ΠΑΟΚ: Το ατού που έγινε μειονέκτημα, η επιθετική παραγωγή που πληγώνει τον Δικέφαλο στα τελευταία παιχνίδια

Η εξήγηση στο γιατί ο ΠΑΟΚ από τις 13,1 τελικές μ.ό. ανά παιχνίδι έπεσε στις 7 στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια στο πρωτάθλημα.
Η εικόνα του ΠΑΟΚ στο φινάλε της κανονικής διάρκειας και στην έναρξη των playoffs έχει διαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό από τα ίδια του τα αποτελέσματα. Το παιχνίδι της τελευταίας αγωνιστικής απέναντι στον Βόλο αποδείχθηκε κομβικό, καθώς εκεί ο Δικέφαλος απώλεσε την μεγάλη ευκαιρία να μπει στη διαδικασία των playoffs με καλύτερους όρους και το πλεονέκτημα της ισοβαθμίας στην κορυφή. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα μπορεί να ανήκει στο παρελθόν, ωστόσο τα δεδομένα που δημιούργησε εξακολουθούν να επηρεάζουν την παρούσα κατάσταση.
Στην πρεμιέρα των playoffs απέναντι στον Παναθηναϊκό ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να επιβάλει τον ρυθμό του, ούτε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να διεκδικήσει κάτι περισσότερο, με το αποτέλεσμα να μην τον ευνοεί βαθμολογικά.
Τα στοιχεία των τελευταίων αναμετρήσεων είναι ενδεικτικά της αγωνιστικής κάμψης στο επιθετικό κομμάτι. Στα τέσσερα πιο πρόσφατα παιχνίδια του, απέναντι σε Ολυμπιακό, Λεβαδειακό, Βόλο και Παναθηναικο, ο ΠΑΟΚ έχει καταγράψει συνολικά 28 τελικές προσπάθειες. Ο αριθμός αυτός μεταφράζεται σε μέσο όρο επτά τελικές ανά παιχνίδι, επίδοση που απέχει αισθητά από τα δεδομένα που είχε διαμορφώσει στη διάρκεια της σεζόν, που είχε 13,1 μ.ό. ανά παιχνίδι. Μια επίδοση που τον έφτασε να έχει την κορυφαία επιθετική συγκομιδή στο πρωτάθλημα με 52 τέρματα.
Την ίδια στιγμή, το αγωνιστικό πλάνο έχει επηρεαστεί από συγκεκριμένες απουσίες. Ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς, μετρώντας 17 ασίστ και 6 γκολ (συνολικά) στη φετινή σεζόν, δεν βρίσκεται διαθέσιμος στο τελευταίο διάστημα, στερώντας από την ομάδα ένα βασικό σημείο δημιουργίας και παραγωγής τελικών φάσεων. Παράλληλα, ο Γιώργος Γιακουμάκης, παρότι επέστρεψε στη διάθεση της τεχνικής ηγεσίας, δεν έχει ακόμη τον απαιτούμενο ρυθμό, όπως φάνηκε και από τη συμμετοχή του ως αλλαγή στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, ενώ απουσίαζε απ’ όλα τα προηγούμενα παιχνίδια που ο Δικέφαλος έριξε τα επιθετικά του στάνταρτ στο παιχνίδι του.
Στο ίδιο διάστημα βέβαια, ο Γερεμέγιεφ έχει καλύψει σε σημαντικό βαθμό το κενό στην κορυφή της επίθεσης, προσφέροντας λύσεις στο σκοράρισμα. Ωστόσο, η συνολική λειτουργία της ομάδας διαφοροποιείται, καθώς ο Γιακουμάκης αποτελεί σημείο αναφοράς για τον τρόπο ανάπτυξης και πίεσης στο επιθετικό τρίτο. Παράλληλα, ο Τάισον έχει επιστρέψει από τραυματισμό και αγωνίζεται συνεχόμενα, ενώ ο Γιάννης Κωνσταντέλιας βρίσκεται σε φάση επανεύρεσης αγωνιστικού ρυθμού.
Στα ζητήματα που επηρεάζουν την αγωνιστική εικόνα προστίθενται και οι απουσίες στη μεσαία γραμμή, με τον Μεϊτέ να αποτελεί κομβικό παράγοντα για την ισορροπία και τη λειτουργία του άξονα, ενώ και η περίπτωση του Κένι περιορίζει τις διαθέσιμες επιλογές.
Σε κάθε περίπτωση, όλα τα παραπάνω δεν μπορούν και δεν πρέπει να εκληφθούν ως άλλοθι για την αγωνιστική εικόνα του ΠΑΟΚ στο πιο κρίσιμο σημείο της σεζόν. Δεν πρόκειται για δικαιολογίες, αλλά για πραγματικά δεδομένα που βοηθούν στην ανάλυση και την κατανόηση του γιατί η ομάδα δείχνει να έχει χάσει, έστω και προσωρινά, κάποια από τα στοιχεία που την καθιέρωσαν ως την πιο παραγωγική επιθετικά δύναμη του πρωταθλήματος.
Η πραγματικότητα στο ποδόσφαιρο είναι αμείλικτη. Αν θέλεις να φτάσεις μέχρι το τέλος και να κατακτήσεις τον τίτλο, οφείλεις να ξεπεράσεις κάθε εμπόδιο, ανεξαρτήτως συνθηκών, απουσιών ή συγκυριών. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο δοκιμάζεται η ποιότητα, το βάθος και η προσωπικότητα μιας ομάδας.
Με πέντε παιχνίδια να απομένουν στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος, ο ΠΑΟΚ καλείται να επαναφέρει τα στοιχεία που τον έκαναν να ξεχωρίζει, δηλαδή την ένταση, την δημιουργία, την αποτελεσματικότητα και το καθαρό μυαλό στο επιθετικό τρίτο. Γιατί σε αυτό το σημείο της σεζόν, δεν μετρά το πώς έφτασες μέχρι εδώ, αλλά το πώς θα αντέξεις να πας ως το τέλος.