Πώς ο Ριμπάλτα κατάλαβε ότι ήταν η στιγμή να πάρει τον Ζουμπκόφ στην ΑΕΚ

Διαβάζεις την είδηση ότι η ΑΕΚ έφερε στην Ελλάδα τον Ολεξάντερ Ζουμπκόφ και δεν έχεις καμία απορία, σου μοιάζει ως περίπου αυτονόητο ότι πρόκειται για μια μεταγραφή αναβάθμισης, διότι αφενός γνωρίζεις την αξία του Ουκρανού διεθνή επιθετικού και αφετέρου επιβεβαιώνεις, μέσα από την μελέτη του, ότι πρόκειται για έναν παίκτη που είναι πολύ συμβατός με το μοντέλο παιχνιδιού της ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς.

Το δύσκολο είναι να γνωρίζεις αν είναι ή όχι η κατάλληλη στιγμή για να επενδύσεις πάνω του, δηλαδή να έχεις όλα τα στοιχεία για να λάβεις μια τεκμηριωμένη απόφαση σαν αυτή που παίρνει τούτες τις ώρες ο Χαβιέ Ριμπάλτα.

Στην περασμένη σεζόν της Super Lig ήταν ο πρώτος winger του πρωταθλήματος σε key passes (26), shot assists (50) και επιτυχημένες σέντρες (39), ενώ βρέθηκε στην πρώτη τριάδα των εξτρέμ σε πάσες προς το τελευταίο τρίτο (51). Το προφίλ του δεν είναι αυτό ενός κλασικού εξτρέμ γραμμής που βασίζεται αποκλειστικά στην ταχύτητα και το ένας εναντίον ενός, αλλά ενός δημιουργικού wide playmaker που ζητά τη μπάλα στα μεσοδιαστήματα, συνδέει γραμμές, παίζει την τελευταία πάσα και συμμετέχει ενεργά στην παραγωγή ευκαιριών — ακριβώς δηλαδή τα χαρακτηριστικά που αναζητά ο Νίκολιτς από τους εσωτερικούς επιθετικούς του.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι σχετικό με την απόφαση του 30χρονου επιθετικού να φύγει από την Τραπεζούντα παρόλο που έκανε πολύ καλά πράγματα μέσα στο γήπεδο στην πρώτη του σεζόν με την Τράμπζονσπορ. Κρίσιμο, επειδή όσο νωρίτερα έχεις την πληροφορία τόσο μεγαλύτερο το πλεονέκτημα για να κινηθείς προτού “ξυπνήσει” όλη η ευρωπαϊκή αγορά.

Σύμφωνα με τα τουρκικά δημοσιεύματα, ο Ζουμπκόφ άρχισε να εκφράζει αυτή την επιθυμία προς την Τράμπζονσπορ τον περασμένο Μάρτιο. Γνωρίζοντας την μεθοδολογία του Χαβιέ Ριμπάλτα, δεδομένου ότι ο ίδιος μαζί με το scouting team και τον προπονητή “κουράζουν” για περίπου 3 μήνες την μελέτη ενός ποδοσφαιριστή προτού αποφασίσουν να επενδύσουν πάνω του, υποθέτω ότι ο Ισπανός διευθυντής ποδοσφαίρου έλαβε πολύ νωρίς την πληροφορία.

Ο Ζουμπκόφ έφτανε εκείνο τον καιρό να ζητεί άδειες απουσίας από τις προπονήσεις προκειμένου να διαχειρίζεται την οικογενειακή του κατάσταση. Τουρκικά media το ερμήνευαν αυτό ως μια ένδειξη προβλημάτων στην σχέση με τη σύζυγό του, Ανά Ζουμπκόβα, η οποία είχε κάνει αναρτήσεις στο instagram σχετικές με την πρόθεσή της να τον χωρίσει. Γι’ αυτό και το στοιχείο είναι κρίσιμο: από τη μια πλευρά η ΑΕΚ εκμεταλλεύτηκε την έγκαιρη πληροφορία, κινήθηκε, και απέσπασε το “ναι” του Ουκρανού επιθετικού. Από την άλλη, φαινομενικά, πήρε ένα ρίσκο να επενδύσει πάνω σε έναν παίκτη που – σύμφωνα με τα τουρκικά media – είχε ασταθές οικογενειακό περιβάλλον. Δεν είναι όμως όπως φαίνεται.

Ο Ριμπάλτα είχε έγκαιρα την πληροφορία από τον ατζέντη του Ζουμπκόφ, τον Ουκρανό Βαντίμ Σαμπίλι, με τον οποίο είχε χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης μέσα από συμφωνίες του παρελθόντος. Έφτασε στο συμπέρασμα ότι η κύρια δυσκολία που αντιμετώπισε ο Ζουμπκόφ στην Τραπεζούντα ήταν σχετική με την έλλειψη ενός ξενόγλωσσου σχολείου για την 5χρονη κόρη του.

Βεβαιώθηκε μέσα από τις συνεντεύξεις με τον ποδοσφαιριστή ότι δεν υπάρχει πραγματικό βάθος στον θόρυβο που είχαν δημιουργήσει τα τουρκικά media σε σχέση με την οικογενειακή του κατάσταση και έτσι προχώρησε στην διαπραγμάτευση.

