Πέτζα, ο ήρωας της séptima

Ο Πέτζα Μιγιάτοβιτς μιλάει στο Sport24.gr για το γκολ του που έκρινε τον τελικό του 1998 ανάμεσα σε Ρεάλ και Γιούβε και αναλύει την αποψινή σύγκρουση "μερένγκες" και "μπιανκονέρι" (pics & videos)
Στο πάνθεον των ηρώων της Ρεάλ Μαδρίτης, ανάμεσα σε μυθικά ονόματα όπως αυτά των Ντι Στέφανο, Χέντο, Πούσκας, Μίτσελ, Μπουτραγκένιο, Σαντσίς, Ραούλ, Ζιντάν, Κασίγιας και Σέρχιο Ράμος, έχει τη δική του θέση και ένα ακόμα, εκείνο του Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς, του χρυσού σκόρερ στον τελικό του Champions League του 1998 απέναντι στη Γιουβέντους, που έδωσε το έβδομο τρόπαιο στους “μερένγκες” και τους επανέφερε στην κορυφή της Ευρώπης μετά από 32 ολόκληρα χρόνια! Ο Πέτζα, όπως τον φωνάζουν χαϊδευτικά οι φίλοι του, γεννήθηκε στην Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου, έφτιαξε το όνομά του στην Παρτίζαν και τη Βαλένθια, αλλά εκτοξεύτηκε με τη φανέλα της “βασίλισσας”, στην οποία αγωνίστηκε για μια τριετία (1996-99).
Λίγες ώρες πριν την αποψινή κόντρα της Ρεάλ Μαδρίτης με την Γιουβέντους (3/6, 21:45) και σχεδόν δυο δεκαετίες μετά από εκείνο το αξέχαστο βράδυ της 20ης Μαΐου του 1998 στην “Amsterdam Arena”, όπου με μια πολύ ωραία κίνηση και ένα εύστοχο πλασέ έστεψε πρωταθλήτρια Ευρώπης την Ρεάλ χαρίζοντάς της την περίφημη “séptima”, ο Μιγιάτοβιτς μιλάει από το Βελιγράδι στοSport24.grγια το τότε και το τώρα, δίνει τα προγνωστικά του και επιβεβαιώνει ότι εκείνα τα τριάντα δευτερόλεπτα όπου κινήθηκε αστραπιαία και νίκησε από κοντά τον Άντζελο Περούτσι (όντας τραυματίας), είναι με διαφορά τα καλύτερα της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Και φυσικά, ο ίδιος μέχρι σήμερα συνεχίζει να υποστηρίζει ότι δεν ήταν σε θέση οφσάιντ, αφού τον κάλυπτε ο Τζανλούκα Πεσότο, που είχε τρέξει να μαρκάρει τον Κρίστιαν Πανούτσι. Ιδού όσα μας είπε στην τηλεφωνική μας επικοινωνία.
Ο Περούτσι είναι πεσμένος στο χόρτο, ο Μοντέρο τρέχει αλλά είναι αργά και ο Μιγιάτοβιτς, αφού έχει υποδεχθεί τη μπάλα, παίρνει θέση για να σκοράρει
– Ποια ομάδα είναι φαβορί στον τελικό και γιατί;
“Σε έναν τελικό δεν υπάρχει ξεκάθαρο φαβορί, αλλά ως “μαδριδίστα” και για το τί σημαίνει να παίζει η Ρεάλ στον τελικό, της δίνω ένα προβάδισμα. Επίσης, και η στατιστική είναι με τους “μερένγκες”, αφού η Ρεάλ έχει πέντε τελικούς στο Champions League και ισάριθμες νίκες, ενώ η Γιουβέντους έχει δώσει οκτώ, αλλά έχει χάσει έξι. Θεωρώ, όμως, ότι έχει και καλύτερη ομάδα, αν και σέβομαι απόλυτα τη Γιούβε. Και αυτό, όμως, δε σημαίνει απαραίτητα κάτι”.
– Δύο ομάδες γεμάτες αστέρια. Ποιοι μπορούν να κάνουν τη διαφορά;
“Υπάρχουν πολλοί καλοί παίκτες και στις δύο ομάδες και οποιοσδήποτε από αυτούς θα μπορούσε να καθορίσει την εξέλιξη του τελικού. Προσωπικά, περιμένω το κάτι παραπάνω από τους “συνήθεις ύποπτους”. Κριστιάνο Ρονάλντο, Σέρχιο Ράμος και Καρίμ Μπενζεμά από τη μια, Γονσάλο Ιγουαΐν και Πάουλο Ντιμπάλα από την άλλη. Σε ένα τέτοιο παιχνίδι, όμως, παίζει μεγάλο ρόλο η εμπειρία, οι λεπτομέρειες και πάνω απ’ όλα, η ομάδα. Αυτή θα πάρει το ματς, ανεξαρτήτως των μονάδων”.
