Τα λιοντάρια που δεν βρυχώνται ακόμα, οι εμμονές του Τούχελ και το step up Κέιν-Μπέλιγχαμ

Εκεί όπου μεγαλούργησαν οι Νιού Ίνγκλαντ Πάτριοτς, ο Τομ Μπρέϊντι δημιούργησε με τους συμπαίκτες του τη μεγαλύτερη δυναστεία στο NFL και το Αμερικάνικο ποδόσφαιρο, η Αγγλία αστόχησε. Τα λιοντάρια διατήρησαν το αήττητο σε ΠΚ απέναντι σε αφρικανικές χώρες. Στο ένατο ματς (5 νίκες και 4 ισοπαλίες), έμειναν στη λευκή ισοπαλία με την ομάδα του Αγιού και του Σεμένιο. Η Αγγλία είχε 1-2 καλές στιγμές, αλλά προς το τέλος ρίσκαρε κιόλας με τις αντεπιθέσεις της ομάδας του Καρλος Κειρός.

Ο Τουχελ φάνηκε από τις αρχικές επιλογές του, λίγο περισσότερο διστακτικός και ίσως αυτό να το αντιλήφθηκε και η ομάδα του και να της στοίχισε στην οικονομία του αγώνα. Πιο απομονωμένος ο Κέιν, μακριά από τη καρδιά του ματς ο Μπελιγχαμ, επιθετικά η Αγγλία αναλώθηκε σε περιφερειακό ποδόσφαιρο, με κάποια γεμίσματα και λίγες τελικές στην αντίπαλη εστία. Στο δεύτερο μέρος αναγκάστηκε να βγει ακόμα πιο μπροστά, οι αλλαγές του Γερμανού μίστερ βοήθησαν, αλλά στην ουσία είχε μονάχα την ευκαιρία με το δοκάρι του Ο’Ράιλι και το άστοχο σουτ του Κέιν που ακολούθησε. Διαφορετική ομάδα στο α’ μέρος, πιο λειτουργική κι επικίνδυνη με την είσοδο του Σάκα του Έζε και του Ράσφορντ. Ακόμα και ο Ρότζερς ήταν πιο επιδραστικός, αλλά πλέον ήταν αργά.

Η Γκάνα ακολούθησε το παιχνίδι που έπρεπε να κάνει, για να εξουδετερώσει τα ατού των Άγγλων και τα κατάφερε. Δίχως να πανικοβληθεί, να χάσει τον προσανατολισμό της, τακτικά ήταν άψογη και άξιζε τον 4ο βαθμό της, που τη φέρνει, μια ανάσα από τη πρόκριση στους «32».

Για την Αγγλία αυτό το ματς ήταν κομβικής σημασίας. Με νίκη θα εξασφάλιζε την πρόκριση, θα κέρδιζε ακόμα περισσότερη αυτοπεποίθηση και θα έστελνε ένα ηχηρό μήνυμα στον ανταγωνισμό. Τώρα, μετά την ισοπαλία με τη Γκάνα, δεν αλλάζει κατά πολύ το σενάριο. Απλά θα χρειαστεί τη νίκη με τον Παναμά, σ’ενα παιχνίδι όπου ο Τουχελ δεν θα πρέπει να κάνει άλλα πειράματα. σχεδόν do or die. Για το it’s coming home είναι ακόμα νωρίς, όμως η εντύπωση που μένει είναι πως στα λιοντάρια ταιριάζει ο ρόλος του outsider. Με αυτή τη λογική έχει βάσει να κυνηγήσει το θαύμα, διαφορετικά η απόσταση που φαίνεται πως υπάρχει ανάμεσα της και της Αργεντινης, Γαλλίας και Ισπανίας, δύσκολα θα λειτουργήσει ευεργετικά.

Ομάδες όπως οι τρεις που προαναφέραμε που διατηρούν τα τρία πιο καυτά ονόματα της διοργάνωσης και του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, Μεσι, Εμπαπε και Γιαμαλ, ή ακόμη και η Νορβηγία του Χαλαντ, δείχνουν να βρίσκονται πιο κοντά στην επιτυχία αυτή τη στιγμή. Μετά τα μισά παιχνίδια της διοργάνωσης και στην ολοκλήρωση της δεύτερης αγωνιστικής στη φάση των ομίλων, οι Χάρι Κέιν και Μπελιγχαμ μοιάζουν να βρίσκονται πιο απομονωμένοι. Ίσως και εγκλωβισμένοι από τις επιλογές του Τουχελ ο οποίος δείχνει να είναι σε αναζήτησή της καλύτερης ισορροπίας της ομάδας…Μόλις γίνει από τη δυάδα αυτή ένα ισχυρό step up, η Αγγλία θα ξαναβρεί το δρόμο της. Πρέπει όμως να τη βοηθήσει ο προπονητής της, διαφορετικά το it’s coming home θα είναι απλά ένας μακρινός ήχος που θα ακούγεται στο βάθος και τίποτα παραπάνω…

H αποστολή του SPORT24 στο Μουντιάλ είναι powered by Superbet.