Ο Γιώργος Δώνης στο SPORT24 για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή: “Έχω δει drones από το μπαλκόνι μου να χτυπάνε το Μπαχρέιν”

Μετά τον Δημήτρη Ιτούδη, ακόμα ένας Έλληνα προπονητής του εξωτερικού που έχει άμεση γνώση και εμπειρία για τα όσα συμβαίνουν στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής φιλοξενήθηκε στο BIG 4 by Betsson.

Ο λόγος για τον Γιώργο Δώνη, τεχνικός της Αλ Καλίτζ των Κώστα Φορτούνη, Γιώργου Μασούρα και Δημήτρη Κουρμπέλη.

Ο 56χρονος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στα γεγονότα των τελευταίων ημερών με τις εχθροπραξίες ανάμεσα σε Ισραήλ και Ιράν.

Παράλληλα, μίλησε για το προπονητικό του μέλλον, ενώ φυσικά δεν παρέλειψε να σταθεί στον θάνατο του Βασίλη Δανιήλ.

Αναλυτικά οι δηλώσεις του Γιώργου Δώνη

Για το πώς εισπράττει όλο αυτό που συμβαίνει: “Στην περιοχή είναι δύσκολη η κατάσταση. Εμείς δεν είμαστε σε καλό σημείο. Μένω ακριβώς στη γέφυρα του Μπαχρέιν, δηλαδή είμαι στα σύνορα Σαουδικής Αραβίας με Μπαχρέιν.

Δηλαδή από το μπαλκόνι μου βλέπω τη γέφυρα που μας έχουν πει ότι είναι στόχος. Τις τελευταίες ημέρες έχω ακούσει θορύβους και έχω δει και drone που χτυπάνε το Μπαχρέιν, γιατί εμείς είμαστε στα 5-10′ απόσταση.

Η ενημέρωση που έχουμε από το κράτος, από τη Σαουδική Αραβία, επειδή είμαστε η μόνη χώρα που δεν έχουμε σταματήσει ούτε το πρωτάθλημα ούτε τις προπονήσεις, είναι πως το κράτος είναι πολύ δυνατό, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και ότι εγγυόνται την ασφάλεια των πολιτών.

Γενικώς η κατάσταση είναι δύσκολη, γιατί είναι και το Ραμαζάνι μαζί. Σε μία χώρα που μέχρι τις 18:00 όλα είναι κλειστά, οι προπονήσεις γίνονται στις 22:00 γιατί οι παίκτες τρώνε στις 18:00 και γυρίζουμε αργά το βράδυ στα σπίτια μας. Αυτή είναι μία διαδικασία που κρατάει έναν μήνα και τώρα έχει συμπέσει με τον πόλεμο”.

Για το εάν ανησυχούν περισσότερο οι ξένοι παίκτες της ομάδας: “Οι ξένοι ανησυχούν περισσότερο και από εμένα είναι η αλήθεια. Χθες είχαμε μία συνάντηση, επειδή ακουγόντουσαν και διάφορα σχετικά με τον Κριστιάνο Ρονάλντο, ο οποίος δεν έχει φύγει από τη χώρα απλώς είχε έναν τραυματισμό μυϊκό το τελευταίο διάστημα.

Ειδικά οι βόρειοι, επειδή στην ομάδα μας ο τερματοφύλακας είναι από το Λουξεμβούργο. Έχουμε τον Σένκχεφελντ που είναι Ολλανδός και τον Κινγκ που είναι Νορβηγός, αυτοί έχουν περισσότερο άγχος γιατί οι πρεσβείες τους και τα κράτη τους τούς έχουν ενημερώσει να φύγουν. Εκεί υπήρχε μεγαλύτερο άγχος.

Από την άλλη, μετά τη χθεσινή ανακοίνωση από το Βασίλειο, ο καθένας μπορεί να αναλάβει την προσωπική του ευθύνη επειδή οι πτήσεις είναι ανοιχτές. Είχαν κλείσει μόνο 1-2 ημέρες στη δικιά μας περιοχή.

Βέβαια, η ομάδα μπορεί να σου καταγγείλει τη σύμβαση, από τη στιγμή που για αυτούς δεν υπάρχει έκτακτη ανάγκη και μετά να έχεις πρόβλημα με το συμβόλαιό σου.

Υπάρχει το δεδηκασμένο στην Ουκρανία, που εκεί υπήρχε έκτακτη ανάγκη, αλλά την έχασαν την υπόθεσή τους.

