Ο Γιάννης Σίμωσης στο SPORT24: “Όταν διαψεύδεις ένα ολόκληρο σύστημα, πώς να μην νιώθεις δικαιωμένος;”

Μία από τις πιο ωραίες ιστορίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο τη φετινή σεζόν είναι αυτή της Ελλάς Σύρου. Η ομάδα από τις Κυκλάδες πήρε την άνοδο στη Super League 2 και μέσα σε μία σεζόν διεκδίκησε έως και την τελευταία στιγμή την είσοδό της στην τετράδα των playoffs ανόδου.

Στην Ελλάς Σύρου δημιουργείται ένα πολύ ενδιαφέρον project και μάλιστα στις πιο δύσκολες συνθήκες, με τους Κυκλαδίτες να προπονούνται στην Αθήνα, σ’ ένα γήπεδο με συνθετικό χλοοτάπητα, και να αναγκάζονται να ταξιδεύουν συνεχώς. Η ομάδα χτίστηκε από το μηδέν, με τον τεχνικό διευθυντή, Γιάννη Σίμωση, να είναι εκ των αρχιτεκτόνων αυτής της μεγάλης και επιτυχημένης προσπάθειας.

Το SPORT24 συνομίλησε με τον Σίμωση, στο γήπεδο της Παλλήνης, ακριβώς δίπλα από τον αγωνιστικό χώρο που “χτίστηκε” η φετινή Ελλάς Σύρου, την ώρα μάλιστα που υπό τις οδηγίες του κ. Χριστοφιλέα, οι Κυκλαδίτες προετοιμάζονταν για το εντός έδρας παιχνίδι κόντρα στον Παναργειακό, του οποίου και επικράτησαν 3-1.

Πώς όμως ο νεαρότερος τεχνικός διευθυντής στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο συνδέθηκε με την Ελλάς Σύρου και τον Παναγιώτη Χριστοφιλέα; “Είχα εργαστεί την προηγούμενη χρονιά για πρώτη φορά ως τεχνικός διευθυντής στον ΑΟ Καρύστου, που από το Α’ τοπικό ανέβηκε στη Γ’ Εθνική. Πριν από αυτό ήμουν εκπρόσωπος ποδοσφαιριστών, οπότε ήμουν στον χώρο του ποδοσφαίρου και πάντα ήθελα να γίνω τεχνικός διευθυντής.

Είχα την ευκαιρία πέρυσι, η οποία στέφθηκε με επιτυχία. Με τον κόουτς είχαμε μιλήσει κάποιες φορές στο τηλέφωνο μέσα στη χρονιά, γιατί είχε γνώση του ποδοσφαίρου γενικότερα σε όλη την Ελλάδα. Τον ρώτησα για κάποιους παίκτες για την Κάρυστο και έτσι είχαμε μια επικοινωνία.

Το καλοκαίρι κάποια στιγμή τον πήρα τηλέφωνο να τον καλέσω σ’ ένα συνέδριο που ήμουν ομιλητής. Μεταξύ σοβαρού και αστείου τον ρώτησα ‘ψάχνεις τεχνικό διευθυντή;’ Μου απάντησε θετικά και κάναμε μια κουβέντα. Γιατί με επέλεξε; Απ’ ό,τι μου έχει πει ήμουν ο μοναδικός που δεν του ζήτησα τη δουλειά, αλλά του είπα απλά θέλω να δουλέψω πολύ και να πετύχω. Έτσι ξεκίνησε η συνεργασία. Κανένας άλλος στη θέση του δεν θα επέλεγε εμένα, όχι γιατί δεν είμαι ικανός, αλλά γιατί δεν υπάρχει πάντα αξιοκρατία στην Ελλάδα. Χαίρομαι που τον έβγαλα ασπροπρόσωπο και κάναμε σπουδαία πράγματα “.

Τι είναι όμως εκείνο που τον έκανε να θέλει το project, το οποίο εξ αρχής έμοιαζε δύσκολο; “Γνωρίζοντας λίγο τον κόουτς, μέσω ενός κοινού ανθρώπου, ο οποίος εγγυήθηκε για εμένα ότι ‘είμαι 100% καθαρό παιδί και θα βοηθήσω’ και το αντίστοιχο σε μένα για τον κόουτς. Γνωρίζοντας επίσης ότι ο Πρόεδρος είναι ο κύριος Λεονταρίτης, Περιφερειάρχης Κυκλάδων, ένα δημόσιο πρόσωπο, ήξερα σίγουρα ότι όλα θα είναι εγγυημένα, πως θα λειτουργήσουν 100% σωστά.

Ήξερα και την δουλειά του κόουτς τα προηγούμενα χρόνια, πως πήρε μία ομάδα από το Α’ τοπικό και την οδήγησε στη Β’ Εθνική. Δεν το σκέφτηκα πολύ. Νιώθω έτοιμος, όπου και να με βάλεις και οι ευκαιρίες δεν έρχονται πάντα στην ζωή. Ταίριαξαν κατευθείαν τα χνώτα μας, οι ιδέες μας και φτιάξαμε μια ομάδα Β Εθνικής σε διάστημα μιας εβδομάδας, δέκα ημερών”.

Πώς είναι ακριβώς να χτίζεις μία ομάδα μέσα σε δέκα ημέρες; Ο Γιάννης Σίμωσης περιγράφει τα key points της διαδικασίας που ακολουθήθηκε στην Ελλάς Σύρου: “Σίγουρα δεν είχαμε χρόνο, η πίεση ήταν τεράστια. Όταν ξεκινήσαμε και είπαμε ότι θα φτιάξουμε την ομάδα, δεν είχαμε πολλές επιλογές. Όλες οι ομάδες είχαν σχεδόν στηθεί, όλες οι ομάδες είχαν επιλέξει τους παίκτες, οπότε οι επιλογές μας γενικά ήταν πολύ περιορισμένες. Παρόλα αυτά το δύσκολο κομμάτι στο να το οργανώσουμε όλο αυτό ήταν το πώς θα πείσουμε κάποιον να έρθει στη Σύρο.

