Ο Νταβίντ Φουστέρ στο SPORT24: “Θα ήθελα να παίξω ξανά τη ρεβάνς με την Μάντσεστερ”
Ο Νταβίντ Φουστέρ μίλησε σε συνέντευξή του στο Show Must Go On για το μεγάλο του δέσιμο με τον Ολυμπιακό, την Ελλάδα που του λείπει, τα ματς που θα ήθελε να ξαναπαίξει καθώς επίσης για τη ζωή του στην Ισπανία ως μέλος της Βαλένθια.
Ο Νταβίντ Φουστέρ φιλοξενήθηκε στην εκπομπή Show Must Go On της Πέμπτης (3/2) ως καλεσμένος του Παντελή Διαμαντόπουλου και του Θανάση Κρεκούκια, με αφορμή τα 40α γενέθλιά του, και έδωσε άκρως ενδιαφέρουσες απαντήσεις: για την Ελλάδα, την ιδιαίτερη σχέση του με τον Ολυμπιακό και τον κόσμο του, αλλά και για τη δουλειά του τώρα στην Βαλένθια.
Ο παλαίμαχος μεσοεπιθετικός του Ολυμπιακού και νυν υπεύθυνος για την ανάπτυξη ταλέντων στις Ακαδημίες των νυχτερίδων μίλησε επίσης δύσκολα ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα και τους αγαπημένους συμπαίκτες του στους ερυθρόλευκους ενώ αναφέρθηκε επίσης στην πτώση του ισπανικού πρωταθλήματος και απάντησε στο ερώτημα για το αν θα ήθελε κάποια στιγμή να αναλάβει και πρώτος προπονητής σε κάποια ομάδα.
Αναλυτικά όσα δήλωσε:
Για το πώς είναι η ζωή του στην Βαλένθια: “Ολοκλήρωσα τις σπουδές μου, έχω πάρει την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος UEFA PRO πριν δύο χρόνια και έχω κάνει ένα Masters στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης με θέμα τη διοίκηση των Ποδοσφαιρικών Ακαδημιών.
Πριν δύο χρόνια με πλησίασε η Βαλένθια και μετά από δύο συνεντεύξεις υπέγραψα συμβόλαιο. Διευθύνω ένα τμήμα που ασχολείται με τη διαχείριση και την ανάπτυξη των ταλέντων στις ακαδημίες της Βαλένθια. Λειτουργώ ως μάνατζερ ταλέντων στην πρώτη ομάδα της Βαλένθια έχοντας υπό την εποπτεία μου τους παίκτες της Ακαδημίας που προπονούνται και αγωνίζονται σε αυτήν.
Μία από τις αρμοδιότητές μου είναι να κάνω έναν ειδικό σχεδιασμό για τους παίκτες της Ακαδημίας με την μεγαλύτερη προοπτική δουλεύοντας πάνω σε ατομικούς στόχους έτσι ώστε να βελτιώσουν την απόδοσή τους και να προσαρμοστούν καλύτερα στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο”.
Για το αν θέλει να συνεχίσει αυτό στην καριέρα του ή αν θέλει να γίνει πρώτος προπονητής: “Μου αρέσει πολύ αυτό που κάνω, δεν βάζω συγκεκριμένους στόχους για το μέλλον. Σίγουρα θέλω να προπονήσω, να ανέβω επίπεδα σιγά σιγά. Προς το παρόν, επειδή τα παιδιά είναι μικρά δεν θέλω να μπω σε μία διαδικασία του να φεύγουν και να μετακομίζουν από τη μία πόλη στην άλλη. Προς το παρόν είμαι ικανοποιημένος με αυτό που κάνω στην Βαλένθια”.
Για το αν έχει πέσει το ισπανικό πρωτάθλημα και γιατί γίνεται αυτό: “Σίγουρα μία από τις βασικές αιτίες ήταν πως έφυγαν ο Ρονάλντο και ο Μέσι. Είναι λογικό όταν χάνεις παίκτες τέτοιας δυναμικής να πέφτει η αξία του πρωταθλήματος, αλλά δεν είναι αυτός ο μοναδικός λόγος. Βλέπουμε ότι στην Αγγλία υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα ποσά, κυρίως από τα τηλεοπτικά δικαιώματα τα οποία μοιράζονται σε όλες τις ομάδες.