Υπάρχει μία διαχείριση, αλλά τα πάντα στη χώρα, οι ρυθμοί δηλαδή είναι κανονικοί σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Στην Αραβία δεν έχουμε νιώσει φόβο, παρά μόνο όσοι είναι στο Μπαχρέιν που έχουν πέσει πολλά drone”.

Για το πώς περνάει η ημέρα: “Γενικώς οι Άραβες και ειδικότερα οι Σαουδάραβες είναι ένας πολύ χαλαρός λαός. Αυτή η χαλαρότητα και η ασφάλεια που εκπέμπουν μεταδίδεται έως έναν βαθμό και σε εμάς ώστε να νιώθουμε ασφαλείς.

Ας μην κρυβόμαστε, η Σαουδική Αραβία είναι η μεγάλη δύναμη εδώ στον Κόλπο. Και σε καμία περίπτωση λόγω των πολιτικών συνθηκών, τα αραβικά κράτη δεν θα πολεμούσαν ποτέ στο πλευρό των Ισραηλινών εναντίων του Ιράν. Γιατί η αντιπαράθεση που έχουν με το Ισραήλ είναι μεγάλη, παρά το γεγονός ότι όλοι στον Περσικό Κόλπο είναι φιλοαμερικάνοι”.

Για τη δική του παραμονή και εάν πλησιάζει προς το τέλος της: “Δεν έχω να κρύψω τίποτα. Η ομάδα μου έχει κάνει μία πολύ μεγάλη πρόταση για να ανανεώσω για τα επόμενα τρία χρόνια. Δεν την έχω αρνηθεί, απλώς έχω πει ότι θα απαντήσω στο τέλος της σεζόν. Υπάρχει μία πραγματικότητα και το έχω δει τα τελευταία χρόνια, επειδή είμαι πολλά εδώ κάτω.

Είμαι πέντε χρόνια σερί και τα τελευταία 10 από τη στιγμή που έφυγα από τον ΠΑΟΚ το 2013, είμαι σχεδόν 6-7 χρόνια, με εξαίρεση τη Μακάμπι, τον ΑΠΟΕΛ και την επιστροφή μου στον Παναθηναϊκό.

Αν θα μου λέγατε τι θα προτιμούσα, στην Αραβία παρά το γεγονός ότι γίνονται τεράστιες επενδύσεις, το ποδόσφαιρο δεν έχει την κανονικότητα της Ευρώπης. Και τι εννοώ την κανονικότητα.

Τον επαγγελματισμό και την πειθαρχεία που θέλω. Δηλαδή στην Αραβία υπάρχει μία χαλαρότητα. Οι Άραβες παίκτες δεν έχουν μεγαλώσει με τον επαγγελματισμό της Ευρώπης και περιμένουν ότι οι παίκτες θα βοηθήσουν στην πειθαρχεία, αλλά γίνεται το αντίθετο. Οι ξένοι χαλαρώνουν.

Πλέον δεν αντέχω, γιατί αν εξαιρέσεις τις μεγάλες ομάδες, που έχουν πίεση και μεγάλο στρες, όλες οι υπόλοιπες που δεν έχουν κυριολεκτικά κάποιον μεγάλο στόχο, είναι απλώς να μείνουν στην κατηγορία και πώς θέλει να παίζει ο προπονητής ανάλογα την φιλοσοφία του, εμένα αυτό με έχει κουράσει.

Όταν χάνουμε είναι όλα καλά, αλλά εγώ θέλω λίγο το βρισίδι και την πίεση σε μία ομάδα στην κεντρική Ευρώπη, σε ένα καλύτερο πρωτάθλημα. Εκτός και ένα βρεθεί κάποια μεγάλη ομάδα στη Σαουδική Αραβία ή μετά το τέλος του Μουντιάλ, που ξέρω ότι είμαι στη λίστα για τους προπονητές στην εθνική ομάδα.

Το πλάνο υπάρχει, αλλά θέλω να είμαι ήρεμος τον Μάιο για να αποφασίσω”.

Για τον Βασίλη Δανιήλ: “Του χρωστάω πάρα πολλά. Δεκαεπτά ετών είχα φύγει από τη Θεσσαλονίκη και με πήρε ο κ. Δανιήλ στην προετοιμασία που είχαμε πάει με τον Παναθηναϊκό στη Γερμανία.

Όταν είχα μπει στα αποδυτήρια τότε στη Λεωφόρο, επειδή την προηγούμενη χρονιά δεν είχαμε πάει καλά και υπήρχαν αποδοκιμασίες, όταν είχα πάει να μπω στα αποδυτήρια μου λέει κάποιος “εσύ ποιος είσαι;” και του απάντησα “και εγώ παίκτης είμαι”.