Υπήρχαν ερωτήματα, όπως ‘ποιοι είστε εσείς;’, ‘ποιος είναι από πίσω;’. Επιπλέον, υπήρχαν αμφιβολίες για το αν θα κατέβει η ομάδα. Σε αυτό που στηρίχθηκε το καλοκαίρι όλο το οικοδόμημα, ήταν να βλέπουμε μαζί με τον κόουτς όλους τους παίκτες ξεχωριστά. Περνούσαμε ατελείωτες ώρες τη μέρα για να πούμε την αλήθεια μας, η οποία ήταν ότι δημιουργούμε κάτι το οποίο θα είναι απόλυτα υγιές, ότι βασίζεται στην αγάπη και στην ειλικρίνεια. Δεν θα σας πούμε ποτέ κάτι το οποίο δεν θα γίνει. Τους είπαμε ότι θα ασχολείστε μόνο με το αγωνιστικό και τίποτα άλλο. Θα έχετε το κεφάλι σας ήσυχο ότι και να γίνει αυτοί θα είναι οι κανόνες μας. Δεν θα ειπωθεί ποτέ τίποτα διαφορετικό από αυτό και θα παίζουμε ποδόσφαιρο.

Ήταν πολύ δύσκολο αυτό και να το πιστέψει κάποιος, αλλά και εγώ και ο κόουτς είμαστε άνθρωποι ειλικρινείς. Το είδαν τα παιδιά στην πορεία και νομίζω για αυτό όλο αυτό το οικοδόμημα λειτουργεί. Σίγουρα δύσκολο να στηθεί στην Αθήνα. Από την άλλη όμως, ούτε γήπεδο είχαμε το καλοκαίρι. Δεν υπήρχε τίποτα. Λειτούργησε ξεκάθαρα επειδή πρώτα από όλα το πιστέψαμε εμείς οι ίδιοι. Ο κόουτς κι εγώ είμαστε φοβερά φιλόδοξοι, τα παιδιά που επιλέξαμε είναι κι αυτά πολύ φιλόδοξα και όλα έχουν εξελιχθεί”.

Η φετινή σεζόν της Ελλάς Σύρου είναι ένα ταξίδι, με την μεταφορική, αλλά και με την κυριολεκτική σημασία της λέξεως. Προπόνηση στην Αθήνα, εντός έδρας παιχνίδια στη Σύρο και ταξίδια ανά την Νότια Ελλάδα για τα εκτός έδρας ματς: “Από τη μία είμαστε ευλογημένοι που έχουμε μια εγκατάσταση στην Αθήνα. Οι άνθρωποι της Παλλήνης και της ομάδας και ο Δήμος μας έχουν παραχωρήσει το γήπεδο, οπότε μόνο και μόνο που έχουμε κάτι είναι σημαντικό. Από την άλλη, η ομάδα δημιουργήθηκε σ’ ένα πλαστικό γήπεδο, μικρό, ούτε καν μεγάλων διαστάσεων. Είναι φοβερά δύσκολο να κάνεις μια προετοιμασία και να φτιάξεις μια ομάδα σε αυτό το γήπεδο.

Είναι πολύ δύσκολο μετά να φεύγεις, να πηγαίνεις την Πέμπτη στη Σύρο, να κάθεσαι εκεί, να πρέπει περάσεις ένα τριήμερο στο νησί που οι παίκτες πρέπει να τρώνε πρωί, μεσημέρι, βράδυ, να έχουν τα δωμάτιά τους, να κάνουν τις προπονήσεις τους, να τελειώνει το παιχνίδι και μετά να πρέπει να επιστρέψεις τη Δευτέρα, να ξεκουραστείς και να ξαναμπείς σ’ ένα πρόγραμμα. Το να ταξιδεύεις συνέχεια έχει κούραση. Δηλαδή υπάρχουν κάποιες φορές που φεύγουμε με το καράβι 2 το πρωί και φτάνουμε 6 στην Αθήνα. Το κλειδί είναι ότι το κάνουμε όλοι με μεγάλη αγάπη. Το πίστεψαν και οι παίκτες, γιατί ό,τι τους είπαμε έχει γίνει με το παραπάνω. Σε εμάς τους ποδοσφαιριστές αρέσει να γκρινιάζουμε, μας αρέσει να παραπονιόμαστε, δεν θα σταματήσει ποτέ αυτό. Αλλά όταν υπάρχει αγάπη για αυτό που κάνεις και το κάνεις και το απολαμβάνεις, ξέρεις να τα προσπερνάς“.

Η Ελλάς Σύρου είναι ένα τακτοποιημένο “μαγαζί”, πράγμα σπάνιο για την κατηγορία και ένας εκ των βασικών λόγων για την αγωνιστική άνοδο της ομάδας: “Εδώ είσαι πληρωμένος πάντα στην ώρα σου. Με πήρε κάποια στιγμή τηλέφωνο ο κ. Λεονταρίτης και μου ζήτησε να πω συγγνώμη στα παιδιά, επειδή τους πλήρωσε 2 του μήνα και όχι 30. Είναι λυμένα πολλά πράγματα τα οποία είναι βασικά για να μπορούμε να λειτουργήσουμε, που σε άλλες ομάδες δεν είναι. Βοηθάει πολύ αυτό στο να λειτουργούμε μέσα στο γήπεδο με άνεση, με ξεγνοιασιά. Να μην έχεις δηλαδή προβλήματα της καθημερινότητας, όπως να μην έχει το παιδί σου να φάει. Οπότε και οι ποδοσφαιριστές έχουν ένα μυαλό το οποίο είναι καθαρό. Έρχονται εδώ και ξέρουν ότι θα παίξουν μόνο ποδόσφαιρο.

