Περασμένα μεγαλεία

Όσοι λένε ότι το ποδόσφαιρο είναι μικρογραφία της ζωής, με τα κάτω και τα πάνω της, αποδεικνύεται περίτρανα όχι μόνο στον αγωνιστικό χώρο αλλά και στο πέρασμα των χρόνων του αθλήματος. Ομάδες που κυριάρχησαν στην Ευρώπη και πλέον βρίσκονται να αγωνίζονται για την σωτηρία τους ή να διεκδικούν την άνοδο στα εθνικά πρωταθλήματα της χώρας τους.

Καταξιώθηκαν στο ευρωπαϊκό ποδοσφαίρο και αγαπήθηκαν από τον κόσμο τους. Ο τρόπος παιχνιδιού τους της κατατάσσει στις κορυφαίες ομάδες της ηπείρου και παρά την πτώση τους, παραμένουν ανεξίτηλες στην μνήμη όσων είχαν την ευκαιρία να τις παρακολουθήσουν, αναπολώντας το παρελθόν.



Προσπάθησαν να σπάσουν το κατεστημένο των πλούσιων ευρωπαϊκών ομάδων και τα κατάφεραν, όπως αποδεικνύεται από τις κατακτήσεις των τίτλων τους. Η δύναμη τους άρχισε να χάνεται όταν δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και στις εξελίξεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Δεν ακολούθησαν τις αλλαγές είτε στον τρόπο που παίζεται το ποδόσφαιρο είτε επειδή, όπως συνέβηκε τις περισσότερες φορές, λόγω οικονομικών προβλημάτων.



Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να χαθούν παίκτες που αναδείχθηκαν ως οι κορυφαίοι, αφήνοντας τους πρώην συλλόγους τους στην αφάνεια. Προσπάθησαν να επιστρέψουν στην κορυφή αλλά δεν τα κατάφεραν, παρά μόνο σε μερικές περιπτώσεις με τις κατακτήσεις εγχώριων τίτλων.



To
SPORT 24 σας παρουσιάζει μερικές από τις ομάδες που έγιναν γνωστές για τα κατορθώματα τους και τώρα παλεύουν να επιστρέψουν εκεί όπου κάποτε ανήκαν.




Νότινγχαμ



Η σεζόν 1976-77 θεωρείται σεζόν ορόσημο για την Νότινγχαμ Φόρεστ. Οι “κόκκινοι” εξασφαλίζουν την άνοδο στην πρώτη κατηγορία της Αγγλίας και κανείς δεν θα μπορούσε να πιστέψει την πορεία της ομάδας τα επόμενα τρία χρόνια. Οι Πίτερ Σίλτον, Τρέβορ Φράνσις, Φρανκ Κλαρκ, Βιβ Άντερσον και ΜακΓκόβερν υπό την καθοδήγηση του εμπνευσμένου Μπραϊαν Κλαφ, ανέδειξαν την Αγγλική ομάδα ως μοντέλο ανάπτυξης, που χωρίς οικονομική ευρωστία κατάφερε να φθάσει στην κορυφή της Ευρώπης.



Η Νότινγχαμ έγινε από τις λίγες ομάδες που κατέκτησαν το πρωτάθλημα (1978), ενώ την περασμένη περίοδο αγωνίζονταν στην δεύτερη κατηγορία. Tο επίτευγμα της ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση δύο κυπέλλων πρωταθλητριών το 1979 -αήττητη-, 1980 κάνοντας τον αμφιλεγόμενο Μπράιν Κλαφ να θεωρείται μέχρι σήμερα ο κορυφαίος τεχνικός της ομάδας του “Σίτι γκράουντ” στην 18χρονη θητεία του στον σύλλογο. Όταν στα τέλη της δεκαετίας του ’90 η Νότινγχαμ διεκδικούσε τίτλους στην Αγγλία, κατακτώντας δύο Λιγκ Καπ και φθάνοντας μέχρι τον τελικό του κυπέλλου (1991) κανείς δεν φανταζόταν την μετέπειτα πτώση της ομάδας.



Ο ήλιος άρχισε να δύει για την Νότινγχαμ το 1993. Ο Μπραϊαν Κλαφ αμφισβητήθηκε από τους μετόχους της ομάδας και αποχώρησε από τον σύλλογο. Η Νότινγχαμ άρχισε να ανεβοκατεβαίνει τις κατηγορίες και το 1996 τα χρέη είχαν φθάσει τα 11,3 εκατομμύρια λίρες. Η σεζόν 1998-99 είναι η τελευταία χρονιά της Νότινγχαμ στην Πρέμιερ Λιγκ, ενώ από φέτος αγωνίζεται στην τρίτη κατηγορία της Αγγλίας. Παρά την πτώση τα κατορθώματα της θεωρούνται αξεπέραστα ακόμα και σήμερα.




