Το μεγαλύτερο κέρδος του Παναθηναϊκού δεν είναι αγωνιστικό και έλειπε απ’ το περασμένο καλοκαίρι
Ο Ηλίας Καλλονάς γράφει για τον Παναθηναϊκό του Ράφα Μπενίτεθ που αποκτάει πλέον συνέπεια στο παιχνίδι του, παίρνει πειστικές/εμφατικές νίκες και δίνει μία ελπίδα στον κόσμο της ομάδας για καλύτερες ημέρες μέσα από τα… φρέσκα πρόσωπα των παικτών του.
Εν τέλει ο Παναθηναϊκός όχι μόνο δεν βίωσε ένα ιστορικό κάζο, αλλά “κλείδωσε” την είσοδο στην τετράδα δύο αγωνιστικές πριν από την ολοκλήρωση της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος χάρη στην εμφατική νίκη επί του Λεβαδειακού.
Οι παίκτες του Ράφα Μπενίτεθ συνέχισαν τις πειστικές εμφανίσεις του τελευταίου διαστήματος, έχοντας αποκτήσει μία συνέπεια και μία ταυτότητα στο παιχνίδι τους. Παράλληλα, το σημαντικότερο όλων είναι πως τα νέα πρόσωπα όχι απλά συμμετέχουν, αλλά πρωταγωνιστούν στα τελευταία παιχνίδια.
Με τον Ανδρέα οδηγό και τους πιτσιρικάδες να λάμπουν
Ο Ανδρέας Τεττέη είναι ο μπροστάρης της νέας… εποχής, έχοντας καταλυτική συμβολή σε όλους τους τομείς. Απ’ το σκοράρισμα και τη δημιουργία μέχρι το “ξύλο” που τρώει απ’ τους αντιπάλους του και παίζει ρόλο προκειμένου να υπηρετηθεί το πλάνο του προπονητή του.
Ο 24χρονος διεθνής φορ έχει κουμπώσει στον τρόπο παιχνιδιού του Μπενίτεθ και προσφέρει όλα όσα χρειάζεται ο Ισπανός για να έρθουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Την ίδια στιγμή, χαμόγελα προσφέρουν και οι πιτσιρικάδες της ομάδας, ο Γιώργος Κάτρης και ο Σωτήρης Κοντούρης. Ο πρώτος επέστρεψε από τον Λεβαδειακό, έπεσε απευθείας στα βαθιά και όχι απλά κολύμπησε, αλλά έχει γίνει καθοριστικός για την αμυντική συμπεριφορά και συνοχή της ομάδας του.
Παράλληλα, το γεγονός ότι… γουστάρει να παίζει στον Παναθηναϊκό φαίνεται κι από τις αντιδράσεις του στους πανηγυρισμούς μετά από το τέλος των αγώνων, όταν γίνεται οργανωτής της πράσινης κερκίδας. Ένα παιδί απ’ τα σπλάχνα του συλλόγου που ζει το όνειρό του.
Αντίστοιχα, και ο Κοντούρης μπήκε από νωρίς στο κλίμα, ανταπεξήλθε στις απαιτήσεις μίας μεγάλης ομάδας και γίνεται βασικό γρανάζι στα πλάνα του Μπενίτεθ, προσφέροντας λύσεις τόσο αμυντικά όσο και δημιουργικά. Ένας σύγχρονος χαφ που δείχνει ότι διαθέτει όλα τα εχέγγυα για να σταθεί στο υψηλό επίπεδο και να ενισχύσει μελλοντικά και την Εθνική ομάδα σε μία θέση που πραγματικά “πονάει” τα τελευταία χρόνια.
Ταυτίζονται και πάλι με πρόσωπα που τους δίνουν ελπίδα
Ωστόσο, για τον οργανισμό και τον κόσμο του Παναθηναϊκού, πέρα απ’ το αγωνιστικό κομμάτι, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να βρεθούν τα πρόσωπα με τα οποία θα ταυτιστούν ξανά. Αυτό (τους) έλειψε απ’ το περασμένο καλοκαίρι, όταν κι αποχώρησαν οι Γιώργος Βαγιαννίδης και Φώτης Ιωαννίδης.
