Παναθηναϊκός: Το ρίσκο των πολλών μεταγραφών και το Νο. 40 που μαρτυρά τι λείπει από τους πράσινους

Στην πρόσφατη αναμέτρηση με τον Ατρόμητο οι πράσινοι παρουσίασαν μια ενδεκάδα που δεν έχει αγωνιστεί ποτέ ξανά μαζί σε επίσημο παιχνίδι. Τοποθετήθηκαν παρέα ως δίδυμο στα χαφ αν και δεν έχουν παίξει φέτος Μπακασέτας – Σιώπης, ενώ συνέβη το ίδιο και στην επίθεση με τους Πάντοβιτς – Τεττέη.

Δύο από τους συγκεκριμένους παίκτες δεν πήραν (για διαφορετικούς λόγους) καθόλου χρόνο συμμετοχής με την Φερεντσβάρος, ο ένας (Πάντοβιτς) έπαιξε μόλις πέντε λεπτά (συν τις καθυστερήσεις), κι έτσι μένει μόνο ο Μπακασέτας, ο οποίος έβγαλε το σύνολο και των δύο αναμετρήσεων Πέμπτη – Κυριακή.

Είναι προφανώς ξεκάθαρο στο μυαλό του Ράφα Μπενίτεθ πως για να μπορέσει να έχει “φρέσκους” ποδοσφαιριστές σε σειρά αγώνων, θα πρέπει να κάνει ευρύ rotation. Όπως συνέβη στο πρώτο διάστημα της θητείας του στον Παναθηναϊκό, έχοντας αρχικά συνεχόμενους αγώνες από τα τέλη Οκτώβρη μέχρι τα μέσα Νοέμβρη και από τα τέλη του ίδιου μήνα μέχρι τα Χριστούγεννα.

Κάτι που έκανε άλλωστε κατά κόρον στην καριέρα του και μάλιστα σε καιρούς που ειδικά στην Αγγλία κάτι τέτοιο θεωρούταν πρωτοποριακό. Έτσι ήταν και έτσι θα είναι ο Ισπανός τεχνικός, όμως υπάρχει μια μεγάλη ειδοποιός διαφορά. Στην αρχή της παρουσίας του στην Ελλάδα ξεκίνησε με νίκες και συνέχισε με σχετικά καλά αποτελέσματα σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στη συνέχεια όμως ήρθε μια αγωνιστική “κοιλιά” που πλέον έχει αναγκάσει τον Παναθηναϊκό να… κυνηγά τον Λεβαδειακό  – με εννιά βαθμούς διαφορά –  για την κατάληψη της τέταρτης θέσης.

Στο μεσοδιάστημα, μάλιστα, έχουν έρθει ήδη έξι ποδοσφαιριστές, έχουν αποχωρήσει άλλοι τόσοι και η μεγάλη δυσκολία έγκειται στην αφομοίωση των τροποποιήσεων που επιλέγει ο Μαδριλένος σε κάθε πλέον ματς. Οι παίκτες μοιάζει δύσκολο να διαχειριστούν τόσες πολλές αλλαγές σε διατάξεις και πλάνα για δύο κυρίως λόγους.

Αρκετοί από αυτούς που παίζουν περισσότερο από την αρχή του 2026, είτε είναι παίκτες που δεν υπήρχαν στην ομάδα νωρίτερα (Τεττέη, Παντελίδης), είτε είχαν χάσει λόγω τραυματισμού ή διάφορων άλλων λόγων (Πελίστρι, Κυριακόπουλος, Σάντσες και Λαφόν) μεγάλο μέρος του πρώτου μισού της σεζόν.

Εμφανές ότι λείπει χημεία

Είναι εμφανές ιδιαίτερα στα τελευταία παιχνίδια, πως αυτό που λείπει πρωτίστως από τον Παναθηναϊκό είναι η χημεία και αφορά κυρίως τους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στον άξονα, ο οποίος παραδοσιακά αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της κάθε ομάδας. Ο Λαφόν για παράδειγμα, που συνήθως προτιμάται κάτω από δοκάρια, έχει δει ελάχιστες φορές μπροστά του ένα σταθερό αμυντικό δίδυμο ή ακόμη και τριάδα όταν ο Ράφα Μπενίτεθ αποφασίζει να παίξει με άλλη διάταξη.

Το ίδιο συνέβη και στα άκρα της άμυνας σε αρκετές περιπτώσεις, όπως επίσης και στη μεσαία γραμμή που στους δύο κεντρικούς χάφ έχουμε δει διάφορα δίδυμα (Τσιριβέγια με Σιώπη, Μπακασέτα, Τσέριν και Σάντσες τον Σιώπη με όλους τους παραπάνω).

Αλλαγές πολλές υπάρχουν και στον παίκτη πίσω από τον κεντρικό επιθετικό με τους Μπακασέτα, Τζούριτσιτς να δοκιμάζονται στο 4-2-3-1, τους Σβιντέρσκι – Πάντοβιτς στο 4-4-2, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις (λόγω και των περιορισμών της ευρωπαϊκής λίστας) που στην κορυφή της επίθεσης υπάρχει επίσης χρησιμοποίηση τριών διαφορετικών ποδοσφαιριστών.

Στις μοναδικές θέσεις, λοιπόν, το τελευταίο διάστημα που βλέπουμε συγκεκριμένες επιλογές είναι σ’ αυτή του τερματοφύλακα και των εξτρέμ (Πελίστρι, Ζαρουρί, Παντελίδης) αν και ακόμη και σ’ αυτές είχαμε στα δύο τελευταία ματς την χρησιμοποίηση ενός τέταρτου (του Σάντσες ως αριστερός μεσοεπιθετικός).

Προφανώς αναγκαστικά ο Ράφα Μπενίτεθ έχει χρησιμοποιήσει πολύ περισσότερους παίκτες απ’ όσους θα ήθελε σε πολλές περιπτώσεις (πλέον έφθασε τους 35), αυτό το νούμερο θα γίνει ακόμη μεγαλύτερο στην πορεία είτε με τις μεταγραφές που έχουν ήδη γίνει και δεν έχουν αγωνιστεί (Αντίνο, Τσάβες, Κοντούρη), είτε με την προσθήκη τριών τουλάχιστον ποδοσφαιριστών. Γεγονός που θα ανεβάσει πιθανότατα το νούμερο κοντά στους 40!

Τι σημαίνει αυτό; Πως δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση χημεία, οι σταθερές στην ενδεκάδα είναι ελάχιστες και αυτό βάσει των αποτελεσμάτων μόνο κακό έχει κάνει αγωνιστικά στον Παναθηναϊκό. Βεβαίως και αντιλαμβάνεται ο καθένας πως με λίγους παίκτες δεν “βγαίνει” το βαρύ πρόγραμμα είχε και θα έχει πιθανότατα και στη συνέχεια το τριφύλλι, όμως όταν το εύρος των επιλογών είναι τόσο μεγάλο η αφομοίωση της τακτικής που θέλει να περάσει ο Ισπανός προπονητής είναι μικρή…

Το ρίσκο μεγαλώνει και όσο περισσότερες διαφοροποιήσεις κάνουν οι πράσινοι το επόμενο διάστημα, τόσο θ’ αργήσει να δει την ομάδα του ν’ αγωνίζεται με τον τρόπο που θέλει και επιθυμεί.