Το σταυροδρόμι του Poldi και του Sweini

Το Sport24.gr συμμετέχει αποκλειστικά στο EURO 2012: THE EXPERTS’ NETWORK υπό τη διοργάνωση της Guardian , με τη συμμετοχή μεταξύ άλλων των El Pais, La Stampa, So Foot, Irish Times…

Κάντε κλικ και επισκεφτείτε τη νέα στήλη με όλα τα νέα μέσω του δικτύου της Guardian.

Των Τιμ Γιούργκενς και Κρίστοφ Μπίρμαν ( 11Freunde )

Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006, άνθρωποι απ’ όλον τον κόσμο είδαν τη Γερμανία με άλλο μάτι. Ο ήλιος έλαμπε για εβδομάδες σε έναν σχεδόν καθαρό ουρανό, ο πληθυσμός της χώρας βρισκόταν σε χαρούμενη διάθεση και η γερμανική ομάδα έπαιξε καλά, αλλά χωρίς επιτυχία στο τέλος – αν δεν σας πειράζει, η τρίτη θέση σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο εντός έδρας δεν θεωρείται επιτυχία (αν και αυτό θα μπορούσε να είναι πολύ Τευτονικό!).

Εν συντομία, οι Γερμανοί, ο καιρός τους και οι ποδοσφαιριστές τους συμπεριφέρθηκαν εντελώς αντίθετα από τον τρόπο με τον οποίο λέγεται ότι συμπεριφέρονται συνήθως. Και τίποτα δεν ταίριαζε καλύτερα στην καλόβολη διάθεσή αυτού του καλοκαιρινού παραμυθιού από τους αιώνια χαμογελαστούς “Schweini και Poldi” με την αγορίστικη γοητεία τους. Ο Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ και ο Λούκας Ποντόλσκι ήταν τότε τα δύο νεαρά αστέρια της εθνικής ομάδας της Γερμανίας. Η μαγεία του 2006 τούς έκανε να εμφανίζονται ως ήρωες μίας νέας, ανεμπόδιστης Γερμανίας, σαν δύο παιδάκια από την παιδική χαρά στον ποδοσφαιρικό παράδεισο.

Όταν η εθνική ομάδα της Γερμανίας λάβει θέση αυτό το καλοκαίρι ως ένα από τα φαβορί του Euro 2012 στην Ουκρανία και την Πολωνία, ο Σβάινσταϊγκερ και ο Ποντόλσκι, αμφότεροι 27 ετών τώρα, θα είναι και πιθανότατα και πάλι εκεί. Ωστόσο, οι ρόλοι τους και η σημασία τους μέσα στην ομάδα έχουν αλλάξει κατά πολύ διαφορετικούς τρόπους. Ενώ ο Σβάινσταϊγκερ -με έναν σίγουρο Μεσούτ Εζίλ δίπλα- είναι ο αναμφισβήτητος μαέστρος στη μεσαία γραμμή της Γερμανίας, ο Ποντόλσκι έχει έναν περιορισμένο ρόλο ως ο παίκτης με το δυνατό αριστερό πόδι, που πρέπει να υπερνικήσει τον ανταγωνισμό στη θέση του κόντρα στον Αντρέ Σίρλε της Μπάγερ Λεβερκούζεν. Για να καταλάβετε αυτές τις αλλαγές πλήρως, πρέπει να ρίξετε μια πιο κοντινή ματιά στους Σβάινσταϊγκερ, Ποντόλσκι και στην πρόοδό τους τα τελευταία χρόνια.