Εκεί χάθηκε η επαφή. Εκεί χάθηκε η σταθερά των προηγούμενων ετών, σε συνδυασμό προφανώς με την κακή πορεία στο πρωτάθλημα.
Πλέον, αυτό δείχνει να αλλάζει. Υπάρχουν ο Τεττέη, ο Κάτρης, ο Κοντούρης, ο Παντελίδης, ο Ταμπόρδα και ο Αντίνο που έρχεται και αποτελεί τη μεγαλύτερη οικονομική επένδυση απ’ όλους. Υπάρχει η ελπίδα. Υπάρχει ένας λόγος οι φίλοι της ομάδας να αισθάνονται πως μπορούν να ελπίζουν σε καλύτερες ημέρες. Αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος, ανεξάρτητα απ’ το αγωνιστικό.
Δεν είναι εύκολο διότι οι φίλοι του Παναθηναϊκού έχουν ταλαιπωρηθεί πολύ τα τελευταία χρόνια. Η ομάδα είναι χωρίς πρωτάθλημα απ’ το 2010 και η εσωστρέφεια, η τοξικότητα και η απογοήτευση έχουν κάνει πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια την εμφάνισή τους. Αλλά τη δεδομένη στιγμή, τα φρέσκα πρόσωπα δίνουν ένα όραμα.
“Make us dream”, όπως έγραφε και το πανό των φίλων της Λίβερπουλ στο Άνφιλντ στα “πέτρινα” χρόνια της ομάδας. Είναι τεράστια υπόθεση για μία ομάδα, για έναν οργανισμό να κάνει τους φιλάθλους να ονειρεύονται. Μπορεί να είναι νωρίς για συμπεράσματα, αλλά κάτι φαίνεται πως αλλάζει.
Για πόσο; Αυτό μένει να φανεί…
Η ομάδα δίνει τις απαντήσεις για τον Μπακασέτα
Αυτό που σίγουρα δεν χρειάζεται να φανεί είναι το πόσο σημαντικός είναι κι ο Τάσος Μπακασέτας συνολικά για τον οργανισμό. Το προηγούμενο διάστημα μάζεψε το μεγαλύτερο ανάθεμα, αδίκως κατά τη γνώμη μου, για όλα τα στραβά και ανάποδα που συνέβησαν στον Παναθηναϊκό τη φετινή σεζόν. Όταν μία ομάδα βρίσκεται σε βαθιά εσωστρέφεια τους παίρνει όλους η μπάλα και οι κρίσεις τις περισσότερες φορές είναι βαθιά συναισθηματικές.
Δεν θυμάμαι, λοιπόν, μισό παιχνίδι που ο Μπακασέτας να παρουσιάστηκε αδιάφορος ή να μην τα έδωσε όλα για την ομάδα του. Το αν αρέσει ή όχι σε κάποιον σε αγωνιστικό επίπεδο είναι άλλη συζήτηση. Πάντως, το τελευταίο διάστημα, με τον Παναθηναϊκό να βρίσκεται συνολικά σε ένα καλό επίπεδο, ξεχωρίζει κι εκείνος με την ηγετική παρουσία του τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου (το επιβεβαίωσε άλλωστε κι ο Ανδρέας Τεττέη).
Επομένως, επειδή το άθλημα είναι ομαδικό και όχι ατομικό, οφείλουμε να στεκόμαστε στο πώς το σύνολο βοηθάει ή όχι έναν αθλητή να δείξει όσα μπορεί μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Το βέβαιο είναι πως ο αρχηγός της Εθνικής δεν ήταν υπεύθυνος για όλα τα δεινά της ομάδας. Κι η συμπεριφορά του καθ’ όλη τη διάρκεια του διαστήματος που βρέθηκε στο μάτι του Κυκλώνα (απ)έδειξε πολλά και για τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του.