Η άνεση και η ξεγνοιασιά αποτυπώνεται και στη φιλοσοφία της ομάδας, με την Ελλάς Σύρου να στοχεύει σ’ ένα θετικό ποδόσφαιρο: “Η φιλοσοφία του κόουτς κι η φιλοσοφία μας είναι να έχουμε την μπάλα, να παίζουμε ποδόσφαιρο, να έχουμε κατοχή, να κάνουμε επιθέσεις, να βάζουμε γκολ. Όταν χάνουμε την μπάλα, να την ανακτούμε άμεσα. Όταν το λέγαμε στους ποδοσφαιριστές μας κοίταγαν λίγο περίεργα. Υπάρχει η άποψη ότι αυτά δεν γίνονται στη Β’ Εθνική. Όταν δουλεύεις κάτι γίνεται. Ο κόουτς είναι προπονητής πολύ υψηλότερου επιπέδου.

Γιατί κατάφερε μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να κάνει την Ελλάς όχι να παίζει απλά ποδόσφαιρο, αλλά να παίζουμε ίσως το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Β Εθνική. Η ομάδα έχει αρχή, μέση και… μέλλον, όχι τέλος, συνεχώς εξελίσσεται. Σ’ ένα προηγούμενο ματς που ήμουν στην κερκίδα, κάποιοι φωνάζανε να μην παίζουμε συνέχεια από πίσω, να διώξουμε την μπάλα. Όχι, δεν θέλουμε να διώξουμε τη μπάλα.

Η βασική φιλοσοφία της ομάδας είναι να παίζει ποδόσφαιρο. Ερχόμαστε στο προπονητικό στις εννέα το πρωί και φεύγουμε στις τρεις το μεσημέρι. Είμαστε εδώ και αναλύουμε τα πάντα. Έχουμε τον χρόνο να δουν και τα παιδιά και το βίντεο τους, το τι έκαναν λάθος. Τους κάναμε να καταλάβουν ότι υπάρχει ποδόσφαιρο στην Β Εθνική. Όλο αυτό οφείλεται στον προπονητή και στην φιλοσοφία του”.

Η Ελλάς Σύρου έχει ένα μείγμα νεαρών και έμπειρων ποδοσφαιριστών που γνωρίζουν την κατηγορία. Είναι ένα απαραίτητο συστατικό για τις ομάδες που θέλουν να επιτύχουν στη Super League 2; “Ο ηλικιακός μέσο όρος μας είναι νομίζω κάτω από 25 χρονών. Η λογική μας ήταν να έχουμε να επιλέξουμε παιδιά τα οποία έχουν όρεξη να διακριθούν, να είναι φιλόδοξα. Φυσικά για να ταιριάξεις σε αυτή την κατηγορία χρειάζεται και η εμπειρία. Έτσι πήραμε τον Σπύρο Βλάχο, ο οποίος είναι χρόνια στην κατηγορία, τον Ηρακλή Γαρουφαλιά, τον Πάρη Μπάμπη, τον Μάριο Όγκμποε.

Πήραμε τον Νάρσινγκ, μία επιλογή που πέρα από το αγωνιστικό, δίνει ένα διαφορετικό πρεστίζ στην ομάδα και θα μάθαινε ακόμη περισσότερος κόσμος την Ελλάς. Έχουμε επίσης τους Προβυδάκη και Νάτσο, παιδιά τα οποία έχουν παίξει την κατηγορία και εκεί βάλαμε και παιδιά τα οποία καλώς ή κακώς ίσως κανένας να μην τα είχε επιλέξει. Εμείς του επιλέξαμε και μας έβγαλαν ασπροπρόσωπους. Για παράδειγμα, ο Κόλα και ο Βερνάρδος είναι οι πρώτοι μας σκόρερ”.

Η Ελλάς Σύρου, παρά τις όποιες δυσκολίες, στοχεύει σε κάτι πιο συνολικό. Γι’ αυτό άλλωστε και δημιούργησε ομάδα Κ19, με στόχο να αποτελέσει τον “φάρο” των Κυκλάδων: “Υπάρχουν μεγάλοι στόχοι. Ο Πρόεδρος, ο οποίος χωρίς αυτόν δεν θα ήμασταν εδώ, έχει κάνει απίστευτες θυσίες. Ήταν όνειρό του. Ο λόγος που αναμείχθηκε ο κ. Λεονταρίτης ήταν επειδή την ομάδα είχε φτιάξει ο πατέρας του, οπότε γι αυτό βγήκε μπροστά ο ίδιος. Φέτος δημιούργησε Κ19 στη Σύρο με παιδιά από τις Κυκλάδες κι από το νησί. Δύο παιδιά τα έχουμε εδώ μαζί μας, τα οποία πηγαινοέρχονται στους αγώνες. Ήταν ακραία δύσκολο εγχείρημα και πόσω μάλλον τώρα που πρέπει τα παιδιά να έρχονται από τη Σύρο στην Αθήνα με τόσα έξοδα. Όνειρο του και όνειρό μας είναι η Σύρος να γίνει πόλος έλξης για όλες τις Κυκλάδες και το σημείο αναφοράς.

