Το απίστευτο δράμα του Ζιριάνοφ

Πέρασε μία δύσκολη διετία χάνοντας τον αδερφό του και τον πατέρα του. Ουδείς ωστόσο μπορούσε να φανταστεί τι θα επακολουθούσε για τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή της Ρωσίας για το 2007. Η σύζυγος του πήδηξε από τον όγδοο όροφο διαμερίσματος στη Μόσχα κρατώντας στην αγκαλιά της την τετράχρονη κόρη τους. Το μωρό πέθανε ακαριαία.

Η γυναίκα του 31χρονου ποδοσφαιριστή απεβίωσε στο νοσοκομείο ένα μήνα αργότερα. Η εφημερίδα «Komsomolskaya Pravda» ανέφερε πως η αδικοχαμένη γυναίκα βρισκόταν υπό την επήρεια μέθης. Ο ιατροδικαστής έκανε λόγο για αυτοκτονία.



«
Δεν μπορούσε να καταλάβει τι έκανε. Ένας λογικός άνθρωπος σε νορμάλ διανοητική κατάσταση δεν θα μπορούσε να το κάνει αυτό» δήλωνε συντετριμμένος ο άσος της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και της εθνικής Ρωσίας αρκετά χρόνια αργότερα για να σημειώσει: «
Γιατί θα έπρεπε να φέρω ξανά στο προσκήνιο αυτή την ιστορία; Γιατί να αναστατώσω τους γονείς της; Δεν θέλω να μιλώ για το παρελθόν. Εχω μία νέα ζωή πλέον».



Το παζλ της νέας αρχής που έκανε ο Ζιριάνοφ συνθέτουν η καινούργια σύντροφος του, η αλλαγή πόλης και η Ζενίτ. Συνάντησε τη Νατάσα που κατάγεται από τη γενέτειρα του, το Περμ πριν από τέσσερα χρόνια. Μετά τον υποβιβασμό της Τορπέντο μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη και τη Ζενίτ εγκαταλείποντας την πολύβουη Μόσχα. Ο χαμός της κόρης του αποτέλεσε ίσως το πιο ηχηρό χτύπημα για αυτό τον πολεμιστή του ποδοσφαίρου. Μάλιστα όταν σκόραρε δύο γκολ απέναντι στην Βλαδιβοστόκ (3-1) συγκίνησε τους πάντες.



«
Το πρώτο γκολ το αφιερώνω στην κοπέλα μου. Το δεύτερο, σε ένα μικρό κορίτσι που θα ήταν εννέα ετών στις 14 Αυγούστου». Τα τέρματα που σημείωσε ο μεσοεπιθετικός αποτέλεσαν οξυγόνο στην καριέρα του. Αρχικά θεωρείτο ως ένας γυρολόγος μέσος.



Παρότι στην Αμκαρ Περμ φημιζόταν για την επαφή του με τα δίχτυα σημειώνοντας διψήφιο αριθμό γκολ, στην Τορπέντο δεν ήταν εξίσου αποτελεσματικός. Κλήθηκε να διεκπεραιώσει πιο μετριοπαθείς αποστολές με συνέπεια να σκοράρει σε εφτά χρόνια μόλις εννέα γκολ.



Η παρουσία του Ντικ Άντβοκαατ στην Ζενίτ ήταν καταλυτική για τον Ζιριάνοφ που αξιοποίησε το επιθετικό του ένστικτο σκοράροντας μεταξύ άλλων τον Αύγουστο του 2007 έξι τέρματα! Σε ηλικία 28 ετών (2005) κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ρωσία (φιλικό με Ισπανία 0-0).



«
Αλλαξα θέση, παίζω πιο κοντά στο αντίπαλο τέρμα και έχω περισσότερες πιθανότητες να σκοράρω. Τούτος είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο ο κόσμος θεωρεί πως έγινα καλύτερος παίκτης». Ο λιγομίλητος άσος έχοντας υπερκεράσει δεκάδες εμπόδια και κακοτοπιές αρνείται να κρυφοκοιτάξει πίσω του.



«
Ο άνθρωπος έχει μια ζωή και καλείται να τη ζήσει για να έχει κάτι να θυμάται. Δεν μπορείς να κοιτάξεις πίσω, πρέπει να συνεχίζεις ότι και αν έγινε. Οφείλεις να απολαμβάνεις κάθε λεπτό στη ζωή, κάθε δευτερόλεπτο με τους συγγενείς και τους φίλους σου. Οταν το κάνεις θα είσαι ευτυχισμένος».



Στην τρέχουσα χρονιά, ο Ρώσος άσος σκόραρε απέναντι στη Μπάγερν Μονάχου βάζοντας τα θεμέλια της πρόκρισης για τη Ζενίτ στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Δεν στάματησε όμως εκεί. Βρήκε δίχτυα και στο Μάντσεστερ σημειώνοντας το δεύτερο τέρμα του συλλόγου από την Αγία Πετρούπολη κόντρα στη Ρέιντζερς.



Το καλό τρίτωσε για το Ζιριάνοφ με αντίπαλο την εθνική μας ομάδα στο Εuro. Τα καθοριστικά γκολ που σημείωσε ενδεχομένως να μην επουλώσουν τα ψυχικά του τραύματα, όμως αναντίρρητα αποτελούν την επιτομή του πείσματος, της θέλησης και κυρίως της επιθυμίας για ζωή!