Το να παρακολουθείς τον Λούκας Ποντόλσκι στην προπόνηση είναι να καταλάβεις τι άνθρωπος είναι. Τη λατρεύει. Δεν υπήρχαν πολλοί λόγοι για να γελάσει κάποιος τον τελευταίο καιρό στην Κολωνία, αλλά ο Ποντόλσκι είναι ένας άνθρωπος με ευχάριστη διάθεση ακόμα και στα δύσκολα. Σαν περήφανο άτι, χοροπηδάει ανάμεσα στους συμπαίκτες του. Τους πειράζει, τους δίνει δύσκολες πάσες και κοροϊδεύει όποιον δυσκολεύεται να κοντρολάρει την μπάλα. Χαχανίζει όταν η μπάλα φεύγει από τον έλεγχό τους. Ο αιώνιος κατεργάρης είναι πάλι εκεί. Το δυναμικό του τρέξιμο, με τους ώμους μέσα και τα χέρια ψηλά. 100% Poldi!

Όταν ήταν παιδί, οι γονείς του ποτέ δεν χρειάστηκε να ανησυχήσουν γι’ αυτόν. Αν αργούσε να γυρίσει σπίτι, όλοι στη γειτονιά ήξεραν πού βρισκόταν: στο πάρκο παίζοντας ποδόσφαιρο. Ως επαγγελματίας, ο Ποντόλσκι δίνει την εντύπωση ότι κατά τη διάρκεια του αγώνα ξεχνάει όλα όσα συμβαίνουν έξω από το γήπεδο. Λες και μετά, όπως έκανε και στην πόλη καταγωγής του, το Μπέργκχαϊμ, θα καβαλήσει το ποδήλατο του και θα γυρίσει στο σπίτι με την μπάλα μέσα στο σακίδιό του. Ο Ποντόλσκι λέει: ” Όταν είμαι στο γήπεδο, είμαι χαρούμενος. Μπορώ να μην σκέφτομαι τίποτα άλλο. Το ποδόσφαιρο είναι αναψυχή για εμένα. Προτιμώ να παίξω 5×5, παρά να πάω για φαγητό ή ψώνια“.

Σαν τον αστραφτερό πρίγκιπα του καλοκαιρινού παραμυθιού, τίποτα δεν φαινόταν ικανό να σταματήσει τον Ποντόλσκι. Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, ο καλύτερος νέος παίκτης της διοργάνωσης πήρε μεταγραφή από την παιδική του ομάδα, την Κολωνία, στην Μπάγερν Μονάχου, όπου ήλπιζε να κάνει το επόμενο βήμα, ώστε να γίνει παγκόσμιος σταρ, δίπλα στο φίλο του από την εθνική ομάδα, τον Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ.

Ωστόσο, η αβίαστη ευκολία των πρώτων ετών ως επαγγελματία, όπου ως “τοπικός ήρωας” στην Κολωνία, είχε πυροδοτήσει ένα πραγματικό κύμα υστερίας, δεν τον ακολούθησε στο Μόναχο. Την πρώτη του σεζόν εκεί, είχε χάσει το δρόμο του, τραυματίστηκε και αποκόπηκε από την πόλη του Μονάχου. Έζησε στο ήσυχο χωριό Χέχεντορφ αμ Πίλσενσε, αρκετά μακριά από τη μεγάλη πόλη. ” Κάνοντας αυτό, ο Λούκας δεν μπόρεσε ποτέ να μάθει πραγματικά τη νοοτροπία του Μονάχου“, είχε πει ο Schweini.

Πάντως, όταν στη δεύτερή του σεζόν, ο Γιούργκεν Κλίνσμαν έγινε προπονητής της Μπάγερν, η τύχη του Ποντόλσκι φάνηκε να αλλάζει προς το καλύτερο. Όλα έδειχναν έτοιμα για την επιστροφή της παραμυθένιας τριάδας του 2006: Schweini, Poldi και Klinsi. Αμέσως μετά τον ερχομό του στην Μπάγερν, ωστόσο, ο Κλίνσμαν μίλησε με τον Ποντόλσκι και του είπε πως τον βλέπει ως τρίτη επιλογή επιθετικού, πίσω από τον Μίροσλαβ Κλόζε και τον Λούκα Τόνι. Γιατί συνέβαινε αυτό, ο Ποντόλσκι δεν έμαθε ποτέ. ” Όταν άκουσα ότι ο Κλίνσμαν θα ερχόταν στην Μπάγερν, τον περίμενα με ανυπομονησία“, είπε. ” Αλλά μετά, αφού άκουσα ό,τι άκουσα στην πρώτη μας συζήτηση, αναρωτήθηκα: τι συνέβη;“.