Από την αρχή το είδαμε ότι αυτό το πράγμα αξίζει τον κόπο. Είναι ένα υγιές οικοδόμημα. Η Κ19 χτίστηκε τελευταία στιγμή, αλλά παρόλα αυτά κάναμε επιλογή απ’ όλα τα νησιά. Υπάρχουν άνθρωποι στην Σύρο που έδωσαν τα σπίτια τους για να μένουν τα παιδιά από τ’ άλλα νησιά. Όλο αυτό χτίστηκε πολύ γρήγορα, αλλά έχουν μπει οι βάσεις να γίνουν πολύ μεγαλύτερα πράγματα και αυτός είναι ο στόχος μας, δηλαδή η Ελλάς Σύρου να γίνεται μεγαλύτερη κάθε χρόνο. Δεν ήρθε για ένα χρόνο η Ελλάς Σύρου. Όλοι μας είχαν καταρχάς πρώτο φαβορί για να πέσουμε πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα.

Στην πορεία πάλι το έλεγαν. Όταν κλείσαμε το ρόστερ το καλοκαίρι, είχαμε πει ότι θα μπούμε στα playoffs. Όταν το είπε ο προπονητής κάποιοι μπορεί να το πέρασαν για τρελό, αλλά χάσαμε την τελευταία στιγμή την τετράδα στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος. Στο ημίχρονο των αγώνων ήμασταν στα playoffs. H Ελλάς Σύρου ήρθε για να μείνει. Μόνο και μόνο που ήρθε ο Ολυμπιακός να παίξει στη Σύρο, αυτό γιγάντωσε την ομάδα”.

Στις αρχές Δεκεμβρίου, η Ελλάς Σύρου φιλοξένησε τον Ολυμπιακό για το Κύπελλο Ελλάδας Betsson. Oι Κυκλαδίτες πάλεψαν, παρά την ήττα με 5-2. Παράλληλα, ο Γιάννης Σίμωσης τόνισε πως με αυτό το ματς θα πρέπει να μπει ένα τέλος στις συζητήσεις για τον πλαστικό χλοοτάπητα στο γήπεδο της Ερμούπολης: “Ο Ολυμπιακός ήρθε στη Σύρο και μας είπε ότι είναι το καλύτερο πλαστικό που έχει παίξει ποτέ, ακόμα και από τα ευρωπαϊκά του ματς με την Μπόντο Γκλιμτ. Ο ίδιος ο κύριος Κοβάσεβιτς μου είπε ότι είναι φοβερό, πως είναι το καλύτερο πλαστικό που έχουν παίξει ποτέ. Η κουβέντα θα πρέπει λίγο να κλείσει και να μην αναλωνόμαστε άλλο στο ότι Ελλάς Σύρου παίζει σε πλαστικό. Τι να κάνουμε τώρα; Αν μπορούσε να έχει το γήπεδο φυσικό χόρτο θα είχε φυσικό χόρτο. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα, γιατί δεν υπάρχει νερό. Οπότε έχουμε το καλύτερο πλαστικό σε όλη την Ελλάδα, είναι FIFA Pro quality. Και πραγματικά όταν έρχεται o Ολυμπιακός και είναι τόσο ευχαριστημένος, πρέπει να σταματήσει κάθε κουβέντα.

Το παιχνίδι αυτό ήταν τεράστιο, ήταν ιστορικό. Θα μείνει για πάντα στην ιστορία. Δεν θα το ξεχάσει ποτέ κανένας. Νομίζω είναι η πρώτη φορά που Ολυμπιακός πάει σε επίσημο παιχνίδι στις Κυκλάδες. Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να ξαναγίνει. Το ζήσαμε όμως και στο 85’ παραλίγο να ισοφαρίσουμε κιόλας. Ο κόουτς Μεντιλίμπαρ είπε τα καλύτερα. Είδαμε ότι η ομάδα μας μπορεί να κοιτάξει στα μάτια έναν Ολυμπιακό, που έπαιξε με βασικούς παίκτες. Σίγουρα δεν έχουν συνηθίσει στο πλαστικό χλοοτάπητα, ίσως βοηθήσαμε και εμείς λίγο να κάνουν το διπλό στην Αστάνα λίγες ημέρες αργότερα”.

Πώς αγκαλιάζει η τοπική κοινωνία αυτή την προσπάθεια, ο τεχνικός διευθυντής της Ελλάς Σύρου εξηγεί: “Υπάρχει ένα βασικό μειονέκτημα ότι η ομάδα δεν είναι στη Σύρο. Δεν είναι τόσο εύκολο για την τοπική κοινωνία να έρθει στην καθημερινότητα της ομάδας. Αν με ρωτάς εμένα που θα έπρεπε να είναι η ομάδα, θα έπρεπε να βρίσκεται στη Σύρο. Δεν ήταν εύκολο όμως να είναι Σύρο όταν τον Ιούλιο δεν έχει γήπεδο για προετοιμασία. Το γήπεδο μας ήταν έτοιμο τον Σεπτέμβρη και ούτε είναι εύκολο μετά να πάρεις 40 άτομα να τα πας στη Σύρο τον Οκτώβρη. Οπότε η τοπική κοινωνία είναι δίπλα στην ομάδα πραγματικά έμπρακτα.

Σίγουρα θα μπορούσε το γήπεδο να έχει παραπάνω κόσμο, αλλά όταν υπάρχει και αυτή η απόσταση της ομάδας. Λείπει η ομάδα από την τοπική κοινωνία, οπότε είναι λίγο δύσκολο στο να έρθει πιο κοντά και να δέσει. Αν ήμασταν στη Σύρο πιστεύω ότι στο γήπεδο θα υπήρχε περισσότερος κόσμος. Όχι ότι τώρα είναι λίγος, αλλά αν σκεφτείς ότι το νησί έχει 25.000 κατοίκους και θα πρέπει το 5% να έρθει επί της ουσίας τέσσερις ώρες το μήνα, θα έπρεπε να είναι και γεμάτο. Παίζει ρόλο ότι η ομάδα δεν είναι στο νησί”.

