ΠΑΟΚ: Ο Λούκας Τέιλορ τρέχει πίσω από τον Λέο Μάτος

Έχουν γενέθλια με οκτώ ημέρες διαφορά. Ο ένας στις 2 του Απρίλη και ο άλλος στις 10. Τους χωρίζουν, βέβαια, 9 χρόνια. Όπως και η απόσταση των 426 χιλιόμετρων μεταξύ του Νιτερόι και του Γκουαρούλιος, των δύο πόλεων που γεννήθηκαν στις όμορες περιφέρειες του Ρίο ντε Τζανέιρο και Σάο Πάουλο αντίστοιχα. Τους ενώνει, από την άλλη, η θέση που καλύπτουν και οι ομάδες που ανήκαν πριν ενταχθούν στον ΠΑΟΚ. Συγκυρία που μετατρέπει, καταχρηστικά, τον Λούκας Τέιλορ στον φυσικό διάδοχο του Λέο Μάτος για το δεξί φτερό της άμυνας του “Δικεφάλου”. Κι ας έχει ινδαλμά του τον Ντάνι Άλβες.

Άλλωστε, -εκτός του ότι ανήκε μια περίοδο στην Παρανά- έρχεται απευθείας από την ουκρανική Ντνίπρο. Απ’ αυτήν που και ο Λέο Μάτος αποκτήθηκε το καλοκαίρι του 2016, στεριώνοντας στην Τούμπα για τα επόμενα 4 χρόνια. Ήταν 30 τότε ο Βραζιλιάνος. Ο συμπατριώτης του Τέιλορ έκλεισε προ τριών μηνών τα 26 του. Την ημέρα που έσβηνε τα κεριά στην τούρτα γενεθλίων του ήξερε τι ευχόταν. Ένα απάγκιο. “Θέλω να κερδίσουμε πρωταθλήματα“, ανέφερε, από τη Θεσσαλονίκη πια, συστήνοντας τον εαυτό του στο ελληνικό κοινό.

Το “Τέιλορ” πάντως δεν είναι το όνομα της οικογένειάς του. Ούτε καν ένα ψευδώνυμο που απέκτησε στις γειτονιές που κλωτσούσε την μπάλα. Είναι αυτό που του έδωσε ο πατέρας του επειδή του άρεσαν τα τραγούδια του φημισμένου Αμερικάνου καλλιτέχνη των 70s Τζέιμς Τέιλορ! “Ο πατέρας μου ήταν φαν του και αποφάσισε να τον τιμήσει μ’ αυτόν τον τρόπο. Είναι άνδρας παλαιού τύπου“. Ο μικρός δεν μπήκε ποτέ στη διαδικασία να μάθει πληροφορίες για τον… νονό του. “Δεν τον έχω ακούσει ποτέ, ούτε μου άρεσαν τα τραγούδια του“. Προτιμά άλλου είδους μουσικές, πιο σύγχρονους ήχους και οικείους στα νεανικά αυτιά του σήμερα. Χιπ χοπ και ραπ, λέει ότι, τον προσελκύουν περισσότερο. Δίχως ν’ απορρίπτει οτιδήποτε διαφορετικό, αρκεί να πειστεί ότι του ταιριάζει.

Ούτως ή άλλως γι’ αλλού ξεκινούσε πάντα κι αλλού η ζωή τον έβγαζε. Μοιρολατρικό, μα πραγματικό. Μια επαναλαμβανόμενη συνθήκη ετήσιας βάσης. Επιθετικός ονειρευόταν ότι θα γίνει όταν εγγραφόταν στα τμήματα υποδομής της Παλμέιρας, στον άξονα άρχισε να παίζει, δεξιός μπακ κατέληξε να είναι με την προοπτική να ενταχθεί στην πρώτη ομάδα – την ομάδα της καρδιάς του. Πείσμωσε όταν του ‘παν ν’ αλλάξει θέση κι άρχισε να μαθαίνει ξανά την ποδοσφαιρική “αλφαβήτα”. Ούτε σταμάτησε να παλεύει ότι αξίζει μια μόνιμη θέση στο ρόστερ. Το συμβόλαιο του ανανεωνόταν δίχως δεύτερη σκέψη, γιατί κάποιοι πίστευαν σ’ αυτόν, αλλά ήταν μονίμως σε status δανεισμού. Από την Κριουσούμα και την Παρανά ως τη βραζιλιάνικη Ρεντ Μπουλ, την Παϊσαντού και την Μποταφόγκο.