– Ποιο είναι το δυνατό και ποιο το αδύνατο σημείο των δύο φιναλίστ;
“Είναι ξεκάθαρο ότι η δύναμη της Γιουβέντους είναι η άμυνά της, χωρίς να ξεχνάμε την ποιότητα από τη μέση και μπροστά. Ίσως η μεγαλύτερη ανάγκη για το τρόπαιο να μετατραπεί σε επιπλέον άγχος και αυτό να της κάνει ζημιά. Στη Ρεάλ, το πιο σημαντικό είναι η ποιότητα του κάθε παίκτη της, αλλά και το ότι διαθέτει πιο ολοκληρωμένο ρόστερ, αφού εκτός από τους έντεκα που θα ξεκινήσουν, υπάρχουν άλλοι 6-7 που μπορούν να καθορίσουν τον τελικό. Θεωρώ ότι έχει πιο δυνατό ρόστερ, φτάνει με τους πιο σημαντικούς παίκτες της σε πολύ καλή κατάσταση και έχει μεγάλο κίνητρο, αφού θέλει να γίνει η πρώτη ομάδα που θα κάνει το backtoback στο Champions League. Το μοναδικό αδύναμο σημείο που μπορώ να εντοπίσω είναι η άμυνα, αφού δέχεται σχεδόν πάντα γκολ. Ακόμα και έτσι όμως, έχει την ικανότητα να βάλει ένα γκολ παραπάνω και να πάρει αυτό που θέλει. Γι’ αυτό και της δίνω ένα μικρό προβάδισμα”.
Με το σώμα στραμμένο πλέον προς την εστία και τον Περούτσι στο χόρτο, είναι η στιγμή που ο Πέτζα πλασάρει στα δίχτυα της Γιούβε για το 1-0
– Τι έχει δώσει ο Ζινεντίν Ζιντάν στη Ρεάλ Μαδρίτης;
“Έδειξε ότι ήξερε πώς να ηρεμήσει την ομάδα, αφού την ανέλαβε σε πολύ δύσκολη στιγμή, έλεγξε το περιβάλλον και αυτό έφερε πέρυσι το Champions League. Βρήκε μια καλή επικοινωνία με το ρόστερ, οι παίκτες τον σέβονται πολύ και εκείνος τους παίκτες. Τώρα έχει τη δυνατότητα να δείξει περισσότερο έργο, με όπλα την αποτελεσματικότητα, την προσωπικότητα και γενικά την πολύ καλή δουλειά”.
– Ποιος είναι ο “Μιγιάτοβιτς” της σύγχρονης Ρεάλ; Έχει η τωρινή ομάδα λιγότερο άγχος από τη δική σας, η οποία κυνηγούσε το πρώτο τρόπαιο ύστερα από 32 χρόνια;
“Ποτέ δε μου άρεσε να κάνω συγκρίσεις. Ποτέ δεν έψαξα να βρω στο ποδόσφαιρο άλλον “εγώ”. Η πιο μεγάλη δύναμη της σύγχρονης Ρεάλ άλλωστε, πέρα από την ατομική ποιότητα, είναι ότι πρόκειται για ένα υγιές σύνολο, που ξέρει τι θέλει. Μια ομάδα με νοοτροπία νικητή, ειδικά σε τελικούς. Στη Ρεάλ Μαδρίτης υπάρχει πάντα πίεση, είσαι υποχρεωμένος να κερδίζεις, δεν επιτρέπεται παρά μόνο η νίκη. Εμείς το 1998 είχαμε ένα καλό σύνολο, με μεγάλους παίκτες με προσωπικότητα και χαρακτήρα, αλλά στο πρωτάθλημα δεν τα είχαμε πάει καθόλου καλά (σ.σ. είχαν τερματίσει στην τέταρτη θέση). Αν η Ρεάλ το κατακτήσει, θα είναι “φυσιολογικό”, αν το χάσει θα είναι αποτυχία, αφού όπως είπαμε, επιτρέπεται μόνο η νίκηκαι η πίεση είναι πάντα μεγάλη”.
