Ρουστού: Η μοίρα στα γάντια του
Το 2003 ήταν ο καλύτερος τερματοφύλακας του κόσμου. Και γιατί να έχει άλλαξει αυτό τώρα;
Ένας γνωστός μου στο 119’ του αγώνα της Κροατίας με την Τουρκία έκλεισε την τηλεόραση και πήγε για ύπνο. Ήταν σίγουρος ότι η… απόγονος της πρώην Ενωμένης Γιουγκοσλαβίας είχε προκριθεί στην ημιτελική φάση. Και πως ο Ρουστού είχε εξελιχθεί σε μοιραίο παίκτη, σε τραγικό ήρωα. Όπως συνήθως συμβαίνει με τους τερματοφύλακες.
Στο 120’ όλα είχαν αλλάξει. Η Τουρκία είχε ισοφαρίσει, στέλνοντας το –κακό σε θέαμα- παιχνίδι στα πέναλτι. Εκεί όπου ο Ρουστού έγινε ήρωας χωρίς τον επιθετικό προσδιορισμό «τραγικός». Όπως συνήθως συμβαίνει με τους τερματοφύλακες…
Στα 35 του διανύει τις τελευταίες των ημέρων και ίσως ο τίτλος «καλύτερος τερματοφύλακας του κόσμου» να του θυμίζει μακρινές αναμνήσεις, συγκεκριμένα από το 2003 όταν και πήρε το συγκεκριμένο βραβείο από τη FIFA. Αλλά η ευρύτερη κοινή γνώμη ξέρει τον Καν, τον Κασίγιας, τον Μπουφόν. Όχι τον Ρουστού. Κάτι της λέει σαν όνομα, αλλά δεν είναι σίγουρη (η κοινή γνώμη) για το ποιος είναι ακριβώς.
Πιθανόν να είναι ο γκολκίπερ με τα καλύτερα αντανακλαστικά στο Euro 2008. Εξαιρετικές τοποθετήσεις, εμπειρία και όπως είδαμε και στο ματς με την Κροατία, ένστικτο. Σαν αυτό που είχε ο Φατίχ Τερίμ όταν τον ανακάλυψε πριν από χρόνια στην Ανταλιασπόρ. Εκεί ο Ρουστού ήταν η 3η επιλογή κάτω από τα δοκάρια, αλλά στα μάτια του Τερίμ ήταν ο ανερχόμενος κορυφαίος τερματοφύλακας στην ιστορία του τουρκικού ποδοσφαίρου.
Το 1994 Μπεσίκτας, Φενέρμπαχτσε και Γαλατάσαραϊ ενδιαφέρθηκαν για τον Ρουστού και τελικά η πρώτη ήταν αυτή που συμφώνησε μαζί του. Όμως, ένα αυτοκινητικό ατύχημα στάθηκε εμπόδιο στον Ρουστού, ο οποίος κατέληξε στη Φενέρ όπου έμεινε 9 χρόνια και δημιούργησε το όνομά του με τίτλους και σπουδαίες εμφανίσεις, οι οποίες κορυφώθηκαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 με τη φανέλα της Εθνικής Τουρκίας και τις μαύρες γραμμές κάτω από τα μάτι του.
Ύστερα από ένα πέρασμα από την Μπαρτσελόνα, ο Ροσυτού επέστρεψε στην πατρίδα του και τώρα παίζει στην Μπεσίκτας. Εκεί, όπου αν η μοίρα του τα είχε φέρει διαφορετικά θα είχε ξεκινήσει επί της ουσίας την καριέρα του. Αλλά μερικές φορές είναι καλό να παίρνουμε τη μοίρα στα χέρια μας. Έστω και με γάντια…