Παναθηναϊκός: Το πλάνο ανάπτυξης του Νίστρουπ και οι σκέψεις για τα δεξιά

Πάντα είναι ωραίο να παρακολουθείς φιλικά προετοιμασίας, έστω και αν διαξάγονται πολύ νωρίς μέσα σ’ αυτήν, διότι μπορείς να διαπιστώσεις έως ένα βαθμό τον τρόπο σκέψης ενός προπονητή. Πόσο μάλλον, ενός νέου προπονητή, όπως είναι ο Τζέικομπ Νίστρουπ στον Παναθηναϊκό.

Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος να παρατηρήσει, πως οι πράσινοι είχαν δύο συγκεκριμένα στοιχεία στο παιχνίδι τους, στα οποία προφανώς και επιδιώξει να επενδύσει με τη δύναμη της συνήθειας ο Δανός προπονητής.

Η μεταφορά της μπάλας και τα μοτίβα επίθεσης

Το πρώτο έχει να κάνει με το πως η μπάλα μεταφέρεται από την άμυνα στην επίθεση και από εκεί και πέρα, ποια είναι τα μοτίβα επιθετικής δημιουργίας. Για παράδειγμα δεν είδαμε καθόλου αυτό που κάνουν αρκετοί προπονητές, τον εκάστοτε αμυντικό μέσο να έρχεται ανάμεσα στους δύο κεντρικούς αμυντικούς προκειμένου να βοηθήσει στην κυκλοφορία της μπάλας.

Είναι κάτι που ενδεχομένως να δούμε στα επόμενο φιλικά παιχνίδια, όπου προφανώς η πίεση θα είναι μεγαλύτερη, δεν το παρατηρήσαμε καθόλου όμως τις προάλλες. Γιατί; Διότι ξεκάθαρα στο μυαλό του Νίστρουπ αυτό τον ρόλο έπαιξαν ο τερματοφύλακας ή σε ορισμένες περιπτώσεις ο ένας από τους δύο μπακ.

Όπως επίσης είδαμε τους δύο κεντρικούς αμυντικούς, κυρίως στο πρώτο μέρος (Κάτρη – Τουμπά) να ψάχνουν όποτε είχαν την ευκαιρία και “καθαρή ” μεταβίβαση την απομόνωση στην άκρη, με διαγώνιες μεγάλες πάσες είτε προς τον έναν ακραίο μπακ (Τουμπά για Καλάμπρια) είτε για τον εξτρέμ (Κάτρης για Ζαρουρί).

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως ένα από τα πλεονεκτήματα του Αλγερινού στόπερ, ο οποίος δεν ξέρουμε ακόμη 100% αν θα παραμείνει στο ρόστερ του Παναθηναϊκού, είναι η τεχνική του κατάρτιση και ο τρόπος που μπορεί να βρει τους συμπαίκτες του στην “πλάτη” της άμυνας. Αυτό λοιπόν ήθελε να το δει ο Δανός προπονητής στο πρώτο φιλικό, τόσο από τον Αφρικανό όσο και από τον Κάτρη που την έχει αυτή την πάσα (όπως και ο Ντε Φράι βέβαια) περισσότερο για παράδειγμα από τον Ίνγκασον.

Η χημεία που ψάχνει ο Νίστρουπ ανάμεσα Γιάγκουσιτς και Ταμπόρδα

Το άλλο που είναι πολύ σημαντικό και είδαμε στο φιλικό με τη Χέλμοντ, ήταν ο τρόπος που εναλλάσσονταν στις θέσεις τους Γιάγκουσιτς και Ταμπόρδα. Οι δύο παίκτες ξεκίνησαν το ματς με τον Κροάτη στον άξονα και τον Αργεντινό στα δεξιά (απόντος ουσιαστικά άλλου εξτρέμ μιας και ο Παντελίδης αγωνίστηκε ως σέντερ φορ στο δεύτερο μέρος), αλλά πολλές φορές κατά τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου αυτό άλλαζε.

Ερχόταν πολύ πιο κεντρικά, όπως συνηθίζει λόγω χαρακτηριστικών ο Ταμπόρδα για να έχει περισσότερο χώρο ο Καλάμπρια στα ανεβάσματα του, αλλά και για να δημιουργήσει κάποιες κοντινές συνεργασίες με τον Γιάγκουσιτς με σκοπό να φθάσει η μπάλα στη μεγάλη περιοχή.

Εδώ θα έχει αξία να σημειώσουμε πως τις περισσότερες χρονιές, τόσο με τη Βίμποργκ, όσο και με την Κοπεγχάγη, ο Τζέικομπ Νίστρουπ αρέσκεται να χρησιμοποιεί εξτρέμ με αντίθετα πόδια. Από αριστερά ο Παναθηναϊκός αυτό το έχει με Ζαρουρί και Αντίνο, δεξιά όμως όχι, καθώς τόσο ο Παντελίδης όσο και ο Πελίστρι, είναι ποδοσφαιριστές που παίζουν στη γραμμή και βγάζουν άλλα χαρακτηριστικά στο παιχνίδι τους.

Ο μοναδικός δεξιός εξτρέμ που έχει αντίθετο πόδι από δεξιά είναι ο Κυριόπουλος, ο οποίος όμως έχασε όλη την περυσινή σεζόν λόγω ρήξης χιαστού και δεν τον είδαμε ν’ αγωνίζεται καθόλου στο πρόσφατο φιλικό.

Η ιδέα λοιπόν με τον Ταμπόρδα να ξεκινά ως δεξιός μεσοεπιθετικός, αλλά να μένει συχνά εσωτερικά ή να αλλάζει θέση με τον Γιάγκουσιτς ο ο οποίος είναι αριστεροπόδαρος και σε αρκετά ματς την περυσινή σεζόν με την Σλάβεν Μπελούπο ξεκινούσε τις προσπάθειες του από εκεί για να έχει χώρο για ενέργεια ή σουτ, είναι κάτι που δεν αποκλείεται να βλέπουμε συχνά στους πράσινους. Ιδιαίτερα στο πρώτο διάστημα της σεζόν, όταν δεν θα έχει μπει καλά με την ομάδα ο Πελίστρι ή ο Νίστρουπ θα θέλει να έχει στην ίδια ενδεκάδα Γιάγκουσιτς και Ταμπόρδα.

Και ο Ράφα Μπενίτεθ άλλωστε από τη στιγμή που πήρε την απόφαση να ξεκινά βασικό τον Αργεντινό, δύσκολα τον έβγαζε από την ενδεκάδα και προσπαθούσε να του βρίσκει ρόλο κοντά στους επιθετικούς. Γιατί τόσο πέρυσι στο δεύτερο μισό της χρονιάς, όσο και στο πρώτο φιλικό, έδειξε πως είναι ένας ποδοσφαιριστής που βρίσκεται πάντα κοντά στο γκολ και αυτό το έχει στο μυαλό του κάθε προπονητής του πλανήτη.