Παναθηναϊκός: Ο Ουναΐ είναι το “10άρι” που έλειπε από την ομάδα του Νίστρουπ

Η ιστορία μιας μεταγραφής που δημιούργησε ενθουσιασμό στους φίλους του Παναθηναϊκού έχει αρχίσει να γίνεται πλέον γνωστή. Η επιστροφή του Αζεντίν Ουναΐ ήταν μια επιθυμία αυτού που την πληρώνει – του Γιάννη Αλαφούζου. Ήταν όμως, όπως φαίνεται, και μια επιλογή του Στέφανου Κοτσόλη, την οποία καταλαβαίνουμε ότι ενστερνίστηκε ο Τζέικομπ Νίστρουπ.

Κυρίως όμως είναι μια μεταγραφή που “φωνάζει” το παιχνίδι του Παναθηναϊκού, μέχρι σήμερα, ότι τη χρειαζόταν. Ο παίκτης που θα συνδέσει το δεύτερο στάδιο της επιθετικής ανάπτυξης με την ολοκλήρωση της επίθεσης. Αυτός με την ποιότητα και την προσωπικότητα για να πάρει την ευθύνη και να ολοκληρώσει μια επίθεση με πάσα ή εκτέλεση.

Και επειδή έχουμε χάσει, ως Έλληνες ποδοσφαιρόφιλοι, κάποια επεισόδια – αυτά της παρουσίας του Ουναΐ στο ισπανικό πρωτάθλημα, ας διαβάσουμε τα στοιχεία του Twelve, μιας διεθνούς πλατφόρμας ανάλυσης της απόδιοσης, την οποία εμπιστεύονται πάρα πολλοί ευρωπαϊκοί σύλλογοι για την ανάλυση των δεδομένων. Ας δούμε τι έκανε ο Ουναΐ στην Ισπανία με την Ζιρόνα.

Τα δεδομένα αποτυπώνουν το προφίλ ενός μέσου με πολύ μεγάλη επιρροή στην επιθετική λειτουργία της ομάδας του. Στο scouting report του Twelve, με δείγμα 1.892 αγωνιστικών λεπτών και σύγκριση με 150 μέσους του ισπανικού πρωταθλήματος, ο Μαροκινός κατατάσσεται 3ος στην κατηγορία «Providing Teammates», 4ος στην ποιότητα της πάσας και 5ος στην πρόοδο της μπάλας.

Το στοιχείο που ξεχωρίζει περισσότερο είναι η ικανότητά του να μεταφέρει το παιχνίδι προς την αντίπαλη εστία. Ο Ουναΐ βρίσκεται στην πρώτη θέση μεταξύ των 150 μέσων στο Ball Progression βάσει expected threat (xT), ενώ κατατάσσεται 10ος στην αξία που δημιουργεί μέσω μεταφοράς της μπάλας ανά 100 υποδοχές.

Με άλλα λόγια, δεν είναι απλώς ένας χαφ που κυκλοφορεί με ασφάλεια την μπάλα: μπορεί με πάσα ή με προσωπική μεταφορά να ξεπεράσει γραμμές πίεσης και να μεταφέρει την επίθεση σε πιο επικίνδυνες περιοχές.

Η προώθηση της μπάλας συνδυάζεται με πολύ υψηλή δημιουργικότητα. Ο Ουναΐ ήταν 4ος στην ποιότητα πάσας, 2ος στην αξία των πασών που πραγματοποιεί μέσα στο τελευταίο τρίτο και 8ος στη συνολική αξία των πασών του βάσει xT. Παράλληλα είναι 2ος σε xGCreated, 5ος σε expected assists, 3ος σε second assists και 11ος σε key passes.

Τα δεδομένα, επομένως, περιγράφουν έναν ποδοσφαιριστή που μπορεί να συνδέσει δύο διαφορετικά στάδια μιας επίθεσης: να βοηθήσει την ομάδα να προωθήσει την μπάλα και στη συνέχεια να συμμετάσχει στη δημιουργία της τελικής ευκαιρίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι περιοχές στις οποίες έχει τη μεγαλύτερη επιρροή. Η απόδοσή του ανέβαινε αισθητά όταν δρούσε στο αριστερό half-space και γενικότερα στην αριστερή πλευρά της επίθεσης. Από εκεί δημιουργούσε, προωθούσε την μπάλα και συνδεόταν αποτελεσματικά με τους συμπαίκτες του, ενώ εμφάνιζε επίσης υψηλή επιρροή όταν κινούνταν κεντρικά πίσω από την επίθεση. Αντίθετα, τα δεδομένα του είναι λιγότερο εντυπωσιακά όταν χρησιμοποιήθηκε σε βαθύτερες θέσεις ή στη δεξιά πλευρά.

