Παναθηναϊκός: Ο Ινιάκι Πένια μπορεί να του προσφέρει την ασφάλεια που ψάχνει

Από τα τέλη του 2023 έχει να δει ο Παναθηναϊκός έναν τερματοφύλακα με ευχέρεια στην μπάλα και σταθερότητα στους περισσότερους τομείς.
Η θέση του τερματοφύλακα είναι μια… πονεμένη ιστορία στον Παναθηναϊκό τις τελευταίες σεζόν. Οι πράσινοι έχουν κάνει αρκετές επιλογές τα προηγούμενα χρόνια, εξαιρουμένου όμως του Αλμπέρτο Μπρινιόλι, κανείς δεν έχει παρουσιάσει σταθερότητα σε βάθος χρόνου, μεταφέροντας την απαραίτητη ασφάλεια στην άμυνα.
Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που ο Τζέικομπ Νίστρουπ σε συνεργασία με τον Στέφανο Κοτσόλη, είχαν ως προτεραιότητα την απόκτηση από νωρίς του Νο1 κάτω από τα δοκάρια, προκειμένου να έχει ο νέος προπονητής την ευκαιρία να δουλέψει αρκετά μαζί του πριν τους πρώτους ευρωπαϊκούς αγώνες.
Η αρχική αίσθηση και η ευκαιρία με τον Πένια
Και το γράφουμε αυτό, γιατί ειδικά το προηγούμενο διάστημα υπήρχε η αίσθηση πως ο Παναθηναϊκός θα έπαιρνε την επιλογή να πορευτεί το πρώτο διάστημα του καλοκαιριού με τους Τσάβες – Κότσαρη, περιμένοντας μέχρι αργά μέσα το καλοκαίρι τον Οδυσσέα Βλαχοδήμο, που ήταν ο διακαής πόθος του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ, Γιάννη Αλαφούζου.
Όταν όμως παρουσιάστηκε η ευκαιρία του Ινιάκι Πένια όλα άλλαξαν. Από τη στιγμή που ο Ισπανός τερματοφύλακας πληρούσε τις περισσότερες από τις προϋποθέσεις που είχε θέσει ο Τζέικομπ Νίστρουπ και θα μπορούσε ν’ αποκτηθεί με ένα φυσιολογικό ποσό, αποφασίστηκε οι πράσινοι να προχωρήσουν σε αυτή την επιλογή και να είναι από νωρίς πλήρεις στη θέση του τερματοφύλακα.
Ποδοσφαιρικό στιλ που αρέσει στον Νίστρουπ
Με πρώτο τον Βαλενθιάνο και από πίσω τους Τσάβες και Κότσαρη, οι οποίοι ήταν στην ομάδα και το προηγούμενο διάστημα. Ο Πένια προέρχεται από την ακαδημία της Μασία και το ποδοσφαιρικό του στυλ δεν θα μπορούσε να πάει… κόντρα στη φιλοσοφία των Καταλανών.
Πρόκειται για έναν sweeper – goalkeeper, ο οποίος πέρα από τα στοιχεία που πρέπει να έχει γενικά ένας τερματοφύλακας, έχει μάθει από πολύ μικτή ηλικία να λειτουργεί ως ένας επιπλέον παίκτης στην κυκλοφορία της μπάλας που βοηθά στο “χτίσιμο” του παιχνιδιού από την άμυνα.
Σε γενικές γραμμές αυτό που έκανε με πολύ μεγάλη πιστότητα τον πρώτο καιρό του στον Παναθηναϊκό ο Αλμπέρτο Μπρινιόλι, πριν… χαλάσει το μυαλό και αρχίσει να κάνει λάθη τα οποία δεν είχαμε δει για περίπου δύο αγωνιστικές σεζόν με την πράσινη φανέλα. Έκτοτε και παρότι πέρασαν αρκετοί τερματοφύλακες που χρησιμοποιήθηκαν (Λοντίγκιν, Ντραγκόσκι, Λαφόντ, Κότσαρης) από λίγο έως πολύ, κανένας δεν είχε σε υψηλό βαθμό την ακρίβεια στην μεταβίβαση του Ιταλού portiere.
Η αντίληψη του χώρου και η αίσθηση της ασφάλειας
Ακόμη ένα κοινό στοιχείο που έχουν με τον Μπρινιόλι, είναι η αντίληψη του χώρου, μιας και οι δύο τερματοφύλακες έχουν την τάση να παίζουν ψηλά, καλύπτοντας τις βαθιές μπαλιές που γίνονται στην πλάτη της άμυνας. Ο Πένια δεν είναι ένας τερματοφύλακας λοιπόν που μένει… καρφωμένος στην εστία του, αλλά έχει μάθει από μικρή ηλικία να λειτουργεί ουσιαστικά ως “λίμπερο”, επιτρέποντας στους στόπερ να τοποθετούνται πιο ψηλά στον αγωνιστικό χώρο.
Κατά τη διάρκεια της περυσινής σεζόν που αγωνίστηκε δανεικός στην Έλτσε, αν και δεν ήταν βασικός καθ’ όλη τη χρονιά, η παρουσία του ήταν καλή και ειδικά στον τομέα των μεταβιβάσεων κατάφερε να έχει μεγάλο ποσοστό επιτυχημένων (74%) αν και δεν έψαχνε μόνο τις εύκολες πάσες στους κεντρικούς αμυντικούς.
Διαχειρίζεται καλά την πίεση στους δύσκολους αγώνες, χωρίς να κάνει “εκπτώσεις” στις επιλογές του. Έχει παίξει βασικός σε “Clasico”, απέναντι σε μεγάλες ισπανικές ομάδες, έχει την εμπειρία του Champions League και σε γενικές γραμμές δείχνει να διαθέτει καλή πνευματική ικανότητα και ψυχραιμία για να αντιδράσει.
Κάτι που κακά τα ψέματα, ήταν το βασικό μειονέκτημα την περυσινή σεζόν τόσο του Ντραγκόφσκι που δεν άντεξε την πίεση μετά από λάθη και αποχώρησε το Γενάρη, όσο και του Λαφόν που πήρε σχεδόν όλα τα παιχνίδια των πρασίνων στο δεύτερο μισό της σεζόν, αλλά του έλειψε η σταθερότητα και σε καμία περίπτωση δεν έβγαλε την απαιτούμενη ασφάλεια στους συμπαίκτες του.