Έκανα την πρώτη μου προετοιμασία με τον Δανιήλ. Είναι ο άνθρωπος που ουσιαστικά με έβαλε σε μία σειρά για να σκεφτώ το μέλλον μου. Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι όταν είχα γυρίσει από τον δανεισμό μου στον ΠΑΣ Γιάννινα, με είχε φωνάξει στο γραφείο του. Υπήρχαν τότε και άλλοι μικροί στην ομάδα και μου είχε πει “θα προσέχεις τη ζωή σου, θα είσαι επαγγελματίας, γιατί το ταλέντο που έχεις είναι για να κάνεις μεγάλη καριέρα και να φύγεις στο εξωτερικό. Δεν υπάρχουν παίκτες με αυτή την ταχύτητα και θα δουλεύεις σκληρά”.

Πάντα με είχε με τον σκληρό τρόπο και με τον καλό τρόπο. Αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση, επειδή είμαι πολύ οργανωτικός σε βαθμό να σημειώνω όλες τις προπονήσεις των τεχνικών που είχα για να μπορώ να τις αξιολογώ στο μέλλον.

Πολλές φορές παρασυρόμαστε από το συναίσθημα, ειδικά εμείς στον αθλητισμό. Αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση όταν είχε κάνει την περίφημη δήλωση “είμαι 100 χρόνια μπροστά”, όταν πέρασαν τα χρόνια και αξιολόγησα τι είχε πει, συνειδητοποίησα ότι ήταν όντως πολλά χρόνια μπροστά από τους υπόλοιπους προπονητές εκείνη την εποχή.

Η προπόνησή του είχε την καλύτερη δομή από όλους. Είχε το ζέσταμα, είχε το κυρίως μέρος, είχε τακτική, είχε τελειώματα, είχε επιθετική και αμυντική τακτική, είχε στατικές φάσεις.

Που εκείνη την εποχή με όσους προπονητές είχα γνωρίσει δεν υπήρχαν αυτά τα δεδομένα. Θα έλεγα ότι αυτό που έχω ζήσει με τους προπονητές, είναι ότι θα ήθελα να κάνω έναν συνδυασμό της οργανωτικότητας του Δανιήλ και της ψυχολογίας του Ρότσα.

Τον συνάντησα τελευταία φορά από κοντά όταν ήμουν ακόμα προπονητής στον ΠΑΟΚ. Παίξαμε με την Ξάνθη εκτός, νικήσαμε 3-0 και με περίμενε έξω από τα αποδυτήρια. Μου είπε “χαίρομαι πολύ για εσένα, είσαι ό,τι καλύτερο έχουμε βγάλει και μου αρέσουν πολύ οι ομάδες σου γιατί παίζουν ποδόσφαιρο”.

Η τελευταία φορά που επικοινωνήσαμε ήταν όταν ήμουν προπονητής στον Παναθηναϊκού, που πάλι με πήρε για καλό λόγο. Τότε που είχαμε την ανάγκη επειδή παίζαμε με μικρούς παίκτες, για να μου δώσει συγχαρητήρια και ό,τι χρειαστώ είναι δίπλα μου.

Η αλήθεια είναι ότι μόλις άκουσα το νέο το πρωί στενοχωρήθηκα πάρα πολύ. Είναι ένας άνθρωπος που έζησε τη ζωή του και πέτυχε πράγματα. Του οφείλω πολλά και έχω πολλά πράγματα από όσα έζησα, την εποχή που οι προπονητές ήταν διαφορετικοί και επίσης το επίπεδο της προπόνησης ήταν πολύ διαφορετικό.

Τον πέτυχα σε δύο περιόδους στον Παναθηναϊκό. Η πρώτη όταν έκανα τα πρώτα μου βήματα στην πρώτη μου κιόλας προετοιμασία και όταν με επέλεξε και επέστρεψα από τα Γιάννινα.

Επιπλέον, θυμάμαι ότι όταν επέστρεψα από την Αγγλία και πήγα στην ΑΕΚ, μία από τις πιο άβολες στιγμές μου ήταν όταν παίξαμε με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ. Είχε βγει η μπάλα πλάγιο, πήγα να την πάρω για να το εκτελέσω και τότε ο Δανιήλ με αγκάλιασε και μου έκλεισε το μάτι και μου λέει “δεν είσαι για εκεί, είσαι για εδώ”.

Δείτε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη στο BIG 4 by Betsson