Ο Ουναΐ προσθέτει και απειλή μέσα και γύρω από την περιοχή. Κατατάχθηκε 21ος μεταξύ των 150 μέσων στο συνολικό Box Threat και, κυρίως, 6ος στις εισόδους στην περιοχή με μεταφορά της μπάλας. Έχει 0,19 γκολ χωρίς πέναλτι και 0,18 non-penalty xG, ενώ το report αναδεικνύει και την ικανότητά του στα σουτ από απόσταση. Με άλλα λόγια ήταν και στην Ισπανία ένας μέσος που δεν περιοριζόταν στη δημιουργία από έξω, αλλά μπορούσε να επιτεθεί στον χώρο με την μπάλα και να φτάσει ο ίδιος σε θέση εκτέλεσης. Δηλαδή έδωσε συνέχεια στα όσα είχαμε δει στον καιρό του στον Παναθηναϊκό.

Η εικόνα αντιστρέφεται όταν η αξιολόγηση περνά στην αμυντική συμπεριφορά. Ο Ουναΐ βρίσκεται 126ος/150 στην ενεργητική άμυνα, 129ος στις κερδισμένες αμυντικές ενέργειες, 121ος στις ανακτήσεις κατοχής και 126ος στο ποσοστό επιτυχημένων τάκλιν. Επίσης βρίσκεται πολύ χαμηλά σε interceptions και ανακτήσεις της μπάλας.

Συνεπώς δεν ήταν ο χαφ που μπορούσε να αναλάβει την προστασία του άξονα ή να εξασφαλίσει μόνος του την αμυντική ισορροπία μιας ομάδας. Και εδώ έδωσε συνέχεια στην “ελληνική” παρουσία του.

Υπάρχει όμως μια πολύ σημαντική εξαίρεση: ήταν 9ος/150 στις ενέργειες counterpressing. Αυτό δείχνει έναν ποδοσφαιριστή πολύ αποτελεσματικό στην άμεση αντίδραση μετά την απώλεια της μπάλας, ιδιαίτερα όταν βρίσκεται ψηλά στο γήπεδο, αλλά πολύ λιγότερο αποτελεσματικό όταν καλείται να αμυνθεί σε οργανωμένη κατάσταση, να καλύψει χώρους και να ανακτήσει κατοχές χαμηλότερα.

Συνολικά, το προφίλ του Ουναΐ περιγράφει ένα δημιουργικό “οκταροδεκάρι” που μπορεί να γίνει ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην ανάπτυξη και τη δημιουργία του Παναθηναϊκού: να ζητήσει την μπάλα, να σπάσει γραμμές με πάσα ή μεταφορά, να εγκατασταθεί στο αριστερό half-space και από εκεί να δημιουργήσει ή να επιτεθεί ο ίδιος στην περιοχή.

Όχι έναν χαφ που θα δώσει στον Παναθηναϊκό την αμυντική του ισορροπία. Ηταν όμως πέρσι ένας χαφ που μπορεί να του δώσει κάτι πολύ διαφορετικό: μεγαλύτερη ικανότητα να μετατρέπει την κατοχή της μπάλας σε απειλή. Δηλαδή περίπου όσα είδαμε από εκείνον και στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Οι πληροφορίες θέλουν τον Νίστρουπ να τον αντιλαμβάνεται ως ιδανικό “δεκάρι” στο 4-2-3-1. Και όσα έχουμε δει από τον Ουναΐ σε Ελλάδα, Ισπανία και Μουντιάλ δημιουργούν την αίσθηση ότι σε αυτόν τον ρόλο ο Μαροκινός μπορεί να δώσει στον Παναθηναϊκό ακριβώς αυτό που του λείπει, με βάση την εικόνα που έχει παρουσιάσει στο γήπεδο μέχρι σήμερα: την ποιότητα και την προσωπικότητα που του λείπει από την δημιουργία, και την συνεισφορά στις εκτελέσεις προκειμένου να μην περιμένει γκολ μόνο από τον σέντερ φορ.

Μένει να δούμε τον ρόλο που θα πάρει στο γήπεδο και αυτούς που θα τον πλαισιώσουν. Πάντως ο Ουναΐ που είδαμε στο τελευταίο κομμάτι του στη Superleague, και αυτός που ήταν στην Ζιρόνα και στο Μουντιάλ είναι ένας ποδοσφαιριστής πάνω στον οποίο μπορεί να χτίσει το παιχνίδι της μια ομάδα που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό. Αρκεί να μην τον βάλει στο “8” και περιμένει από αυτόν ενεργητική άμυνα και προστασία του κεντρικού άξονα.