Οι μέρες ξεγνοιασιάς είχαν πλέον παρέλθει για τα καλά. Η ετυμηγορία του Ποντόλσκι για τον καιρό που βρισκόταν στην Μπάγερν ήταν ανάμικτη: ” Απέκτησα πολλή εμπειρία και κέρδισα μερικά μετάλλια, αλλά μου δόθηκε ελάχιστος χρόνος συμμετοχής. Εν τω μεταξύ, όποτε έμπαινα στον αγωνιστικό χώρο για 10 λεπτά, κάτι σπουδαίο γινόταν. Και αν δεν κατάφερνα να σκοράρω, όλοι έλεγαν: “Ο Λούκας δεν το έχει πια”. Αν αυτό συνεχιστεί για λίγο καιρό, τότε γίνεται πολύ δύσκολο για έναν ποδοσφαιριστή. Χάνεις τον ενθουσιασμό σου. Όταν βλέπω την τωρινή Μπάγερν, αναρωτιέμαι μερικές φορές αν όντως θα ταίριαζα εκεί, αλλά αυτό ανήκει πλέον στο παρελθόν. Ήταν δύσκολο κάθε φορά που ανακάλυπτα ότι δεν βρισκόμουν στην αρχική ενδεκάδα. Αλλά κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, αυτή η απογοήτευση σταδιακά εξαφανιζόταν στην προπόνηση“.

Το 2009, επέστρεψε στο αγαπημένο του σπίτι, την Κολωνία, που πάλευε να αποφύγει τον υποβιβασμό τις τελευταίες σεζόν. Φυσικά δεν αποτέλεσε έκπληξη το γεγονός ότι έπεσε σταδιακά στην ιεραρχία της εθνικής ομάδας. Μετά το Euro, φαντάζει πιθανή η μεταγραφή του Λούκας Ποντόλσκι στην Άρσεναλ. Το αν θα μπορέσει να αφήσει το στίγμα του σε μία ομάδα αυτού του βεληνεκούς, είναι κάτι που θα πρέπει να αποδείξει.

Μετά το ξέγνοιαστο καλοκαίρι του 2006, η ζωή δεν ήταν πάντα παιχνιδάκι ούτε για τον Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ. Μετά το τουρνουά, έμοιαζε να έχει βολευτεί στην άνετη ζωή του στην πρωταθλήτρια Μπάγερν. Ο μάνατζέρ του, Ρόμπερτ Σνάιντερ, λέει: ” Ένας καλός παίκτης κερδίζει ήδη πολλά χρήματα λεφτά στην Μπάγερν. Σε αυτό πιθανόν αναφερόταν ο πρόεδρος Ούλι Χένες, όταν μιλούσε για τον Μπάστιαν και για το πόσο εύκολα είχαν έρθει τα πράγματα γι’ αυτόν“. Ο Σβάινσταϊγκερ ήταν βασικός στην Μπάγερν, αλλά άλλοι παίκτες κινούσαν τα νήματα. Η εικόνα του χαρούμενου Schweini, που τον βοήθησε, όπως και τον Ποντόλσκι, να επιτύχει μεγάλη δημοτικότητα σε σύντομο χρονικό διάστημα, έχει μετατραπεί πλέον σε κατάρα. ήταν η εικόνα ενός ποδοσφαιριστή που δεν ήθελε να μεγαλώσει.

