Στον αστερισμό του… 7

Από την τραγωδία της Θύρας 7, τους συνδέσμους των οργανωμένων φιλάθλων του Ολυμπιακού, τους μεγάλους παίκτες που φόρεσαν την “ερυθρόλευκη” φανέλα με το 7, μέχρι και τα 7 συνεχόμενα πρωταθλήματα που αποτελεί ρεκόρ στην ποδοσφαιρική ιστορία της Ελλάδας, ο συγκεκριμένος αριθμός είναι πάντα στην καρδιά κάθε φίλου του Ολυμπιακού.

Αυτή την Κυριακή μάλιστα, οι “ερυθρόλευκοι” έχουν ακόμη μεγαλύτερο δέσιμο με τον συγκεκριμένο αριθμό, αφού πέτυχαν την 7η συνεχόμενη νίκη τους στο πρωτάθλημα, πήραν το 7ο εκτός έδρας τρίποντο και χάρις στο γκολ του Μήτρογλου κόντρα στον Τζόρβα, αύξησαν την διαφορά τους από τον δεύτερο Παναθηναϊκό. Στους πόσους βαθμούς; Στους 7! Και να σκεφτεί κανείς πως πέρσι τέτοια εποχή, ο Ολυμπιακός ήταν στο -7!

Για να έρθει όμως η νίκη στην Τρίπολη και συνάμα η αύξηση της απόστασης από τον “αιώνιο” αντίπαλο, οι Πειραιώτες χρειάστηκε να κάνουν πάρα πολλά πράγματα. Δεν θα σταθούμε στο… τραβηγμένο πέναλτι που έδωσε ο Κουκουλάκης (ή που δεν έδωσε στον Τοροσίδη, όπως φωνάζουν οι “ερυθρόλευκοι”), αλλά στην προσπάθεια των παικτών του Ερνέστο Βαλβέρδε.

Είναι άδικο και για την προσπάθεια των “ερυθρολεύκων” το… φαλτσοσφύριγμα του διαιτητή από το Ηράκλειο, καθώς θα μπορούσε να πει κανείς πως τους μειώνει την καλή εμφάνιση και την ανωτερότητά τους. Γι’ αυτό και ο Ερνέστο Βαλβέρδε ξεκαθάρισε πως θα προτιμούσε να μπει ένα γκολ από κάποια ευκαιρία και όχι με πέναλτι, γιατί οι… μουρμούρες είναι πολλές. Η διαιτησία βέβαια στην Ελλάδα είναι μια πονεμένη ιστορία και το είδαμε στη Νέα Σμύρνη, με τον Κάκο, που θεωρείται από κάποιους, ως κορυφαίος ρέφερι της χώρας μας.

Αφήνοντας λοιπόν την διαιτησία στην άκρη και αναλύοντας το 90λεπτο του Ολυμπιακού στην Τρίπολη, είναι φανερό πως τα θετικά είναι περισσότερα από τα αρνητικά. Πόσα είναι τα θετικά που είδαμε από τους “ερυθρολεύκους” στην πρωτεύουσα της Αρκαδίας; Για μαντέψτε… Επτά! Ας τα δούμε ένα ένα…

1) Οι παίκτες του Ερνέστο Βαλβέρδε, πρώτα απ’ όλα, έδειξαν γι’ άλλη μια φορά πως ξέρουν να ξεπερνούν τα άσχημα αποτελέσματα και να αντιδρούν όπως πρέπει. Η εντός έδρας ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ όχι μόνο δεν επηρέασε τους “ερυθρολεύκους”, αλλά τους πείσμωσε και πραγματοποίησαν το καλύτερό τους ξεκίνημα σε εντός έδρας παιχνίδι. Έβγαλαν μάλιστα κάποιες φάσεις που οι Πειραιώτες έκρυψαν την μπάλα, όμως λίγο η αστοχία, λίγο και ο Ντεγκρά, σταμάτησαν το σκορ στο 1-0.

