Τα νούμερα λένε την αλήθεια
Οι εμφανίσεις της Εθνικής ήταν χωρισμένες σε δυο κομμάτια και το Sport24.gr παρουσιάζει τα τρεξίματα των διεθνών μας στους αγώνες των ομίλων.
Τα νούμερα στο ποδόσφαιρο είναι ένας πολύ ωραίος τρόπος για να μπορέσουν να ειπωθούν τα μεγαλύτερα ψέματα. Δεν αποτυπώνουν πάντα την πραγματικότητα, πολλές φορές είναι παραπλανητικά και ενίοτε παρουσιάζουν μια στρεβλή εικόνα μιας ομάδας ή ενός παίκτη.
Μπορεί ένας παίκτης να μην κάνει τίποτα ουσιαστικό μέσα στο γήπεδο, να θεωρείς ότι περπατάει και πως είναι ουσιαστικά σα να μην παίζει, να βλέπεις τα νούμερά του μετά και να “φαίνεται” πως ήταν ο πιο ακούραστος εργάτης στο χορτάρι και έκανε την περισσότερη δουλειά.
Αυτή βέβαια είναι η μια πλευρά του νομίσματος, διότι υπάρχει και η άλλη, εκείνη που μέσα από τους αριθμούς απεικονίζεται η πραγματικότητα. Και στην περίπτωση της Εθνικής μας ομάδας βρίσκει την πιο πιστή εφαρμογή της, κοιτάζοντας λίγο τα στατιστικά στα τρία παιχνίδια της φάσης των ομίλων με Κολομβία, Ιαπωνία και Ακτή Ελεφαντοστού.
Η εικόνα του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, χωρίζεται σε δυο σκέλη και αυτό είναι εμφανές και στον πλέον αδαή. Η μια είναι αυτή του πρώτου αγώνα με την ομάδα του Χοσέ Πέκερμαν και του πρώτου ημιχρόνου με την Ιαπωνία και η άλλη του δεύτερου μέρους με τους Ασιάτες και της αναμέτρησης με τους Αφρικανούς της Ακτής.
Στον πρώτο αγώνα με τους Κολομβιανούς, ναι μεν το τελικό αποτέλεσμα δεν ήταν ενδεικτικό του τι είδαμε πάνω στο χορτάρι, αφού η Εθνική δεν ήταν τόσο κακή για να χάσει με 3-0, αλλά και πάλι υπήρχε διαφορά σε σχέση με τα άλλα παιχνίδια. Ο Μανιάτης ήταν πρώτος σε σπριντ με 56 και από εκεί και πέρα μόλις δυο με πάνω από 30, οι Χολέμπας (34) και Κονέ (39). Συν τις άλλοις, πρώτος σε χιλιόμετρα ήταν ο Μανιάτης (10,666), ακολούθησε ο Κατσουράνης (10,618) και τέσσερις παίκτες με πάνω από 9 χιλιόμετρα, οι Σαμαράς (9,897), Κονέ (9,656), Τοροσίδης (9,796) και Χολέμπας (9,509).
Απέναντι στην Ιαπωνία, η Εθνική μας αναγκάστηκε να παίξει για πάνω από ένα ημίχρονο με παίκτη λιγότερο και οι διεθνείς όφειλαν να τρέξουν παραπάνω, να καλύψουν περισσότερους χώρους, ενώ είχαν και φάσεις για να μπορέσουν να σκοράρουν και πάρουν τη νίκη. Για μεγάλο διάστημα, δεν φαινόταν η αριθμητική ανισορροπία, με εξαίρεση τα τελευταία λεπτά, όπου η κούραση ήταν μεγάλη. Ο Μανιάτης έτρεξε σχεδόν ένα χιλιόμετρο περισσότερο χωρίς την μπάλα σε σχέση με τον πρώτο αγώνα (4,834 – 3,853), ενώ συνολικά έκανε πάνω-κάτω τα ίδια χιλιόμετρα, αλλά είχε λιγότερα σπριντ (43 έναντι 56). Από εκεί και πέρα, ο Σαμαράς ήταν δεύτερος με 41, όταν με τους Κολομβιανούς είχε 29, ο κορυφαίος με την Κολομβία, Τοροσίδης, είχε επτά παραπάνω σπριντ απέναντι στην Ιαπωνία (35-28) και έτρεξε πολύ παραπάνω χωρίς την μπάλα (4,075 – 3,323), ενώ το ίδιο βλέπουμε και σε πολλούς άλλους παίκτες της Εθνικής μας, αν γίνει σύγκριση με το πρώτο παιχνίδι.
Στον χθεσινό αγώνα, είδαμε έναν Μανιάτη να κάνει 48 σπριντ, τον Σαλπιγγίδη να κάνει 43 σπριντ και άλλους τέσσερις παίκτες με πάνω από 30. Ο Τοροσίδης είχε 38, ο Χολέμπας 37, κάνοντας ένα “μαγικό” ματς, 34 ο Σαμαράς έναντι 29 του πρώτου ματς και 32 ο εκπληκτικός Χριστοδουλόπουλος, ο οποίος ήταν ένα “άλογο” στην αριστερή πλευρά. Η Εθνική απέναντι στην Ακτή, είχε τους Σαλπιγγίδη και Μανιάτη να καταγράφουν 10,658 και 10,484 χιλιόμετρα αντίστοιχα και από εκεί και πέρα άλλους επτά (!) παίκτες με καταγεγραμμένα πάνω από 9 χιλιόμετρα, δείγμα του πόσο καλά και ποιοτικά τρεξίματα είχαν οι διεθνείς μας κόντρα στους Ιβοριανούς. Η εικόνα ήταν ενδεικτική των αριθμών και το τελικό αποτέλεσμα ήρθε να δικαιώσει τις προσπάθειες όλων με μια επική πρόκριση στις 16 καλύτερες ομάδες του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