Λιντς



Στα μέσα του ’60 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 η Λιντς Γιουναϊτεντ έγραψε τις ενδοξότερες σελίδες της ποδοσφαιρικής της ιστορίας. Η ομάδα που είχε δημιουργήσει ο Ντον Ριβ (1961-1974), ο μακροβιότερος τεχνικός της ιστορίας της ομάδας, διεκδικούσε τον έναν τίτλο μετά τον άλλο, τόσο στην Αγγλία όσο και στην Ευρώπη. Στα δεκατρία χρόνια της παραμονής του Ντον Ριβ στον πάγκο των “καναρινιών” η Λιντς κέρδισε δύο πρωταθλήματα Αγγλίας, ένα κύπελλο Αγγλίας, ένα Λιγκ Καπ αλλά και δύο φορές το κύπελλο Εκθέσεων που τα επόμενα χρόνια μετονομάστηκε σε κύπελλο ΟΥΕΦΑ.



Το 1975 φθάνει στον τελικό του κυπέλλου κυπελλούχων Ευρώπης, τον τελευταίο της στην Ευρώπη, χωρίς τον Ντον Ριβ στον πάγκο, κλείνοντας την πιο χρυσή περίοδο της ιστορίας της με τίτλους και την συμμετοχή της σε πολλούς τελικούς. Όλα αυτά τα χρόνια ο Ντον Ριβ είχε δημιουργήσει ένα γυμνασμένο, ενθουσιώδες, οργανωμένο και άκρως ανταγωνιστικό σύνολο με αρχηγό της ομάδας τον Τζάκι Τσάρλτον που έζησε όλη την πορεία της Λιντς προς την κορυφή.



Τα χρόνια που ακολούθησαν βρήκαν την Λιντς μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1992 αλλά οι σπατάλες και τα ακριβά συμβόλαια των παικτών της όπως οι Βίντουκα, Ρίο Φέρντιναντ, Ρόμπι Φάουλερ την οδήγησαν σε οικονομικό κραχ. Φέτος αγωνίζεται μαζί με την Νότινγχαμ στην πρώτη κατηγορία της Αγγλίας, με μείον 15 βαθμούς λόγω τιμωρίας για οικονομικές εκκρεμότητες, ωστόσο διεκδικεί την άνοδο της καθώς βρίσκεται στην 5η θέση της βαθμολογίας, μόλις τέσσερις βαθμούς πίσω από την κορυφή.




Γκλάντμπαχ



Η ομάδα που αμφισβήτησε τα πρωτεία της Μπάγερν Μονάχου την δεκαετία του ’70 στην Γερμανία ήταν η Γκλάντμπαχ. Παρά τον χαμηλό προϋπολογισμό της ομάδας ο Χανς Βαϊσβάιλερ στο ξεκίνημα της δεκαετίας δημιούργησε ένα επιθετικό σύνολο που πέρασε ως το καλύτερο στην ιστορία της. Τα ντέρμπι με την Μπάγερν έμειναν στην μνήμη των φιλάθλων για το πάθος και την δύναμη που τα χαρακτήριζαν και πολλές φορές έκριναν τους τίτλους στην Μπουντεσλίγκα.



Το ταλέντο των Γκούντερ Νέτζερ, Γιουπ Χαϊνκες, Μπέρτι Φογκτς, Άλαν Σίμονσεν και Ούλι Στίλικε οδήγησαν την Γκλάντμπαχ σε πέντε κατακτήσεις πρωταθλημάτων στην Μπουντεσλίγκα, τα μοναδικά στο παλμαρέ της, δύο κύπελλα ΟΥΕΦΑ και τρεις ακόμα χαμένους ευρωπαϊκούς τελικούς. Ο Ούντο Λάτεκ είχε οδηγήσει δύο φορές την δεκαετία την Μπάγερν στην κατάκτηση του κυπέλλου Πρωταθλητριών και προσπάθησε να κάνει το ίδιο με την Γκλάντμπαχ αλλά δεν τα κατάφερε στον τελικό της Ρώμης το 1977 καθώς, ηττήθηκε κόντρα στην Λίβερπουλ. Πρόλαβε να πάρει όμως ένα ακόμα κύπελλο ΟΥΕΦΑ.



