ΠΑΟΚ: Γκρέμισε ό,τι με κόπο έχτισε μέσα σε 90 λεπτά σε μια σκληρή βραδιά που τον πληγώνει

Μια ήττα ηχηρό καμπανάκι για έναν αγνώριστο ΠΑΟΚ που έμεινε στην διακοπή και μια Καλαμάτα που τον πλήγωσε βαθιά. Γράφει ο Θωμάς Μίχος.
Ο ΠΑΟΚ είχε πριν την έναρξη της αποψινής αναμέτρησης με την Καλαμάτα την ευκαιρία να βρεθεί για πρώτη φορά από το ξεκίνημα της φετινής σεζόν στην κορυφή της βαθμολογίας.
Αντί γι’ αυτό, κατάφερε μέσα σε 90 λεπτά να γκρεμίσει όσα έχτιζε με κόπο στις πρώτες πέντε αγωνιστικές του πρωταθλήματος και να φύγει από την Τούμπα βαθιά πληγωμένος, έχοντας γνωρίσει μια ήττα που αφήνει πίσω της πολύ περισσότερα από την απώλεια τριών βαθμών.
Η εμφάνιση του Δικεφάλου απέναντι στην Καλαμάτα ήταν ανεξήγητα κακή. Μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να δικαιολογηθεί, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τις τρεις εβδομάδες που είχε στη διάθεσή του το τεχνικό επιτελείο για να δουλέψει με την ομάδα και να παρουσιάσει έναν ΠΑΟΚ ακόμη πιο έτοιμο, ακόμη πιο συμπαγή και με μεγαλύτερη συνοχή στο παιχνίδι του.
Ο ΠΑΟΚ ήταν ασύνδετος, προβληματικός και στις δύο πλευρές του γηπέδου, χωρίς καθαρό μυαλό και χωρίς την ένταση που απαιτούσε η περίσταση. Ειδικά μετά το 1-1 ήταν σαν να εξαφανίστηκε από το γήπεδο όπως παραδέχτηκε και ο προπονητής του.
Αντίθετα, η Καλαμάτα, προηγήθηκε στο σκορ και, ακόμη κι όταν ο ΠΑΟΚ ισοφάρισε, δεν έχασε την πίστη στο παιχνίδι της. Συνέχισε να διεκδικεί τις πιθανότητές της, εκμεταλλεύτηκε τις αδυναμίες του αντιπάλου και βρήκε ξανά τον δρόμο προς τα δίχτυα. Ο Δικέφαλος, που έμεινε δικαιολογημένα με δέκα παίκτες μετά την αποβολή του Τσιφτσή, δεν είχε τις απαντήσεις ούτε για να αντιδράσει ούτε για να αποτρέψει την ήττα.
Η Καλαμάτα, από την πλευρά της, αξίζει τα εύσημα. Δεν πήγε στην Τούμπα για να κλειστεί πίσω από την μπάλα, ούτε επέλεξε να καταστρέψει το παιχνίδι του αντιπάλου.
Παρουσίασε το αγωνιστικό πρόσωπο που έχει δείξει από την πρώτη αγωνιστική, έπαιξε με θάρρος και συνέπεια στο πλάνο της και εκμεταλλεύτηκε όσα της προσέφερε ο ΠΑΟΚ. Κοινώς έκανε το παιχνίδι της και κέρδισε δίκαια.
Η ουσία είναι ότι ο ΠΑΟΚ έχασε μια μεγάλη ευκαιρία. Θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στην κορυφή της βαθμολογίας και να επιβραβεύει τη δουλειά που είχε προηγηθεί στις πρώτες πέντε αγωνιστικές. Αντί γι’ αυτό, παραμένει στο -3 από τον Παναθηναϊκό και καλείται να διαχειριστεί μια ήττα που πληγώνει την ομάδα.
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο οι βαθμοί που χάθηκαν. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ήρθε η ήττα και κυρίως η εικόνα που παρουσίασε ο ΠΑΟΚ σε ένα παιχνίδι στο οποίο περίμενε κανείς να δείξει ότι η διακοπή τον είχε βοηθήσει να κάνει ένα ακόμη βήμα μπροστά.
Όλοι δικαιούνται μια κακή βραδιά. Όταν, όμως, μια ομάδα εμφανίζεται τόσο μακριά από τα αγωνιστικά στάνταρ που η ίδια είχε θέσει, τότε δεν μπορεί να προσπεράσει όσα συνέβησαν σαν να πρόκειται για μια απλή κακή παρένθεση. Ο Αλέσιο Λίσι και οι ποδοσφαιριστές του έχουν μπροστά τους πολλή δουλειά, προκειμένου να διορθώσουν τις αδυναμίες που εμφανίστηκαν και να επαναφέρουν την ομάδα στο επίπεδο που είχε δείξει ότι μπορεί να φτάσει.
Ο ΠΑΟΚ είναι υποχρεωμένος να αφήσει γρήγορα πίσω του αυτή την ήττα. Όχι, όμως, και να την ξεχάσει. Γιατί η εμφάνιση απέναντι στην Καλαμάτα ήταν ένα πολύ ηχηρό καμπανάκι. Και αν κάτι πρέπει να κρατήσει ο Δικέφαλος από αυτό το βράδυ στην Τούμπα, είναι ότι η δουλειά των προηγούμενων εβδομάδων δεν αρκεί από μόνη της. Χρειάζεται συνέπεια, συγκέντρωση και αγωνιστική πειθαρχία σε κάθε παιχνίδι. Διαφορετικά, όσα χτίζονται με κόπο μπορούν να γκρεμιστούν μέσα σε 90 λεπτά.