Η φιλία του με τον Poldi προφανώς δεν ήταν τόσο στενή όσο έβγαινε προς τα έξω. Ωστόσο, ένας κοινός σημείο μεταξύ τους ήταν ότι το 2009 και οι δύο άρχισαν να αναθεωρούν για την καριέρα τους. Μετά από ένα ανεπιτυχές πέρασμα από το Μόναχο, ο Ποντόλσκι αποφάσισε να επιστρέψει στο σπίτι του στην Κολωνία και να αποδεχθεί τη μοίρα ως ο πρίγκιπας της πόλης του καρναβαλιού. Από την άλλη, ο Σβάινσταϊγκερ αποφάσισε να στρωθεί στη δουλειά, ώστε να γίνει ο φυσικός διάδοχος του Μίχαελ Μπάλακ.

Σε αυτό του το στόχο, βοηθήθηκε από το γεγονός ότι δεν χρειάστηκε πλέον να παίζει στα άκρα.Είχε ξεκινήσει από πλάγια και, σαν ένας καραβοτσακισμένος άνθρωπος σε ένα απομονωμένο νησί, κάθε νέος προπονητής της Μπάγερν παρέβλεπε τα ταλέντα του ή θεωρούσε πως είχε καλύτερους παίκτες για τους πιο κεντρικούς ρόλους. Όλα αυτά συνέβαιναν μέχρι που ο Λούις φαν Χάαλ σχεδίασε ένα μικρό βελάκι στο πινακάκι τακτικής, αλλάζοντας την καριέρα του Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ, η οποία έκανε και πάλι ένα μεγάλο άλμα προς τα πάνω. Παράλληλα με αυτό και σε αντίθεση με τον Ποντόλσκι, σταμάτησε να έχει το ρόλο του “καπετάν-φασαρία”.

Τόσο στην εθνική ομάδα όσο και στην Μπάγερν Μονάχου, ο Σβάινσταϊγκερ είναι πλέον μέλος της… κλίκας των παλαιότερων παικτών. Ήταν από τους πρωτοστάτες που μίλησαν κατά της δημόσιας υποδοχής στο Βερολίνο μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, καθώς δεν ήθελε πανηγυρισμούς για κάτι που αισθανόταν πως δεν άξιζε να πανηγυριστεί, δηλαδή η τρίτη θέση. ” Ήμουν τρίτος και σε προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, οπότε δεν είχα εκστασιαστεί τόσο πολύ. Έρχεται κάποια στιγμή ο καιρός που πρέπει να αρχίσω να κερδίζω και διεθνείς τίτλους“. Για να δώσει έμφαση σε αυτό, προσθέτει: ” Δεν θέλω να κερδίσω 20 νταμπλ και μετά να αποσυρθώ χωρίς να έχω κερδίσει ένα μεγάλο τρόπαιο με τη Γερμανία. Απλά δεν θέλω“.

Φαίνεται πως, μαζί με τον συμπαίκτη του στην Μπάγερν, Φίλιπ Λαμ, έχει πλέον το ρόλο του μέντορα, βοηθώντας την επόμενη γενιά των παικτών, όπως ο Μεσούτ Εζίλ, ο Τόμας Μίλερ και ο Σάμι Κεντίρα. ” Όταν εξακολουθείς να παρουσιάζεις υψηλού επιπέδου εμφανίσεις, γίνεσαι όλο και πιο υπεύθυνος“, λέει. ” Αυτό είναι το θέμα σε κάθε δουλειά, έτσι δεν είναι; Το ότι είναι πιο εύκολο να μοιράζεσαι τις εμπειρίες σου μετά από λίγα χρόνια. Το γεγονός ότι ο προπονητής μου στην Μπάγερν με χρησιμοποίησε εκεί που μπορούσα να αποδώσω καλύτερα (στο κέντρο της μεσαίας γραμμής) επιτάχυνε τα πράγματα. Και μετά έγινα τρίτος αρχηγός της Μπάγερν και δεύτερος αρχηγός της εθνικής Γερμανίας.

