Παναθηναϊκός: Ο πιο “παιγμένος” Ρενάτο Σάντσες της τετραετίας και το αμετάβλητο (ως τώρα) σκεπτικό της διοίκησης
Την πιο γεμάτη σεζόν του από τις τέσσερις τελευταίες διανύει ο Ρενάτο Σάντσες στον Παναθηναϊκό, χωρίς όμως αυτό, όπως συζητήθηκε στο Box2Box by Betsson να προκαλεί σκέψεις ή εισηγήσεις αναφορικά με ενδεχόμενη διαφοροποίηση του στάτους του εν όψει της νέας σεζόν.
Στο καλύτερο φετινό φεγγάρι του βρίσκεται ο Παναθηναϊκός. Προφανές βάσει αποτελεσμάτων, εικόνας, σερί, αλλά και ατομικής απόδοσης και εμφανίσεων σε αρκετούς από τους ποδοσφαιριστές του. Ένας εξ αυτών, μια από τις πλέον αμφιλεγόμενες – παρότι ονομαστή – μεταγραφικές κινήσεις του περασμένου καλοκαιριού, είναι ο Ρενάτο Σάντσες, ο οποίος και συζητήθηκε στο Box2Box by Betsson με τους Ηλία Καλλονά και Αντώνη Οικονομίδη.
Πρωτίστως επισημάνθηκε αυτό που είναι οφθαλμοφανές το τελευταίο διάστημα και αποτέλεσε και το μεγαλύτερο ερωτηματικό της καλοκαιρινής συμφωνίας με τον Πορτογάλο μέσο: η ανθεκτικότητά του και η ευπάθεια που έχει δείξει τα τελευταία χρόνια (αν όχι σε όλη την καριέρα του) στους τραυματισμούς. Ενδεικτικό λοιπόν της αποτελεσματικής διαχείρισης που τυγχάνει, το γεγονός ότι στη φετινή σεζόν, με ενάμιση μήνα ακόμη και δέκα τουλάχιστον παιχνίδια να απομένουν (οκτώ στο πρωτάθλημα και δύο στο Europa League), o 29χρόνος μέσος έχει αγωνιστεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη από τις τέσσερις τελευταίες αγωνιστικές χρονιές.
Συγκεκριμένα, ως τώρα, με τη φανέλα του Παναθηναϊκού μετράει 19 ματς σε όλες τις διοργανώσεις και 936 λεπτά, ουσιαστικά τα 2/3 εξ αυτών μετά την αλλαγή της χρονιάς. Πέρυσι, με τη Μπενφίκα έπαιξε συνολικά 557 λεπτά (σε 21 αναμετρήσεις), τα 168 εκ των οποίων ήταν τον Ιούνιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα συλλόγων. Με τη Ρόμα, πρόπερσι, μέτρησε 262 λεπτά (σε 12 αγώνες) και την Παρί Σ.Ζ., τη σεζόν 2022-23, συνολικά είχε 905 λεπτά (σε 27 παιχνίδια). Ενδεικτικό της σπανιότητας και της ευπάθειας του Πορτογάλου, πως στη σταδιοδρομία του σε επίπεδο πρώτων ομάδων, από την παρθενική σεζόν 2015-16, μόλις τέσσερις φορές έχει ξεπεράσει το “ορόσημο” των 1000 αγωνιστικών λεπτών ανεξαρτήτως διοργάνωσης.
Επιπρόσθετα ενδεικτικό πως ο Πορτογάλος πρόσφατα έβγαλε ενενηντάλεπτο με τον Παναθηναϊκό. Δύο συγκεκριμένα, κόντρα σε Κηφισιά και Βικτόρια Πλζεν (στο πρώτο ματς). Η τελευταία φορά που είχε βγάλει έστω και ένα, ήταν στις 27/5/2003, στο εντός έδρας παιχνίδι της Παρί Σ.Ζ. με το Στρασβούργο για τη Ligue 1, ενώ η τελευταία φορά που είχε βγάλει τουλάχιστον δύο ενενηντάλεπτα σε μία σεζόν ήταν το 2021-22, οπότε και αγωνίζονταν στη Λιλ.
Καμία σκέψη, καμία εισήγηση
Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό και με την εικόνα του ίδιου του Πορτογάλου, τόσο τη “δημόσια”, αυτή που φαίνεται από όλους όσο και την “ιδιωτική”, αυτή δηλαδή που ζουν εντός των τειχών του Παναθηναϊκού, φτάνουν για να προκαλέσουν σκέψεις για επιδίωξη της επέκτασης της παραμονής του; Ξεκάθαρα, μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει καμία εισήγηση, πόσο μάλλον απόφαση, για κάτι τέτοιο, παρότι άπαντες στο προπονητικό επιτελείο τουλάχιστον αναγνωρίζουν την ποιότητα του Σάντσες και έχουν καταφέρει να καρπωθούν κάποιο μέρος της.
Εξ αρχής επιβάλλονταν και είχε τεθεί θέμα κατάλληλης διαχείρισης, προφανώς από τον Ιανουάριο και μετά αυτή συντελείται, ωστόσο ακόμη και αν είναι (ή μπορεί να αποτελέσει) οδηγό, σε καμία περίπτωση δεν προσφέρει εγγυήσεις. Πόσο μάλλον με τα συνοδά οικονομικά δεδομένα για τον Ίβηρα. Ως γνωστόν δεν υπάρχει buy out στον δανεισμό του από την Παρί. Οι Παριζιάνοι θα συζητούσαν πρακτικά οτιδήποτε ώστε να απεμπλακούν από τον τελευταίο χρόνο του συμβολαίου του, ο οποίος μεικτά τους κοστίζει 6,5 εκατ. ευρώ, κάτι που τοποθετεί τις “καθαρές” απολαβές του Ρενάτο λίγο παραπάνω από τα 3 εκατομμύρια.
Τις φετινές του απολαβές ο Πορτογάλος τις είχε εξασφαλισμένες (ανεξαρτήτως της διάρθρωσης του κομματιού που καταβάλλεται από τον Παναθηναϊκό, με ουσιαστικά δικλείδα ασφαλείας τις συμμετοχές του). Το ίδιο, βάσει συμβολαίου, είναι και αυτές της επόμενης σεζόν. Αλλού, όχι ανάλογες ούτε κατά (μακρινή) προσέγγιση, δεν βρίσκει πουθενά.
Αυτονόητο πως ούτε και στους “πράσινους”, ακόμη και αν προέκυπταν σχετικές σκέψεις για επέκταση παραμονής, που – επαναλαμβάνεται και υπογραμμίζεται – μέχρι τώρα δεν υπάρχουν, δεν έχουν τεθεί από κανέναν από τους υπευθύνους του αγωνιστικού σχεδιασμού. Πρέπει να συντελεστούν πολλά, πάρα πολλά, σε ακόμη περισσότερα επίπεδα ώστε αρχικά να γίνουν αυτές οι σκέψεις και το κυριότερο στη συνέχεια να βρεθεί τρόπος για να γίνουν πράξη.
Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μια θέση, αυτή του κεντρικού χαφ, του “οκταριού”, η οποία δεδομένα θα αποτελέσει κομβικό – και προφανώς πολυδάπανο – μεταγραφικό στόχο και προτεραιότητα το ερχόμενο καλοκαίρι για τον Παναθηναϊκό.