Ολυμπιακός: Η απόφαση για τον Αρμάντο Γκονσάλες και η διαχείριση του Ιμανόλ στους σέντερ φορ

Ο σοβαρός τραυματισμός του Αγιούμπ Ελ Κααμπί προκάλεσε μια βίαιη αλλαγή στην ιεραρχία των σέντερ φορ. Για την ακρίβεια, προκάλεσε ένα σοκ, τόσο σοβαρό και ανησυχητικό, ώστε ο Ολυμπιακός να ξοδέψει πάνω από 16 εκατομμύρια (συν μπόνους), για να ενισχύσει την εμπροσθοφυλακή του. Αγόρασε τον Αρμάντο Γκονσάλες. “Ενεργοποίησε” ξανά και τον Ρόμαν Γιάρεμτσουκ, ο οποίος ήταν ουσιαστικά εκτός πλάνων και με το ένα πόδι εκτός ομάδας. Και στο φινάλε αγόρασε κει τον Μάριους Μουαντιλμαντζί.

Τρεις σέντερ φορ με τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους. Τρεις παίκτες οι οποίοι ξεκίνησαν ουσιαστικά από την ίδια αφετηρία για να διεκδικήσουν τη θέση του «πρώτου» στις επιλογές του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ. Με τον Βάσκο να δίνει ευκαιρίες σε όλους. Να “ψάχνεται” ποικιλοτρόπως για το ποιος ταιριάζει καλύτερα στο πλάνο και τον τρόπο παιχνιδιού του. Δείχνοντας ότι ακόμη δεν είναι 100% βέβαιος. Με τη διαφορά πως τώρα, δείχνει να έχει δημιουργήσει μια άτυπη επετηρίδα.

Μάλιστα, το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή τη στιγμή, ο παίκτης που δείχνει να έχει το προβάδισμα και την “πρώτη θέση” στα σχέδια του Βάσκου τεχνικού, είναι εκείνος που κάποια στιγμή έφτασε να είναι η… τρίτη επιλογή. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον Γκονσάλες. Ο οποίος κατάφερε μέσα από τη δουλειά, αλλά και με τον τρόπο που παίζει και είναι μέσα στις φάσεις, να κερδίσει τον χώρο και τον χρόνο του.

Με βάση όσα προκύπτουν από το Ρέντη, ο Ιμανόλ δείχνει να θεωρεί ότι αυτή τη στιγμή το «Μυρμήγκι» έχει προσαρμοστεί καλύτερα από τους άλλους δύο επιθετικούς στη φιλοσοφία του. Ή αν θέλετε, δείχνει να είναι πιο φρέσκος και πιο αποτελεσματικός σε αυτό που θέλει να κάνει ο Ολυμπιακός και αυτό που περιμένει ο προπονητής του από τον κεντρικό επιθετικό.

Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ περιμένει περισσότερα και βελτίωση από τον «Ορμίγκα» σε σημαντικούς τομείς (σ.σ. καλύτερο παιχνίδι με πλάτη, βελτίωση στην ντρίμπλα και στο συνδυαστικό του). Αλλά την ίδια στιγμή, βλέπει πως όποτε τον βάζει στο παιχνίδι για να κάνει τη δουλειά, έχει τον τρόπο του να την κάνει. Ακόμη και όταν δεν σκοράρει, είναι διαρκής κίνδυνος για την αντίπαλη άμυνα και παίκτης που κάνει όλα όσα θέλει ο προπονητής του.

Ο Μεξικανός έχει την τύχη να είναι στην ευρωπαϊκή λίστα του Ολυμπιακού. Και αυτό του προσφέρει περισσότερα «διαθέσιμα» αγωνιστικά λεπτά σε σχέση με τον Μάριους. Και ειδικά τον επιθετικό από το Τσαντ. Ο οποίος επίσης είναι παίκτης που κάνει τη δουλειά που θέλει ο Ιμανόλ. Και δεν είναι μυστικό πως από άποψη χαρακτηριστικών, είναι το προφίλ που ταιριάζει καλύτερα στον τρόπο παιχνιδιού του Βάσκου. Και πάλι, όμως, ο επίμονος Μεξικανός, έχει βρει τον τρόπο να τον προσπεράσει. Όπως και τον Γιάρεμτσουκ, από τον οποίο ο προπονητής περιμένει πολλά περισσότερα.

Ο λόγος που Ιμανόλ κάνει διαχείριση στους σέντερ φορ, είναι διότι θέλει να έχουν όλοι αγωνιστικά λεπτά και να βρουν ρυθμό. Επίσης, σε κάποια παιχνίδια χρησιμοποίησε εκείνον που πίστευε ότι ταιριάζει περισσότερο (σ.σ. με τη Σπάρτα ξεκίνησε τον Γιάρεμτσουκ, για τις μάχες με τους πανύψηλους στόπερ των Τσέχων). Επίσης, δεν είναι μυστικό ότι ήθελε/θέλει να επιβεβαιώσει μέσα στον αγωνιστικό χώρο ποιος μπορεί να πάρει “προβάδισμα”.

Είναι σαφές ότι όλοι οι προπονητές θέλουν να έχουν χαρούμενους τους παίκτες τους. Αλλά στο τέλος της ημέρας, εκείνο που μετράει είναι ποιος θα κάνει αυτά που πρέπει για να κερδίσει τη θέση και να παίζει περισσότερο. Ο Ιμανόλ έκανε κυκλική διαχείριση στους επιθετικούς του για μεγάλο διάστημα και φαίνεται ότι θα συνεχίσει να δίνει ευκαιρίες. Περιμένοντας όμως περισσότερα από τους επιθετικούς του. Εξάλλου, μέχρι στιγμής ο Μάριους είναι ο μόνος στράικερ που σκοράρει στο πρωτάθλημα! Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να συνεχιστεί.