Στην Ελλάς Σύρου υπάρχει όραμα, με τον Γιάννη Σίμωση, να εξηγεί ποιοι είναι οι άμεσοι, αλλά και οι μακροπρόθεσμοι στόχοι των Κυκλαδιτών: “Το σημαντικό για εμάς αυτή τη στιγμή είναι να κλειδώσει η παραμονή. Και μαθηματικά. Εμείς δεν είχαμε αμφιβολία ότι η ομάδα θα σωθεί, οπότε έχουν γίνει κάποιες συζητήσεις. Υπάρχουν σκέψεις, όλη τη χρονιά υπήρχαν και συζητάμε και για το μέλλον της ομάδας. Με τον κύριο Λεονταρίτη και τον κόουτς υπάρχει ταύτιση, όραμα και θέληση, αλλά όλα αυτά θέλουν το χρόνο τους. Προέχουν άλλα πράγματα αυτή τη στιγμή. Πάντως σίγουρα υπάρχει και πλάνο και διάθεση.

Να κάνει η ομάδα αυτό που έκανε φέτος, δηλαδή πρωταθλητισμό, γιατί αυτό κάναμε φέτος. Τον επόμενο χρόνο σ’ έναν όμιλο 16 ομάδων, αυτή η ομάδα κρατώντας τον κορμό της και κάνοντας σωστές κινήσεις θα κάνει πρωταθλητισμό. Δηλαδή θα πρέπει να το πάμε και βήμα, βήμα να χτίσουμε. Θα πρέπει να μπουν οι βάσεις, να βελτιωθούν κι άλλο οι υποδομές της ομάδας, να υπάρχει καλύτερη συνεργασία στα τμήματα υποδομών, Κ19, Κ17, Κ15, να φτιαχτούν κι αυτά, οπότε να μπορούν τα παιδιά από τα νησιά να έχουν δυνατότητες με το βλέμμα στην πρώτη ομάδα.

Αυτά όμως προϋποθέτουν πλάνο, ούτε ενός χρόνου, ούτε δύο χρόνων. Αυτό είναι ένα πλάνο πολύ μεγαλύτερο, δεν γίνονται τα πράγματα αυτά από τη μια μέρα στην άλλη. Όμως έχουμε θέσει γερές βάσεις. Η ομάδα για τα επόμενα χρόνια να πρωταγωνιστεί, να υπάρχει υγεία και τα παιδιά, τα οποία μπορούν να έρθουν, να εξελιχθούν μέσα από την Ελλάς Σύρου”.

O τεχνικός διευθυντής της Ελλάς Σύρου αναφέρθηκε στην σχέση του με τον Παναγιώτη Χριστοφιλέα, αλλά και τις διευρυμένες αρμοδιότητές του: “Οι αρμοδιότητες ενός τεχνικού διευθυντή είναι ίδιες, είτε είναι στον Παναθηναϊκό, είτε στην Ελλάς Σύρου. Απλά μιλάμε για μια ομάδα επί της ουσίας δύο ατόμων που είμαστε εδώ. Ο κόουτς και εγώ αναλάβαμε να τρέξουμε τα πάντα, οπότε οι αρμοδιότητές μας και οι αρμοδιότητές μου δεν ήταν μόνο στο κομμάτι της επιλογής παικτών, ήταν και στην οργάνωση της καθημερινότητας. Αργότερα ήρθε και ο Νίκος Τσάλας, ο οποίος μας έλυσε τα χέρια σε πολλά πράγματα, γραφειοκρατικά με χαρτούρα, με υπογραφές, με αδειοδοτήσεις, με πολλά πράγματα τα οποία δεν τα ήξερα και τα μαθαίνω τώρα.

Αυτό που μου αρέσει να κάνω είναι η επιλογή ποδοσφαιριστών, μαζί με τον κόουτς. Ξέρω τη φιλοσοφία του, υπάρχει ένα μοντέλο που συναποφασίζουμε και αυτό θεωρώ ότι είναι το σωστό. Συναποφασίζουμε στα πράγματα, στους ποδοσφαιριστές. Γιατί αυτό είναι το σωστό για μένα και είναι το σωστό και για εκείνον. Έχουμε ίδια φιλοσοφία, έχουμε ίδιο σκεπτικό. Βλέπουμε το ποδόσφαιρο με διαφορετικά μάτια, άλλα με ίδια προσέγγιση. Οπότε ξέρεις όποιον παίκτη πήραμε ήταν επιλογή και των δύο. Αν κάποιος από τους δύο έλεγε όχι, δε θα τον παίρναμε. Δεν σημαίνει ότι επειδή βλέπουμε το ίδιο πράγμα, συμφωνούμε σε όλα.

Υπάρχουν φορές που διαφωνούμε και αυτό είναι το υγιές. Για εμένα το αφεντικό είναι ο προπονητής. Αυτός είναι εκεί που θα είναι όλη μέρα μέσα στον αγωνιστικό χώρο και θα δουλεύει με τους παίκτες. Το εργαλείο του τεχνικού διευθυντή είναι προπονητής. Εγώ μπορεί να έκανα 100 επιλογές, αν ο κόουτς δεν μπορεί να τις υποστηρίξει έχουμε αποτύχει και οι δύο αυτόματα. Οπότε γι’ αυτό θεωρώ ότι οι επιλογές θα πρέπει να είναι και από τους δύο”.