Έτσι ακόμα και οι μικρές ομάδες έχουν τη δυνατότητα να κάνουν καλές και πολλές μεταγραφές σε αντίθεση με την Ισπανία όπου καλές και μεγάλες μεταγραφές μπορούν να κάνουν μόνο οι μεγάλοι, 2,3,4 σύλλογοι. Οι ισπανικές ομάδες προσπαθούν να κάνουν αυτό που κάνω τώρα εγώ, να εκμεταλλευτούν τις Ακαδημίες τους και να μπορέσουν να βγάλουν καινούριους ποδοσφαιριστές που θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στο επίπεδο που θέλει να ξαναφτάσει η Primera”.
Για τον παίκτη που θα ήθελε να πάρει αν ήταν προπονητής σε κάποια ομάδα: “Ζήσαμε την εποχή που κυριάρχησε ο Μέσι και ο Ρονάλντο, τώρα βρίσκονται σε μία πτωτική πορεία και αυτό είναι φυσιολογικό. Αν έπρεπε να πάρω μόνο έναν παίκτη αυτός θα ήταν ο Χάλαντ γιατί έχει άνεση να σκοράρει κάτι που είναι πολύ βασικό στο ποδόσφαιρο.
Υπάρχουν βέβαια πολλοί νεαροί παίκτες με μεγάλα περιθώρια βελτίωσης και το θέμα δεν είναι να έχεις έναν καλό παίκτη στην ομάδα σου και τους υπόλοιπους κακούς αλλά το θέμα είναι να καταφέρεις να φτιάξεις ένα σύνολο που θα αποδίδει όσο το δυνατόν καλύτερα”.
Για τη θέση που έπαιζε τότε στον Ολυμπιακό, πίσω από τον φορ χωρίς να είναι κλασικο δεκάρι, κάτι που έχουν υιοθετήσει όλες οι ομάδες τώρα: “Πράγματι έπαιζα σε μία περίεργη θέση πίσω από τον φορ, αυτή ήταν πάντως η θέση μου παρότι δεν ήμουν το κλασικό δεκάρι. Εκεί που έπαιζα, η οδηγία που είχα από τον Βαλβέρδε ήταν να βοηθάω και τους επιθετικούς και τους αμυντικούς.
Ο Βαλβέρδε ήθελε ένα σχήμα με συνοχή στα χαφ, με πολλή κίνηση ώστε να μπορούν να κλέβουν τη μπάλα και να βγαίνουν στην αντεπίθεση. Βλέπουμε ότι αυτό γίνεται και τώρα με το γρήγορο transition. Αυτό είναι πολύ ωραίο, βλέποντας πού πηγαίνει το ποδόσφαιρο νομίζω ότι μπορώ να βγω στο γήπεδο να ξαναπαίξω”.
Για το αν πιστεύει ότι πεθαίνουν τα κλασικά 10άρια στο σύγχρονο ποδόσφαιρο: “Το κλασικό, τυπικό δεκάρι που ξέραμε είναι σε παρακμή. Μπορεί τότε τα δεκάρια να ήταν θεαματικά και να έκαναν εντυπωσιακές ενέργειες, αλλά εκαναν αργό το παιχνίδι της ομάδες, το καθυστερούσαν, μέχρι να σηκώσουν το κεφάλι και να δουν παίκτη για να δώσουν τη μπάλα. Τώρα τα πράγματα πρέπει να γίνονται πιο γρήγορα στο γήπεδο και αυτό κάνει τα παλιά δεκάρια να έχουν όλο και λιγότερο χώρο σε κάθε ομάδα”.
Για το ποιο φαγητό του λείπει περισσότερο από την Ελλάδα: “Όλα τα φαγητά μού άρεσαν, όλα μου λείπουν, περισσότερο ίσως ο μουσακάς. Και τα ελληνικά γλυκά μου άρεσαν πολύ. Η σύζυγος μαγειρεύει μερικές φορές αρκετά πράγματα από Ελλάδα. Οι αναμνήσεις μου είναι υπέροχες από τη χώρα σας και τον κόσμο”.