Τώρα μου αρέσει να σκέφτομαι ότι μπορώ να βοηθήσω τους πιο νεαρούς παίκτες να εξελιχθούν. Ξέρω από τις δικές μου εμπειρίες ότι μπορεί να στραβοπατήσουν σε κάποια περίοδο της καριέρας τους. Και τότε πρέπει να δείξουν πόσο γρήγορα μπορούν να σηκωθούν και ίσως εγώ να μπορώ να τους βοηθήσω σε αυτό“.

Ο Σβάινσταϊγκερ έχει στραβοπατήσει πολλές φορές. Η αποβολή του στο Euro 2008 με αντίπαλο την Κροατία -η Γερμανία ηττήθηκε με 1-2- και οι αποδοκιμασίες προς το πρόσωπό του σε μια συνάντηση με τους φιλάθλους της Μπάγερν το Νοέμβριο του 2009 τον σημάδεψαν. ” Οι τρεις αρχηγοί βρίσκονταν σε εκείνη τη συνάντηση και όταν ο Μαρκ φαν Μπόμελ και ο Φίλιπ Λαμ κλήθηκαν, όλοι τους αποθέωσαν, ενώ όταν ακούστηκε το δικό μου όνομα, σφύριζαν. Ήταν σκληρό. Τώρα όλοι με αποθεώνουν, αλλά για ένα χρόνο με αποδοκίμαζαν οι φίλαθλοι της ομάδας μου.

Οι φίλαθλοί μας, για τους οποίους έδινα πάντα τον καλύτερό μου εαυτό και σε κάθε παιχνίδι προσπαθούσα πολύ σκληρά. Θα θυμάμαι πάντα εκείνη τη στιγμή διότι μου έδειξε ότι στο ποδόσφαιρο μπορείς να ανέβεις στην κορυφή πολύ γρήγορα, αλλά μπορείς και να πέσεις πολύ χαμηλά ακόμα πιο γρήγορα“.

Αυτό το σενάριο μοιάζει απίθανο για τον Σβάινσταϊγκερ αυτή τη στιγμή. Και όσο εξακολουθεί να βελτιώνεται μέσα στο γήπεδο, η φήμη του έξω από αυτό συνεχώς αλλάζει. Εδώ και λίγο καιρό, ο Σβάινσταϊγκερ έχει ζητήσει να αποκαλείται με ολόκληρο το όνομά του. Σύμφωνα με πληροφορίες, η μεγαλύτερη εφημερίδα της Γερμανίας, η “Bild”, έχει συμφωνήσει με την ομάδα των μάνατζερ του Σβάινσταϊγκερ να μην τον αποκαλεί πλέον Schweini. Δεν είναι αρκετά σοβαρό. ” Στο ξεκίνημα της καριέρας μου, αυτό το παρατσούκλι με βοήθησε πολύ“, λέει. ” Αλλά όλοι προχωρούν. Είμαι διαφορετικό άτομο τώρα“.

Ανέκδοτες ιστορίες

Μεσού Εζίλ

Οι συμπαίκτες του στη Ρεάλ Μαδρίτης τον αποκαλούν Nemo , από το ψάρι της ταινίας “Ψάχνοντας το Νέμο”, εξαιτίας των ξεχωριστών ματιών του. Ο Εζίλ έχει παραδεχθεί ότι έμαθε για το παρατσούκλι του από τον Τύπο.

Μάνουελ Νόιερ

Ο τερματοφύλακας της Γερμανίας ήταν μέλος της Σάλκε από την τρυφερή ηλικία των τεσσάρων ετών. Αργότερα έγινε μέλος των οργανωμένων φιλάθλων “Buerschenschaft”, το μπλουζάκι των οποίων εξακολουθούσε να φοράει κάτω από τη φανέλα του ακόμα και ως τερματοφύλακας της πρώτης ομάδας της Σάλκε. Υπήρξε λίγο μεγαλύτερη αναταραχή από το συνηθισμένο όταν μετακόμισε στην Μπάγερν Μονάχου το καλοκαίρι του 2011.