Πιο πολύ αγωνίστηκε στην προτελευταία εξ αυτών (11 συμμετοχές). Από καθεμιά, τουλάχιστον, αποκόμισε το αίσθημα της αυτοσυντήρησης και της αυτοεξυπηρέτησης. Έχει ομολογήσει πως ήταν παιδί της μαμάς, πως του τα ‘χαν όλα έτοιμα. Όταν υποχρεώθηκε να φύγει από την οικογενειακή εστία, κατέληξε “να μάθω να εκτιμώ τα πιο απλά πράγματα“. Ως επί το πλείστον το σπιτικό φαγητό, αυτό που λείπει σε όλους, μιας και “δεν είχα ιδέα από μαγείρεμα“. Για να μην πεθάνει από την πείνα, “έτρωγα αναγκαστικά κοτόπουλο με ρύζι καθημερινά“.

Ήταν, μάλλον, αναγκαία αυτή η απαγκίστρωση για να νιώσει ανεξάρτητος. Να μεγαλώσει απότομα. “Ήμουν ανώριμος όταν έφυγα“, παραδεχόταν το 2017. “Όλη αυτή η εμπειρία μ’ έκανε να προοδεύσω ως παίκτης και ως χαρακτήρας“, συμπλήρωνε. Αναγνώριζε τη συμβολη συγκεκριμένων ανθρώπων στη διαδικασία διαμόρφωσης και εξέλιξης του προφίλ ενός κλασικού δεξιού μπακ-χαφ. “Είμαι άλλος παίκτης πια. Η αδυναμία μου ήταν στην άμυνα, αλλά ταυτόχρονα έμαθα να σκοράρω. Έχω τον έλεγχο του κορμιού μου και περιμένω τον αντίπαλο να δω τι θα κάνει. Εκμεταλλεύτηκα αυτόν τον χρόνο μου“.

Ο ίδιος άρπαξε την ευκαιρία του. Η Παλμέιρας μάλλον όχι. Δεν εκτίμησε με ακρίβεια την ποδοσφαιρική αξία του και με τα πράσινα μέτρησε ελάχιστες συμμετοχές – μόλις τέσσερις σε σύνολο μιας δεκαετίας. Μία εξ αυτών, το 2015, τον έχρισε κυπελλούχο Βραζιλίας. Είχε αγωνιστεί στο τελευταίο τέταρτο του δεύτερου αγώνα με τη Σάντος, εξαιτίας μιας συνδυαστικής σύμπτωσης, δεδομένου ότι ο βασικός δεξιός μπακ ήταν τιμωρημένος και ο εφεδρικός χτύπησε στο 75′. Άρα έπρεπε να επιστρατευτεί. Στο φινάλε έλαβε τα εύσημα που κράτησε τη θέση του. “Ήταν η καλύτερη ημέρα της ζωής μου. Ήταν ο πρώτος τίτλος μου ως επαγγελματία. Δεν πρόκειται να τον ξεχάσω“.

Με τις αναμνήσεις βέβαια δεν θα έκανε καριέρα. Γι’ αυτό και όταν πια κατάλαβε ότι δεν υπάρχει μέλλον στη “Βερντάο”, υποχρεώθηκε ν’ απαντήσει σ’ ένα δίλημμα. Ν’ αποφασίσει τι είναι πιο ωφέλιμο για τον ίδιο: η παραμονή στη χώρα του, παίζοντας σε χαμηλές κατηγορίες, ή το ταξίδι στην Ευρώπη κυνηγώντας τις πιθανότητες να φτιάξει το όνομά του. Η ουκρανική Λβιβ, δικτυωμένη εκείνη την περίοδο στη Λατινική Αμερική, έκανε την κίνησή της. Για να τον τεστάρει, τον υπέγραψε με τη μορφή δανεισμού το καλοκαίρι του 2018. Με 3 γκολ – 2 ασίστ σε 17 παιχνίδια βοήθησε πολύ. Για ένα εκ των τερμάτων του είχε αποθεωθεί.