Για το είναι αυτό που του λείπει περισσότερο από τον Ολυμπιακό: “Η αγάπη του κόσμου το πιο πολύτιμο. Δεν είναι ότι κέρδισα έξι πρωταθλήματα με τον Ολυμπιακό ή ότι πέτυχα γκολ σε σημαντικά ευρωπαϊκά γήπεδα αλλά το γεγονός ότι έμπαινα στο γήπεδο και άκουγα τον κόσμο να τραγουδάει το όνομά μου ή όταν τον συναντούσα στο δρόμο και ήταν τόσο ευγενικός και χαμογελαστός μαζί μου. Το ότι έχουν περάσει τόσα πολλά χρόνια και συνεχίζουν να με θυμούνται, είναι ανεκτίμητο για μένα”.
Για τον αγαπημένο του συμπαίκτη στον Ολυμπιακό: “Αυτός με τον οποίο είχα την καλύτερη σχέση ήταν ο Μέγερι, κάναμε παρέα εντός και εκτός γηπέδου. Και με τον Ιμπαγάσα, με τον οποίο συνεχίζω να μιλάμε. Είναι και αρκετοί άλλοι, που δεν θέλω να αναφέρω γιατί θα ξεχάσω κάποιους”.
Για τον δυσκολότερο αντίπαλο: “Ο ΠΑΟΚ. Ξέραμε πως όποτε ήταν να πάμε στην Τούμπα τα πράγματα θα ήταν δύσκολα. Έχω ζήσει εκεί έντονες στιγμές, πάντα μας υποδέχονταν εχθρικά. Σε αυτό το γήπεδο, όπως και σε άλλα, υπήρχαν και στιγμές βίας που δεν έχουν σχέση με το ποδόσφαιρο, παρόλα αυτά υπήρχαν στιγμές που μου λείπουν”.
Για το ματς που θα ήθελε να ξαναπαίξει με τον Ολυμπιακό: “Το παιχνίδι που μου έχει μείνει περισσότερο, το πιο αγαπημένο μου, είναι αυτό με τον Ατρόμητο, ο τελικός Κυπέλλου που είχα σκοράρει στα τελευταία δευτερόλεπτα της παράτασης. Θα ήθελα να ξαναπαίξω τον τελικό Κυπέλλου με την ΑΕΚ, το τελευταίο μου παιχνίδι με τη φανέλα του Ολυμπιακού.
Δεν έχει να κάνει τόσο με το αποτέλεσμα, δεν μου άρεσε που παίζαμε σε άδειο γήπεδο, θα προτιμούσα να αποχαιρετήσω με έναν διαφορετικό τρόπο τον Ολυμπιακό παίζοντας μέσα στο Καραϊσκάκης. Αν είχε πάντως κόσμο θα ήταν διαφορετικό το συναίσθημα.
Από την Ευρώπη, το ματς με την Μάντσεστερ. Θα μπορούσαμε να είχαμε αλλάξει πολλά σε εκείνο το παιχνίδι, θυμάμαι την κεφαλιά μου που απέκρουσε ο Ντε Χέα και ύστερα δεχτήκαμε γκολ. Θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει την πρόκριση εμείς στα προημιτελικά του Champions League.
Για το αν βλέπει τώρα ελληνικό πρωτάθλημα και Ολυμπιακό: “Δεν έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, παρόλα αυτά βλέπω τα ευρωπαϊκά ματς του Ολυμπιακού. Ενημερώνομαι, ξέρω ότι ακολουθούν τα ματς με την Αταλάντα που θα είναι δύσκολα. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή πρέπει να έρθει η σειρά του Ολυμπιακού να προχωρήσει και να φτάσει σε ημιτελικά μίας μεγάλης διοργάνωσης.
Πιστεύω ότι έχει τις δυνατότητες να το πετύχει. Ένα παράδειγμα είναι η Βιγιαρέαλ που ξεκίνησε από ομάδα μίας μικρής επαρχιακής πόλης και μπόρεσε να κάνει όλο και περισσότερα βήματα και είδαμε που έφτασε”.