Οι φίλαθλοι της Σάλκε θρηνούσαν την απώλεια του ειδώλου τους, ενώ κάποιοι από τους φιλάθλους της Μπάγερν δεν ήθελαν με τίποτα τον Νόιερ, παρά το γεγονός ότι βρισκόταν σε μια διαδρομή να γίνει ένας τερματοφύλακας παγκόσμιας κλάσης -εκτός των άλλων, τους είχε πικάρει σκόπιμα μετά από μία νίκη της Σάλκε μέσα στο Μόναχο με μία παρωδία του ήρωα Όλιβερ Καν!

Τα συναισθήματα έχουν ηρεμήσει από τότε: ο Νόιερ είναι ένας παίκτης της Μπάγερν σαν όλους τους άλλους και οι φίλαθλοι της Σάλκε βρήκαν ένα νέο ήρωα στο πρόσωπο του Ραούλ. Ο Νόιερ έχει παραδεχθεί ότι του αρέσει να ακούει AC/DC πριν τους αγώνες. ” Με τους AC/DC χαλαρώνω και δεν ρισκάρω να δεχθώ κόκκινη κάρτα, που θα αποδυναμώσει τις ελπίδες της ομάδας μου να νικήσει το παιχνίδι. Ο τελευταίος παίκτης πρέπει πάντα να επιδεικνύει δύναμη και αυτό προσπαθώ πάντα να κάνω“, είπε.

Σάμι Κεντίρα

Ο μέσος της Ρεάλ Μαδρίτης πρόσφατα ενεπλάκη άθελά του σε μία θύελλα δημοσιευμάτων των ΜΜΕ. Στην πατρίδα του πατέρα του, την Τυνησία, τρεις δημοσιογράφοι συνελήφθησαν επειδή είχαν επανεκτυπώσει μία φωτογραφία του Κεντίρα, στην οποία καλύπτει με το χέρι του το στήθος της ημίγυμνης συντρόφου του, το διάσημο μοντέλο Λένα Γκέρτσκε . Η φωτογραφία, που είχε τραβηχτεί για ένα γερμανικό ανδρικό περιοδικό, θεωρήθηκε πολύ ακραία για τα δεδομένα της Τυνησίας. Τελικά, ο εκδότης της εφημερίδας “Attounissia” τιμωρήθηκε με πρόστιμο 400 λιρών.

Λαρς και Σβεν Μπέντερ

Αν τα δίδυμα αδέρφια βρισκόντουσαν στον αγωνιστικό χώρο την ίδια στιγμή στο Euro 2012, θα ήταν οι πρώτοι δίδυμοι που θα έπαιζαν για τη Γερμανία μετά από περίπου 40 χρόνια. Τότε που οι Έρβιν και Χέλμουτ Κρέμερς αγωνίστηκαν μαζί σε τρία διεθνή παιχνίδια το 1973. Ωστόσο, οι Κρέμερς δεν έπαιξαν ποτέ μαζί σε ένα τουρνουά: ο Έρβιν έπαιξε στα τελικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1972 και ο Χέλμουτ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974. Οι πιθανότητες να παίξουν μαζί οι δίδυμοι Μπέντερ, δεν ήταν και πολύ μεγάλες και αυτό επιβεβαιώθηκε: δεν μοιάζουν μόνο εμφανισιακά, αλλά και ο τρόπος που παίζουν είναι σχεδόν παρόμοιος. Τελικά επιλέχτηκε μόνο ο Λαρς κι όχι ο Σβεν Μπέντερ.

