχε)

2 Σέρβοι (Φέισα, Πάντελιτς)

2 Αλγερινοί (Αμπντούν, Τζιμπούρ)

1 Βέλγος (Μιραλάς)

1 Γάλλος (Μοδέστο)

1 Σουηδός (Μέλμπεργκ)

1 Γερμανός (Χολέμπας)

1 Καμερουνέζος (Μακούν)

1 Ούγγρος (Μέγερι)

Συνολικά 18

Μια ενδεκάδα Έλληνες

Δασκαλάκης

Ν. Παπαδόπουλος

Μανιάτης

Γκαλίτσιος

Παπάζογλου

Α. Παπαδόπουλος

Τοροσίδης

Βαλεριάνος

Ποτουρίδης

Ζαραδούκας

Φετφατζίδης

Τέρμα η “σάμπα”

Το εντυπωσιακό πάντως στο ρόστερ του Ολυμπιακού είναι πως δεν υπάρχει μετά από 14 ολόκληρα χρόνια κάποιος Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Ο Ντιόγκο όπως και ο Σουμπίνιο ανήκουν στην ομάδα του Πειραιά, αλλά αγωνίζονται σε Σάντος και ΟΦΗ αντίστοιχα και έτσι δεν υπάρχει εκπρόσωπος από τη χώρα του καφέ.

Συγκεκριμένα αυτά τα 14 χρόνια έχουν περάσει 12 ποδοσφαιριστές και 1 προπονητής από την Βραζιλία, όμως τώρα τα δεδομένα άλλαξαν. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο πάθημα (Ντιόγκο, Λεονάρντο), που έγινε μάθημα στους “ερυθρολεύκους” και είπαν να μην την ξαναπατήσουν και να μην ασχοληθούν ξανά με τη συγκεκριμένη αγορά ποδοσφαιριστών.

Σεζόν 2010-11

Ντουντού Σεαρένσε (Μέσος)

Σουμπίνιο (Μέσος)*

Βάντερσον Κόστα (Επιθετικός)

Ντιόγκο Λουίς (Επιθετικός)

Σεζόν 2009-10

Ζίκο Αρτούρ (Προπονητής)

Λεονάρντο Ζέσους (Αμυντικός)

Ντουντού Σεαρένσε (Μέσος)

Ντιόγκο Λουίς (Επιθετικός)

Σεζόν 2008-09

Λεονάρντο Ζέσους (Αμυντικός)

Ντουντού Σεαρένσε (Μέσος)

Ντιόγκο Λουίς (Επιθετικός)

Σεζόν 2007-08

Λεονάρντο Ζέσους (Αμυντικός)

Ζούλιο Σέζαρ (Αμυντικός)

Σεζόν 2006-07

Ζούλιο Σέζαρ (Αμυντικός)

Ριβάλντο Βιτόρ (Μέσος)

Σεζόν 2005-06

Ριβάλντο Βιτόρ (Μέσος)

Ντ’ Ακόλ Ζοακίν (Επιθετικός)

Σεζόν 2004-05

Ριβάλντο Βιτόρ (Μέσος)

Ντ’ Ακόλ Ζοακίν (Επιθετικός)

Ζιοβάνι Σίλβα (Επιθετικός)

Σεζόν 2003-04

Ζιοβάνι Σίλβα (Επιθετικός)

Σεζόν 2002-03

Ντρασένα Εντού (Αμυντικός)

Ζε Ελίας Μοεντίν (Μέσος)

Ζιοβάνι Σίλβα (Επιθετικός)

Σεζόν 2001-02

Ζε Ελίας Μοεντίν (Μέσος)

Ζιοβάνι Σίλβα (Επιθετικός)

Σεζόν 2000-01

Λουσιάνο Νούνιες (Μέσος)

Ζε Ελίας Μοεντίν (Μέσος)

Ζιοβάνι Σίλβα (Επιθετικός)

Σεζόν 1999-00

Λουσιάνο Νούνιες (Μέσος)

Ζιοβάνι Σίλβα (Επιθετικός)

Σεζόν 1998-99

Λουσιάνο Νούνιες (Μέσος)