Ρόμα: Ο Μπρούνο Κόντι αφήνει τους τζαλορόσι μετά από 50 χρονια, έχοντας ως προίκα τα αμέτρητα ταλέντα που ανέδειξε
Ο Μπρούνο Κόντι συνιστά ένα ζωντανό σύμβολο της Ρόμα όμως όλα δείχνουν πως η σχέση του με τους τζαλορόσι θα ολοκληρωθεί μετά από περισσότερα από 50 χρόνια, με το συμβόλαιό του ως επικεφαλής των τμημάτων υποδομής να λήγει τον ερχόμενο Ιούνιο και να μην υπάρχει διάθεση για ανανέωσή του.
Αν ο Φραντσέσκο Τότι θεωρείται -απολύτως δικαιολογημένα- ως ο πλέον χαρισματικός και εμβληματικός αρχηγός της Ρόμα, τότε ο Μπρούνο Κόντι είναι το ζωντανό σύμβολό της, με τη σχέση αγάπης και πίστης που διατηρεί με την ομάδα της αιώνιας πόλης να κρατάει για περισσότερο από 50 χρόνια.
Από το 1973 μέχρι το 1991 ήταν μέλος της πρώτης ομάδας της και το 1983 πανηγύρισε με τη σπουδαία ομάδα των τζαλορόσι εκείνης της εποχής την κατάκτηση του σκουντέτο, ενώ στη συνέχεια υπηρέτησε την Ρόμα τόσο από τον πάγκο όσο και ως ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για την ανάδειξη και αξιοποίηση αμέτρητων ταλέντων.
Τους τελευταίους μήνες, ο Κόντι έχει επικεντρωθεί κυρίως στην επιλογή παικτών για τις νεότερες ομάδες, ηλικίας 14 ετών και κάτω, με το συμβόλαιό του με τον σύλλογο να λήγει όμως τον Ιούνιο και σύμφωνα με όσα αποκάλυψε η “Gazzetta dello Sport” δεν υπάρχει διάθεση ανανέωσης, με τον 71χρονο πλέον θρύλο του κλαμπ να μετράει αντίστροφα για να γράψει τίτλους τέλους με την ομάδα της καρδιάς του.
“Αφήνει μια τεράστια κληρονομιά στη Ρόμα. Για δεκαετίες στο τιμόνι των ομάδων Νέων, ανακάλυψε, μεταξύ άλλων: Ντε Ρόσι, Πέπε, Ακουιλάνι, Ρομανιόλι, Μπερτολάτσι, Καπράρι, Πολιτάνο, Φρατέζι, Σκαμάκα, Καλαφιόρι, Πελεγκρίνι, Ζαλέφσκι, Μπόβε και Πιζίλι.
Αλλά η λίστα είναι μεγαλύτερη, για να μην αναφέρουμε τον κρίσιμο ρόλο που έπαιξε στην ανάπτυξη του Φραντσέσκο Τότι κατά τα πρώτα του χρόνια στην Τριγκόρια.
Ως παίκτης, οι επιτυχίες του ήταν ακόμη μεγαλύτερες. Ήταν το αδιαμφισβήτητος αστέρι του δεύτερου τίτλου πρωταθλήματος της Ρόμα και της πορείας της στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1984, κέρδισε πέντε Κύπελλα Ιταλίας και ανακηρύχθηκε ως ο καλύτερος παίκτης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982 από τον μεγάλο Πελέ.
Τότε του δόθηκε το παρατσούκλι “Μαραζίκο”, μια παραλλαγή των Μαραντόνα και Ζίκο. Ο εμβληματικός αριθμός 7, αυτός που “υπάρχει μόνο ένας Μπρούνο” κατάφερε να γεμίσει το Ολίμπικο την ημέρα του αποχαιρετισμού του από το ποδόσφαιρο, μόλις 24 ώρες μετά την ήττα στον τελικό του Κυπέλλου UEFA από την Ίντερ”, αναφέρει χαρακτηριστικά για τον Μπρούνο Κόντι το σχετικό δημοσίευμα.