Πώς περιγράφει, όμως, τον προπονητή της Ελλάς Σύρου: “Αν του δίνω κάτι που το θαυμάζω πάρα πολύ είναι ότι, πέρα απ’ το ότι είναι φοβερά απαιτητικός και από τον εαυτό του και πολύ φιλόδοξος να πετύχει, είναι ότι είναι απόλυτα ειλικρινής με τους ποδοσφαιριστές του. Μπορεί να τους φωνάζει, μπορεί να κάνει οτιδήποτε, αλλά είναι πρώτος εκεί για αυτούς και δεν χρειάζεται ποτέ να κοιτάνε την πλάτη τους γιατί υπάρχει πάντα ο κόουτς εκεί γι’ αυτούς. Ό, τι έχεις να τους πει, θα το πει μπροστά τους. Έτσι, τους έχει κερδίσει όλους. Πέρα από τη δουλειά του φαίνεται μέσα στο γήπεδο και τη βλέπουν όλοι, τους έχει εξελίξει όλους. Υπήρχε ποδοσφαιριστής με παραστάσεις από Α’ Εθνική τον Αύγουστο που συγκεντρωθήκαμε και είπε στον προπονητή: ‘Όταν ήρθα εδώ δεν είχα κίνητρο, τώρα μου το έδωσες πάλι’.

Όταν ακούς έναν ποδοσφαιριστή σαν και αυτόν να λέει τέτοιο πράγμα καταλαβαίνεις ότι κάτι κάνεις καλά. Όσον αφορά τον κόουτς, μπορεί να είναι φωνακλάς, μπορεί να τον βλέπεις επιβλητικό, αλλά κατά βάθος είναι ψυχούλα. Έχει πολύ καλή καρδιά. Το σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι ο λόγος του είναι συμβόλαιο. Τώρα δεν υπάρχει μεγαλύτερο προτέρημα στη μέρα μας από το να λες κάτι και να είναι νόμος. Για μένα τιμάει τα παντελόνια που φοράει και είναι αυθεντικός. Αυτά είναι που τον έχουν φτάσει εδώ. Πήρε μια ομάδα στο τοπικό και την ανέβασε Β’ Εθνική. Έχω ακούσει πόσο δύσκολα ήταν, είχαν μία μπάλα που λέει ο λόγος. Μόνο εύκολο δεν είναι”.

Η Ελλάς Σύρου έκανε την μεταγραφή του χειμώνα στη Super League 2, κάνοντας δικό του στον Νάρσινγκ, έναν ποδοσφαιριστή με τις υψηλότερες παραστάσεις: “O Λουτσιάνο, αν δεν είχε τον τραυματισμό και αν δεν ήταν ένα χρόνο έξω, δεν νομίζω να μπορούσε να έρθει καν σε ομάδα Β’ Εθνικής. Γιατί πριν τον τραυματισμό του, που ήταν στη Νέα Σαλαμίνα, έκανε παπάδες, με γκολ και ασίστ. Οπότε, έχοντας τον τραυματισμό αυτό με έναν χρόνο απουσίας, έπεσε στο τραπέζι το όνομά του από έναν ατζέντη. Κάναμε μια βιντεοκλήση με το παιδί, μιλήσαμε, με είδε, του εξήγησα πώς έχει η κατάσταση στην ομάδα. Για εμάς το σημαντικότερο είναι κάποιος να πιστέψει σε εμάς και στο πώς βλέπουμε το ποδόσφαιρο.

Του εξήγησα ότι προέρχεται από τραυματισμό και ότι εμείς έχουμε πλαστικό. Μου απάντησε ότι δεν τον πειράζει, γιατί και σε πλαστικό προπονούταν στην Ολλανδία. Σκεφτόμουν πολλά γιατί ο αχίλλειος είναι δύσκολος τραυματισμός. Όταν βλέπεις έναν παίκτη του επιπέδου του, να σου λέει εγώ θα έρθω, να με δείτε και αποφασίστε, καταλαβαίνεις ότι αυτός θέλει να παίξει ποδόσφαιρο ότι έχει ακόμα τη φλόγα μέσα του. Ήρθε εδώ και μετά από δύο, τρεις προπονήσεις δήλωσε εντυπωσιασμένος από την ένταση της προπόνησης και με το επίπεδο της ομάδας. Μας είπε ότι θέλει να κάτσει κι ότι δεν τον νοιάζει το οικονομικό.

Θέλει να ευχαριστηθεί το ποδόσφαιρο και είναι το παν για εκείνον. Για εμάς είναι τεράστιο, είναι τιμή μας να έχουμε τον Λουτσιάνο στην ομάδα. Δεν έρχονται κάθε μέρα τέτοια ονόματα, έκανε δύο μεταγραφές 10 εκατομμυρίων, έπαιξε Premier League, Champions League, Εθνική Ολλανδίας. Αυτό αυτομάτως ανεβάζει το πρεστίζ της ομάδας. Ήταν μια κίνηση η οποία είχε πολλαπλά οφέλη για μας”.

Ο Γιάννης Σίμωσης βίωσε από ένα άλλο πόστο τη Super League 2, με όλα τα προβλήματά της, ενώ αναφέρθηκε και στο παλιό και νέο φορμάτ: “Ανεβαίνουν από την Γ’ Εθνική φέτος ομάδες, όπως ο Πανθρακικός, η Καλαμαριά, ο Πύργος, ο Εθνικός, η Πετρούπολη, οι οποίες όλα αυτά τα χρόνια δείχνουν ότι έχουν λεφτά, ιστορία και διάθεση. Μαζί με τις ομάδες που θα πέσουν από τη Super League και αυτές που υπάρχουν ήδη, η κατάσταση θα είναι ανταγωνιστική. Όμως πολλά πράγματα πρέπει να αλλάξουν, για να γίνει καλύτερο το ποδόσφαιρο της Β’ Εθνικής.