Οι σοβαροί οργανισμοί δεν επενδύουν εκατομμύρια ευρώ πάνω σε έναν ποδοσφαιριστή επειδή έκριναν τα highlights του ή επειδή διάβασαν δύο καθησυχαστικές εξηγήσεις για την προσωπική του ζωή. Το σύγχρονο recruitment έχει μάθει ότι η μεγαλύτερη απειλή για μια μεταγραφή δεν είναι συνήθως η λανθασμένη αξιολόγηση του ποδοσφαιριστή, αλλά η λανθασμένη αξιολόγηση του ανθρώπου.

Γι’ αυτό και πριν από κάθε μεγάλη επένδυση επιχειρείται μια διαδικασία επιβεβαίωσης από πολλές διαφορετικές πηγές. Οι πληροφορίες του ατζέντη αποτελούν το σημείο εκκίνησης. Ακολουθούν επαφές με προπονητές, στελέχη προηγούμενων ομάδων, ανθρώπους που είχαν καθημερινή επαφή με τον ποδοσφαιριστή και μπορούν να απαντήσουν στο πραγματικό ερώτημα: πώς συμπεριφέρεται ένας παίκτης όταν βρίσκεται σε μια δύσκολη προσωπική περίοδο; Χάνει την επαγγελματική του πειθαρχία; Επηρεάζεται η παρουσία του στα αποδυτήρια; Μειώνεται η απόδοσή του; Ή συνεχίζει να λειτουργεί με συνέπεια;

Στην περίπτωση του Ζουμπκόφ, τα δεδομένα έδειχναν μάλλον το δεύτερο. Παρά τον θόρυβο που δημιουργήθηκε γύρω από την προσωπική του ζωή, συνέχισε να αποτελεί βασικό στέλεχος της Τράμπζονσπορ και να καταγράφει τις κορυφαίες δημιουργικές επιδόσεις της θέσης του στο τουρκικό πρωτάθλημα. Αυτό είναι συχνά ένα από τα πιο ισχυρά τεκμήρια που αναζητούν οι διευθυντές ποδοσφαίρου: όχι αν ένας ποδοσφαιριστής πέρασε δυσκολίες, αλλά αν κατάφερε να αποδώσει ενώ τις περνούσε.

Η απόφαση της ΑΕΚ δεν μοιάζει με ένα ρίσκο που ελήφθη αγνοώντας τα σημάδια. Μοιάζει περισσότερο με μια επένδυση που πραγματοποιήθηκε αφού πρώτα εξαντλήθηκε η διαδικασία κατανόησης του ποδοσφαιριστή ως ανθρώπου και επιβεβαιώθηκε ότι η αιτία της δυσαρέσκειάς του στην Τραπεζούντα ήταν διαχειρίσιμη και δεν συνιστούσε απειλή για την επαγγελματική του σταθερότητα. Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι της δουλειάς ενός διευθυντή ποδοσφαίρου: να διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα στον θόρυβο και στον πραγματικό κίνδυνο.

Η ΑΕΚ ξεκίνησε την αναβάθμιση του ρόστερ της πληρώνοντας ακριβά προκειμένου να αποκτήσει έναν δεξιό εσωτερικό επιθετικό με επιδόσεις playmaker, του οποίου το παιχνίδι μοιάζει πολύ συμβατό με τον ρόλο που δίνει στους εσωτερικούς επιθετικούς του ο Μάρκο Νίκολιτς. Ο Ζουμπκόφ ήταν δεύτερος μεταξύ όλων των εξτρέμ του τουρκικού πρωταθλήματος σε received passes, στοιχείο που δείχνει έναν ποδοσφαιριστή που ζητά συνεχώς τη μπάλα και λειτουργεί ως ενδιάμεσος κρίκος στη δημιουργία, και όχι έναν παίκτη που περιμένει απομονωμένος στο πλάτος για να επιτεθεί στο ένας εναντίον ενός.

Η εικόνα αυτή ταιριάζει απόλυτα με το ποδόσφαιρο του Νίκολιτς. Ο Σέρβος προπονητής δεν αναζητά κλασικούς εξτρέμ γραμμής που θα παράγουν κυρίως μέσα από την αθλητικότητα και την έκρηξη. Αναζητά ποδοσφαιριστές που κινούνται στα μεσοδιαστήματα, συνδέουν τις γραμμές, παίζουν την τελευταία πάσα και συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργία των επιθέσεων. Και το scouting report του Ζουμπκόφ τον κατατάσσει περισσότερο στην κατηγορία του wide playmaker παρά σε εκείνη του παραδοσιακού winger.

Τα κορυφαία του νούμερα δεν αφορούν την ταχύτητα ή την ένταση των τρεξιμάτων του. Αντίθετα, τα φυσικά δεδομένα του τον κατατάσσουν χαμηλότερα σε κατηγορίες όπως η μέγιστη ταχύτητα, η απόσταση σε sprint και τα high-speed runs. Η αξία του προκύπτει κυρίως από την ποιότητα των αποφάσεων, το timing των κινήσεών του, την ικανότητά του να λαμβάνει μπάλα ανάμεσα στις γραμμές και να μετατρέπει την κατοχή σε ευκαιρίες. Με απλά λόγια, η ΑΕΚ δεν αγόρασε έναν ποδοσφαιριστή για να κερδίζει μέτρα. Αγόρασε έναν ποδοσφαιριστή για να δημιουργεί παιχνίδι.

Η μεταγραφή του Ζουμπκόφ είναι μια υπενθύμιση ότι στο σύγχρονο ποδόσφαιρο οι καλύτερες επενδύσεις δεν γίνονται όταν εντοπίζεις πρώτος έναν καλό ποδοσφαιριστή. Γίνονται όταν καταλαβαίνεις πρώτος πότε είναι η σωστή στιγμή να τον αποκτήσεις.