Παναθηναϊκός: Πώς άλλαξε σε 17 μέρες, γιατί οι ίδιοι παίκτες ξαφνικά μοιάζουν καλύτεροι

Ένας άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου, τον οποίο συχνά ακούς από τους παίκτες, λέει ότι “όταν βλέπεις την πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών να αποδίδει πολύ καλά ή πολύ κακά, κοίτα στον πάγκο”. Με άλλα λόγια, η απόδοση του ενός ή των δύο παικτών, όταν είναι πολύ καλή ή πολύ κακή μπορεί να αποδοθεί στην “ημέρα”, ενώ η απόδοση των πολλών είναι σχετική με την ποιότητα της ομαδικής λειτουργίας – με την δουλειά των προπονήσεων.

Στο παιχνίδι απέναντι στον ΟΦΗ ο Παναθηναϊκός είχε τουλάχιστον 6 ποδοσφαιριστές, από αυτούς που ήταν στην αρχική ενδεκάδα του, που είχαν πολύ καλή απόδοση. Ο Μπακασέτας, ο Ρενάτο Σάντσες, ο Κυριακόπουλος, ο Γέντβαϊ, ο Χάβι Ερνάντεθ ήταν εξαιρετικοί, ενώ και οι Τεττέη, Αντίνο, Ζαρουρί (μπήκε στο 20’) ήταν θετικοί. Δηλαδή στην πλειοψηφία τους οι ποδοσφαιριστές που χρησιμοποιήθηκαν απέδωσαν καλά, αν κανείς συμπεριλάβει και την θετική επίδραση που είχαν στο παιχνίδι και οι παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο (Τζούριτσιτς, Πάντοβιτς).

Δεκαεφτά μέρες νωρίτερα, με αρκετούς από αυτούς τους ποδοσφαιριστές στο τερέν, ο Παναθηναϊκός δυσκολεύτηκε πάρα πολύ απέναντι στην ΑΕΛ να δημιουργήσει ποιοτικές ευκαιρίες με συνέπεια να μείνει στο 1-1 και να αποδοκιμαστεί έντονα στην Λεωφόρο από τον κόσμο που είχε κουραστεί να περιμένει να δει βελτίωση στην απόδοση της ομάδας.

Τι συνέβη μέσα σε 17 ημέρες; Ο Παναθηναϊκός άρχισε να αποκτά συνήθειες μέσα στο παιχνίδι του επειδή στην διάρκεια των τελευταίων 30+ ημερών ο Ράφα Μπενίτεθ επιμένει, στις προπονήσεις και τα 8 τελευταία παιχνίδια να δουλεύει με τον έναν ίδιο σχηματισμό (3-4-2-1) και χτίζει πάνω σε αυτόν ένα σύστημα κάνοντας καθαρές προς τους ποδοσφαιριστές τις βασικές αρχές του παιχνιδιού.

Με καθαρές πληροφορίες από τον προπονητή σχετικά με το τι θέλει αυτοί να κάνουν όταν έχουν την μπάλα, όταν δεν έχουν την μπάλα, όταν χάνουν την μπάλα, όταν επανακτούν την κατοχή, και όσο γίνεται στο μυαλό τους πιο ευδιάκριτος ο ρόλος τους μέσα στο σύστημα, οι ποδοσφαιριστές χρειάζεται να σκεφτούν όλο και λιγότερο και γι’ αυτό να δρουν ή να αντιδρούν ταχύτερα. Η συνήθεια στο σύστημα και τον ρόλο φέρνει και καλύτερη συνεργασία με τον συμπαίκτη που βρίσκεται δίπλα, μπροστά, πίσω, παντού. Και τα θετικά αποτελέσματα των τελευταίων τεσσάρων αγώνων είχαν θετική επίδραση στην ψυχολογία, η οποία απογειώθηκε όταν ο Παναθηναϊκός έφτασε στο 15’ του αγώνα με τον ΟΦΗ στο 2-0.

Έχει προφανώς πολλά να βελτιώσει στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού ο Μπενίτεθ. Η ομάδα του ακόμη δυσκολεύεται πολύ όταν βάζει κάτω την μπάλα για να κυκλοφορήσει την μπάλα υπό πίεση στο δικό του μισό και γι’ αυτό εξακολουθεί να τη “σηκώνει” και να ψάχνει τον Τεττέη. Ακόμη δυσκολεύονται να μπουν στην τακτική ο Αντίνο και ο Ταμπόρδα – δύο νεαροί ποδοσφαιριστές που ήρθαν από την Αργεντινή και έπαιζαν διαφορετικής φύσης ποδόσφαιρο.

Ακόμη θέλει χρόνο και παιχνίδια ο Τεττέη για να μπει στον ρόλο που πρέπει να έχει όταν ο Παναθηναϊκός επιτίθεται απέναντι σε οργανωμένη άμυνα και μικραίνουν οι χώροι που μπορεί να κινηθεί. Όμως πλέον ο Μπενίτεθ έχει χτίσει μια βάση κατανόησης ανάμεσα σε εκείνον και τους ποδοσφαιριστές. Ο σχηματισμός, η man to man πίεση στο αντίπαλο μισό, οι καλές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών όταν αμύνεται, η καλή ομαδική λειτουργία κατά την επιθετική μετάβαση, η λειτουργία στις επιθετικές στατικές φάσεις, η μεγάλη συγκέντρωση για την διατήρηση της δομής της ομάδας κατά την επίθεση προκειμένου να μη βρεθεί εκτεθειμένη σε μια αντεπίθεση.

“Κάνουμε τα ίδια, επαναλαμβάνουμε τα ίδια πράγματα στις προπονήσεις, και έχουμε την προσμονή να αρχίσουν να βγαίνουν στο γήπεδο”, είχε πει πριν από 15 ημέρες ο Μπενίτεθ. Ακριβώς αυτό συμβαίνει σήμερα, και γι’ αυτό ξαφνικά οι ίδιοι ποδοσφαιριστές μοιάζουν καλύτεροι. Όχι επειδή άλλαξαν αυτοί, αλλά επειδή άρχισε να λειτουργεί το σύστημα.