Το φορμάτ το φετινό δεν μπορώ να το βλέπω. Δηλαδή σ’ έναν όμιλο δέκα ομάδες να πέφτουν τέσσερις και επί της ουσίας από τις έξι να πέφτουν τέσσερις και να υπάρχει διαίρεση στους πόντους. Δηλαδή όλη την χρονιά να έχω μια ομάδα με απόσταση 10 και 12 βαθμούς διαφορά και μετά να πρέπει να κινδυνεύω κιόλας. Νομίζω θα αλλάξει και γενικά νομίζω ότι χρόνο με το χρόνο θα γίνεται καλύτερο. Θα πρέπει να υπάρχουν και πιο πολλά λεφτά στο ποδόσφαιρο, να μοιράζονται οι ομάδες πιο πολλά λεφτά. Είναι σημαντικό να αναβαθμιστεί το προϊόν. Θα πρέπει και οι ίδιοι που είμαστε το ποδόσφαιρο να θέλουμε να κάνουμε καλύτερο το προϊόν μας. Αν εμείς οι ίδιοι δεν θέλουμε να το κάνουμε καλύτερο και να θεωρούμε φυσικό παίκτες να είναι απλήρωτοι, τότε κάνουμε κάτι λάθος.

Ότι η Σύρος πληρώνει 1η του μήνα λέει, αλλά και δεν λέει κάτι. Το θέμα είναι να γίνεται από όλους αυτό. Απλά στην Ελλάδα σε κάνουν να θεωρείς ότι το φυσιολογικό είναι αφύσικο. Γι αυτό και μας το έχουν ποτίσει αυτό το πράγμα. Ότι δηλαδή είναι πολύ οκνα είσαι δύο μήνες απλήρωτος. Σου λένε πως είναι πολύ εντάξει να είσαι τρεις μήνες απλήρωτος. Όχι δεν είναι εντάξει. Γιατί μπορεί να είναι ο αδερφός μου αυτός που είναι στην ομάδα, να είναι το παιδί σου. Εάν τους ρωτήσεις αυτούς, αν θα ήθελαν το παιδί τους να είναι απλήρωτο, θα σου έλεγαν όχι. Όμως για τους άλλους δεν έχουν πρόβλημα. Θα πρέπει όλοι να προσπαθήσουμε από τη μεριά μας να κάνουμε καλύτερο ποδόσφαιρο”.

Ποια είναι η στιγμή μέσα στην σεζόν που ο Γιάννης Σίμωσης ένιωσε την απόλυτη δικαίωση για την σκληρή δουλειά, εν μέσω όλων αυτών των ιδιαιτεροτήτων: “Όλη η χρονιά είναι μια καθημερινή δικαίωση. Πάμε λοιπόν και αυτό είναι πέρα για πέρα αλήθεια. Είναι καθημερινή δικαίωση όλων μας που αποτελούμε την ομάδα, από τον πρόεδρο, τον προπονητή, εμένα, το σταφ, τους παίκτες, μέχρι τις οικογένειές όλων μας. Είναι μια καθημερινή δικαίωση, γιατί δεν το πίστεψε ποτέ κανένας. Κατ αρχάς, κάθε μέρα εμείς καταρρίπτουμε τα ρεκόρ.

Σίγουρα υπάρχουν στιγμές μεγάλες μέσα στη σεζόν και γκολ τα οποία όλοι μας πανηγυρίσαμε. Σίγουρα μια απ’ αυτές είναι το γκολ του Γαρουφαλιά στο 93’ μέσα στα Χανιά, που μπήκαμε όλοι μέσα στο γήπεδο. Είναι κάποιες στιγμές απλά που σου επιβεβαιώνουν και εσένα τον ίδιο ότι είσαι για περισσότερα πράγματα. Υπάρχουν δηλαδή αυτές οι στιγμές που σου λένε ότι είσαι για πολύ παραπάνω και το ποδόσφαιρο σου της δίνει, γιατί το αξίζεις.

Η μεγαλύτερη δικαίωση όμως θα έρθει όταν μαθηματικά η ομάδα πετύχει το στόχο της. Τότε θα έρθει και με τη βούλα η δικαίωση. Τρεις τύποι τρελοί που δεν τους πίστευε κανένας, το καλοκαίρι, όταν μαζεύτηκαν και έλεγαν ότι η Ελλάς θα σωθεί, θα πάει στα playoffs, το άκουγαν και γέλαγαν. Διαψεύδουμε όλο τον ποδοσφαιρικό κόσμο της Β Εθνικής. Όταν σε έχουν όλοι τελειωμένο και εσύ με το ποδόσφαιρο και μόνο διαψεύδεις ένα ολόκληρο σύστημα, πώς να μην αισθάνεσαι δικαιωμένος”.

Η φετινή σεζόν είναι άλλωστε ένα μεγάλο σχολείο για τον Γιάννη Σίμωση που στην δεύτερη θητεία του ως τεχνικός διευθυντής θέλει να χτίσει κάτι τόσο μεγάλο από το μηδέν: “Και η περσινή χρονιά ήταν σχολείο για μένα, γιατί επί της ουσίας ανέλαβα ένα έργο στην Κάρυστο, της οποίας καλύτερη θέση ήταν η 8η και έπρεπε να την κάνουμε πρωταθλήτρια. Ήταν ένα φοβερό σχολείο γιατί έχεις να κάνεις με ερασιτέχνες που πληρώνονται επαγγελματικά. Οπότε ένα πρώτο σχολείο ήταν το περσινό.