2) Καλές οι φάσεις, καλοί οι συνδυασμοί, καλό και το θέαμα, όμως μια ομάδα που δεν έχει καλή άμυνα δεν πάει μπροστά. Ο φετινός Ολυμπιακός λοιπόν, διαθέτει και εξαιρετική οπισθοφυλακή, αλλά και γενικότερα έχει καλή αμυντική λειτουργία. Το αποδεικνύει άλλωστε το γεγονός πως σε 7 αγώνες στην επαρχία (Καβάλα, Εργοτέλης, Ξάνθη, Κέρκυρα, Αστέρας Τρίπολης, Πανσερραϊκός, ΑΕΛ) οι παίκτες του Ερνέστο Βαλβέρδε δεν έχουν δεχθεί ούτε ένα γκολ! Μπορεί τα περισσότερα να κρίθηκαν στο γκολ, αλλά όπως είπε και ο Ισπανός τεχνικός στην συνέντευξη Τύπου , δεν είναι εύκολο να κρατάς ένα εύθραυστο αποτέλεσμα. Μ’ αυτή την άμυνα και με τέτοια επίδοση που παρόμοια δεν ξέρουμε αν έχει ξαναϋπάρξει, πως να μην πάρει το 38ο πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός;

3) Ο Νταβίδ Φουστέρ επέστρεψε στην ενδεκάδα (έλειπε κόντρα στον ΠΑΟΚ) και ο Ολυμπιακός βρήκε την υγειά του. Πέτυχε γκολ με πέναλτι, βρέθηκε μέχρι και στην άμυνα για να κόψει (τρανό παράδειγμα η φάση στο 10′ με τον Ροτζέιρο), έτρεξε χιλιόμετρα, έδωσε μάχες και ήταν μέσα στις περισσότερες φάσεις. Ο Παντελής Διαμαντόπουλος τα γράφει αναλυτικά εδώ .

4) Το όνειρο του Βαγγέλη Μαρινάκη να προσθέσει ελληνικό στοιχείο στον Ολυμπιακό είναι απόλυτα σωστό και αποδείχθηκε και σήμερα. Πως; Με την εξαιρετική απόδοση του Αβραάμ Παπαδόπουλου. Ο Έλληνας αμυντικός έπαιξε με ίωση και ενώ τις τελευταίες δύο ημέρες είχε κάνει (ούτε) μισή προπόνηση, έδωσε την ψυχή του μέσα στο γήπεδο και ήταν από τους καλύτερους παίκτες του Ολυμπιακού. Όχι απλά Έλληνες, αλλά νέους Α. Παπαδόπουλους χρειάζεται η ομάδα του Πειραιά.

5) Οι Έλληνες πάντως αυξήθηκαν από τον Γενάρη με την μεταγραφή του Γιάννη Μανιάτη. Ο 24χρονος έκανε ντεμπούτο στην Τρίπολη και θα μπορούσε να ήταν ονειρικό αν η κεφαλιά του κατέληγε στα δίχτυα, λίγα δευτερόλεπτα μετά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο. Ακόμη και έτσι, ο Έλληνας άσος έκανε την “ερυθρόλευκη” πρεμιέρα του και είναι έτοιμος να προσφέρει ακόμη περισσότερο στην ομάδα του Ερνέστο Βαλβέρδε.

6) Τα θετικά πάντως δεν ήταν μόνο όσα είδαμε εντός αγωνιστικού χώρου, αλλά και εκτός. Η συμπεριφορά του κόσμου του Ολυμπιακού στην Τρίπολη, δεν χαρακτηρίζεται απλά θετικά αλλά υποδειγματική. Η πρωτεύουσα της Αρκαδίας από νωρίς το μεσημέρι έγινε “ερυθρόλευκη” και στην συνέχεια σειρά πήρε το γήπεδο, όπου οι φίλοι της Πειραϊκής ομάδας δημιούργησαν φανταστική ατμόσφαιρα, με απολύτως κόσμια συμπεριφορά. Αυτό άρεσε και στην διοίκηση και λογικά θα συμβεί και την επόμενη Κυριακή στον Βόλο.

