Όταν θέλει μπορεί να κλείσει στόματα

Αποστολή στην Πολωνία: Παναγιώτης Χαραλάμπους

Γεια σας και πάλι από μένα και από την πολύ όμορφη Βαρσοβία. Αυτή τη φορά θα μιλήσουμε για ποδόσφαιρο και όσα είδαμε στην πρεμιέρα της Εθνικής στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2012.

Η Ελλάδα σε αυτή τη πρεμιέρα κόντρα στην συνδιοργανώτρια Πολωνία παρουσίασε δύο πρόσωπα. Στο πρώτο ημίχρονο ένα τραγικό, που μόνο ομάδα ποδοσφαίρου δεν θύμιζε.

Ασύνδετες όλες οι γραμμές, καμία επικοινωνία μεταξύ των παικτών, μια αριστερή πλευρά να έχει μεγαλύτερες τρύπες και από το ναυάγιο του Τιτανικού και μια επιθετική τριάδα που δεν κούρασε και πολύ τους Πολωνούς αμυντικούς.

Σε αυτό έπαιξε ρόλο, τόσο ο ενθουσιασμός των Πολωνών να κάνουν μια καλή πρεμιέρα μπροστά στο κοινό τους, όσο και οι δικοί μας παίκτες που έδειξαν πως δεν πήραν το παιχνίδι στα σοβαρά.

Μπορούμε να πούμε πως αυτό που ξύπνησε την Εθνική μας από το λήθαργο ήταν η άδικη αποβολή του Σωκράτη Παπασταθόπουλου.

Οι Έλληνες διεθνείς με δέκα παίκτες, πίσω στο σκορ, έχοντας χάσει από νωρίς και τον άτυχο Αβραάμ Παπαδόπουλο (δηλαδή χωρίς το κορυφαίο αμυντικό δίδυμο), έδειξαν πως πείσμωσαν και ανέλαβαν δράση.

Με τις κινήσεις του Φερνάντο Σάντος, να χρησιμοποιήσει Σαλπιγγίδη και Φορτούνη η Εθνική μας ομάδα έδειξε για ακόμη μια φορά σε εκατομμύρια κόσμο τι πάει να πάει “ελληνική ψυχή”, έπαιξε το παιχνίδι της (που μόνο βαρετό δεν ήταν κύριοι Πολωνοί όπως είδατε) και κέρδισε κατά κράτος τους διοργανωτές.

Μπορεί η Εθνική μας να μην ηττήθηκε στην πρεμιέρα, αλλά αυτή η ισοπαλία είναι σαν ήττα, αλλά η καλύτερη ψυχολογική ένεση για όλους έτσι όπως πήγε ο αγώνας, με τις τόσες ευκαιρίες και το χαμένο πέναλτι του Καραγκούνη.

Η Ελληνική ομάδα λοιπόν, με τις τρεις συμμετοχές στα τελευταία τρία Euro και με μια κατάκτηση, δεν είναι ευχαριστημένη με την ισοπαλία σε τελικά και καλά κάνει.

Ήθελε να κερδίσει και το έδειξε στο δεύτερο ημίχρονο που μπήκε στο γήπεδο. Αν είχε μπει και στο πρώτο όπως στο δεύτερο, οι Πολωνοί θα είχαν φύγει από το 30′ από τις εξέδρες. Έτσι είναι όταν η Ελλάδα θέλει, τότε μπορεί να κλείσει στόματα.

Ακόμα και έτσι όμως δεν πειράζει, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα δείχνει πως δίκαια είναι στις κορυφαίες ομάδες του κόσμου (όσο και αν δεν μπορούν να το χωνέψουν κάποιοι) και εκεί θα παραμείνει.

Υ.Γ.: Μεγάλος άτυχος ο Αβραάμ Παπαδόπουλος. Πάνω από όλα η υγεία, περαστικά και να γυρίσει πίσω στα γήπεδα δυνατός.

Υ.Γ.1: Ο πιτσιρικάς Φορτούνης μπήκε με “τσαμπουκά” δεν μάσησε από Euro και Πολωνούς και θα αφήσει εποχή.

Υ.Γ.2: Αν αυτός ο Ισπανός είναι διαιτητής (τρομάρα του) και μάλιστα “σφυρίζει” σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, ε τι να πούμε τώρα.

Υ.Γ.3: Η Τσεχία δεν είναι η Τσεχία των περασμένων χρόνων. Η Ρωσία έκανε πάρτι, καθώς είναι η καλύτερη ομάδα του ομίλου. Η Ελλάδα μπορεί να πάρει κάτι καλό αν είναι σοβαρή την Τρίτη.

Υ.Γ.4: Ακόμα και χωρίς άμυνα, γκολ δύσκολα να φάμε. Γιατί πολύ απλά διαθέτουμε κάτι που δεν έχετε όλοι οι άλλοι. Ψυχή και φιλότιμο.

Υ.Γ.5: Το ταξίδι της Εθνικής ξεκίνησε καλά, θα έχει και συνέχεια…Ραντεβού τώρα στο Βρότσλαβ την ερχόμενη Τρίτη (12/6).