Τώρα είναι μεγαλύτερο σχολείο, αλλά είναι το πώς το εκλαμβάνεις. Ξέρεις, δεν φοβάμαι ούτε τις ευθύνες, ούτε να πάρω πρωτοβουλίες. Με εξιτάρει το να υπάρχει πίεση για το παραπάνω. Το γουστάρω, δεν το φοβάμαι. Έχω περάσει από πολύ μεγάλες δυσκολίες στη ζωή μου και έφτασα εδώ πέρα μόνος μου. Μία ταύτιση που υπάρχει με τον κόουτς είναι ότι και οι δύο έχουμε φτάσει εδώ που έχουμε φτάσει μόνοι μας. Δεν μας έβαλε κάποιος εδώ. Ήρθαμε μόνοι μας, οπότε δεν με φοβίζουν ούτε οι προκλήσεις, ούτε το βήμα παραπάνω. Το θέλω, το ζητάω. Πρέπει να είμαι έτοιμος για την ευκαιρία.  Από κει και πέρα κάποιοι θα με κρίνουν, για το πώς κάνω τη δουλειά μου, αν την κάνω σωστά ή λάθος”.

Ποιοι είναι όμως οι τεχνικοί διευθυντές που παρακολουθεί και έχει ως πρότυπα ο Γιάννης Σίμωσης; “Ο Λουίς Κάμπος, ο οποίος έχει περάσει από Λιλ, Μονακό, Παρί και έχει κάνει value trasfers, απέκτησε δηλαδή παίκτες, οι οποίοι πήραν πολύ μεγάλη μεταπωλητική αξία. Πρότυπό μου είναι και ο Μόντσι που ήταν Σεβίλλη. Μου αρέσουν αυτοί οι δύο τεχνικοί διευθυντές, λόγω της στρατηγικής τους στο σκάουτινγκ και στο να επιλέγουν παίκτες, δηλαδή να αγόραζαν φθηνά και πουλάνε ακριβά. Ο Έντουαρντς της Λίβερπουλ είναι κι αυτός ένας τεχνικός διευθυντής που παρακολουθώ, με διαφορετικό μοντέλο από τους άλλους. Είναι τεχνικοί διευθυντές οι οποίοι έχουν κάνει πολύ σοβαρή δουλειά και ο καθένας έχει τη δική του φιλοσοφία.

Σίγουρα εμείς εδώ έχουμε δικό μας τρόπο λειτουργίας, διαφορετικό από τις περισσότερες ομάδες στη Β’ Εθνική. Δηλαδή κι εμείς πήραμε παιδιά που θα έχουν ένα καλύτερο μέλλον. Υπάρχουν πολλά παιδιά που ήδη πολλές ομάδες τα προσέγγισαν για να τα αγοράσουν, όπως ο Γκίνης για τον οποίον ενδιαφέρθηκε η Κηφισιά τον Γενάρη, τον Σταματούλα που τον κοιτούν πολλές ομάδες από το εξωτερικό και από Ελλάδα, όπως και τους Τσιαντούλα, Γκέζο, Προβυδάκη και Κόλα, που έχουν ενδιαφερθεί και ομάδες από την Κύπρο.

Αυτό είναι πολύ ωραίο και μας χαροποιεί ιδιαίτερα. Όταν παίρνεις κάποια παιδιά, πιστεύουν σε αυτό που τους λες και τους δίνεις την ευκαιρία να κάνουν κάτι μεγαλύτερο από αυτό που, ίσως θεωρητικά, πίστευαν όταν ήρθαν στη Σύρο, μας γεμίζει ικανοποίηση και χαρά. Δείχνει και τη συνολική δουλειά που γίνεται στην ομάδα από τον προπονητή, τη διοίκηση και το προπονητικό σταφ. Είναι πολύ ευχάριστο να βλέπεις παιδιά να πηγαίνουν στο υψηλότερο επίπεδο, σε καλύτερα brand και να παίρνουν και καλύτερα λεφτά. Οπότε όλο αυτό είναι πολύ ευχάριστο”.

Η ομάδα – συζήτηση των ημερών είναι η Μπόντο Γκλιμτ. Ονειρεύεται ο Γιάννης Σιμώσης ένα παρόμοιο μοντέλο για την Ελλάς Σύρου; “Μπορεί η Σύρος να γίνει τέτοια ομάδα, που να πουλάει παίκτες και να κάνει μεγάλα πράγματα. Όλα αυτά θέλουν τον χρόνο τους. Δεν γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη, θέλει στελέχωση  – όχι ότι έχουμε μικρή. Θέλει πολλά πράγματα για να φτάσουμε σε σημείο να πούμε ότι Ελλάς Σύρου θα γίνει κάτι αντίστοιχο. Να πούμε βέβαια ότι είμαστε η μοναδική ομάδα που έχει έναν ξένο. Σίγουρα σε αυτό ταιριάζουμε με την Μπόντο και πρέπει να υπάρξει και αυτή η φιλοσοφία. Νομίζω ότι στην Β Εθνική θα πρέπει να παίζουν μόνο Έλληνες. Με τον κόουτς πιστεύουμε πάρα πολύ στον Έλληνα παίκτη. Στο τέλος της ημέρας αυτά τα παιδιά μας έχουν οδηγήσει εδώ και μας έχουν βγάλει ασπροπρόσωπους. Οπότε σίγουρα έχουμε ένα κοινό πράγμα με την Μπόντο, ότι πιστεύουμε στον Έλληνα, όπως εκείνοι στους Νορβηγούς. Αυτή είναι η φιλοσοφία μας.

Όλα αυτά δεν γίνονταν πραγματικότητα αν δεν υπήρχε ο κύριος Γιώργος Λεονταρίτης. Έχουμε τα βασικά προβλήματα λυμένα πριν καν ξεκινήσει το πρωτάθλημα. Είχαμε όλα όσα ζητήσαμε, γιατί υπάρχει ένας άνθρωπος ο οποίος έχει ματώσει. Βρέθηκαν τρεις άνθρωποι, οι οποίοι έχουν ένα κοινό όραμα και κοινούς στόχους. Ενώ όλοι πίστευαν ότι η Ελλάς Σύρου είναι μία φωτοβολίδα, τους έχουμε διαψεύσει όλους και συνεχίζουμε να τους διαψεύδουμε”.