Η φυγή των δύο πρωτοπόρων τεχνικών αλλά και η πώληση των πρωτοκλασάτων παικτών της Γκλάντμπαχ την υποχρέωσαν να μετατραπεί με το πέρασμα των χρόνων σε κομπάρσο της Μπουντεσλίγκα. Αγωνίζεται στην Β΄κατηγορία της Γερμανίας και ελπίζει να επιστρέψει στα μεγαλεία του παρελθόντος.




Γκέτεμποργκ



Η Γκέτεμποργκ είναι η ομάδα που έβαλε την Σουηδία στον ποδοσφαιρικό χάρτη της Ευρώπης την δεκαετία του ’80. Τo κατόρθωμα της να φθάσει σε δύο τελικούς κυπέλλου ΟΥΕΦΑ φαντάζουν πολύ μακρινά, όχι μόνο χρονολογικά αλλά και αγωνιστικά. Το 1979 αναλαμβάνει τις τύχες της Σουδικής ομάδας ο πολυδιαφημισμένος σήμερα Σβεν Γκόραν Έρικσον.



”
Μας έκανε να πιστεύουμε στους εαυτούς μας. Όλοι είχαμε ευθύνες μέσα στο γήπεδο και δίναμε τον καλύτερο μας εαυτό λόγω του Έρικσον“, ήταν το σχόλιο του αμυντικού της Γκέτεμποργκ Γκλεν Χίσεν για τον Σουηδό τεχνικό. Το 1982 ήταν μία μεταβατική περίοδος για την Γκέτεμποργκ. Παρά τις διοικητικές αλλαγές και την οικονομική κατάρρευση, η ομάδα κατάφερε να σταθεί στα πόδια της και να πάρει δύο εγχώριους τίτλους και το κύπελλο ΟΥΕΦΑ.



Η κυριαρχία στην Σουδία συνεχίζεται και τα επόμενα χρόνια. Το 1987 φθάνει στην δεύτερη κατάκτηση του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ στην ιστορία της κόντρα στην Νταντί Γιουναϊτεντ. Η πτώση της στην Ευρώπη ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’90, ενώ η ομάδα άρχισε να χάνει την λάμψη της και στην Σουηδία αφού μόλις πέρσι μετά από 11 χρόνια κατάφερε να πάρει το πρωτάθλημα στην χώρα της.




Ρεμς

Η
ομάδα που πρώτη αμφισβήτησε τα πρωτεία της Ρεάλ Μαδρίτης στην παντοκρατορία της στα μέσα της δεκαετίας του ’50 ήταν η Γαλλική Ρεμς. Η ομάδα του Αλμπέρ Μπατέ διέθετε δύο πολύ μεγάλους παίκτες της εποχής, τον Ραϊμόν Κοπά και τον Ζιστ Φοντέν. Ο πρώτος πήρε μεταγραφή στην Ρεάλ Μαδρίτης μετά τον πρώτο τελικό στην ιστορία της διοργάνωσης στο Παρίσι, που βρήκε νικήτρια την “βασίλισσα” με 4-3 στο “Παρκ ντε Πρενς”, ενώ ο Φοντέν ήταν ο ηγέτης της Ρεμ στον τελικό του 1959 στο “Νέκαρ Στάντιον” της Στουτγκάρδης κόντρα πάλι στην Ρεάλ, που βρήκε νικήτρια την Ισπανική ομάδα με 2-0.



Η Ρεμς δεν κατάφερε να στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης, είχε όμως κυριαρχήσει στην Γαλλία κατακτώντας τους περισσότερους τίτλους της την συγκεκριμένη δεκαετία. To τελευταίο πρωτάθλημα της Ρεμς χρονολογείται στο 1962. Από τότε ο σύλλογος που εκπροσώπησε επάξια την Γαλλία στην Ευρώπη δεν έχει διεκδικήσει τρόπαιο. Ο Κοπά μετά τον τελικό στο Παρίσι είχε πει: ”
Μετά από αυτό που είδα, τι με θέλει εμένα η Ρεάλ. Αυτή η ομάδα είναι πλήρης“. Η Ρεμς έμεινε στην ιστορία ως το αντίπαλο δέος της “βασίλισσας” στα πιο ένδοξα χρόνια του συλλόγου.