7) Μαζί με τον κόσμο της ομάδας και όχι σε κάποιο μπουθ, ήταν και ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, είχε επιλέξει από την αρχή να κάτσει δίπλα στους φιλάθλους της ομάδας και η γνώμη του δεν άλλαξε παρά το τσουχτερό κρύο και την βροχή. Ο μεγαλομέτοχος της Πειραϊκής ΠΑΕ δείχνει μέρα με την μέρα την αστείρευτη αγάπη που έχει για τον Ολυμπιακό και η παρουσία του στην “ερυθρόλευκη” εξέδρα είναι αν μη τι άλλο ένα θετικό μήνυμα για το μέλλον της ομάδας του Λιμανιού.

Η σκοτεινή πλευρά του Ολυμπιακού

Φυσικά δεν ήταν καλά όλα όσα είδαμε από τους παίκτες του Ερνέστο Βαλβέρδε στην πρωτεύουσα Αρκαδίας. Υπήρχαν και κάποιες παραφωνίες, αλλά όπως σας προαναφέραμε, είναι σαφώς λιγότερες από τα θετικά. Συγκεκριμένα, τέσσερα ήταν τα αρνητικά που καταγράψαμε από το πέρασμά μας στην παγωμένη Τρίπολη.

1) Όσο καλά ξεκίνησαν οι Πειραιώτες στο πρώτο ημίχρονο, τόσο νωθρά μπήκαν στην επανάληψη και έδωσαν χώρους και το δικαίωμα στους γηπεδούχους να πιστέψουν πως μπορούν να πετύχουν το γκολ της ισοφάρισης. Ευτυχώς για τους φιλοξενούμενους, δεν κράτησε πολλά λεπτά η κακή εμφάνιση.

2) Ο Κέβιν Μιραλάς ήταν από τους χειρότερους παίκτες του γηπέδου στην Τρίπολη. Έκανε αρκετά λάθη, ήταν φλύαρος αρκετές φορές και σε γενικές γραμμές δεν φάνηκε ιδιαίτερα. Μια κακή εμφάνιση για τον Βέλγο επιθετικό, αλλά ίσως παίζει ρόλο που αγωνίζεται στις πτέρυγες και όχι στην κορυφή.

3) Πολλά λάθη έκανε και ο Άλμπερτ Ριέρα. Ο Ισπανός γι’ άλλο ένα ματς δεν έδειξε τον πραγματικό του εαυτό, έστω κι αν δημιούργησε την πρώτη ευκαιρία με το δοκάρι του Τοροσίδη. Έχουμε ξαναγράψει πως ο Ριέρα μπορεί να βγάζει ασίστ και να σκοράρει σε μια μέτρια μέρα γι’ αυτόν, όμως ακόμη περιμένουμε να δούμε την πραγματική του -μεγάλη- αξία.

4) Ο Ζαϊρί μπήκε μόλις στο 81′ (χειροκροτήθηκε από τον κόσμο του Αστέρα), αλλά πρόλαβε να κάνει αισθητή την παρουσία του. Όχι πως δεν ήταν καλός και κινητικός (το αντίθετο), απλά ορισμένες φορές θέλει να τα κάνει όλα μόνος του και δεν απλουστεύει το παιχνίδι του. Τρανό παράδειγμα η τελευταία φάση που ο Ιμπαγάσα περιμένει μόνος του μια πάσα, αλλά ο Μαροκινός προτιμά την ατομική ενέργεια. Βέβαια, αν δεν είχε κι αυτό το μειονέκτημα δεν θα έπαιζε στην Ελλάδα…