Ολυμπιακός: Ο πανηγυρισμός trademark του Ζότα Σίλβα μετά το παρθενικό χατ-τρικ της καριέρας του
Η ιστορία, η έμπνευση και ο συμβολισμός που κρύβει ο χαρακτηριστικός πανηγυρισμός του Ζότα Σίλβα σε κάθε του γκολ, πανηγυρισμός που επανέλαβε με τη φανέλα του Ολυμπιακού για πρώτη φορά στην καριέρα του τρεις φορές σε ένα παιχνίδι κόντρα στην Καλαμάτα.
Αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής της (επιβλητικότερης φετινής) επικράτησης του Ολυμπιακού κόντρα στην Καλαμάτα ο Ζότα Σίλβα. Για πρώτη φορά στην καριέρα του ο Πορτογάλος μεσοεπιθετικός πανηγύρισε χατ-τρικ, φτάνοντας έτσι τα πέντε γκολ με τη φανέλα των ερυθρόλευκων και όντας πλέον στην κορυφή του πίνακα των σκόρερ της Stoiximan Super League.
Τρία γκολ στο Φάληρο σήμερα, τρεις και οι φορές που τα συνόδευσε με τον αγαπημένο του πανηγυρισμό. Με το ένα χέρι καλύπτει τα μάτια και το στόμα του, έχοντας ενωμένα το μεσαίο δάχτυλο και τον παράμεσο, φτάνοντας ακριβώς στο κέντρο του μετώπου του, ενώ με το άλλο σηκωμένο, δείχνει τον ουρανό.
Πανηγυρισμός που έχει – όπως κάθε τι και για κάθε έναν ποδοσφαιριστή – μια ξεχωριστή ιστορία. H δική του ξεκίνησε από την εφηβεία, οπότε και η προώθησή του από αριστερός μπακ (θέση στην οποία ξεκίνησε την καριέρα του) σε επιθετικό, συνοδεύτηκε και με την ανάλογη/αναμενόμενη αύξηση στην παραγωγικότητά του.
Οι τότε συμπαίκτες του τον… έπρηξαν να βρει έναν πανηγυρισμό δικό του, έναν πανηγυρισμό με τον οποίο θα συνδεθεί και θα γίνει σήμα κατατεθέν του. Μοιάζει… εύκολο, δεν ήταν. Για την ακρίβεια, το έκανε ευκολότερο ο Ντένις Μπέργκβαϊν. Αυτός ήταν που λάνσαρε τον συγκεκριμένο πανηγυρισμό (ως και συμμετέχοντας σε video games…) και αυτόν υιοθέτησε και ο Πορτογάλος.
Βρήκε τον προσωπικό του συμβολισμό στην εν λόγω χειρονομία, αφού το να καλύψει το πρόσωπό του αντικατοπτρίζει όλες τις δυσκολίες που συνάντησε στο επαγγελματικό ταξίδι του και όσα αναγκάστηκε να θυσιάσει κατά τη διάρκειά του, ενώ – αναμενόμενα – το υψωμένο χέρι και το σημάδι στον ουρανό είναι μια αφιέρωση σε μέλη της οικογένειάς του και φίλους που δεν βρίσκονται πλέον εν ζωή.
Παράλληλα είχε και μια υπόσχεση: πως θα περιλάμβανε τον συγκεκριμένο πανηγυρισμό στο αγωνιστικό τελετουργικό του (έχει κι άλλα, όπως για παράδειγμα τις χαρακτηριστικά φορεμένες κάλτσες) μέχρι να κληθεί στην εθνική Πορτογαλίας.
Το πέτυχε τον Μάρτιο του ’24, με την ομάδα του, τη Γκιμαράες να μετατρέπει τη συγκεκριμένη χειρονομία, τον συμβολισμό και την υπόσχεσή του σε… διαδικτυακή καμπάνια.
Από τη στιγμή που… λειτούργησε πάντως, εφόσον τον εξέφραζε, τότε δικαιολογείται και η «αθέτηση» της υπόσχεσής του, αφού ακόμη 2,5 χρόνια μετά τις συμμετοχές του με το εθνόσημο, κάθε φορά που ο Πορτογάλος σκοράρει, είτε από τότε στην Αγγλία (Νότιγχαμ Φόρεστ), είτε στην Τουρκία (Μπεσίκτας), είτε πλέον στα μέρη μας με τα ερυθρόλευκα, απαράλλαχτο παραμένει το πανηγυρικό τελετουργικό του.
Και κρίνοντας από το δεύτερο κομμάτι των όσων έκανε στους πανηγυρισμούς του ο επιθετικός του Ολυμπιακού, τα φιλιά και τις καρδιές (σχηματισμένα με τα χέρια του) προς την εξέδρα, όπου για πρώτη φορά φέτος παραβρέθηκαν η γυναίκα και το νεογέννητο παιδί τους (σ.σ. ήρθε στον κόσμο την επόμενη της ενσωμάτωσης του Ζότα στην προετοιμασία των ερυθρόλευκων), μάλλον θα αποτελέσουν και αυτοί – γυναίκα και παιδί – μέρος του από εδώ και πέρα