Τόμας Μίλερ

Ο πρώτος σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 έχει έναν διάσημο συνεπώνυμο και πρόδρομο στην εθνική ομάδα. Τον Γκερντ Μίλερ, νικητή στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1972 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974. Ο Γκερντ Μίλερ εξακολουθεί να είναι ο πιο επιτυχημένος Γερμανός γκολτζής όλων των εποχών, με 68 γκολ σε 62 διεθνείς αγώνες. Το 2010, ο νέος και ο παλιός Μίλερ εμφανίστηκαν σε ένα διαφημιστικό. Η πλοκή: ο Τόμας “συλλαμβάνει” τον Γκερντ καθώς πηγαίνει κρυφά στο ψυγείο και πίνει από το γάλα του. Επιπλήττει τον Γκερντ, λέγοντας: ” Αφού έχει το όνομά μου πάνω!“. Ο Γκερντ απαντάει: ” Και το δικό μου!“.

Λίγο πριν το παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, είχε μία πτώση με το ποδήλατό του, αλλά ευτυχώς πρόλαβε να αναρρώσει και να δώσει το “παρών” στη διοργάνωση.

Επίσης, είχε πει στη σύντροφό του, Λίζα, ότι δεν είχε καμία ελπίδα να αγωνιστεί στη β’ ομάδα της Μπάγερν, όταν είχε υπογράψει συμβόλαιο μαζί της. Δύο χρόνια αργότερα αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Τακτική ανάλυση

Όταν η εθνική ομάδα της Γερμανίας παραταχθεί στις 9 Ιουνίου στον πρώτο της αγώνα για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα με αντίπαλο την Πορτογαλία, οι περισσότεροι θεατές εκτός Γερμανίας πιθανότατα θα σκεφτούν: δεν έχει αλλάξει τίποτα ιδιαίτερο. Με την προϋπόθεση ότι δεν θα τραυματιστούν παίκτες-κλειδιά, ο προπονητής Γιόαχιμ Λεβ πιθανόν να παρατάξει την ίδια ομάδα που τράβηξε τα βλέμματα πάνω της στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Νοτίου Αφρικής. Ο Μάνουελ Νόιερ, τώρα στην Μπάγερν Μονάχου μετά τη μεταγραφή του από τη Σάλκε, θα είναι κάτω από τα δοκάρια. Ο Φίλιπ Λαμ θα είναι σχεδόν σίγουρα στο αριστερό άκρο της άμυνας, αν και ο δεξιοπόδαρος αμυντικός αγωνίζεται τώρα στο δεξί άκρο της Μπάγερν. Ο συμπαίκτης του, Τζερόμ Μπόατενγκ, θα αμύνεται στα δεξιά, αν και στον σύλλογό του προτιμά το κέντρο της άμυνας.

Οι δύο θέσεις των αμυντικών μέσων θα καλυφθούν από τον Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ της Μπάγερν Μονάχου, παρά τους τραυματισμούς που είχε στο δεύτερο μισό της σεζόν, και είτε τον Σάμι Κεντίρα της Ρεάλ Μαδρίτης είτε τον Τόνι Κρος. Ο 22χρονος Κρος επέστρεψε στην Μπάγερν μετά το δανεισμό του στην Μπάγερ Λεβερκούζεν κι έχει πάρει ρόλο βασικού. Μπροστά από τους δύο αμυντικούς μέσους θα είναι ο Μεσούτ Εζίλ της Ρεάλ Μαδρίτης, ο οποίος θα πλαισιώνεται από αριστερά και δεξιά από τον παίκτη της Μπάγερν, Τόμας Μίλερ, και τον Λούκας Ποντόλσκι, που παρά την καταστροφική σεζόν για την Κολωνία, βρίσκεται στην καλύτερή του αγωνιστική κατάσταση τα τελευταία χρόνια.

