Τακτική ανάλυση: Μπενφίκα-Ολυμπιακός 1-1

Είναι χαρακτηριστικό πως με την ολοκλήρωση του 90λεπτου, ο Ολυμπιακός είχε να παρουσιάσει το εντυπωσιακό 90% σε επιτυχημένα τάκλιν (82% για την Μπενφίκα), 67% στις σωστές μεταβιβάσεις (69% για την Μπενφίκα) και 47% κατοχή μπάλας (53% για τους γηπεδούχους). Ποσοστά πολύ υψηλά σε μια δύσκολη έδρα όπως το “Στάδιο του Φωτός”.

Πήγε το ματς στον άξονα

Η δύναμη της Μπενφίκα επιθετικά είναι τα άκρα της και ο Ολυμπιακός φρόντισε να πάρει το παιχνίδι από εκεί και να το πάει στον άξονα. Ο Ζεζούς προτίμησε ένα 4-4-2 για την ομάδα του και τον αμυντικογενή μπακ Αντρέ Αλμέιδα αντί του πιο επιθετικού Μάξι Περέιρα στο δεξί άκρο της άμυνας του.

Επιλογή που είχε να κάνει με την παρουσία του Βάις στην ενδεκάδα του Ολυμπιακού. Οι ερυθρόλευκοι έβρισκαν έναν παίκτη παραπάνω στον άξονα, πότε στο πρόσωπο του Ντομίνγκες και πότε σε αυτό του Φουστέρ, έχοντας υπεραριθμία απέναντι στους Μάτιτς και Πέρες. Γεγονός που επέτρεπε στον Ολυμπιακό να κρατάει την μπάλα στα πόδια του και να “μαζεύει” προς τον άξονα τους αντιπάλους του.

Είναι χαρακτηριστική και η φάση του τέρματος από τον “Τσόρι” στο 29′. Πίεση και κλέψιμο στο κέντρο, ο Φουστέρ που είχε συγκλίνει με την μια στον Μήτρογλου, από εκεί στον Ντομίνγκες και στα δίχτυα του Αρτούρ. Συνεργασία από τρεις παίκτες του άξονα, με τον Αργεντίνο να “περισσεύει” κινούμενος στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας που πρόσεχε τους Φουστέρ – Μήτρογλου.

Η υπεραριθμία του Ολυμπιακού στην μεσαία γραμμή αποτυπώνεται και στα φάουλ. Σε 16 υπέπεσαν οι ερυθρόλευκοι, σε 25 οι γηπεδούχοι, με τα περισσότερα εξ αυτών να γίνονται στον άξονα.

Η επιλογή του Ζεζούς που διευκόλυνε τον Ολυμπιακό

Ο τεχνικός της Μπενφίκα επέλεξε τους Καρντόσο – Λίμα για την κορυφή της επιθετικής του γραμμής. Σχήμα που δεν λειτούργησε και μάλλον βόλευε τα πλάνα του Μίτσελ. Οι γηπεδούχοι αφενός δεν μπορούσαν να ασκήσουν πίεση στην μεσαία γραμμή και αφετέρου στερήθηκαν την δύναμη που έχουν ως ομάδα στα άκρα. Σε αρκετές περιπτώσεις “σήκωσαν” την μπάλα στην προσπάθεια τους να επιτεθούν, τρόπος παιχνιδιού που ευνοούσε τους Σιόβα – Μανωλά απέναντι στους Καρντόσο – Λίμα. Ακόμη και όταν η μπάλα έφτασε στους Γκαϊτάν – Τζον (φανερά ανέτοιμος μετά τον τραυματισμό του), αμφότεροι επέλεξαν περισσότερο την λύση της σέντρας, παρά το “ένας εναντίον ενός”. Ειδικά από δεξιά η κατάσταση ήταν χειρότερη για την Μπενφίκα, καθώς ο Αλμέιδα σπανίως επιχείρησε να επιτεθεί, έχοντας κυρίως στο νου του την επιτήρηση του Βάις.

Εντινγκά, η απάντηση του Μίτσελ στην αλλαγή ρόλων Γκαϊτάν – Σικέιρα

Ο Ζεζούς προσπάθησε να διορθώσει τα πράγματα για την ομάδα του με τις αρχές της επανάληψης. Αρχικά με την αλλαγή προσώπων (Καβαλέιρο αντί Τζον) και στη συνέχεια με προσαρμοσμένους ρόλους σε Σικέιρα – Γκαϊτάν. Ο πρώτος πήρε πολλά μέτρα προς την επίθεση και έπαιξε σχεδόν σαν χαφ (θέλοντας να εκμεταλλευθεί το γεγονός πως ο Φουστέρ “έκοβε” μέσα για να δίνει βοήθειες στους Μανιάτη – Σάμαρη) και ο δεύτερος έπαιξε πιο κοντά στον άξονα θέλοντας να στηρίξει δημιουργικά τους Μάτιτς – Πέρες. Ο Μίτσελ απάντησε στο “τρικ” του Ζεζούς με την είσοδο στο ματς του Εντινγκά αντί του Βάις, με τον Κονγκολέζο ανασταλτικό μέσο να παίρνει θέση μπροστά από τους Μανωλά – Σιόβα, απορροφώντας την όποια πίεση πήγε να δημιουργηθεί από τον άξονα. Στην συνέχεια ο Ισπανός τεχνικός πέρασε στο ματς και τον Γιαταμπαρέ, τον οποίο και τοποθέτησε στο δεξί άκρο της μεσαίας γραμμής, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να κόψει την φόρα του Σικέιρα.

Βρήκε την λύση με ένα στημένο η Μπενφίκα

Ένα από τα δυνατά σημεία της Μπενφίκα είναι και οι στημένες φάσεις. Αυτό εκμεταλλεύθηκε στο 83′, ισοφαρίζοντας για το τελικό 1-1. Αν και ο Ολυμπιακός πήρε περισσότερες κεφαλιές στο ματς, στην συγκεκριμένη φάση δεν μπόρεσε να αντιδράσει αποτελεσματικά. Αρχικά ο Ρομπέρτο και στη συνέχεια ο Σιόβας δεν κατάφεραν να απομακρύνουν την μπάλα και από την κεφαλιά του Λουιζάο, ο Καρντόσο έφερε το ματς στα ίσα.