– Πως προετοιμάζεις έναν τελικό Champions League;
“Εμείς πήγαμε στο Άμστερνταμ τρεις ημέρες πριν, σκεφτόμενοι μόνο το ματς, αφού είχαμε την ευκαιρία να μπούμε στην ιστορία του πιο σημαντικού συλλόγου στον κόσμο. Και βεβαίως, υπήρχε μεγάλο άγχος. Φαβορί ήταν η Γιουβέντους, αφού την ίδια δεκαετία είχε τρεις διαδοχικούς τελικούς, αλλά μπήκαμε με τρομερή όρεξη και τα καταφέραμε, στηριζόμενοι στο ομαδικό πνεύμα και το καλό κλίμα μεταξύ μας, γιατί πάνω απ’ όλα ήμασταν φίλοι. Ήταν πολύ ωραία εμπειρία, απίστευτη θα την χαρακτήριζα. Είχα την τύχη να αποτελέσω μέρος μιας σημαντικής γενιάς και να πετύχω το γκολ που σήμαινε το έβδομο Champions League”.
Ο Μιγιάτοβιτς έχει σκοράρει και πανηγυρίζει. Ήταν τα 30 πιο ευτυχισμένα δευτερόλεπτα της ποδοσφαιρικής του “ζωής”, όπως δήλωσε ο ίδιος στο Sport24.gr
– Αληθεύει ότι ξεγέλασες τον Γιούπ Χάινκες (σ.σ. προπονητής της Ρεάλ σε εκείνον τον τελικό) για να αγωνιστείς, όντας τραυματίας;
“Όταν φτάνεις σε έναν τελικό Champions League, θέλεις οπωσδήποτε να παίξεις, γιατί δεν ξέρεις αν θα έχεις δεύτερη ευκαιρία. Στην προτελευταία προπόνηση, σε μια εναέρια διεκδίκηση, νιώθω ένα τσίμπημα στον μηρό. Κοιτάω τον Πέδρο Τσουέκα (σ.σ. φυσιοθεραπευτής) και με το βλέμμα καταλαβαινόμαστε. Βγαίνω έξω, ο κόουτς με ρωτάει και του λέω ότι είμαι λίγο κουρασμένος. Δεν ήθελα να χάσω με τίποτα το ματς και λέω στον Πέδρο: “Έχεις δύο μέρες για να με κάνεις καλά. Αν δεν τα καταφέρεις, θα πρέπει να σε σκοτώσω”. Και όταν αυτό στο λέει ένας Βαλκάνιος και με σοβαρό ύφος, δεν μπορείς παρά να το πιστέψεις! (γέλια). Δουλέψαμε σκληρά και τα καταφέραμε. Στην τελευταία προπόνηση είχα δεμένο το πόδι, αλλά καλυμμένο από τις κάλτσες, λέγοντας σε όλους ότι το έκανα επειδή είμαι προληπτικός. Ο Χάινκες μας έβαλε να σουτάρουμε πέναλτι, αλλά εγώ, για να μην ρισκάρω, του είπα “δεν χρειάζεται, θα κερδίσουμε αύριο”. Ευτυχώς με συμπαθούσε και έτσι τη γλίτωσα”.
– Μπορούν να αποδοθούν με λόγια τα συναισθήματα που σε πλημμύρισαν όταν πέτυχες το γκολ στον τελικό;
“Θα μου άρεσε να το εξηγήσω, αλλά δεν μπορώ, ακόμα και 19 χρόνια μετά. Ήταν κάτι μοναδικό, η καλύτερη στιγμή της ζωής μου, ποδοσφαιρικά μιλώντας. Για εκείνη την στιγμή, άξιζε να παίζω μπάλα από μικρός. Για να ζήσω αυτά τα τριάντα δευτερόλεπτα του πανηγυρισμού. Δεν σκέφτηκα τίποτα, είδα την κόντρα της μπάλας στο σουτ του Ρομπέρτο Κάρλος, μπροστά στον τερματοφύλακα, εκείνη την στιγμή έκανα ό,τι μου βγήκε από μέσα μου. Όπως σε κάθε δουλειά, το κάνεις χωρίς να σκεφτείς και βγήκε καταπληκτικό. Και καταλαβαίνεις ότι, όσες φορές και να το επιχειρούσες ξανά, δεν θα μπορούσες να το επαναλάβεις αυτούσιο, είναι ένστικτο”.