Ο Τέιλορ είχε διδαχθεί να παίζει όλη την πλευρά, ν’ αναπτύσσεται ισορροπημένα από την πτέρυγα, να μην ξεχνιέται και μαζί ν’ απειλεί με ατομικές ενέργειες. Κατά βάση είχε μάθει γνωρίζοντας πώς να προσαρμόζεται σε φρέσκιες συνθήκες, είχε αφομοιωθεί πολύ ομαλά στο νέο περιβάλλον του, ένα περιβάλλον εντελώς ξένο. Για κακή τύχη του χτύπησε σοβαρά στο γόνατο και έπρεπε να ταξιδέψει πίσω στη Βραζιλία. Ό,τι χειρότερο εκείνη την περίοδο. Προφανώς οι Ουκρανοί δεν μπήκαν στη διαδικασία να συζητήσουν για την αγορά των δικαιωμάτων του και “χρεώθηκε” ξανά στο ρόστερ της Παλμέιρας. Άλλη μια φορά.

Στην πορτογαλική Εστορίλ, που εμφανίστηκε το καλοκαίρι 2019, έκανε ένα βήμα πίσω, καθώς το πρώτο 6μηνο της σεζόν δεν αγωνίστηκε καθόλου με την πρώτη ομάδα. Εκτός από έναν τραυματισμό που τον ταλαιπώρησε αφήνοντας τον εκτός προπονήσεων σε μια κρίσιμη περίοδο, είχε ανοικτά ζητήματα με την πρώην του που έπρεπε να λυθούν. Ο ίδιος είχε καταγγείλει τη σύμβασή του με την Παλμέιρας, η οποία όμως επέμενε να αξιώνει χρήματα για να συναινέσει και ν’ αποστείλει τα απαραίτητα έγγραφα έκδοσης δελτίου.

Ευτυχώς γι’ αυτόν η (νεοφώτιστη) Ντνίπρο βγήκε τον Γενάρη στην αγορά για χρήσιμους ποδοσφαιριστές προκειμένου να ενισχύσει το δυναμικό της και μαζί ανακάλυψε τη φόρμουλα να τον πάρει πίσω στην Ουκρανία. Από τον Μάρτη του 2020 ως τον Μάη του 2021 ο Λούκας Τέιλορ εμφανίστηκε σε 30 ματς διαφορετικών διοργανώσεων και μέτρησε 1 γκολ – 3 ασίστ. Μεταξύ των κορυφαίων του συνόλου του Ιγκόρ Γιοβίσεβιτς, εδραιώθηκε ως μια μόνιμη επιλογή στα δεξιά και κοίταξε πώς θα εκμεταλλευτεί το hype που προκλήθηκε γύρω από το όνομά του. Το γεγονός ότι μπήκε στα ραντάρ της Σαχτάρ κατέδειξε την τάση ανόδου της αξίας του, προτού ο ΠΑΟΚ εμφανιστεί πίσω από τη στροφή, δείξει ζωηρό ενδιαφέρον και τελειώσει τη μεταγραφή αιφνιδιάζοντας.

“Ας το κάνουμε κι αυτό“, όπως έγραψε στο instagram, συνηθισμένος να γυρίζει συνεχώς κεφάλαια στη ζωή. Ίσως το νέο να ‘ναι αυτό με τις περισσότερες σελίδες. Σαν αυτό του Λέο Μάτος (168 ματς, 26 γκολ, 16 ασίστ, ένα πρωτάθλημα, τρία κύπελλα).