Ο μοναδικός προωθημένος θα είναι ο μετριόφρων αρχηγός Μίρο Κλόζε, ο οποίος, προς έκπληξη πολλών, άφησε το στίγμα του στη Λάτσιο χωρίς κανένα πρόβλημα. Εκτός από τους δύο κεντρικούς αμυντικούς, που πιθανόν θα είναι οι Ματς Χούμελς και Χόλγκερ Μπάντστουμπερ, υπάρχουν αρκετά νέα πρόσωπα σε αυτήν την πλευρά σε σχέση με δύο χρόνια πριν.

Όσον αφορά στην τακτική, δεν θα αλλάξουν πολλά, αφού πάλι θα χρησιμοποιηθεί το 4-2-3-1, αγαπημένο του Λεβ. Αυτό δείχνει μία συμπαγή συνέχεια, που πράγματι είναι. Ωστόσο, για όσους δεν έχουν παρακολουθήσει τη γερμανική ομάδα από το Παγκόσμιο Κύπελλο και μετά, υπάρχει κάτι το νέο που μπορούν να ανακαλύψουν. Ο Λεβ έχει εξελίξει την ομάδα του σημαντικά. Στα καλά τους, ο Κλόζε, ο Μίλερ και ο Εζίλ ιδιαίτερα, αναπτύσσουν ένα σχεδόν τηλεπαθητικό τρόπο κατανόησης μεταξύ τους.

Οι τρεις τους, όπως και ο Σβάινσταϊγκερ, έχουν μία μοναδική αίσθηση του χώρου και ο Κλόζε είναι ικανός στο να κλείνει κενά αν οι μέσοι και οι αμυντικοί είναι προς στιγμήν αβέβαιοι για το ποιος έχει την ευθύνη. Οι παίκτες αλλάζουν θέσεις με ευκολία και συνεχώς βρίσκουν ελεύθερο χώρο, δείχνοντας ότι η γερμανική ομάδα έχει ξεκάθαρα επεκτείνει το ρεπερτόριό της.

Ενώ στις τελευταίες διοργανώσεις η ομάδα βασιζόταν στις αντεπιθέσεις που ξεκινούσαν από την άμυνα, πλέον είναι ικανή να παίζει και με κοντινές πάσες.

Το σημαντικότερο όλων είναι ότι τώρα η ομάδα έχει βάθος, που δεν είχε παλαιότερα. Παρότι ο… στατικός Μάριο Γκόμεθ δεν μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως τον Κλόζε ως κεντρικός επιθετικός, έχει γίνει μία αξιόπιστη “μηχανή γκολ” τη φετινή σεζόν. Ο Μάριο Γκέτσε, το μεγάλο ταλέντο της Μπορούσια Ντόρτμουντ, μπορεί να αγωνιστεί στη θέση είτε του Εζίλ είτε του Μίλερ, παρά τους πολλούς τραυματισμούς που είχε τη φετινή σεζόν. Διαθέσιμος από τα δεξιά είναι και ο Μάρκο Ρόις, που έκανε εξαιρετική σεζόν με την Μπορούσια Μένχενγκλαντμπαχ. Αν υπάρχουν αμφιβολίες γι’ αυτήν την ομάδα, τότε κυρίως αφορούν το κέντρο της άμυνας. Αλλά ακόμη δεν έχουν αμβλύνει σε μεγάλο βαθμό τις ελπίδες της Γερμανίας να κατακτήσει και πάλι τον τίτλο για πρώτη φορά μετά το 1996.

Το Sport24.gr συμμετέχει αποκλειστικά στο EURO 2012: THE EXPERTS’ NETWORK υπό τη διοργάνωση της Guardian , με τη συμμετοχή μερικών από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά ΜΜΕ.

Μαζί με άλλα 15 ευρωπαϊκά αθλητικά ειδησεογραφικά Μέσα – ανάμεσα τους η La Stampa, El Pais, η Maisfutebol, η So Foot, οι Irish Times και βεβαίως η Guardian – το Sport24.gr συμμετέχει ως αποκλειστικός συνεργάτης του Euro 2012 Network για την Ελλάδα.