– Λένε πως είναι γρουσουζιά σε έναν τελικό να ακουμπάς το τρόπαιο όταν μπαίνεις στο γήπεδο. Το έκανες;
“Όχι, φρόντισα να μην το ακουμπήσω. Το κοίταξα όμως, και το πόθησα. Και τελικά, το κατέκτησα”.
Ο τελικός έχει λήξει και οι παίκτες της Ρεάλ πανηγυρίζουν την κατάκτηση της séptima. Με το “8” ο Μιγιάτοβιτς, αριστερά του ο Ιέρο, ψηλότερα από όλους ο Αμαβίσκα, δίπλα του ο Σάβιο και πίσω ο Σούκερ
– Τι λες σε όσους υποστηρίζουν ότι ο Τζίτζι Μπουφόν δεν μπορεί να κλείσει την καριέρα του χωρίς ένα Champions League;
“Θα τους έλεγα ότι πολλοί μεγάλοι ποδοσφαιριστές δεν είχαν την ευκαιρία να κατακτήσουν το Champions League, αλλά αυτό δεν επηρέασε τη λάμψη τους. Ο Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς, για παράδειγμα, δεν έχει παίξει καν σε τελικό. Ε, και;”.
– Είναι αυτή η Ρεάλ Μαδρίτης καλύτερη από τη δική σου;
“Δεν θα έλεγα ότι είναι καλύτερη ή χειρότερη. Είναι όμως πολύ ανταγωνιστική, όπως ήταν και η δική μας. Είναι μια Ρεάλ με νοοτροπία νικητή. Το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει πολύ, πλέον είναι πιο γρήγορο, τα παιχνίδια είναι περισσότερα και είναι ακόμα πιο απαιτητικό”.
– Πως είναι τώρα η ζωή του Πέτζα Μιγιάτοβιτς, 13 χρόνια αφότου κρέμασες τα ποδοσφαιρικά σου παπούτσια;
“Γεμάτη ποδόσφαιρο… και πάλι (γέλια)! Βλέπω πάρα πολύ ποδόσφαιρο, μπορεί να παρακολουθήσω ακόμα και 5-6 παιχνίδια την ημέρα. Λατρεύω να βλέπω μπάλα, γιατί στο ποδόσφαιρο χρωστάω τόσα πολλά και όταν κάθομαι στον καναπέ, προτιμώ να δω ένα παιχνίδι από μια ταινία”.
– Στο Κάρντιφ θα δώσει το παρών ο “ήρωας” του προηγούμενου τελικού μεταξύ Ρεάλ και Γιουβέντους;
“Εννοείται! Θα είμαι στο Κάρντιφ και ελπίζω να δω τη Ρεάλ να κατακτά το δεύτερο διαδοχικό Champions League και δωδέκατο συνολικά. Το είχα προβλέψει στον τελικό της Λισσαβόνας και του Μιλάνου, το κάνω και τώρα!”
Ακολουθούν οι συνθέσεις των δυο φιναλίστ του τελικού του 1998 και στη συνέχεια τα βίντεο με το γκολ του Μιγιάτοβιτς και τα highlights του αγώνα.
ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ – ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ 1-0 (20/5/1998)
Οι παίκτες της Ρεάλ με την séptima. Ο Μιγιάτοβιτς διακρίνεται όρθιος αριστερά, δίπλα στους Ιέρο και Σούκερ
Γήπεδο: Amsterdam Arena, Άμστερνταμ (48.500 θεατές)
Σκόρερ: 66′ Μιγιάτοβιτς
Ρεάλ Μαδρίτης (Γιούπ Χάινκες): Ίλγκνερ, Πανούτσι, Σαντσίς, Ιέρο, Ρομπέρτο Κάρλος, Ρεδόνδο, Καρεμπέ, Ζίντορφ, Ραούλ (90′ Αμαβίσκα), Μοριέντες (81′ Χάιμε), Μιγιάτοβιτς (89′ Σούκερ)
Γιουβέντους (Μαρτσέλο Λίπι): Περούτσι, Τοριτσέλι, Ιουλιάνο, Μοντέρο, Ντι Λίβιο (46′ Τακινάρντι), Ντεσάν (77′ Κόντε), Ντάβιντς, Πεσότο (70′ Φονσέκα), Ζιντάν, Ινζάγκι, Ντελ Πιέρο
Βίντεο: Το γκολ του Μιγιάτοβιτς σε έξαλλη ισπανική περιγραφή!
Βίντεο: Ρεάλ Μαδρίτης – Γιουβέντους 1-0, τα highlights του τελικού